ரிக் வேதம் · சூக்தம் 8.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.12.1
य इ॑न्द्र सोम॒पात॑मो॒ मदः॑ शविष्ठ॒ चेत॑ति ।
येना॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ तमी॑महे ॥
இந்திரா, வலிமையில் சிறந்தவனே, சோமத்தைப் பருகுவதில் மிக விருப்பமுள்ள அந்த மகிழ்ச்சி விழிக்கிறது. அதனால் நீ அத்திரியைக் கீழே வீழ்த்துகிறாய்; அந்தச் சக்தியையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.
8.12.2
येना॒ दश॑ग्व॒मध्रि॑गुं वे॒पय॑न्तं॒ स्व॑र्णरम् ।
येना॑ समु॒द्रमावि॑था॒ तमी॑महे ॥
அதனால் நீ தசக்வனையும், அதிகுவையும், நடுங்கிய ஸ்வர்ணரனையும் காத்தாய்; அதனால் சமுத்திரத்தையும் காத்தாய் — அந்தச் சக்தியையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.
8.12.3
येन॒ सिन्धुं॑ म॒हीर॒पो रथाँ॑ इव प्रचो॒दयः॑ ।
पन्था॑मृ॒तस्य॒ यात॑वे॒ तमी॑महे ॥
அதனால் நீ சிந்துவையும் மகத்தான நீர்களையும், தேர்கள் போல முன்னே செலுத்துகிறாய்; ரதத்தின் வழியில், ரிதத்தின் பாதையில் செல்வதற்காக — அந்தச் சக்தியையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.
8.12.4
इ॒मं स्तोम॑म॒भिष्ट॑ये घृ॒तं न पू॒तम॑द्रिवः ।
येना॒ नु स॒द्य ओज॑सा व॒वक्षि॑थ ॥
கல் ஏந்தியவனே, இந்தத் துதியை ஏற்றுக்கொள், நெய்யைப் போல் தூய்மையாக்கப்பட்டது; நிறைவுக்காக. எந்த வலிமையால் நீ விரைவில் பலத்துடன் இழுக்கிறாயோ —
8.12.5
इ॒मं जु॑षस्व गिर्वणः समु॒द्र इ॑व पिन्वते ।
इन्द्र॒ विश्वा॑भिरू॒तिभि॑र्व॒वक्षि॑थ ॥
பாடல்களின் தலைவனே, இதை ஏற்று மகிழ், சமுத்திரம் பொங்குவது போல. இந்திரா, எல்லா காப்புகளுடன் (எங்களை) இழுத்துக்கொள்.
8.12.6
यो नो॑ दे॒वः प॑रा॒वतः॑ सखित्व॒नाय॑ माम॒हे ।
दि॒वो न वृ॒ष्टिं प्र॒थय॑न्व॒वक्षि॑थ ॥
தொலைவிலிருந்தும் நட்புக்காக எங்களுக்கு அருள்புரியும் தேவன் — வானிலிருந்து மழையைப் பரப்புவது போல (எங்களை) இழுக்கிறாய்.
8.12.7
व॒व॒क्षुर॑स्य के॒तवो॑ उ॒त वज्रो॒ गभ॑स्त्योः ।
यत्सूर्यो॒ न रोद॑सी॒ अव॑र्धयत् ॥
சூரியனைப் போல அவர் உலக இருமையை (வானம்-பூமி) வளர்த்தபோது, அவரது ஒளிகள் தோன்றின; அவரது இரு கைகளில் இடி ஆயுதமும் இருந்தது.
8.12.8
यदि॑ प्रवृद्ध सत्पते स॒हस्रं॑ महि॒षाँ अघः॑ ।
आदित्त॑ इन्द्रि॒यं महि॒ प्र वा॑वृधे ॥
ஓ வளர்ந்தவரே, சத்தியத்தின் தலைவரே! நீர் ஆயிரம் எருமைகளைக் கொன்றால், அப்பொழுதே உமது பெரிய வலிமை மேலும் பெருகுகிறது.
8.12.9
इन्द्रः॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॒र्न्य॑र्शसा॒नमो॑षति ।
अ॒ग्निर्वने॑व सास॒हिः प्र वा॑वृधे ॥
இந்திரன் சூரியனின் கதிர்களால் பகைவனைக் கீழே வீழ்த்துகிறார்; காட்டில் நெருப்பைப் போல, வெற்றியாளர் இந்திரன் மேன்மேலும் வளர்கிறார்.
8.12.10
इ॒यं त॑ ऋ॒त्विया॑वती धी॒तिरे॑ति॒ नवी॑यसी ।
स॒प॒र्यन्ती॑ पुरुप्रि॒या मिमी॑त॒ इत् ॥
ஒழுங்கின் (ரிதத்) வளம் பெற்ற, புதியதான இந்த ஞானப் பாடல் உமக்காக வருகிறது; வழிபட்டு, பலருக்கு இனிய அது நிச்சயமாக அதை உருவாக்குகிறது.
8.12.11
गर्भो॑ य॒ज्ञस्य॑ देव॒युः क्रतुं॑ पुनीत आनु॒षक् ।
स्तोमै॒रिन्द्र॑स्य वावृधे॒ मिमी॑त॒ इत् ॥
வேள்வியின் கருவாகிய, தேவர்களை விரும்பும் அவன், தன் சங்கல்பத்தை முறையாகத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; புகழ்ச்சிகளால் இந்திரனின் மகிமை வளர்கிறது, நிச்சயமாக அவன் அதை உருவாக்குகிறான்.
8.12.12
स॒निर्मि॒त्रस्य॑ पप्रथ॒ इन्द्रः॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ।
प्राची॒ वाशी॑व सुन्व॒ते मिमी॑त॒ इत् ॥
நன்மையை அளிப்பவன் இந்திரன் மித்திரனின் (மகிமையை) விரிக்கிறான்; சோமம் பருகுவதற்காக. முன்னோக்கிச் செல்லும் கோடரியைப் போல, சோமத்தைப் பிழிபவனுக்காக அவன் நிச்சயமாக அதை உருவாக்குகிறான்.
8.12.13
यं विप्रा॑ उ॒क्थवा॑हसो अभिप्रम॒न्दुरा॒यवः॑ ।
घृ॒तं न पि॑प्य आ॒सनि॑ ऋ॒तस्य॒ यत् ॥
ஞானிகளான துதி-சுமப்பவர்களும் மனிதர்களும் எவனை மிகவும் மகிழ்விக்கிறார்களோ, அவன் ரிதத்தின் இருக்கையில் நெய்போல் நிறைந்திருக்கும்போது.
8.12.14
उ॒त स्व॒राजे॒ अदि॑तिः॒ स्तोम॒मिन्द्रा॑य जीजनत् ।
पु॒रु॒प्र॒श॒स्तमू॒तय॑ ऋ॒तस्य॒ यत् ॥
சுயாட்சிக்காக அதிதி இந்திரனுக்கு துதியை உருவாக்கினாள்; அது மிகப் புகழப்பட்டது, பாதுகாப்புக்காக, ரிதத்தில் இருக்கும்போது.
8.12.15
अ॒भि वह्न॑य ऊ॒तयेऽनू॑षत॒ प्रश॑स्तये ।
न दे॑व॒ विव्र॑ता॒ हरी॑ ऋ॒तस्य॒ यत् ॥
சுமப்பவர்கள் பாதுகாப்புக்காகவும் புகழ்ச்சிக்காகவும் அவனை நோக்கிப் பாடினர்; தேவனே, ரிதத்தில் நிலைத்த இரு குதிரைகள் போல.
8.12.16
यत्सोम॑मिन्द्र॒ विष्ण॑वि॒ यद्वा॑ घ त्रि॒त आ॒प्त्ये ।
यद्वा॑ म॒रुत्सु॒ मन्द॑से॒ समिन्दु॑भिः ॥
இந்திரா, நீ சோமத்தை விஷ்ணுவுடன் அருந்தும்போதும், அல்லது த்ரிதனிடத்தில் அடைதலில் அருந்தும்போதும், அல்லது மருத்துகளிடையே மகிழும்போதும், சோமத்துளிகளுடன் நீ மகிழ்கிறாய்.
8.12.17
यद्वा॑ शक्र परा॒वति॑ समु॒द्रे अधि॒ मन्द॑से ।
अ॒स्माक॒मित्सु॒ते र॑णा॒ समिन्दु॑भिः ॥
சக்கரா, நீ தொலைதூரக் கடலின் மீது மகிழ்ந்தாலும், எங்கள் சோமப் பிழிவில் எங்களோடு மகிழ்வாயாக, சோமத்துளிகளுடன்.
8.12.18
यद्वासि॑ सुन्व॒तो वृ॒धो यज॑मानस्य सत्पते ।
उ॒क्थे वा॒ यस्य॒ रण्य॑सि॒ समिन्दु॑भिः ॥
நீ சோமம் பிழிபவனுக்கும் யஜமானனுக்கும் வளர்ச்சி தருபவனாக இருக்கும்போது, சத்பதியே; அல்லது உக்தத்தில் யாருடைய பாடலில் நீ மகிழ்கிறாயோ, அப்போது சோமத்துளிகளுடன்.
8.12.19
दे॒वंदे॑वं॒ वोऽव॑स॒ इन्द्र॑मिन्द्रं गृणी॒षणि॑ ।
अधा॑ य॒ज्ञाय॑ तु॒र्वणे॒ व्या॑नशुः ॥
தேவர்களே, உங்கள் பாதுகாப்புக்காக ஒவ்வொரு இந்திரனையும் போற்றுங்கள். அப்போது யாகத்திற்காகவும் விரைந்த பலனுக்காகவும் அவர்கள் எங்கும் சென்றடைந்தனர்.
8.12.20
य॒ज्ञेभि॑र्य॒ज्ञवा॑हसं॒ सोमे॑भिः सोम॒पात॑मम् ।
होत्रा॑भि॒रिन्द्रं॑ वावृधु॒र्व्या॑नशुः ॥
யாகங்களுடன் யாகங்களைச் சுமப்பவனையும், சோமங்களுடன் சோமம் பருகுபவர்களில் மிகச் சிறந்தவனையும், ஹோதாக்களின் அழைப்புகளால் இந்திரனையும் அவர்கள் வளர்த்து எங்கும் சென்றடைந்தனர்.
8.12.21
म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
विश्वा॒ वसू॑नि दा॒शुषे॒ व्या॑नशुः ॥
இவனுடைய பெரிய வழிநடத்தல்களும், பழமையான புகழ்ச்சிகளும், எல்லா செல்வங்களும் தானம் செய்பவனுக்காக அவர்கள் அடைந்தனர்.
8.12.22
इन्द्रं॑ वृ॒त्राय॒ हन्त॑वे दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः ।
इन्द्रं॒ वाणी॑रनूषता॒ समोज॑से ॥
விருத்திரனைக் கொல்ல தேவர்கள் இந்திரனை முன்னிறுத்தினர். வாக்குகள் இந்திரனைப் போற்றின; வலிமைக்காக ஒருமித்து.
8.12.23
म॒हान्तं॑ महि॒ना व॒यं स्तोमे॑भिर्हवन॒श्रुत॑म् ।
अ॒र्कैर॒भि प्र णो॑नुमः॒ समोज॑से ॥
மகத்தானவனை அவனது மகிமையால், நாங்கள் துதிகளால், அழைப்பில் கேட்கப்படுபவனை, நாங்கள் பாடல்களால் போற்றுகிறோம்; வலிமைக்காக.
8.12.24
न यं वि॑वि॒क्तो रोद॑सी॒ नान्तरि॑क्षाणि व॒ज्रिण॑म् ।
अमा॒दिद॑स्य तित्विषे॒ समोज॑सः ॥
எவனை இரு உலகங்களும் அந்தரிக்ஷங்களும் சூழ முடியவில்லையோ, வஜ்ரதாரியை; அளவற்றதிலிருந்தே இவனுடைய வலிமையால் அவன் ஒளிர்கிறான்.
8.12.25
यदि॑न्द्र पृत॒नाज्ये॑ दे॒वास्त्वा॑ दधि॒रे पु॒रः ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः ॥
போர்ப் போட்டியில் தேவர்கள் உன்னை முன்னணியில் நிறுத்தியபோது, அப்போதே உன் இரண்டு பழுப்பு நிறக் குதிரைகள் உன்னைச் சுமந்து சென்றன.
8.12.26
य॒दा वृ॒त्रं न॑दी॒वृतं॒ शव॑सा वज्रि॒न्नव॑धीः ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः ॥
வஜ்ரதாரியே, ஆறுகளைத் தடுத்து நிறுத்திய விருத்திரனை நீ உன் வலிமையால் வீழ்த்தியபோது, அப்போதே உன் இரண்டு பழுப்பு நிறக் குதிரைகள் உன்னைச் சுமந்து சென்றன.
8.12.27
य॒दा ते॒ विष्णु॒रोज॑सा॒ त्रीणि॑ प॒दा वि॑चक्र॒मे ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः ॥
உன் துணைவரான விஷ்ணு தன் வலிமையால் மூன்று அடிகள் நடந்தபோது, அப்போதே உன் இரண்டு பழுப்பு நிறக் குதிரைகள் உன்னைச் சுமந்து சென்றன.
8.12.28
य॒दा ते॑ हर्य॒ता हरी॑ वावृ॒धाते॑ दि॒वेदि॑वे ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे ॥
உன் இரண்டு பழுப்பு நிறக் குதிரைகள் நாளுக்கு நாள் வலிமை பெறும்போது, அப்போதே உன்னால் எல்லா உலகங்களும் பிடித்து நிறுத்தப்பட்டன.
8.12.29
य॒दा ते॒ मारु॑ती॒र्विश॒स्तुभ्य॑मिन्द्र नियेमि॒रे ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे ॥
ஓ இந்திரா, உனக்காக மருத்துகளும் மக்களும் ஒன்றாகக் கட்டப்படும்போது, அப்போதே உன்னால் எல்லா உலகங்களும் பிடித்து நிறுத்தப்பட்டன.
8.12.30
य॒दा सूर्य॑म॒मुं दि॒वि शु॒क्रं ज्योति॒रधा॑रयः ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे ॥
நீ வானத்தில் அந்தச் சூரியனை, அந்தப் பிரகாசமான ஒளியை நிலைநிறுத்தியபோது, அப்போதே உன்னால் எல்லா உலகங்களும் பிடித்து நிறுத்தப்பட்டன.
8.12.31
इ॒मां त॑ इन्द्र सुष्टु॒तिं विप्र॑ इयर्ति धी॒तिभिः॑ ।
जा॒मिं प॒देव॒ पिप्र॑तीं॒ प्राध्व॒रे ॥
இந்திரனே, அறிஞர் தன் சிந்தனைகளால் இந்த அழகிய துதியை எழுப்புகிறார்; யாகத்தில் அது பாதத்தால் சுற்றத்தாரை நெருங்குவது போல முன்னேறிச் செல்கிறது.
8.12.32
यद॑स्य॒ धाम॑नि प्रि॒ये स॑मीची॒नासो॒ अस्व॑रन् ।
नाभा॑ य॒ज्ञस्य॑ दो॒हना॒ प्राध्व॒रे ॥
இதன் அன்பான இல்லத்தில் ஒன்றுகூடிய மக்கள் ஒலித்தபோது, யாகத்தின் நாபியில் பால் கறப்பவர்கள் யாகத்தில் முன்னேறினர்.
8.12.33
सु॒वीर्यं॒ स्वश्व्यं॑ सु॒गव्य॑मिन्द्र दद्धि नः ।
होते॑व पू॒र्वचि॑त्तये॒ प्राध्व॒रे ॥
இந்திரனே, எங்களுக்கு நல்ல வீரியம், நல்ல குதிரைகள், நல்ல பசுக்களை அருள்வாயாக; யாகத்தில் ஹோதாவைப் போல முதல் சிந்தனைக்காக முன்னேறுவாயாக.