Yajurveda · Adhyāya 1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

1.1

इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥

Eu te tomo para o alimento, para a força. Ó Ventos, vós sois. Que o deus Savitṛ vos impulsione para a obra mais excelente. Ó vacas invioláveis, crescei para a porção de Indra, com descendência, livres de doença e de definhamento. Que nenhum ladrão vos domine, nem nenhum maldizente. Sede firmes e numerosas na casa deste senhor do gado. Protege o gado do sacrificante.

1.2

वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥

Tu és o purificador do Vasu. És o céu, és a terra. És o não queimado, o sustentador de tudo, de Mātariśvan. Firma-te na morada suprema. Não vacilas; que o senhor do sacrifício não vacile.

1.3

वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥

És o purificador do Vasu, de cem correntes; és o purificador do Vasu, de mil correntes. Que o deus Savitṛ te purifique com o purificador de cem correntes do Vasu, bem prensado. Que desejo ordenhaste?

1.4

सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥

Ela é viśvāyuḥ, vida plena. Ela é viśvakarmā, que realiza tudo. Ela é viśvadhāyāḥ, que sustenta tudo. Como porção de Indra, estendo-te com soma. Ó Viṣṇu, protege a oferenda.

1.5

अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥

Ó Agni, senhor dos votos, cumprirei o voto; que eu seja capaz, que dê fruto para mim. Passo do falso ao verdadeiro.

1.6

कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥

Quem te atrela? Ele te atrela. Para quem te atrela? Para ele te atrela. Para a obra, a vós dois; para o ato, a vós dois.

1.7

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥

O demônio foi queimado de volta, as forças hostis foram queimadas de volta. O demônio foi completamente queimado, as forças hostis completamente queimadas. Sigo pelo vasto espaço intermediário.

1.8

धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥

Tu és dhūḥ, a haste do jugo. Fere quem nos fere; fere aquele que nós ferimos. És o mais portador, o mais doador, o mais pleno, o mais agradável, o mais invocado pelos deuses entre os deuses.

1.9

अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥

Tu és infalível, havirdhāna. Sê firme; que o senhor do sacrifício não falhe nem se desvie. Que Viṣṇu pise sobre ti. Amplo para o vento. O demônio foi expulso. Que contenham os cinco.

1.10

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥

Ao impulso do deus Savitṛ, com os braços dos Aśvin, com as mãos de Pūṣan, eu te tomo. Tomo o que é agradável a Agni. Tomo o que é agradável a Agni e Soma.

1.11

भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥

Pelo bem dos seres eu te tomo, não para o avarento. Que eu veja claramente o céu. Que os batentes da porta sejam firmes sobre a terra. Avanço pela vasta atmosfera. Coloco-te no umbigo da terra, no colo de Aditi. Ó Agni, protege a oferenda.

1.12

पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥

Vós dois sois purificadores, pertencentes a Viṣṇu. Pelo impulso de Savitṛ, purifico-vos com o purificador intacto dos raios do sol. Águas divinas, que ides à frente, que purificais à frente, conduzi hoje este sacrifício adiante; conduzi o senhor do sacrifício, o bom sustentador que se une aos deuses.

1.13

युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥

Na batalha contra Vṛtra, Indra vos escolheu; na batalha contra Vṛtra, vós escolhestes Indra. Estais aspergidos. Asperjo-vos, caros a Agni. Asperjo-vos, caros a Agni e Soma. Purificai-vos para a obra divina, para o culto dos deuses; tudo o que em vós era impuro e foi lançado fora, purifico tudo isso.

1.14

शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥

És abrigo. O demônio foi sacudido; as forças hostis foram sacudidas. És a pele de Aditi; que Aditi te conheça. És uma pedra da árvore da floresta. És a pedra de moer de base larga; que a pele de Aditi te conheça.

1.15

अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥

Você é o corpo de Agni, a saída da fala; para o deleite dos deuses eu te tomo. Você é a grande pedra de moer, feita de madeira. Prepare esta oblação para os deuses, prepare-a bem. Preparador da oblação, vem; preparador da oblação, vem; preparador da oblação, vem.

1.16

कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥

Você é o galo de língua de mel; fale-nos de alimento e força. Com você possamos vencer cada confronto. Você cresceu com as chuvas. Que ele o conheça como crescido pelas chuvas. O demônio foi afastado, os inimigos foram afastados. O demônio foi repelido. Que Vāyu o separe. Que o deus Savitṛ, de mãos douradas, o tome com mão íntegra.

1.17

धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥

Você é ousado. Ó Agni, afasta o fogo que come cru, expulsa o devorador de carne. Traze-o ao lugar do sacrifício dos deuses. Você é firme; firma a terra. Vencedor do poder sagrado, vencedor do domínio, vencedor dos parentes, eu te coloco para o abate do rival.

1.18

अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥

Ó Agni, toma a fórmula sagrada! És o sustentáculo da atmosfera; firma-a. Como aquele que possui poder sagrado, domínio e parentes, coloco-te aqui para a morte do rival. És o sustentador; firma o céu. Como aquele que possui poder sagrado, domínio e parentes, coloco-te aqui para a morte do rival. Coloco-te para todas as direções. És a pilha, a pilha ascendente. Sê aquecido pelo ardor dos Bhṛgu e dos Aṅgiras.

1.19

शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥

És abrigo. Os seres malignos são sacudidos; os inimigos são sacudidos. És a pele de Aditi; que Aditi te aceite. És Dhiṣaṇā, a montanhosa; que a montanhosa te aceite. És o sustentáculo do céu. És Dhiṣaṇā, a da montanha; que a montanhosa te aceite.

1.20

धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥

Tu és o grão; alegra os deuses. Para o respiro inspirado, a ti. Para o respiro ascendente, a ti. Para o respiro difuso, a ti. Para uma vida longa, coloco-te em longa extensão. Que Savitṛ de mãos douradas te receba com mão íntegra. Para a visão, a ti. És o leite dos grandes.

1.21

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥

Sob o impulso do deus Savitṛ, com os braços dos Aśvin e as mãos de Pūṣan, eu te semeio. Que as águas se unam às ervas, as ervas ao sumo. Que as ricas se unam aos metros jagatī; que as doces se unam às doces.

1.22

जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥

Para o nascimento eu te uno. Isto é de Agni, isto é de Agni e Soma. Para o alimento, a ti. Tu és o vaso quente de leite, toda a vida. Estende-te, estende-te amplamente; para ti que o senhor do sacrifício se estenda. Que Agni não fira a tua pele. Que o deus Savitṛ te aqueça no céu mais alto.

1.23

मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥

Não temas, não te perturbes. Que o sacrifício seja um guardião sem obstáculos; que a descendência do sacrificante seja guardiã sem obstáculos. Para o tríplice, a ti. Para o duplo, a ti. Para o uno, a ti.

1.24

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥

Pelo impulso do deus Savitṛ, com os braços dos Aśvin, com as mãos de Pūṣan, eu te tomo. Tomo o que foi feito para o sacrifício, para os deuses. És o braço direito de Indra, de mil pontos, de cem brilhos; és Vāyu, de brilho agudo, o matador do inimigo.

1.25

पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥

Ó terra, lugar do sacrifício dos deuses, que eu não fira a raiz das plantas. Vai ao pasto, vai ao curral. Que o céu chova para ti. Ó deus Savitṛ, ata com cem laços, na terra mais distante, aquele que nos odeia e a quem nós odiamos; não o liberte daqui.

1.26

अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥

Que eu não pereça do lugar sagrado de sacrifício da terra. Vá ao curral, vá ao estábulo. Que o céu chova para você. Ó deus Savitṛ, amarra com cem laços, na terra suprema, aquele que nos odeia e que nós odiamos; não o liberte. Ó Ararū, não voes para o céu. Ó gota, que não caias no céu. Vá ao curral, vá ao estábulo. Que o céu chova para você. Ó deus Savitṛ, amarra com cem laços, na terra suprema, aquele que nos odeia e que nós odiamos; não o liberte.

1.27

गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥

Eu te seguro por todos os lados com o metro Gāyatrī. Eu te seguro por todos os lados com o metro Triṣṭubh. Eu te seguro por todos os lados com o metro Jagatī. Você é sutil e também auspiciosa. Você é suave e também fácil de sentar sobre. Você é cheia de força e também cheia de nutrição.

1.28

पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥

Outrora houve o errante do cruel. Ó Virapśin, tendo erguido a terra que dá vida, a que impulsionaram na Lua com os sustentos, para ela os sábios sacrificam, apontando-a. Coloca as águas de aspersão (prokṣaṇī). Tu és o matador do que odeia.

1.29

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥

O demônio foi repelido, os inimigos foram repelidos. O demônio foi bem aquecido, os inimigos bem aquecidos. Tu não és afiado, destruidor de rivais; forte, purifico-te bem para acender a força. O demônio foi repelido, os inimigos repelidos. O demônio bem aquecido, os inimigos bem aquecidos. Tu não és afiada, destruidora de rivais; forte, purifico-te bem para acender a força.

1.30

अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥

Para Aditi tu és a língua (rāsnā). Tu és a cunha de Viṣṇu. Para o sustento te (tomo). Com olho intacto te olho. Tu és a língua de Agni, a bem invocadora; para os deuses, para cada morada, sê para mim, para cada fórmula sacrificial.

1.31

सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥

Pelo impulso de Savitṛ, purifico-te com o coador sem furos, com os raios do sol. Pelo impulso de Savitṛ, purifico-vos (plural) com o coador sem furos, com os raios do sol. És brilho, resplandecente, imortal. És morada e nome, querido dos deuses, o lugar inabalável do sacrifício dos deuses.