ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1
इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥
ਅੰਨ ਅਤੇ ਬਲ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਾਯੂਓ, ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਮ ਕਰਮ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਹੇ ਅਘਨਿਆ ਗਾਵੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਵਧਾਓ; ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਕਸ਼ਟ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹੋ। ਚੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ, ਬੁਰਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਗੋਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹੋ। ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
1.2
वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥
ਤੂੰ ਵਸੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦਿਊਲੋਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਹੈਂ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਦਾ ਅਦਾਹ ਹੈਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਪਰਮ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ। ਡੋਲ ਨਾ; ਤੇਰਾ ਯਜ੍ਞਪਤੀ ਵੀ ਨਾ ਡੋਲੇ।
1.3
वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥
ਤੂੰ ਵਸੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਵਸੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਵਸੂ ਦੇ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਕਿਹੜੀ ਕਾਮਨਾ ਤੂੰ ਦੁਹੀ?
1.4
सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਯੂ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਧਾਯਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਾਗ ਵਜੋਂ ਸੋਮ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਵਿਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
1.5
अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਮੈਂ ਝੂਠ ਤੋਂ ਸੱਚ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
1.6
कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ, ਕਾਰਜ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ।
1.7
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥
ਰਾਖਸ਼ ਪਲਟ ਕੇ ਸੜ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪਲਟ ਕੇ ਸੜ ਗਈਆਂ। ਰਾਖਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਈਆਂ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
1.8
धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥
ਤੂੰ ਧੂਃ ਹੈਂ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ; ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੱਦਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
1.9
अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥
ਤੂੰ ਅਚੂਕ ਹੈਂ, ਹਵਿਰਧਾਨ। ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ; ਯਜ੍ਞਪਤੀ ਨਾ ਚੂਕੇ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਧਰੇ। ਵਾਯੂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ। ਰਾਕਸ਼ ਭਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।
1.10
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥
ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਲਈ ਪਿਆਰੀ (ਆਹੂਤੀ) ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀਸ਼ੋਮ ਲਈ ਪਿਆਰੀ (ਆਹੂਤੀ) ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
1.11
भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥
ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਕੰਜੂਸ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਾਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਵਾਰ-ਥੰਮ੍ਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋਣ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹਵਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
1.12
पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ। ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਜਲੋ, ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਓ, ਅੱਗੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ, ਅੱਜ ਇਸ ਯੱਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਓ; ਯੱਜਪਤੀ ਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਧਾਰਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਯੱਜਪਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਓ।
1.13
युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਿਆ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤ ਹੋ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ-ਸੋਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਦਾ ਹਾਂ। ਦੈਵ ਕਰਮ ਲਈ, ਦੇਵਯੱਜ੍ਯਾ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੋ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
1.14
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥
ਤੂੰ ਸ਼ਰਨ ਹੈਂ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੈਂ; ਅਦਿਤੀ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੇ। ਤੂੰ ਵਾਨਸਪਤਯ ਪੱਥਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚੌੜੇ ਅਧਾਰ ਵਾਲਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਹੈਂ; ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੇ।
1.15
अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥
ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ, ਬੋਲ ਦਾ ਨਿਕਾਸ-ਸਥਾਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੋਗ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਹੈਂ, ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਹਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਹਵਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ, ਆ; ਹਵਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ, ਆ; ਹਵਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ, ਆ।
1.16
कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥
ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਦ-ਜੀਭ ਵਾਲਾ ਕੁੱਕੜ ਹੈਂ; ਅੰਨ ਤੇ ਬਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਿੱਤੀਏ। ਤੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈਂ। ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਧੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਜਾਣੇ। ਰਾਖਸ਼ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕੀਤੇ। ਰਾਖਸ਼ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਵਾਯੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੇ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਬੇਦਾਗ਼ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਲਵੇ।
1.17
धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥
ਤੂੰ ਦਲੇਰ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਕੱਚਾ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੱਢ। ਦੇਵਯਜ ਥਾਂ ਤੱਕ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ। ਬ੍ਰਹਮ-ਵਿਜੇਤਾ, ਖੱਤ੍ਰ-ਵਿਜੇਤਾ, ਸਜਾਤ-ਵਿਜੇਤਾ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
1.18
अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ। ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ; ਉਸਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ। ਬ੍ਰਹਮਵਨੀ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਵਨੀ, ਸਜਾਤਵਨੀ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਧਰਤ੍ਰ ਹੈਂ; ਦਿਓਲੋਕ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚਿਤਿ ਹੈਂ; ਊਰਧ੍ਵਚਿਤਿ। ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਤਪ।
1.19
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥
ਤੂੰ ਸ਼ਰਨ ਹੈਂ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਭਜਾਏ ਗਏ; ਵੈਰੀ ਭਜਾਏ ਗਏ। ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੈਂ; ਅਦਿਤੀ ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇ। ਤੂੰ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਪਰਵਤੀ ਹੈਂ; ਪਰਵਤੀ ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇ। ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਪਾਰਵਤੇਯੀ ਹੈਂ; ਪਰਵਤੀ ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇ।
1.20
धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥
ਤੂੰ ਅਨਾਜ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ। ਪ੍ਰਾਣ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਉਦਾਨ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਵਿਆਨ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਲੰਮੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਬੇਦਾਗ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੇ। ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਤੂੰ ਮਹਾਨਾਂ ਦਾ ਪਯਸ ਹੈਂ।
1.21
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥
ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੀਜਦਾ ਹਾਂ। ਜਲ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਰਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣ। ਧਨਵਾਨ ਜਗਤੀ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ; ਮਿੱਠੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ।
1.22
जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥
ਜਨਮ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਅਗਨੀ ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਗਨੀ-ਸੋਮ ਦਾ। ਅੰਨ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਤੂੰ ਘਰਮ ਹੈਂ; ਸਰਵਾਯੂ। ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵਿਸਤਾਰ ਪਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਪਤੀ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾਵੇ। ਅਗਨੀ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਵੇ।
1.23
मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥
ਡਰ ਨਾ, ਘਬਰਾ ਨਾ। ਯਜ੍ਞ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਰੱਖਿਅਕ ਹੋਵੇ; ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਰੱਖਿਅਕ ਹੋਵੇ। ਤ੍ਰਿਤ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਦ੍ਵਿਤ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਏਕਤ ਲਈ ਤੈਨੂੰ।
1.24
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥
ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੈਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਹੈਂ; ਹਜ਼ਾਰ ਬਿੰਦੂਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤੇਜਾਂ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਹੈਂ, ਤਿੱਖੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
1.25
पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਯਜਨ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ। ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਜਾ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਿਊਲੋਕ ਵਰਖਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਪਰਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌ ਫੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ; ਉਸਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਾ ਛੱਡ।
1.26
अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਯਜਨ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਵਾੜੇ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਰਖਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਪਰਮ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੌ ਫੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਸਨੂੰ ਛੱਡੀਂ ਨਾ। ਹੇ ਅਰਰੁ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਨਾ ਉੱਡ। ਹੇ ਦ੍ਰਪ੍ਸ, ਤੇਰਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਵਾੜੇ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਰਖਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਪਰਮ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੌ ਫੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਛੱਡੀਂ ਨਾ।
1.27
गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥
ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੈਂ।
1.28
पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰੂਰ ਦਾ ਵਿਸ੍ਰਪ (ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ) ਸੀ। ਹੇ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨ, ਜੀਵਨਦਾਇਨੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ ਵਿੱਚ ਸ੍ਵਧਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸੇ ਲਈ ਧੀਰ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀ ਜਲ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
1.29
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥
ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਵੀ ਵਾਪਸ ਮੋੜੇ ਗਏ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪਾਏ ਗਏ। ਤੂੰ ਅਤੀਖਣ ਨਹੀਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਬਲਵਾਨ, ਵਾਜੇਧ੍ਯਾਇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਵਾਪਸ ਮੋੜੇ ਗਏ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪਾਏ ਗਏ। ਤੂੰ ਅਤੀਖਣ ਨਹੀਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਬਲਵਤੀ, ਵਾਜੇਧ੍ਯਾਇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
1.30
अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥
ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਰਾਸਨਾ (ਜੀਭ) ਹੈਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਵੇਸ਼੍ਯ (ਕਿੱਲੀ) ਤੂੰ ਹੈਂ। ਊਰਜ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਅਦਬ੍ਧ ਅੱਖ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਜੀਭ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਹਰ ਧਾਮ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋ, ਹਰ ਯਜੁਸ਼ ਲਈ ਹੋ।
1.31
सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥
ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸਹਿਤ ਅਛਿਦ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸਹਿਤ ਅਛਿਦ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਤੇਜ ਹੈਂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਹੈਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਧਾਮ ਅਤੇ ਨਾਮ ਹੈਂ; ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼੍ਟ ਦੇਵਯਜਨ ਹੈਂ।