યજુર્વેદ · અધ્યાય 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1
इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥
અન્ન અને બળ માટે હું તને ગ્રહણ કરું છું. હે વાયુઓ, તમે છો. દેવ સવિતા તમને શ્રેષ્ઠતમ કર્મ તરફ પ્રેરે. હે અઘ્ન્યા ગાયો, ઇન્દ્ર માટે તમારો ભાગ વધારો; સંતતિવાળી, રોગરહિત અને ક્ષયરહિત થઈને રહો. ચોર તમારા પર શાસન ન કરે, અપશબ્દ બોલનાર પણ નહિ. આ ગોપતિના ઘરમાં સ્થિર અને ઘણી થઈને રહો. યજમાનના પશુઓનું રક્ષણ કર.
1.2
वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥
તું વસુનું પવિત્ર છે. તું દ્યુલોક છે, તું પૃથ્વી છે. માતરિશ્વનનો અદાહ્ય, વિશ્વધારક તું છે. પરમ ધામમાં દૃઢ થા. ડગમગ ન થા; તારો યજ્ઞપતિ પણ ડગમગે નહિ.
1.3
वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥
તું વસુનું પવિત્ર છે, સો ધારાવાળું; તું વસુનું પવિત્ર છે, હજાર ધારાવાળું. દેવ સવિતા વસુના સો ધારાવાળા પવિત્રથી તને શુદ્ધ કરે, સારી રીતે નીચોવાયેલું. કઈ કામના તેં દોહી?
1.4
सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥
તે વિશ્વાયુ છે. તે વિશ્વકર્મા છે. તે વિશ્વધાયા છે. ઇન્દ્રના ભાગ તરીકે સોમ સાથે તને વિસ્તારું છું. હે વિષ્ણુ, હવ્યનું રક્ષણ કર.
1.5
अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥
હે અગ્નિ, વ્રતોના સ્વામી, હું વ્રત આચરીશ; તે કરવાને હું સમર્થ બનું, તે મારા માટે સફળ થાય. આ હું અસત્યથી સત્ય તરફ જાઉં છું.
1.6
कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥
કોણ તને જોડે છે? તે તને જોડે છે. કોના માટે તને જોડે છે? તેના માટે તને જોડે છે. કર્મ માટે તમને બંનેને, કાર્ય માટે તમને બંનેને.
1.7
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥
રાક્ષસ પાછો બળી ગયો, શત્રુ-શક્તિઓ પાછી બળી ગઈ. રાક્ષસ સંપૂર્ણ રીતે દાઝી ગયો, શત્રુ-શક્તિઓ સંપૂર્ણ રીતે દાઝી ગઈ. વિશાળ અંતરિક્ષમાં હું જાઉં છું.
1.8
धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥
તું ધૂઃ છે; જે અમને હેરાન કરે તેને હેરાન કર; જેને અમે હેરાન કરવા ઇચ્છીએ તેને હેરાન કર. તું દેવોમાં સૌથી વધુ વહન કરનાર, સૌથી વધુ આપનાર, સૌથી વધુ પૂર્ણ કરનાર, સૌથી પ્રિય અને દેવો દ્વારા સૌથી વધુ આહ્વાન પામેલો છે.
1.9
अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥
તું અચૂક છે, હવિર્ધાન. દૃઢ થા; યજ્ઞપતિ ચૂકે નહીં. વિષ્ણુ તારા પર પગ મૂકે. વાયુ માટે વિશાળ. રાક્ષસ ભગાડાયો. પાંચને નિયંત્રિત કરે.
1.10
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥
દેવ સવિતાની પ્રેરણાથી, અશ્વિનોની ભુજાઓથી, પૂષણના હાથોથી તને ગ્રહણ કરું છું. અગ્નિ માટે પ્રિય (આહુતિ) ગ્રહણ કરું છું. અગ્નિષોમ માટે પ્રિય (આહુતિ) ગ્રહણ કરું છું.
1.11
भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥
પ્રાણીઓના કલ્યાણ માટે તને ગ્રહણ કરું છું, કૃપણ માટે નહિ. સ્વર્ગને સારી રીતે જોઉં. પૃથ્વી પર દ્વારસ્તંભો દૃઢ થાય. વિશાળ અંતરિક્ષમાં ચાલું છું. પૃથ્વીની નાભિમાં તને બેસાડું છું, અદિતિના ખોળામાં. અગ્નિ, હવ્યનું રક્ષણ કર.
1.12
पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥
તમે બંને પવિત્ર છો, વિષ્ણુના છો. સવિતાની પ્રેરણાથી, સૂર્યનાં કિરણોથી, નિર્દોષ પવિત્રતાથી હું તમને શુદ્ધ કરું છું. હે દિવ્ય જળો, આગળ ચાલનારાઓ, આગળ શુદ્ધ કરનારાઓ, આજે આ યજ્ઞને આગળ લઈ જાઓ; યજ્ઞપતિને, સારા ધારક અને દેવો સાથે જોડાનાર યજ્ઞપતિને આગળ લઈ જાઓ.
1.13
युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥
વૃત્ર-યુદ્ધમાં ઇન્દ્રે તમને પસંદ કર્યા; વૃત્ર-યુદ્ધમાં તમે ઇન્દ્રને પસંદ કર્યા. તમે પ્રોક્ષિત છો. અગ્નિને પ્રિય તમને હું પ્રોક્ષું છું. અગ્નિ-સોમને પ્રિય તમને હું પ્રોક્ષું છું. દૈવ કર્મ માટે, દેવયજ્યા માટે તમે શુદ્ધ થાઓ; તમે અશુદ્ધ હતા અને જે દૂર ફેંકાયું હતું, તે બધું હું શુદ્ધ કરું છું.
1.14
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥
તું આશ્રય છે. રાક્ષસ ખંખેરાયો, શત્રુ-શક્તિઓ ખંખેરાઈ. તું અદિતિની ત્વચા છે; અદિતિ તને ઓળખે. તું વાનસ્પત્ય પથ્થર છે. તું પહોળા તળિયાવાળો દળવાનો પથ્થર છે; અદિતિની ત્વચા તને ઓળખે.
1.15
अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥
તું અગ્નિનું શરીર છે, વાણીનું વિસર્જનસ્થાન; દેવોના ભોગ માટે હું તને ગ્રહણ કરું છું. તું વિશાળ પીસવાનો પથ્થર છે, વૃક્ષમાંથી બનેલો. આ હવિ દેવો માટે તૈયાર કર, સારી રીતે તૈયાર કર. હવિષ્કૃત્, આવ; હવિષ્કૃત્, આવ; હવિષ્કૃત્, આવ.
1.16
कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥
તું મધુજિહ્વ કુકડો છે; અન્ન અને બળ અમને કહે. તારી સાથે અમે સંઘર્ષો જીતીએ. તું વરસાદથી વધેલો છે. વરસાદથી વધેલા તને તે જાણે. રાક્ષસ દૂર કરાયો, શત્રુઓ દૂર કરાયા. રાક્ષસ ફટકારાયો. વાયુ તમને અલગ કરે. સુવર્ણહસ્ત દેવ સવિતા અચ્છિદ્ર હાથથી તને ગ્રહણ કરે.
1.17
धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥
તું ધૃષ્ટ છે. હે અગ્નિ, કાચું ખાનારા અગ્નિને દૂર હાંક, માંસભક્ષકને બહાર કાઢ. દેવયજ્ઞસ્થાને લાવ. તું સ્થિર છે, પૃથ્વીને દૃઢ કર. બ્રહ્મવિજયી, ક્ષત્રવિજયી, સજાતવિજયી તને શત્રુના વધ માટે સ્થાપું છું.
1.18
अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥
હે અગ્નિ, બ્રહ્મને ગ્રહણ કર. તું અંતરિક્ષનો આધાર છે; તેને દૃઢ કર. બ્રહ્મવનિ, ક્ષત્રવનિ, સજાતવનિ એવા તને શત્રુના વધ માટે અહીં સ્થાપું છું. તું ધર્ત્ર છે; દ્યુલોકને દૃઢ કર. સર્વ દિશાઓ માટે તને સ્થાપું છું. તું ચિતિ છે; ઊર્ધ્વચિતિ. ભૃગુઓ અને અંગિરસોના તપથી તપ.
1.19
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥
તું આશ્રય છે. રાક્ષસો દૂર કરાયા; શત્રુઓ દૂર કરાયા. તું અદિતિની ત્વચા છે; અદિતિ તને સ્વીકારે. તું ધિષણા, પર્વતી છે; પર્વતી તને સ્વીકારે. તું આકાશને ટેકવનારી છે. તું ધિષણા, પાર્વતેયી છે; પર્વતી તને સ્વીકારે.
1.20
धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥
તું ધાન્ય છે. દેવોને તૃપ્ત કર. પ્રાણ માટે તને. ઉદાન માટે તને. વ્યાન માટે તને. દીર્ઘ આયુષ્ય માટે દીર્ઘ વિસ્તારમાં તને હું મૂકું છું. સુવર્ણહસ્ત સવિતા દેવ અચ્છિદ્ર હાથથી તને ગ્રહણ કરે. દૃષ્ટિ માટે તને. તું મહાનોનું પયસ્ છે.
1.21
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥
દેવ સવિતાની પ્રેરણામાં, અશ્વિનોની ભુજાઓથી, પૂષાના હાથોથી તને વાવું છું. જળો ઔષધિઓ સાથે મળો; ઔષધિઓ રસ સાથે મળો. સમૃદ્ધ જગતી છંદો સાથે જોડાય; મધુર મધુર સાથે જોડાય.
1.22
जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥
જન્મ માટે તને જોડું છું. આ અગ્નિનું, આ અગ્નિ-સોમનું. અન્ન માટે તને. તું ઘર્મ છે; સર્વાયુ. વિસ્તીર્ણ, વિસ્તર; તારા માટે યજ્ઞપતિ વિસ્તરે. અગ્નિ તારી ત્વચાને હાનિ ન કરે. દેવ સવિતા તને ઉચ્ચતમ સ્વર્ગમાં તપાવે.
1.23
मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥
ડરશો નહીં, ગભરાશો નહીં. યજ્ઞ અવિઘ્ન રક્ષક બનો; યજમાનની પ્રજા અવિઘ્ન રક્ષક બનો. ત્રિતા માટે તને. દ્વિતા માટે તને. એકતા માટે તને.
1.24
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥
સવિતાની પ્રેરણાથી, અશ્વિનીઓની ભુજાઓથી, પૂષનના હાથોથી તને હું ગ્રહણ કરું છું. યજ્ઞમાં કરાયેલાને દેવો માટે હું લઉં છું. તું ઇન્દ્રની જમણી ભુજા છે; હજાર બિંદુવાળી, સો તેજવાળી. તું વાયુ છે, તીક્ષ્ણ તેજવાળો, દ્વેષીનો સંહારક.
1.25
पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥
હે પૃથ્વી, દેવયજન, ઔષધિઓના મૂળને હું હાનિ ન પહોંચાડું. ચરિયાણમાં જા, ગૌશાળામાં જા. તારા માટે દ્યુલોક વરસે. હે દેવ સવિતા, પરમ પૃથ્વી પર સો પાશોથી અમને દ્વેષ કરનારને અને જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ તેને બાંધ; તેને અહીંથી છોડીશ નહીં.
1.26
अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥
હું પૃથ્વીના દેવયજન સ્થાનથી નષ્ટ ન થાઉં. વાડામાં જા, ગોશાળામાં જા. તારા માટે આકાશ વરસો. હે દેવ સવિતૃ, પરમ પૃથ્વી પર સો પાશોથી અમને દ્વેષ કરનારને અને અમે જેને દ્વેષ કરીએ છીએ તેને બાંધ; તેને છોડીશ નહીં. હે અરરુ, આકાશ તરફ ઊડીશ નહીં. હે દ્રપ્સ, તારું આકાશમાં પતન ન થાઓ. વાડામાં જા, ગોશાળામાં જા. તારા માટે આકાશ વરસો. હે દેવ સવિતૃ, પરમ પૃથ્વી પર સો પાશોથી અમને દ્વેષ કરનારને બાંધ; તેને છોડીશ નહીં.
1.27
गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥
ગાયત્રી છંદ વડે તને ચારેબાજુથી પકડું છું. ત્રિષ્ટુભ છંદ વડે તને ચારેબાજુથી પકડું છું. જગતી છંદ વડે તને ચારેબાજુથી પકડું છું. તું સૂક્ષ્મ અને શુભ છે. તું સુખદાયક અને સહેલાઈથી બેસવા યોગ્ય છે. તું ઊર્જાથી ભરેલી અને પોષણથી ભરેલી છે.
1.28
पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥
પૂર્વે ક્રૂરનો વિસૃપ (ભટકનાર) હતો. હે વિરપ્શિન્, જીવનદાયિની પૃથ્વીને ઊંચી કરીને, ચંદ્રમાં સ્વધાઓ સાથે જેને પ્રેરિત કર્યું, તેના માટે જ ધીરો યજ્ઞ કરે છે. પ્રોક્ષણી જળ મૂક. તું દ્વેષ કરનારાનો વધકર્તા છે.
1.29
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥
રાક્ષસ પાછો ફેરવાયો, શત્રુઓ પણ પાછા ફેરવાયા. રાક્ષસ સારી રીતે તપાવાયો, શત્રુઓ પણ સારી રીતે તપાવાયા. તું અતીક્ષ્ણ છે, શત્રુનાશક છે; બળવાન, વાજેધ્યાય માટે તને સારી રીતે શુદ્ધ કરું છું. રાક્ષસ પાછો ફેરવાયો, શત્રુઓ પણ પાછા ફેરવાયા. રાક્ષસ સારી રીતે તપાવાયો, શત્રુઓ પણ સારી રીતે તપાવાયા. તું અતીક્ષ્ણા છે, શત્રુનાશિની છે; બળવતી, વાજેધ્યાય માટે તને સારી રીતે શુદ્ધ કરું છું.
1.30
अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥
અદિતિ માટે તું રાસના (જીભ) છે. વિષ્ણુની વેષ્ય (ખીલો) તું છે. ઊર્જ માટે તને. અદબ્ધ આંખોથી તને જોઉં છું. અગ્નિની જીભ તું છે, સારી રીતે બોલાવનારી; દેવો માટે, દરેક ધામ માટે, મારા માટે થા, દરેક યજુષ માટે થા.
1.31
सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥
સવિતાના પ્રસવમાં, સૂર્યના કિરણો સહિત અછિદ્ર પવિત્રથી હું તને શુદ્ધ કરું છું. સવિતાના પ્રસવમાં, સૂર્યના કિરણો સહિત અછિદ્ર પવિત્રથી હું તમને શુદ્ધ કરું છું. તું તેજ છે, શુક્ર છે, અમૃત છે. તું દેવોને પ્રિય ધામ અને નામ છે; અનાધૃષ્ટ દેવયજન છે.