Ṛgveda · Sūkta 8.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.46.1
त्वाव॑तः पुरूवसो व॒यमि॑न्द्र प्रणेतः ।
स्मसि॑ स्थातर्हरीणाम् ॥
Indra, reich an Gütern und unser Führer, wir gehören einem wie dir. O standhafter Herr der falben Rosse, wir sind dein.
8.46.2
त्वां हि स॒त्यम॑द्रिवो वि॒द्म दा॒तार॑मि॒षाम् ।
वि॒द्म दा॒तारं॑ रयी॒णाम् ॥
O Träger des Donnerkeils, wir kennen dich wahrlich als Geber der Nahrung; wir kennen dich als Geber der Reichtümer.
8.46.3
आ यस्य॑ ते महि॒मानं॒ शत॑मूते॒ शत॑क्रतो ।
गी॒र्भिर्गृ॒णन्ति॑ का॒रवः॑ ॥
O du mit hundert Schutzgaben, du mit hundert Kräften, dessen Größe die Sänger mit ihren Liedern preisen.
8.46.4
सु॒नी॒थो घा॒ स मर्त्यो॒ यं म॒रुतो॒ यम॑र्य॒मा ।
मि॒त्रः पान्त्य॒द्रुहः॑ ॥
Gewiss, jener Sterbliche, den die Marut und Aryaman beschützen, ist gut geleitet; Mitra schützt die Nicht-Feindseligen.
8.46.5
दधा॑नो॒ गोम॒दश्व॑वत्सु॒वीर्य॑मादि॒त्यजू॑त एधते ।
सदा॑ रा॒या पु॑रु॒स्पृहा॑ ॥
Vieh, Rosse und heldische Kraft tragend, von den Adityas angerufen, gedeiht er; stets mit Reichtum, reich an vielen Gaben.
8.46.6
तमिन्द्रं॒ दान॑मीमहे शवसा॒नमभी॑र्वम् ।
ईशा॑नं रा॒य ई॑महे ॥
Jenen Indra, den Geber, mächtig und furchtlos, rufen wir an; den Herrn des Reichtums rufen wir an.
8.46.7
तस्मि॒न्हि सन्त्यू॒तयो॒ विश्वा॒ अभी॑रवः॒ सचा॑ ।
तमा व॑हन्तु॒ सप्त॑यः पुरू॒वसुं॒ मदा॑य॒ हर॑यः सु॒तम् ॥
In ihm sind ja alle Schutzmittel; alle furchtlosen Hilfen sind mit ihm. Mögen ihn die falben Rosse, reich an Gut, hierher zum gepressten Soma bringen, zur Berauschung.
8.46.8
यस्ते॒ मदो॒ वरे॑ण्यो॒ य इ॑न्द्र वृत्र॒हन्त॑मः ।
य आ॑द॒दिः स्व॑र्नृभि॒र्यः पृत॑नासु दु॒ष्टरः॑ ॥
Indra, dein Rausch, der der beste ist, du größter Erschläger des Vṛtra; der das Licht hervorbringt mit den Männern, der in den Kämpfen schwer zu überwinden ist.
8.46.9
यो दु॒ष्टरो॑ विश्ववार श्र॒वाय्यो॒ वाजे॒ष्वस्ति॑ तरु॒ता ।
स नः॑ शविष्ठ॒ सव॒ना व॑सो गहि ग॒मेम॒ गोम॑ति व्र॒जे ॥
Der schwer zu überwinden ist, allsiegreich, zu preisen, ist ein Helfer in den Wettkämpfen. Möge er zu uns kommen, o Vasu, o Mächtigster, zu unseren Opfern; lasst uns zum kuhreichen Gehege gehen.
8.46.10
ग॒व्यो षु णो॒ यथा॑ पु॒राश्व॒योत र॑थ॒या ।
व॒रि॒व॒स्य म॑हामह ॥
Gewähre uns gut, wie früher, mit Kühen, mit Rossen und mit Wagen, o Hochgroßer.
8.46.11
न॒हि ते॑ शूर॒ राध॒सोऽन्तं॑ वि॒न्दामि॑ स॒त्रा ।
द॒श॒स्या नो॑ मघव॒न्नू चि॑दद्रिवो॒ धियो॒ वाजे॑भिराविथ ॥
Held, wahrlich finde ich nicht das Ende deines Reichtums. O Freigebiger, o Donnerkeil-Träger, gewähre uns nun; wahrlich, du hast unsere Gedanken mit deinen Kräften in den Kämpfen beschützt.
8.46.12
य ऋ॒ष्वः श्रा॑व॒यत्स॑खा॒ विश्वेत्स वे॑द॒ जनि॑मा पुरुष्टु॒तः ।
तं विश्वे॒ मानु॑षा यु॒गेन्द्रं॑ हवन्ते तवि॒षं य॒तस्रु॑चः ॥
Der der Freund der Seher ist, der zum Hören bringt, der kennt wahrlich alle Geburten, vielgepriesen. Ihn rufen alle menschlichen Geschlechter an, Indra, den Mächtigen, mit erhobenen Schöpflöffeln.
8.46.13
स नो॒ वाजे॑ष्ववि॒ता पु॑रू॒वसुः॑ ।
पु॒र॒स्था॒ता म॒घवा॑ वृत्र॒हा भु॑वत् ॥
Er sei unser Beschützer in den Wettkämpfen, Indra, reich an vielen Schätzen, der Vorderste, freigebig, der Töter Vṛtras.
8.46.14
अ॒भि वो॑ वी॒रमन्ध॑सो॒ मदे॑षु गाय ।
गि॒रा म॒हा विचे॑तस॒मिन्द्रं॒ नाम॒ श्रुत्यं॑ शा॒किनं॒ वचो॒ यथा॑ ॥
In den Freuden des süßen Trankes singe dem Helden Indra zu, dem großen Allwissenden, berühmt im Namen und mächtig, mit deinem Lied, so gut du kannst.
8.46.15
द॒दी रेक्ण॑स्त॒न्वे॑ द॒दिर्वसु॑ द॒दिर्वाजे॑षु पुरुहूत वा॒जिन॑म् ।
नू॒नमथ॑ ॥
Du bist Geber für den Leib, Geber von Schätzen, Geber von Kraft in den Kämpfen; vielgerufener, starker Indra, nun wahrlich.
8.46.16
विश्वे॑षामिर॒ज्यन्तं॒ वसू॑नां सास॒ह्वांसं॑ चिद॒स्य वर्प॑सः ।
कृ॒प॒य॒तो नू॒नमत्यथ॑ ॥
Der du alle Schätze antreibst, auch Bezwinger dieser Stärke, geh wahrlich weiter für den Mitleidigen; dann.
8.46.17
म॒हः सु वो॒ अर॑मिषे॒ स्तवा॑महे मी॒ळ्हुषे॑ अरंग॒माय॒ जग्म॑ये ।
य॒ज्ञेभि॑र्गी॒र्भिर्वि॒श्वम॑नुषां म॒रुता॑मियक्षसि॒ गाये॑ त्वा॒ नम॑सा गि॒रा ॥
Dir, dem Großen, für Nahrung, dem Freigebigen, dem Hochgemuten, dem Wanderer, preisen wir wohl; mit Opfern und Liedern, die Marut aller Menschen ersehnend, singe ich dir mit Verehrung und Lied.
8.46.18
ये पा॒तय॑न्ते॒ अज्म॑भिर्गिरी॒णां स्नुभि॑रेषां य॒ज्ञं म॑हि॒ष्वणी॑नां ।
सु॒म्नं तु॑वि॒ष्वणी॑नां॒ प्राध्व॒रे ॥
Die diese herabbringen aus den felsigen Spalten und den Graten der Berge: fördert das Opfer der laut brüllenden Marut und die Freude der starkstimmigen beim Opfer.
8.46.19
प्र॒भ॒ङ्गं दु॑र्मती॒नामिन्द्र॑ शवि॒ष्ठा भ॑र ।
र॒यिम॒स्मभ्यं॒ युज्यं॑ चोदयन्मते॒ ज्येष्ठं॑ चोदयन्मते ॥
O Indra, mächtigster, bring uns Reichtum, der feindselige Gedanken vernichtet! O Antreiber des Denkens, lenke uns zu dem passenden und höchsten Reichtum!
8.46.20
सनि॑तः॒ सुस॑नित॒रुग्र॒ चित्र॒ चेति॑ष्ठ॒ सूनृ॑त ।
प्रा॒सहा॑ सम्रा॒ट्सहु॑रिं॒ सह॑न्तं भु॒ज्युं वाजे॑षु॒ पूर्व्य॑म् ॥
O Spender des Sieges, guter Geber, Wilder, Strahlender, Scharfsichtigster, wahrer Antreiber! O Herrscher, mit Macht überwindest du die Feinde; in den Kämpfen hast du zuerst Bhujyu besiegt.
8.46.21
आ स ए॑तु॒ य ईव॒दाँ अदे॑वः पू॒र्तमा॑द॒दे यथा॑ चि॒द्वशो॑ अ॒श्व्यः ।
पृ॒थु॒श्रव॑सि कानी॒तेऽस्या व्युष्या॑द॒दे ॥
Er komme hierher, der, kein Gott seiend, seinen Lohn wie ein Mensch empfängt, und ihn begehre wie ein reicher Pferdebesitzer. Bei diesem glänzenden Fest von weitem Ruhm habe ich ihn in dieser Morgenröte empfangen.
8.46.22
ष॒ष्टिं स॒हस्राश्व्य॑स्या॒युता॑सन॒मुष्ट्रा॑नां विंश॒तिं श॒ता दश॒ श्यावी॑नां श॒ता ।
दश॒ त्र्य॑रुषीणां॒ दश॒ गवां॑ स॒हस्रा॑ ॥
Durch die Gabe von sechzigtausend Pferden erhielt ich zehntausend Kamele; zweitausend und tausend braune Stuten, zehn dreijährige Färsen und zehntausend Kühe.
8.46.23
दश॑ श्या॒वा ऋ॒धद्र॑यो वी॒तवा॑रास आ॒शवः॑ ।
म॒थ्रा ने॒मिं नि वा॑वृतुः ॥
Zehn Dunkle, die das Wagenrad emporheben, freigebig und schnell; die Quirlstäbe haben den Radkranz hinabgerollt.
8.46.24
दाना॑सः पृथु॒श्रव॑सः कानी॒तस्य॑ सु॒राध॑सः॒ रथं॑ हिर॒ण्ययं॒ दद॑त् ।
मंहि॑ष्ठः सू॒रिर॑भू॒द्वर्षि॑ष्ठमकृत॒ श्रवः॑ ॥
Die Spender guten Reichtums von Kānīta, von weitem Ruhm, gaben einen goldenen Wagen; der eifrigste Seher wurde der größte und erwarb Ruhm.
8.46.25
आ नो॑ वायो म॒हे तने॑ या॒हि म॒खाय॒ पाज॑से ।
व॒यं हि ते॑ चकृ॒मा भूरि॑ दा॒वने॑ स॒द्यश्चि॒न्महि॑ दा॒वने॑ ॥
O Vāyu, komm zu uns für große Weite und für die Kraft des Opfers; wir haben viel für dich getan zum Geben, und auch jetzt, großes Geben.
8.46.26
यो अश्वे॑भि॒र्वह॑ते॒ वस्त॑ उ॒स्रास्त्रिः स॒प्त स॑प्तती॒नाम् ।
ए॒भिः सोमे॑भिः सोम॒सुद्भिः॑ सोमपा दा॒नाय॑ शुक्रपूतपाः ॥
Du, der du die Morgenröten in ihren Wohnstätten mit Rossen fährst, dreimal sieben und siebzigfach; mit diesen Soma-Säften und Soma-Pressungen, o Somatrinker, zur Gabe, o Trinker reinen Somas.
8.46.27
यो म॑ इ॒मं चि॑दु॒ त्मनाम॑न्दच्चि॒त्रं दा॒वने॑ ।
अ॒र॒ट्वे अक्षे॒ नहु॑षे सु॒कृत्व॑नि सु॒कृत्त॑राय सु॒क्रतुः॑ ॥
Du, der du mich selbst erfreust, durch dein eigenes Wesen, zur wunderbaren Gabe; im Ungeschickten, im Auge, im Mann, im Gutes-Tuenden, für den besseren Gutes-Tuenden, o du von guter Absicht.
8.46.28
उ॒च॒थ्ये॑ वपु॑षि॒ यः स्व॒राळु॒त वा॑यो घृत॒स्नाः ।
अश्वे॑षितं॒ रजे॑षितं॒ शुने॑षितं॒ प्राज्म॒ तदि॒दं नु तत् ॥
In der lobenswerten Gestalt, er, der Selbstherrscher, und o Vāyu, im Ghee gebadet; nicht von Rossen getrieben, von Königen getrieben, von Hunden getrieben, schreitet der Ungeborene voran. Das ist dieses, und nun jenes.
8.46.29
अध॑ प्रि॒यमि॑षि॒राय॑ ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑सनम् ।
अश्वा॑ना॒मिन्न वृष्णा॑म् ॥
Dann, Lieber, für den, der aufbricht, gewann ich sechzigtausend Sitze von Rossen, wie Stiere.
8.46.30
गावो॒ न यू॒थमुप॑ यन्ति॒ वध्र॑यः ।
उप॒ मा य॑न्ति॒ वध्र॑यः ॥
Wie Kühe sich ihrer Herde nähern, so nahen die Tapferen zu mir; die Tapferen nahen zu mir.
8.46.31
अध॒ यच्चार॑थे ग॒णे श॒तमुष्ट्राँ॒ अचि॑क्रदत् ।
अध॒ श्वित्ने॑षु विंश॒तिं श॒ता ॥
Und als er im Haufen des Wagenrennens hundert Kamele brüllend rief, da unter den weißen (Rindern) zwanzig Hunderte (auch).
8.46.32
श॒तं दा॒से ब॑ल्बू॒थे विप्र॒स्तरु॑क्ष॒ आ द॑दे॒ ते ते॑ वायवि॒मे जनाः॑ ।
मद॒न्तीन्द्र॑गोपा॒ मद॑न्ति दे॒वगो॑पाः ॥
Hundert (Rinder) beim Diener und in Balbūtha; der Seher Tarukṣa nahm (sie) an. O Vāyu, diese sind deine Leute, die, von Indra beschützt, sich freuen, von den Göttern beschützt, sich freuen.
8.46.33
अध॒ स्या योष॑णा म॒ही प्र॑ती॒ची वश॑म॒श्व्यम् ।
अधि॑रुक्मा॒ वि नी॑यते ॥
Dann wird jene große Frau, sich (ihm) zuwendend, wie ein Verlangen nach Pferden, mit goldenem Schmuck hervorgeführt.