ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.46.1
त्वाव॑तः पुरूवसो व॒यमि॑न्द्र प्रणेतः ।
स्मसि॑ स्थातर्हरीणाम् ॥
ହେ ଧନସମ୍ପନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ଆମେ ତୁମ ପରି (ଦାତା)ଙ୍କର। ହେ ହରି-ଅଶ୍ୱଙ୍କର ସ୍ଥିର ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ତୁମର।
8.46.2
त्वां हि स॒त्यम॑द्रिवो वि॒द्म दा॒तार॑मि॒षाम् ।
वि॒द्म दा॒तारं॑ रयी॒णाम् ॥
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରକୃତରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଅନ୍ନର ଦାତା ବୋଲି ଜାଣୁ; ଧନର ଦାତା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଜାଣୁ।
8.46.3
आ यस्य॑ ते महि॒मानं॒ शत॑मूते॒ शत॑क्रतो ।
गी॒र्भिर्गृ॒णन्ति॑ का॒रवः॑ ॥
ହେ ଶହେ ରକ୍ଷାଥିବା, ହେ ଶହେ ଶକ୍ତିଥିବା, ତୁମର ମହିମାକୁ କବିମାନେ ସ୍ତୁତିଗୀତରେ ଗାନ କରନ୍ତି।
8.46.4
सु॒नी॒थो घा॒ स मर्त्यो॒ यं म॒रुतो॒ यम॑र्य॒मा ।
मि॒त्रः पान्त्य॒द्रुहः॑ ॥
ମରୁତ୍ ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ହିଁ ସୁପଥରେ ଚାଲେ; ମିତ୍ର ଅଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
8.46.5
दधा॑नो॒ गोम॒दश्व॑वत्सु॒वीर्य॑मादि॒त्यजू॑त एधते ।
सदा॑ रा॒या पु॑रु॒स्पृहा॑ ॥
ଗାଈ, ଅଶ୍ୱ ଓ ବୀରତ୍ୱ ଧାରଣ କରି, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇ ସେ ବଢ଼େ; ସଦା ଧନ ଓ ଅନେକ ଦାନ ସହିତ।
8.46.6
तमिन्द्रं॒ दान॑मीमहे शवसा॒नमभी॑र्वम् ।
ईशा॑नं रा॒य ई॑महे ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦାନସ୍ୱରୂପ, ବଳବାନ ଓ ନିର୍ଭୟ, ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଧନର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
8.46.7
तस्मि॒न्हि सन्त्यू॒तयो॒ विश्वा॒ अभी॑रवः॒ सचा॑ ।
तमा व॑हन्तु॒ सप्त॑यः पुरू॒वसुं॒ मदा॑य॒ हर॑यः सु॒तम् ॥
ତାଙ୍କଠାରେ ହିଁ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷା ଅଛି; ନିର୍ଭୟ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଛି। ଧନସମୃଦ୍ଧ ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ, ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
8.46.8
यस्ते॒ मदो॒ वरे॑ण्यो॒ य इ॑न्द्र वृत्र॒हन्त॑मः ।
य आ॑द॒दिः स्व॑र्नृभि॒र्यः पृत॑नासु दु॒ष्टरः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ମଦ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୃତ୍ରର ସର୍ବାଧିକ ସଂହାରକ ତୁମେ; ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଲୋକ ପ୍ରକଟ କରେ, ଏବଂ ଯାହା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁସ୍ତର।
8.46.9
यो दु॒ष्टरो॑ विश्ववार श्र॒वाय्यो॒ वाजे॒ष्वस्ति॑ तरु॒ता ।
स नः॑ शविष्ठ॒ सव॒ना व॑सो गहि ग॒मेम॒ गोम॑ति व्र॒जे ॥
ଯିଏ ଦୁସ୍ତର, ହେ ସର୍ବବିଜୟୀ, ସେ ସ୍ତୁତ୍ୟ; ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ଯିଏ ସହାୟକ। ସେ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ବସୁ, ହେ ପରମ ବଳବାନ, ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସି ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ; ଗୋଧନପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଶାଳା ଆଡ଼କୁ ଆମେ ଯିବା।
8.46.10
ग॒व्यो षु णो॒ यथा॑ पु॒राश्व॒योत र॑थ॒या ।
व॒रि॒व॒स्य म॑हामह ॥
ଗାଈ ସହିତ, ପୂର୍ବ ପରି, ଅଶ୍ୱ ସହିତ, ରଥ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଦାନ କର, ହେ ମହାମହ।
8.46.11
न॒हि ते॑ शूर॒ राध॒सोऽन्तं॑ वि॒न्दामि॑ स॒त्रा ।
द॒श॒स्या नो॑ मघव॒न्नू चि॑दद्रिवो॒ धियो॒ वाजे॑भिराविथ ॥
ହେ ବୀର, ତୁମ ଧନର ଅନ୍ତ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ଖୋଜି ପାଉନାହିଁ। ହେ ମଘବନ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅ; ତୁମେ ତୁମ ବଳ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ।
8.46.12
य ऋ॒ष्वः श्रा॑व॒यत्स॑खा॒ विश्वेत्स वे॑द॒ जनि॑मा पुरुष्टु॒तः ।
तं विश्वे॒ मानु॑षा यु॒गेन्द्रं॑ हवन्ते तवि॒षं य॒तस्रु॑चः ॥
ଯିଏ ଋଷିମାନଙ୍କ ମିତ୍ର ଓ ଶୁଣାଇବାକାରୀ, ସେ ହିଁ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣେ; ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ। ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ସମସ୍ତ ମାନବ ବଂଶ ଡାକେ, ଯିଏ ମହାବଳବାନ; ସ୍ରୁକ୍ ଉଠାଇ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ।
8.46.13
स नो॒ वाजे॑ष्ववि॒ता पु॑रू॒वसुः॑ ।
पु॒र॒स्था॒ता म॒घवा॑ वृत्र॒हा भु॑वत् ॥
ସେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ; ବହୁ ଧନଯୁକ୍ତ, ଅଗ୍ରଣୀ, ଦାତା, ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ହୁଅନ୍ତୁ।
8.46.14
अ॒भि वो॑ वी॒रमन्ध॑सो॒ मदे॑षु गाय ।
गि॒रा म॒हा विचे॑तस॒मिन्द्रं॒ नाम॒ श्रुत्यं॑ शा॒किनं॒ वचो॒ यथा॑ ॥
ସୋମରସର ଉଲ୍ଲାସରେ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାନ କର; ମହାନ ସର୍ବଜ୍ଞ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମ ଓ ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୁମ ବାଣୀରେ ସ୍ତୁତି କର।
8.46.15
द॒दी रेक्ण॑स्त॒न्वे॑ द॒दिर्वसु॑ द॒दिर्वाजे॑षु पुरुहूत वा॒जिन॑म् ।
नू॒नमथ॑ ॥
ଶରୀର ପାଇଁ ଧନଦାତା, ଧନଦାତା, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବଳଦାତା ତୁମେ; ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ।
8.46.16
विश्वे॑षामिर॒ज्यन्तं॒ वसू॑नां सास॒ह्वांसं॑ चिद॒स्य वर्प॑सः ।
कृ॒प॒य॒तो नू॒नमत्यथ॑ ॥
ସମସ୍ତ ଧନକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବା ଏବଂ ଏହି ବଳ ଜିତିବାର, ଦୟାଳୁଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଆଗକୁ ଯାଅ; ତେବେ।
8.46.17
म॒हः सु वो॒ अर॑मिषे॒ स्तवा॑महे मी॒ळ्हुषे॑ अरंग॒माय॒ जग्म॑ये ।
य॒ज्ञेभि॑र्गी॒र्भिर्वि॒श्वम॑नुषां म॒रुता॑मियक्षसि॒ गाये॑ त्वा॒ नम॑सा गि॒रा ॥
ମହାନ ତୁମକୁ, ଅନ୍ନ ପାଇଁ, ଦାତା ଓ ଗମନଶୀଳଙ୍କୁ ଆମେ ଭଲ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କରୁ; ଯଜ୍ଞ ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମରୁତଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାଏ, ନମସ୍କାର ଓ ବାଣୀ ସହିତ।
8.46.18
ये पा॒तय॑न्ते॒ अज्म॑भिर्गिरी॒णां स्नुभि॑रेषां य॒ज्ञं म॑हि॒ष्वणी॑नां ।
सु॒म्नं तु॑वि॒ष्वणी॑नां॒ प्राध्व॒रे ॥
ପର୍ବତର ପଥର ଫାଟ ଓ ଶିଖରରୁ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପକାଉଥିବା ଯେଉଁମାନେ; ଗର୍ଜନକାରୀ ମରୁତଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ବଳଶାଳୀ ସ୍ୱରଧାରୀଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଯଜ୍ଞରେ ଆଗେଇ ନିଅ।
8.46.19
प्र॒भ॒ङ्गं दु॑र्मती॒नामिन्द्र॑ शवि॒ष्ठा भ॑र ।
र॒यिम॒स्मभ्यं॒ युज्यं॑ चोदयन्मते॒ ज्येष्ठं॑ चोदयन्मते ॥
ହେ ଅତି ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ମତିର ବିନାଶକାରୀ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ। ହେ ମନକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା, ଆମକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରେରିତ କର।
8.46.20
सनि॑तः॒ सुस॑नित॒रुग्र॒ चित्र॒ चेति॑ष्ठ॒ सूनृ॑त ।
प्रा॒सहा॑ सम्रा॒ट्सहु॑रिं॒ सह॑न्तं भु॒ज्युं वाजे॑षु॒ पूर्व्य॑म् ॥
ହେ ବିଜୟ ଦାତା, ହେ ଉତ୍ତମ ଦାତା, ହେ ଉଗ୍ର, ହେ ତେଜସ୍ୱୀ, ହେ ଅତି-ବିବେକୀ, ହେ ସତ୍ୟର ପ୍ରେରକ! ହେ ସମ୍ରାଟ, ତୁମେ ବଳରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କର; ସଂଘର୍ଷରେ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଭୁଜ୍ୟୁକୁ ଜିତିଥିଲ।
8.46.21
आ स ए॑तु॒ य ईव॒दाँ अदे॑वः पू॒र्तमा॑द॒दे यथा॑ चि॒द्वशो॑ अ॒श्व्यः ।
पृ॒थु॒श्रव॑सि कानी॒तेऽस्या व्युष्या॑द॒दे ॥
ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟ ପରି, ଦେବତା ନ ହୋଇ, ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଏଠାକୁ ଆସୁ; ଅଶ୍ୱବାନ ଧନୀ ପରି ସେ ଇଚ୍ଛା କରୁ। ବିସ୍ତୃତ ଖ୍ୟାତିର ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାରେ ମୁଁ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
8.46.22
ष॒ष्टिं स॒हस्राश्व्य॑स्या॒युता॑सन॒मुष्ट्रा॑नां विंश॒तिं श॒ता दश॒ श्यावी॑नां श॒ता ।
दश॒ त्र्य॑रुषीणां॒ दश॒ गवां॑ स॒हस्रा॑ ॥
ଷାଠିଏ ହଜାର ଅଶ୍ୱଦାନରୁ ମୁଁ ଦଶ ହଜାର ଓଟ ପାଇଛି; କୋଡ଼ିଏ ଶହ ଓ ଦଶ ଶହ ଧୂସର ଘୋଡ଼ୀ, ତିନି ବର୍ଷ ବୟସର ଦଶଟି ଗାଈବାଛୁରୀ ଓ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ।
8.46.23
दश॑ श्या॒वा ऋ॒धद्र॑यो वी॒तवा॑रास आ॒शवः॑ ।
म॒थ्रा ने॒मिं नि वा॑वृतुः ॥
ରଥଚକ୍ରକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଉଥିବା ଦଶ କଳା (ପୁରୋହିତ), ଦାନଶୀଳ ଓ ବେଗବାନ; ମନ୍ଥନଦଣ୍ଡ ଚକ୍ରର କଡ଼କୁ ତଳକୁ ଘୂରାଇ ଦେଇଛି।
8.46.24
दाना॑सः पृथु॒श्रव॑सः कानी॒तस्य॑ सु॒राध॑सः॒ रथं॑ हिर॒ण्ययं॒ दद॑त् ।
मंहि॑ष्ठः सू॒रिर॑भू॒द्वर्षि॑ष्ठमकृत॒ श्रवः॑ ॥
ବିସ୍ତୃତ ଖ୍ୟାତିର କାନୀତଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଧନୀ ଦାତାମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥ ଦେଲେ; ଅତି ଉତ୍ସାହୀ ଋଷି ସର୍ବାଧିକ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କଲେ।
8.46.25
आ नो॑ वायो म॒हे तने॑ या॒हि म॒खाय॒ पाज॑से ।
व॒यं हि ते॑ चकृ॒मा भूरि॑ दा॒वने॑ स॒द्यश्चि॒न्महि॑ दा॒वने॑ ॥
ହେ ବାୟୁ, ମହାନ ବିସ୍ତାର ଓ ଯଜ୍ଞର ବଳ ପାଇଁ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସ; ଦାନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁ କିଛି କରିଛୁ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ମହାଦାନ ପାଇଁ।
8.46.26
यो अश्वे॑भि॒र्वह॑ते॒ वस्त॑ उ॒स्रास्त्रिः स॒प्त स॑प्तती॒नाम् ।
ए॒भिः सोमे॑भिः सोम॒सुद्भिः॑ सोमपा दा॒नाय॑ शुक्रपूतपाः ॥
ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆବାସରେ ଉଷାମାନଙ୍କୁ ତିନି ଥର ସାତ, ସତୁରି ଗୁଣ ଚଳାଉଥିବା ଯେ; ଏହି ସୋମ ଓ ସୋମ-ନିଚୋଡ଼ ସହିତ, ହେ ସୋମପାୟୀ, ଦାନ ପାଇଁ, ହେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମପାୟୀ।
8.46.27
यो म॑ इ॒मं चि॑दु॒ त्मनाम॑न्दच्चि॒त्रं दा॒वने॑ ।
अ॒र॒ट्वे अक्षे॒ नहु॑षे सु॒कृत्व॑नि सु॒कृत्त॑राय सु॒क्रतुः॑ ॥
ମୋତେ, ଏହାକୁ ନିଜେ ଆନନ୍ଦିତ କରିଥିବା, ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ପାଇଁ; ଅରଟୁରେ, ଆଖିରେ, ନହୁଷରେ, ସତ୍କର୍ମୀରେ, ସତ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଇଁ, ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପଯୁକ୍ତ।
8.46.28
उ॒च॒थ्ये॑ वपु॑षि॒ यः स्व॒राळु॒त वा॑यो घृत॒स्नाः ।
अश्वे॑षितं॒ रजे॑षितं॒ शुने॑षितं॒ प्राज्म॒ तदि॒दं नु तत् ॥
ପ୍ରଶଂସନୀୟ ରୂପରେ ଯିଏ ସ୍ୱରାଟ୍, ଏବଂ ହେ ବାୟୁ, ଘିଅରେ ସ୍ନାତ; ଅଶ୍ୱଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ନୁହେଁ, ରାଜାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, କୁକୁରଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, ସେହି ଅଜାତ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ତାହା ଏହା, ଏବେ ତାହା।
8.46.29
अध॑ प्रि॒यमि॑षि॒राय॑ ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑सनम् ।
अश्वा॑ना॒मिन्न वृष्णा॑म् ॥
ସେତେବେଳେ ପ୍ରିୟ, ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ପାଇଁ ଷାଠିଏ ହଜାର ଆସନ ମୁଁ ପାଇଲି, ଅଶ୍ୱର, ବୃଷଭ ପରି।
8.46.30
गावो॒ न यू॒थमुप॑ यन्ति॒ वध्र॑यः ।
उप॒ मा य॑न्ति॒ वध्र॑यः ॥
ଗାଈମାନେ ଯେପରି ନିଜ ଗୋଷ୍ଠୀ ଆଡ଼କୁ ଆସନ୍ତି, ସେପରି ବୀରମାନେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ବୀରମାନେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି।
8.46.31
अध॒ यच्चार॑थे ग॒णे श॒तमुष्ट्राँ॒ अचि॑क्रदत् ।
अध॒ श्वित्ने॑षु विंश॒तिं श॒ता ॥
ରଥ-ଦୌଡ଼ର ଦଳରେ ସେ ଶହେ ଓଟକୁ ଗର୍ଜନ କରି ଡାକିଲା ବେଳେ, ଧଳା ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ ଶହ (ପଶୁ ମଧ୍ୟ) ।
8.46.32
श॒तं दा॒से ब॑ल्बू॒थे विप्र॒स्तरु॑क्ष॒ आ द॑दे॒ ते ते॑ वायवि॒मे जनाः॑ ।
मद॒न्तीन्द्र॑गोपा॒ मद॑न्ति दे॒वगो॑पाः ॥
ଦାସ ଓ ବଲ୍ବୂଥରେ ଶହେ (ଗାଇ); ବିପ୍ର ତରୁକ୍ଷ (ସେମାନଙ୍କୁ) ଗ୍ରହଣ କଲେ। ହେ ବାୟୁ, ଏମାନେ ତୁମର ଲୋକ; ଇନ୍ଦ୍ର-ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଦେବ-ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
8.46.33
अध॒ स्या योष॑णा म॒ही प्र॑ती॒ची वश॑म॒श्व्यम् ।
अधि॑रुक्मा॒ वि नी॑यते ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ମହତୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସୁଥିବା, ଅଶ୍ୱ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ କାମନା ପରି, ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ଆଗକୁ ଆଣାଯାଏ।