യജുർവേദം · അധ്യായം 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1
इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥
ആഹാരത്തിനും ബലത്തിനുമായി ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഹേ വായുക്കളേ, നിങ്ങളുണ്ട്. ദേവനായ സവിതാവ് നിങ്ങളെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ കർമ്മത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ. ഹിംസിക്കപ്പെടാത്ത പശുക്കളേ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയുള്ള നിങ്ങളുടെ ഭാഗം വർദ്ധിപ്പിക്കുവിൻ; സന്തതിയുള്ളവരായി, രോഗമില്ലാത്തവരായി, ക്ഷയമില്ലാത്തവരായി ഇരിക്കുവിൻ. കള്ളൻ നിങ്ങളെ ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ, ദുഷിച്ചു സംസാരിക്കുന്നവനും ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഈ ഗോപതിയുടെ ഗൃഹത്തിൽ സ്ഥിരമായി, ഏറെയായി ഇരിക്കുവിൻ. യജമാനന്റെ പശുക്കളെ രക്ഷിക്കേണമേ.
1.2
वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥
നീ വസുവിന്റെ പവിത്രമാണ്. നീ ദ്യുലോകമാണ്, നീ പൃഥിവിയാണ്. മാതരിശ്വാവിന്റെ ദഹിക്കാത്തവനും സർവ്വം താങ്ങുന്നവനും നീയാണ്. പരമമായ ധാമത്തിൽ ദൃഢമായിരിക്കുക. ഇടറരുത്; നിന്റെ യജ്ഞപതിയും ഇടറാതിരിക്കട്ടെ.
1.3
वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥
നീ വസുവിന്റെ പവിത്രമാണ്, നൂറു ധാരകളുള്ളത്; നീ വസുവിന്റെ പവിത്രമാണ്, ആയിരം ധാരകളുള്ളത്. ദേവനായ സവിതാവ് വസുവിന്റെ നൂറു ധാരകളുള്ള പവിത്രത്താൽ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, നന്നായി പിഴിഞ്ഞത്. ഏത് ആഗ്രഹമാണ് നീ കറന്നത്?
1.4
सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥
അവൾ സർവായുസ്സ്. അവൾ സർവകർമ്മം. അവൾ സർവധായ. ഇന്ദ്രന്റെ ഭാഗമായി സോമത്തോടൊപ്പം നിന്നെ വിസ്തരിക്കുന്നു. ഓ വിഷ്ണോ, ഹവ്യത്തെ രക്ഷിക്കുക.
1.5
अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥
ഓ അഗ്നേ, വ്രതങ്ങളുടെ നാഥാ, ഞാൻ വ്രതം ആചരിക്കും; അത് ചെയ്യാൻ എനിക്കു കഴിയട്ടെ, അത് എനിക്ക് ഫലപ്രദമാകട്ടെ. ഇതാ, അസത്യത്തിൽ നിന്ന് സത്യത്തിലേക്ക് ഞാൻ പോകുന്നു.
1.6
कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥
ആര് നിന്നെ യോജിപ്പിക്കുന്നു? അവൻ നിന്നെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. ആർക്കുവേണ്ടി നിന്നെ യോജിപ്പിക്കുന്നു? അവനുവേണ്ടി നിന്നെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. കർമ്മത്തിനായി നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും, പ്രവൃത്തിക്കായി നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും.
1.7
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥
രക്ഷസ്സ് തിരിച്ച് ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ശത്രുശക്തികൾ തിരിച്ച് ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. രക്ഷസ്സ് പൂർണമായി വാട്ടപ്പെട്ടു, ശത്രുശക്തികൾ പൂർണമായി വാട്ടപ്പെട്ടു. വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ഞാൻ പോകുന്നു.
1.8
धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥
നീ ധൂഃ; ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവനെ ഉപദ്രവിക്കുക; ഞങ്ങൾ ആരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നുവോ അവനെ ഉപദ്രവിക്കുക. നീ ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും വഹിക്കുന്നവൻ, ഏറ്റവും നൽകുന്നവൻ, ഏറ്റവും നിറയ്ക്കുന്നവൻ, ഏറ്റവും പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാർ ഏറ്റവും വിളിക്കുന്നവൻ.
1.9
अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥
നീ തെറ്റാത്തവനാണ്, ഹവിർധാനമേ. ഉറച്ചുനിൽക്കുക; യജ്ഞപതി തെറ്റാതിരിക്കട്ടെ. വിഷ്ണു നിന്നിൽ ചുവടുവെക്കട്ടെ. വായുവിനായി വിശാലം. രാക്ഷസൻ ഓടിക്കപ്പെട്ടു. അഞ്ചിനെ അടക്കട്ടെ.
1.10
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥
ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയിൽ, അശ്വിനികളുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷന്റെ കൈകളാൽ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു. അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായത് ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു. അഗ്നീഷോമങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായത് ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
1.11
भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥
ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു, പിശുക്കന് വേണ്ടിയല്ല. സ്വർഗ്ഗത്തെ നന്നായി കാണട്ടെ. ഭൂമിയിൽ വാതിൽത്തൂണുകൾ ഉറയ്ക്കട്ടെ. വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഞാൻ നടക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ നാഭിയിൽ നിന്നെ ഇരുത്തുന്നു, അദിതിയുടെ മടിയിൽ. അഗ്നേ, ഹവ്യത്തെ രക്ഷിക്കേണമേ.
1.12
पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും പവിത്രരാണ്, വിഷ്ണുവിനുള്ളവരാണ്. സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, സൂര്യരശ്മികളാലും കുറ്റമറ്റ പവിത്രതയാലും ഞാൻ നിങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. ദിവ്യജലങ്ങളേ, മുന്നേ പോകുന്നവരേ, മുന്നേ ശുദ്ധമാക്കുന്നവരേ, ഇന്ന് ഈ യജ്ഞത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകൂ; യജ്ഞപതിയെ, നല്ല ധാരകനും ദേവന്മാരോട് ചേരുന്നവനുമായ യജ്ഞപതിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകൂ.
1.13
युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥
വൃത്ര-യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു; വൃത്ര-യുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. നിങ്ങൾ പ്രോക്ഷിതരാണ്. അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായ നിങ്ങളെ ഞാൻ പ്രോക്ഷിക്കുന്നു. അഗ്നി-സോമന്മാർക്ക് പ്രിയമായ നിങ്ങളെ ഞാൻ പ്രോക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവകർമ്മത്തിനായി, ദേവയജ്യയ്ക്കായി നിങ്ങൾ ശുദ്ധരാകട്ടെ; നിങ്ങൾ അശുദ്ധരായിരുന്നപ്പോൾ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞതെന്തോ, അതെല്ലാം ഞാൻ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
1.14
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥
നീ ശരണമാണ്. രാക്ഷസൻ തട്ടിക്കളയപ്പെട്ടു, ശത്രുശക്തികൾ തട്ടിക്കളയപ്പെട്ടു. നീ അദിതിയുടെ തൊലിയാണ്; അദിതി നിന്നെ അറിയട്ടെ. നീ വാനസ്പത്യ കല്ലാണ്. നീ വിശാലമായ അടിത്തറയുള്ള ഞെരിക്കുന്ന കല്ലാണ്; അദിതിയുടെ തൊലി നിന്നെ അറിയട്ടെ.
1.15
अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥
നീ അഗ്നിയുടെ ശരീരം, വാക്കിന്റെ വിസർജ്ജനസ്ഥാനം; ദേവന്മാരുടെ ഭോഗത്തിനായി ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ വലിയ അരക്കല്ല്, വൃക്ഷനിർമ്മിതം. ഈ ഹവിസ്സ് ദേവന്മാർക്കായി ഒരുക്കുക, നന്നായി ഒരുക്കുക. ഹവിഷ്കൃത്, വരിക; ഹവിഷ്കൃത്, വരിക; ഹവിഷ്കൃത്, വരിക.
1.16
कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥
നീ മധുനാവുള്ള കോഴിയാണ്; ഭക്ഷണവും ബലവും ഞങ്ങളോട് പറയുക. നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ജയിക്കട്ടെ. നീ മഴയാൽ വളർന്നവനാണ്. മഴയാൽ വളർന്ന നിന്നെ അവൻ അറിയട്ടെ. രാക്ഷസൻ അകറ്റപ്പെട്ടു, ശത്രുക്കൾ അകറ്റപ്പെട്ടു. രാക്ഷസൻ അടിച്ചകറ്റപ്പെട്ടു. വായു നിങ്ങളെ വേർതിരിക്കട്ടെ. സ്വർണ്ണകരനായ ദേവൻ സവിതാവ് ഛിദ്രമില്ലാത്ത കൈകൊണ്ട് നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
1.17
धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥
നീ ധൃഷ്ടനാണ്. അഗ്നേ, പച്ചമാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ അകറ്റുക, മാംസഭോജിയെ പുറന്തള്ളുക. ദേവയജ്ഞസ്ഥലത്ത് കൊണ്ടുവരിക. നീ സ്ഥിരനാണ്, ഭൂമിയെ ദൃഢമാക്കുക. ബ്രഹ്മവിജയിയേ, ക്ഷത്രവിജയിയേ, സജാതവിജയിയേ, ശത്രുവധത്തിനായി നിന്നെ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
1.18
अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥
അഗ്നേ, ബ്രഹ്മത്തെ സ്വീകരിക്കുക. നീ അന്തരിക്ഷത്തിന്റെ ആധാരമാണ്; അതിനെ ദൃഢമാക്കുക. ബ്രഹ്മവനി, ക്ഷത്രവനി, സജാതവനി ആയ നിന്നെ ശത്രുവിന്റെ വധത്തിനായി ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. നീ ധർത്രമാണ്; ദ്യുലോകത്തെ ദൃഢമാക്കുക. സകല ദിക്കുകൾക്കുമായി നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. നീ ചിതി ആണ്; ഊർധ്വചിതി. ഭൃഗുക്കളുടെയും അംഗിരസ്സുകളുടെയും തപസ്സിനാൽ തപിക്കുക.
1.19
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥
നീ സംരക്ഷണമാണ്. രാക്ഷസന്മാർ അകറ്റപ്പെട്ടു; ശത്രുക്കൾ അകറ്റപ്പെട്ടു. നീ അദിതിയുടെ ത്വക്കാണ്; അദിതി നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. നീ ധിഷണയും പർവതിയുമാണ്; പർവതി നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. നീ ആകാശത്തെ താങ്ങുന്നവൾ. നീ ധിഷണയും പാർവതേയിയുമാണ്; പർവതി നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
1.20
धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥
നീ ധാന്യം. ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക. പ്രാണനായി നിന്നെ. ഉദാനനായി നിന്നെ. വ്യാനനായി നിന്നെ. ദീർഘായുസ്സിനായി ദീർഘ വിസ്താരത്തിൽ നിന്നെ ഞാൻ വെക്കുന്നു. സ്വർണ്ണക്കയ്യുള്ള സവിതാവ് കുറവില്ലാത്ത കൈകൊണ്ട് നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. കാഴ്ചയ്ക്കായി നിന്നെ. നീ മഹാന്മാരുടെ പയസ്സ്.
1.21
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥
സവിതാ ദേവന്റെ പ്രേരണയിൽ, അശ്വിനികളുടെ ഭുജങ്ങളാൽ, പൂഷാവിന്റെ കൈകളാൽ നിന്നെ വിതയ്ക്കുന്നു. ജലങ്ങൾ ഔഷധികളോടു ചേരട്ടെ; ഔഷധികൾ രസത്തോടു ചേരട്ടെ. സമൃദ്ധമായവ ജഗതീ ഛന്ദസ്സുകളോടു ചേരട്ടെ; മധുരമുള്ളവ മധുരമുള്ളവയോടു ചേരട്ടെ.
1.22
जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥
ജന്മത്തിനായി നിന്നെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് അഗ്നിയുടേത്, ഇത് അഗ്നി-സോമന്മാരുടേത്. ആഹാരത്തിനായി നിന്നെ. നീ ഘർമം; സർവ്വായുസ്സ്. വിശാലമായവനേ, വിസ്തരിക്കുക; നിനക്കായി യജ്ഞപതി വിസ്തരിക്കട്ടെ. അഗ്നി നിന്റെ തൊലിക്ക് ഹാനി വരുത്തരുത്. ദേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ ഉന്നതമായ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചൂടാക്കട്ടെ.
1.23
मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥
ഭയപ്പെടരുത്, വ്യാകുലപ്പെടരുത്. യജ്ഞം തടസ്സമില്ലാത്ത രക്ഷകനാകട്ടെ; യജമാനന്റെ സന്തതി തടസ്സമില്ലാത്ത രക്ഷകരാകട്ടെ. മൂന്നിനായി നിന്നെ. രണ്ടിനായി നിന്നെ. ഒന്നിനായി നിന്നെ.
1.24
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥
സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനികളുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷാവിന്റെ കൈകളാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിൽ നിർമ്മിതമായത് ദേവന്മാർക്കായി ഞാൻ എടുക്കുന്നു. നീ ഇന്ദ്രന്റെ വലംകൈ; ആയിരം പൊട്ടുകളുള്ളവൾ, നൂറു തേജസ്സുള്ളവൾ. നീ വായു, തീക്ഷ്ണ തേജസ്സുള്ളവൻ, ദ്വേഷിയെ വധിക്കുന്നവൻ.
1.25
पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥
ഓ ഭൂമേ, ദേവയജനമേ, ഔഷധികളുടെ വേരിനെ ഞാൻ ഹിംസിക്കാതിരിക്കട്ടെ. മേച്ചിൽപ്പുറത്തേക്ക് പോകൂ, തൊഴുത്തിലേക്ക് പോകൂ. നിനക്കായി ദ്യുലോകം മഴ പെയ്യട്ടെ. ഓ ദേവ സവിതാവേ, പരമമായ ഭൂമിയിൽ നൂറു പാശങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും ബന്ധിക്കൂ; അവനെ ഇതിൽ നിന്ന് വിടരുതേ.
1.26
अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥
ഞാൻ ഭൂമിയിലെ ദേവയജന സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ. തൊഴുത്തിലേക്ക് പോകൂ, ഗോശാലയിലേക്ക് പോകൂ. നിനക്കായി ആകാശം മഴ പെയ്യിക്കട്ടെ. ഹേ ദേവാ സവിതാവേ, പരമമായ ഭൂമിയിൽ നൂറു പാശങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനെയും ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനെയും ബന്ധിക്കൂ; അവനെ വിടരുതേ. ഹേ അരരോ, ആകാശത്തേക്ക് പറക്കരുതേ. ഹേ ദ്രപ്സാ, നിന്റെ തുള്ളി ആകാശത്തിൽ വീഴാതിരിക്കട്ടെ. തൊഴുത്തിലേക്ക് പോകൂ, ഗോശാലയിലേക്ക് പോകൂ. നിനക്കായി ആകാശം മഴ പെയ്യിക്കട്ടെ. ഹേ ദേവാ സവിതാവേ, പരമമായ ഭൂമിയിൽ നൂറു പാശങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനെ ബന്ധിക്കൂ; അവനെ വിടരുതേ.
1.27
गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥
ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ നിന്നെ ചുറ്റും പിടിക്കുന്നു. ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ നിന്നെ ചുറ്റും പിടിക്കുന്നു. ജഗതീ ഛന്ദസ്സിനാൽ നിന്നെ ചുറ്റും പിടിക്കുന്നു. നീ സൂക്ഷ്മയും ശിവയും ആകുന്നു. നീ സുഖദായിനിയും സുഖമായി ഇരിക്കാവുന്നവളും ആകുന്നു. നീ ഊർജ്ജസ്വതിയും പയസ്വതിയും ആകുന്നു.
1.28
पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥
മുൻകാലത്ത് ക്രൂരന്റെ വിസൃപൻ (അലഞ്ഞുനടക്കുന്നവൻ) ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓ വിരപ്ശിൻ, ജീവദായിനിയായ ഭൂമിയെ ഉയർത്തി, ചന്ദ്രനിൽ സ്വധകളോടെ ആരെ പ്രേരിപ്പിച്ചുവോ, അതിനായി ധീരന്മാർ യജിക്കുന്നു. പ്രോക്ഷണീജലം വെക്കുക. നീ ദ്വേഷിക്കുന്നവന്റെ വധകനാണ്.
1.29
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥
രക്ഷസ്സ് തിരിച്ചയക്കപ്പെട്ടു, ശത്രുക്കളും തിരിച്ചയക്കപ്പെട്ടു. രക്ഷസ്സ് നന്നായി ചൂടാക്കപ്പെട്ടു, ശത്രുക്കളും നന്നായി ചൂടാക്കപ്പെട്ടു. നീ മൂർച്ചയില്ലാത്തവനാണ്, ശത്രുനാശകനാണ്; ശക്തനേ, വാജേധ്യായയ്ക്കായി നിന്നെ നന്നായി ശുദ്ധമാക്കുന്നു. രക്ഷസ്സ് തിരിച്ചയക്കപ്പെട്ടു, ശത്രുക്കളും തിരിച്ചയക്കപ്പെട്ടു. രക്ഷസ്സ് നന്നായി ചൂടാക്കപ്പെട്ടു, ശത്രുക്കളും നന്നായി ചൂടാക്കപ്പെട്ടു. നീ മൂർച്ചയില്ലാത്തവളാണ്, ശത്രുനാശകയാണ്; ശക്തയേ, വാജേധ്യായയ്ക്കായി നിന്നെ നന്നായി ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
1.30
अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥
അദിതിക്കായി നീ രാസ്ന (നാവ്) ആണ്. വിഷ്ണുവിന്റെ വേഷ്യ (ആണി) നീ. ഊർജത്തിനായി നിന്നെ. അദബ്ധമായ കണ്ണുകൊണ്ട് നിന്നെ കാണുന്നു. അഗ്നിയുടെ നാവ് നീ, നന്നായി വിളിക്കുന്നവൻ; ദേവന്മാർക്കും ഓരോ ധാമത്തിനും എനിക്കും ആകുക, ഓരോ യജുസ്സിനും ആകുക.
1.31
सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥
സവിതാവിന്റെ പ്രസവത്തിൽ, സൂര്യരശ്മികളോടുകൂടിയ അച്ഛിദ്രമായ പവിത്രത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. സവിതാവിന്റെ പ്രസവത്തിൽ, സൂര്യരശ്മികളോടുകൂടിയ അച്ഛിദ്രമായ പവിത്രത്താൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. നീ തേജസ്സാണ്, ശുക്രമാണ്, അമൃതമാണ്. നീ ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ധാമവും നാമവുമാണ്; അനാധൃഷ്ടമായ ദേവയജനമാണ്.