Yajurveda · Adhyāya 1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

1.1

इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥

Ich nehme dich für Nahrung, für Kraft. O Winde, ihr seid. Möge der Gott Savitṛ euch zum vortrefflichsten Werk antreiben. O unverletzliche Kühe, wachset für Indras Anteil, mit Nachkommenschaft, frei von Krankheit und Schwund. Kein Dieb soll über euch herrschen, noch ein Übelredner. Seid beständig und zahlreich im Hause dieses Herrn der Rinder. Beschütze das Vieh des Opferherrn.

1.2

वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥

Du bist das Reinigungsmittel des Vasu. Du bist der Himmel, du bist die Erde. Du bist der Unversengte, Allerhalter des Mātariśvan. Festige dich in der höchsten Wohnstatt. Wanke nicht; möge auch der Herr des Opfers nicht wanken.

1.3

वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥

Du bist das Reinigungsmittel des Vasu, mit hundert Strömen; du bist das Reinigungsmittel des Vasu, mit tausend Strömen. Möge der Gott Savitṛ dich reinigen mit dem hundertströmigen Reinigungsmittel des Vasu, gut gepresst. Welchen Wunsch hast du gemolken?

1.4

सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥

Sie ist viśvāyuḥ, die alles Leben gibt. Sie ist viśvakarmā, die alles wirkt. Sie ist viśvadhāyāḥ, die alles trägt. Als Anteil des Indra breite ich dich mit Soma aus. O Viṣṇu, schütze die Opfergabe.

1.5

अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥

O Agni, Herr der Gelübde, ich werde das Gelübde halten; möge ich es vermögen, möge es mir gelingen. Ich gehe vom Unwahren zum Wahren.

1.6

कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥

Wer spannt dich an? Er spannt dich an. Für wen spannt er dich an? Für ihn spannt er dich an. Für das Werk euch beide, für die Tat euch beide.

1.7

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥

Der Dämon ist zurückgebrannt, die feindlichen Mächte sind zurückgebrannt. Der Dämon ist gründlich versengt, die feindlichen Mächte gründlich versengt. Ich gehe entlang des weiten Luftraums.

1.8

धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥

Du bist dhūḥ, die Jochstange. Schädige den, der uns schädigt; schädige den, den wir schädigen. Du bist der tragendste, gebendste, erfüllendste, angenehmste, von den Göttern am meisten angerufene unter den Göttern.

1.9

अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥

Du bist unfehlbar, havirdhāna. Sei fest; der Opferherr möge nicht fehlen noch abirren. Möge Viṣṇu auf dich treten. Weit für den Wind. Der Dämon ist vertrieben. Mögen sie die fünf zügeln.

1.10

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥

Auf Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvin, mit den Händen Pūṣans, nehme ich dich. Ich nehme, was Agni lieb ist. Ich nehme, was Agni und Soma lieb ist.

1.11

भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥

Zum Wohl der Wesen nehme ich dich, nicht für den Geizigen. Möge ich den Himmel klar sehen. Mögen die Türpfosten auf der Erde fest stehen. Ich schreite durch die weite Luft. Ich setze dich in den Nabel der Erde, in den Schoß der Aditi. O Agni, schütze die Opfergabe.

1.12

पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥

Ihr beiden seid Reinigungsgefäße, zu Viṣṇu gehörig. Durch den Antrieb Savitṛs reinige ich euch mit dem makellosen Reiniger der Sonnenstrahlen. Göttliche Wasser, die ihr vorangeht, die ihr vorher reinigt, führt heute dieses Opfer voran; führt den Herrn des Opfers voran, den guten Halter, der sich mit den Göttern verbindet.

1.13

युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥

Im Kampf gegen Vṛtra erwählte Indra euch; im Kampf gegen Vṛtra erwähltet ihr Indra. Ihr seid besprengt. Ich besprenge euch, die Agni lieb sind. Ich besprenge euch, die Agni und Soma lieb sind. Werdet rein für das göttliche Werk, für die Verehrung der Götter; was an euch unrein war und weggeworfen wurde, das alles reinige ich.

1.14

शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥

Du bist Schutz. Der Dämon ist abgeschüttelt, die feindlichen Mächte sind abgeschüttelt. Du bist die Haut der Aditi; Aditi möge dich erkennen. Du bist ein Stein des Waldbaums. Du bist der Presstein mit breitem Fuß; die Haut der Aditi möge dich erkennen.

1.15

अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥

Du bist der Leib Agnis, der Ausgang der Rede; zum Genuss der Götter nehme ich dich. Du bist der große Preßstein, aus Holz. Bereite diese Opfergabe für die Götter, bereite sie gut vor. Opferbereiter, komm; Opferbereiter, komm; Opferbereiter, komm.

1.16

कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥

Du bist der Hahn mit honigsüßer Zunge; verkünde uns Speise und Kraft. Mit dir mögen wir jeden Zusammenstoß gewinnen. Du bist durch den Regen gewachsen. Er möge dich als durch den Regen gewachsen kennen. Der Dämon ist fortgetrieben, die Feinde sind fortgetrieben. Der Dämon ist weggeschlagen. Vāyu möge euch trennen. Der Gott Savitṛ mit goldenen Händen möge dich mit unversehrter Hand nehmen.

1.17

धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥

Du bist kühn. O Agni, treibe das rohfressende Feuer fort, stoße den Fleischfresser hinaus. Bring ihn zum Ort des Götteropfers. Du bist fest; festige die Erde. Sieger über heilige Kraft, Sieger über Herrschaft, Sieger über Verwandte, ich setze dich zur Vernichtung des Feindes ein.

1.18

अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥

O Agni, ergreife die heilige Formel! Du bist die Stütze des Luftraumes; festige ihn. Als den, der heilige Kraft, Herrschaft und Verwandte besitzt, setze ich dich hier zur Tötung des Feindes ein. Du bist der Halter; festige den Himmel. Als den, der heilige Kraft, Herrschaft und Verwandte besitzt, setze ich dich hier zur Tötung des Feindes ein. Ich setze dich für alle Richtungen ein. Du bist der Schichtaltar, der aufwärts geschichtete. Werde erhitzt durch die Askese der Bhṛgu und Aṅgiras.

1.19

शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥

Du bist Schutz. Die bösen Wesen sind abgeschüttelt, die Feinde sind abgeschüttelt. Du bist die Haut der Aditi; Aditi möge dich annehmen. Du bist Dhiṣaṇā, die Bergige; die Bergige möge dich annehmen. Du bist die Stütze des Himmels. Du bist Dhiṣaṇā, die des Gebirges; die Bergige möge dich annehmen.

1.20

धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥

Du bist Getreide; erfreue die Götter. Für den Einatem dich. Für den Aufwärtsatem dich. Für den Verteilungsatem dich. Für langes Leben setze ich dich in weite Ausdehnung. Möge Savitṛ mit goldenen Händen dich mit unversehrter Hand annehmen. Für das Sehen dich. Du bist die Milch der Großen.

1.21

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥

Auf Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins und den Händen Pūṣans, säe ich dich. Mögen sich die Wasser mit den Kräutern verbinden, die Kräuter mit dem Saft. Mögen die Reichen sich mit den jagatī-Metren verbinden, die Süßen mit den Süßen.

1.22

जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥

Zur Geburt verbinde ich dich. Dies gehört Agni, dies gehört Agni und Soma. Für die Nahrung dich. Du bist das heiße Milchgefäß, all-lebendig. Breite dich aus, breite dich weit; für dich möge der Herr des Opfers sich weit ausbreiten. Möge Agni deine Haut nicht verletzen. Möge der Gott Savitṛ dich im höchsten Himmel erhitzen.

1.23

मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥

Fürchte dich nicht, sei nicht beunruhigt. Das Opfer sei ein hindernisloser Hüter; die Nachkommen des Opferherrn seien hindernislose Hüter. Für das Dreifache dich. Für das Zweifache dich. Für das Eine dich.

1.24

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥

Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvin, mit den Händen Pūṣans nehme ich dich. Ich nehme das für das Opfer Bereitete, für die Götter. Du bist der rechte Arm Indras, mit tausend Punkten, von hundert Glanzen; du bist Vāyu, von scharfem Glanz, der Töter des Hassers.

1.25

पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥

O Erde, Stätte des Götteropfers, möge ich der Wurzel der Pflanzen keinen Schaden zufügen. Geh auf die Weide, geh in den Kuhstall. Der Himmel möge für dich regnen. O Gott Savitṛ, fessle auf der fernsten Erde mit hundert Schlingen den, der uns hasst und den wir hassen; lass ihn von hier nicht frei.

1.26

अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥

Möge ich nicht vom heiligen Opferplatz der Erde verschwinden. Geh zum Pferch, geh zum Kuhstall. Der Himmel möge für dich regnen. O Gott Savitṛ, binde im höchsten Land mit hundert Schlingen den, der uns hasst und den wir hassen; lass ihn nicht frei. O Ararū, flieg nicht zum Himmel empor. O Tropfen, möge dein Fall nicht in den Himmel gehen. Geh zum Pferch, geh zum Kuhstall. Der Himmel möge für dich regnen. O Gott Savitṛ, binde im höchsten Land mit hundert Schlingen den, der uns hasst und den wir hassen; lass ihn nicht frei.

1.27

गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥

Ich fasse dich ringsum mit dem Metrum Gāyatrī. Ich fasse dich ringsum mit dem Metrum Triṣṭubh. Ich fasse dich ringsum mit dem Metrum Jagatī. Du bist fein und auch heilbringend. Du bist sanft und auch bequem zum Sitzen. Du bist voller Kraft und auch voller Nahrung.

1.28

पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥

Vormals gab es den Umherirrenden des Grausamen. O Virapśin, nachdem du die lebensspendende Erde emporgehoben hast, die sie im Mond mit den Labungen antrieben, dafür opfern die Weisen, sie anvisierend. Stelle das Besprengungswasser (prokṣaṇī) hin. Du bist der Töter des Hassenden.

1.29

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥

Der Dämon ist zurückgetrieben, die Feinde sind zurückgetrieben. Der Dämon ist gründlich erhitzt, die Feinde gründlich erhitzt. Du bist ungeschärft, Vernichter der Rivalen; Starker, ich reinige dich gründlich zur Entfachung der Kraft. Der Dämon ist zurückgetrieben, die Feinde zurückgetrieben. Der Dämon gründlich erhitzt, die Feinde gründlich erhitzt. Du bist ungeschärft, Vernichterin der Rivalen; Starke, ich reinige dich gründlich zur Entfachung der Kraft.

1.30

अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥

Für Aditi bist du die Zunge (rāsnā). Du bist der Keil Viṣṇus. Für die Nahrung nehme ich dich. Mit unversehrtem Auge schaue ich auf dich. Du bist die Zunge Agnis, die gut Anrufende; für die Götter, für jede Wohnstätte, sei mir, für jede Opferformel.

1.31

सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥

Auf Antrieb des Savitṛ reinige ich dich mit dem lochlosen Seiher, mit den Strahlen der Sonne. Auf Antrieb des Savitṛ reinige ich euch (Plural) mit dem lochlosen Seiher, mit den Strahlen der Sonne. Du bist Glanz, leuchtend, unsterblich. Du bist Wohnstätte und Name, den Göttern lieb, der unangreifbare Opferplatz der Götter.