ياجورفيدا · أدهيايا 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1
इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥
آخذُكَ للغذاء وللقوة. أيتها الرياح، أنتم موجودون. ليحفزكم الإله سافيتري إلى أفضل عمل. أيتها الأبقار التي لا تُمس، انموا لنصيب إندرا، ذوات نسل، خالية من المرض والذبول. لا يتسلط عليكم لص ولا قائل السوء. كونوا ثابتات وكثيرات في بيت هذا سيد الماشية. احفظ مواشي المُقرِّب.
1.2
वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥
أنت مطهِّر الفاسو. أنت السماء، أنت الأرض. أنت غير المحترق، حامل الكل، لماتاريشفان. تَثَبَّتْ في المقام الأسمى. لا تتزعزع؛ ولا يتزعزع سيد القربان.
1.3
वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥
أنت مطهِّر الفاسو ذو المئة مجرى؛ أنت مطهِّر الفاسو ذو الألف مجرى. ليطهرك الإله سافيتري بمطهِّر الفاسو ذي المئة مجرى، بعد أن عُصرت جيدًا. أي أمنية حلبتَ؟
1.4
सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥
هي فِشفايُه، الحياة الكاملة. وهي فِشفاكرما، الفاعلة لكل شيء. وهي فِشفادهايا، الحاملة لكل شيء. كحصة لإندرا أمدّك بالسوما. يا فيشنو، احفظ القربان.
1.5
अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥
يا أغني، سيد النذور، سأؤدي النذر؛ ليتني أستطيع ذلك، وليتنجح لي. أنا أنتقل من الباطل إلى الحق.
1.6
कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥
من يربطك؟ هو يربطك. لمن يربطك؟ لأجله يربطك. للعمل أنتما، وللفعل أنتما.
1.7
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥
لقد أُحرق الراكشاس رَدًّا، وأُحرقت قوى الأعداء رَدًّا. لقد احترق الراكشاس تماماً، واحترقت قوى الأعداء تماماً. أمضي على طول الفضاء الواسع.
1.8
धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥
أنت دهوح، عمود النير. أضرّ بمن يضرّنا؛ وأضرّ بمن نضرّه. أنت الأكثر حملاً، والأكثر عطاءً، والأكثر إشباعاً، والأكثر رضاً، والأكثر دعاءً من الآلهة بين الآلهة.
1.9
अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥
أنت لا تخطئ، يا havirdhāna. كن ثابتًا؛ فلا يخطئ سيد القربان ولا يضل. ليطأ فيشنو عليك. واسع للريح. طُرد الرakshasa. ليضبطوا الخمسة.
1.10
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥
بحثّ الإله سافيتري، بذراعي الأشفين، بيدي بوشان، آخذك. آخذ ما هو محبوب لدى أغني. آخذ ما هو محبوب لدى أغني وسوما.
1.11
भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥
من أجل خير الكائنات آخذك، لا للبخيل. ليتني أرى السماء بوضوح. لتثبت عضادات الباب على الأرض. أمشي في الفضاء الواسع. أضعك في سرة الأرض، في حجر أديتي. يا أغني، احفظ القربان.
1.12
पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥
أنتما مطهِّران، تنتميان إلى فيشنو. بدفع من سافيتري أطهّركما بالمطهِّر الذي لا عيب فيه من أشعة الشمس. أيتها المياه الإلهية، السائرة أمامنا، المطهِّرة من قبل، قودي هذه القربان اليوم إلى الأمام؛ قودي سيد القربان، الحامل الحسن الذي يتصل بالآلهة، إلى الأمام.
1.13
युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥
في معركة فريترا اختارك إندرا؛ وفي معركة فريترا اخترتم أنتم إندرا. أنتم مرشوشون. أرشّكم، يا محبوبي أغني. أرشّكم، يا محبوبي أغني وسوما. تطهّروا للعمل الإلهي، لعبادة الآلهة؛ وكل ما فيكم من نجاسة وقُذف بعيدًا، أنا أطهّره كله.
1.14
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥
أنتِ مأوى. الشيطان قد نُفض، والقوى المعادية قد نُفضت. أنتِ جلد أديتي؛ لتعرفكِ أديتي. أنتِ حجر من شجر الغابة. أنتِ حجر العصر ذو القاعدة العريضة؛ ليعرفكِ جلد أديتي.
1.15
अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥
أنت جسد أغني، مخرج الكلام؛ لتمتّع الآلهة آخذك. أنت الحجر الكبير للعصر، من خشب. أعدّ هذا القربان للآلهة، وأعدّه جيدًا. يا معدّ القربان، تعال؛ يا معدّ القربان، تعال؛ يا معدّ القربان، تعال.
1.16
कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥
أنت الديك ذو اللسان العسلي؛ أخبرنا بالطعام والقوة. بك نغلب كل مواجهة. أنت نشأت بالأمطار. ليعرفك هو نامياً بالأمطار. الشيطان مطرود، والأعداء مطرودون. الشيطان مدفوع. ليفصلكم فايو. ليأخذك الإله سافيتري ذو اليدين الذهبيتين بيد سليمة.
1.17
धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥
أنت جريء. يا أغني، اطرد النار آكلة النيء، واطرد آكل اللحم. أحضره إلى موضع قربان الآلهة. أنت ثابت؛ ثبّت الأرض. يا فائز بالقدرة المقدسة، يا فائز بالسلطان، يا فائز بالأقارب، أضعك لقتل العدو.
1.18
अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥
يا أغني، خذ البراهمن! أنت دعامة الفضاء؛ فثبّته. إذ أنت صاحب القدرة المقدسة والسلطان والأقارب، أضعك هنا لقتل العدو. أنت الحامل؛ ثبّت السماء. إذ أنت صاحب القدرة المقدسة والسلطان والأقارب، أضعك هنا لقتل العدو. أضعك لجميع الجهات. أنت الكومة، الكومة الصاعدة. فلتتسخّن بتقشّف البهريغو والأنغيراس.
1.19
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥
أنت ملاذ. قد نُفض الراكشاسا؛ وقد نُفض الأعداء. أنت جلد أديتي؛ فلتقبلك أديتي. أنت ديشانا، الجبلية؛ فلتقبلك الجبلية. أنت دعامة السماء. أنت ديشانا، ابنة الجبل؛ فلتقبلك الجبلية.
1.20
धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥
أنت الحبوب؛ أسعد الآلهة. للنفس الداخل، لك. للنفس الصاعد، لك. للنفس المنتشر، لك. من أجل حياة طويلة أضعك في امتداد طويل. ليتقبلك سافيترi ذو اليدين الذهبيتين بيد سليمة. للبصر، لك. أنت لبن العظماء.
1.21
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥
بإلهام الإله سافيترi، بذراعي الأشوينين وكفي بوشان أبذرك. لتلتقِ المياه بالأعشاب، ولتلتقِ الأعشاب بالعصارة. لتلتقِ الغنيات بأوزان الجاغاتي؛ ولتلتقِ الحلوات بالحلوات.
1.22
जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥
للولادة أصلك. هذا لأغني، وهذا لأغني وسوما. للطعام، لك. أنت وعاء اللبن الساخن، الحياة كلها. امتد، امتد اتساعًا؛ لك ليمتد سيد القربان. لا يؤذِ أغني جلدك. ليسخّنك الإله سافيتري في أعلى السماء.
1.23
मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥
لا تخف، ولا تضطرب. ليكن القربان حارسًا لا يُعاق، وليكن نسل المُقرِّب حراسًا لا يُعاقون. للثلاثي لك. وللثنائي لك. وللواحد لك.
1.24
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥
بدفع الإله سافيتري، بذراعي الأشفينين، بيدي بوشان أتناولك. آخذ ما صُنع للقربان، للآلهة. أنت الذراع اليمنى لإندرا، ذات ألف نقطة، ذات مئة لمعان؛ أنت فايو، ذو لمعان حاد، قاتل المبغض.
1.25
पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥
أيتها الأرض، مكان قربان الآلهة، ليتني لا أؤذي جذر النباتات. اذهبي إلى المرعى، اذهبي إلى حظيرة الماشية. لتمطر السماء من أجلك. أيها الإله سافيتري، اربط بمئة حبل، في الأرض الأبعد، من يبغضنا ومن نبغضه؛ لا تطلقه من هنا.
1.26
अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥
لا أهلك من مكان القربان المقدس للأرض. اذهب إلى الحظيرة، اذهب إلى حظيرة البقر. لتمطر السماء من أجلك. أيها الإله سافيتري، اربط في الأرض العليا بمئة حبل من يبغضنا ومن نبغضه؛ ولا تطلقه. يا أراروُ، لا تطر نحو السماء. أيتها القطرة، لا تسقطي في السماء. اذهبي إلى الحظيرة، اذهبي إلى حظيرة البقر. لتمطر السماء من أجلك. أيها الإله سافيتري، اربط في الأرض العليا بمئة حبل من يبغضنا؛ ولا تطلقه.
1.27
गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥
أمسك بك من كل جانب بوزن الغايتري. أمسك بك من كل جانب بوزن التريشتوبه. أمسك بك من كل جانب بوزن الجاجتي. أنتِ رقيقة وأيضًا مباركة. أنتِ لطيفة وأيضًا سهلة الجلوس عليها. أنتِ مليئة بالقوة وأيضًا مليئة بالغذاء.
1.28
पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥
كان في القديم تائه القاسي. أيها الواسع الانتشار، بعد أن رفعت الأرض المانحة للحياة التي حركوها في القمر بالأقوات، لأجلها يقدم الحكماء القربان متوجهين إليها. ضع مياه الرش (prokṣaṇī). أنت قاتل الحاقد.
1.29
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥
رُدَّ الشيطان، وأُعيد الأعداء. أُحمي الشيطان حمياً تامًا، وأُحمي الأعداء حمياً تامًا. أنت غير مشحوذ، مُهلِك الخصوم؛ أيها القوي، أُطهّرك تطهيرًا تامًا لإيقاد القوة. رُدَّ الشيطان، وأُعيدت الأعداء. أُحمي الشيطان حمياً تامًا، وأُحمي الأعداء حمياً تامًا. أنتِ غير مشحوذة، مُهلِكة الخصوم؛ أيتها القوية، أُطهّركِ تطهيرًا تامًا لإيقاد القوة.
1.30
अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥
أنتِ لسان (rāsnā) لأديتي. أنتِ وتد فيشنو. لأجل الغذاء آخذك. بعين سليمة أنظر إليك. أنتِ لسان أغني، المُحسن الاستدعاء؛ كوني للآلهة، لكل مسكن، لي، لكل صيغة قربان.
1.31
सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥
بإلهام سافيتري أطهّرك بالمصفاة التي لا ثقب فيها، بأشعة الشمس. بإلهام سافيتري أطهّركم (جمع) بالمصفاة التي لا ثقب فيها، بأشعة الشمس. أنت النور، الناصع، الخالد. أنت المسكن والاسم المحبوب للآلهة، موضع القربان الذي لا يُقهر للآلهة.