यजुर्वेद · अध्याय 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.1
इषे त्वा ऊर्जे त्वा ।
वायव स्थ ।
देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणऽ आ प्यायध्वम् अघ्न्या ऽइन्द्राय भागं प्रजावतीर् अनमीवा ऽअयक्ष्मा मा व स्तेनऽ ईशत माघशꣳसो ध्रुवा ऽअस्मिन् गोपतौ स्यात बह्वीः ।
यजमानस्य पशून् पाहि ॥ १.१ ॥
अन्न आणि बलासाठी मी तुला घेतो. हे वायूंनो, तुम्ही आहात. सविता देव तुम्हाला श्रेष्ठतम कर्माकडे प्रेरो. हे अघ्न्या गायींनो, इंद्रासाठी आपला भाग वाढवा; संततिवान, रोगरहित आणि क्षयरहित राहा. चोर तुमच्यावर सत्ता गाजवू नये, वाईट बोलणारासुद्धा नये. या गोपतीच्या घरी स्थिर आणि पुष्कळ राहा. यजमानाच्या पशूंचे रक्षण कर.
1.2
वसोः पवित्रम् असि ।
द्यौर् असि पृथिव्यसि ।
मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ॥ १.२ ॥
तू वसूचे पवित्र आहेस. तू द्युलोक आहेस, तू पृथ्वी आहेस. मातरिश्वन्याचा न जळणारा, विश्वाला धारण करणारा तू आहेस. परम धामात दृढ हो. डगमगू नकोस; तुझा यज्ञपती हि डगमगू नये.
1.3
वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् ।
देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा ।
काम् अधुक्षः ॥ १.३ ॥
तू वसूचे पवित्र आहेस, शंभर धारांचे; तू वसूचे पवित्र आहेस, हजार धारांचे. देव सविता वसूच्या शंभर धारांच्या पवित्राने तुला शुद्ध करो, चांगले पिळलेले. कोणती इच्छा तू दुभलीस?
1.4
सा विश्वायुः ।
सा विश्वकर्मा ।
सा विश्वधायाः ।
इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि ।
विष्णो हव्यꣳ रक्ष ॥ १.४ ॥
ती विश्वायु आहे. ती विश्वकर्मा आहे. ती विश्वधाया आहे. इंद्राचा भाग म्हणून सोमासह मी तुला विस्तारतो. हे विष्णो, हव्याचे रक्षण कर.
1.5
अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् ।
इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि ॥ १.५ ॥
हे अग्नी, व्रतांच्या स्वामी, मी व्रत आचरीन; ते मला करता येवो, ते माझ्यासाठी सफल होवो. हा मी असत्यातून सत्याकडे जातो.
1.6
कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति ।
कर्मणे वां वेषाय वाम् ॥ १.६ ॥
कोण तुला जोडतो? तो तुला जोडतो. कोणासाठी तुला जोडतो? त्याच्यासाठी तुला जोडतो. कर्मासाठी तुम्हा दोघांना, कृतीसाठी तुम्हा दोघांना.
1.7
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ १.७ ॥
राक्षस परत जाळला गेला, शत्रुशक्ती परत जाळल्या गेल्या. राक्षस पूर्णपणे होरपळला, शत्रुशक्ती पूर्णपणे होरपळल्या. विशाल अंतरिक्षातून मी जातो.
1.8
धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः ।
देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम् ॥ १.८ ॥
तू धूः आहेस; जो आम्हाला त्रास देतो त्याला त्रास दे; ज्याला आम्ही त्रास देऊ इच्छितो त्याला त्रास दे. तू देवांमध्ये सर्वाधिक वाहणारा, सर्वाधिक देणारा, सर्वाधिक परिपूर्ण करणारा, सर्वाधिक प्रिय आणि देवांनी सर्वाधिक आवाहन केलेला आहेस.
1.9
अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् ।
विष्णुस् त्वा क्रमताम् ।
उरु वाताय ।
अपहतꣳ रक्षः ।
यच्छन्तां पञ्च ॥ १.९ ॥
तू अचूक आहेस, हविर्धाना. स्थिर हो; यज्ञपती चुकू नये. विष्णू तुझ्यावर पाऊल ठेवो. वायूसाठी विस्तीर्ण. राक्षस दूर घालवला. पाचांना आवरो.
1.10
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नये जुष्टं गृह्णामि ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि ॥ १.१० ॥
देव सवितृच्या प्रेरणेने, अश्विनींच्या बाहूंनी, पूषाच्या हातांनी तुला घेतो. अग्नीसाठी प्रिय (आहुती) घेतो. अग्नीषोमांसाठी प्रिय (आहुती) घेतो.
1.11
भूताय त्वा नारातये ।
स्वर् अभिवि ख्येषम् ।
दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ।
पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष ॥ १.११ ॥
प्राण्यांच्या कल्याणासाठी तुला घेतो, कृपणासाठी नव्हे. स्वर्ग नीट पाहू दे. पृथ्वीवर द्वारस्तंभ दृढ होवोत. विस्तीर्ण अंतरिक्षात मी चालतो. पृथ्वीच्या नाभीत तुला बसवतो, अदितीच्या मांडीत. हे अग्नी, हविचे रक्षण कर.
1.12
पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ ।
सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम् ॥ १.१२ ॥
तुम्ही दोघे पवित्र आहात, विष्णूशी संबंधित आहात. सवितृच्या प्रेरणेने, सूर्यकिरणांनी, निर्दोष पवित्रतेने मी तुम्हांला शुद्ध करतो. हे दिव्य जलांनो, पुढे जाणाऱ्यांनो, पुढे शुद्ध करणाऱ्यांनो, आज हा यज्ञ पुढे न्या; यज्ञपतीला, उत्तम धारण करणाऱ्या, देवांशी जोडलेल्या यज्ञपतीला पुढे न्या.
1.13
युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये ।
प्रोक्षिता स्थ ।
अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि ॥ १.१३ ॥
वृत्र-युद्धात इंद्राने तुम्हांला निवडले; वृत्र-युद्धात तुम्ही इंद्राला निवडले. तुम्ही प्रोक्षित आहात. अग्नीला प्रिय असलेल्या तुम्हांला मी प्रोक्षितो. अग्नि-सोमांना प्रिय असलेल्या तुम्हांला मी प्रोक्षितो. दैव कर्मासाठी, देवयज्यासाठी तुम्ही शुद्ध व्हा; तुम्ही अशुद्ध होतात आणि जे दूर फेकले गेले, ते सर्व मी शुद्ध करतो.
1.14
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
अद्रिर् असि वानस्पत्यः ।
ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ॥ १.१४ ॥
तू आश्रय आहेस. राक्षस झटकून टाकला, शत्रुशक्ती झटकून टाकल्या. तू अदितीची त्वचा आहेस; अदिती तुला ओळखो. तू वानस्पत्य दगड आहेस. तू रुंद तळ असलेला दळणारा दगड आहेस; अदितीची त्वचा तुला ओळखो.
1.15
अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि ।
बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः ।
सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व ।
हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि ॥ १.१५ ॥
तू अग्नीचे शरीर आहेस, वाणीचे विसर्जनस्थान; देवांच्या उपभोगासाठी मी तुला घेतो. तू मोठा दळण्याचा दगड आहेस, वनस्पतीपासून बनलेला. हे हविः देवांसाठी सिद्ध कर, नीट सिद्ध कर. हविष्कृत्, ये; हविष्कृत्, ये; हविष्कृत्, ये.
1.16
कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म ।
वर्षवृद्धम् असि ।
प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु ।
परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः ।
ऽअपहतꣳ रक्षः ।
वायुर् वो वि विनक्तु ।
देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ॥ १.१६ ॥
तू मधुजिह्व कुक्कुट आहेस; अन्न आणि बल आम्हांस सांग. तुझ्यासह आम्ही संघर्ष जिंकू. तू पावसाने वाढलेला आहेस. पावसाने वाढलेल्या तुला तो जाणो. राक्षस दूर केला, शत्रू दूर केले. राक्षस हाकलला. वायू तुम्हांस वेगळे करो. सुवर्णहस्त देव सवितृ अच्छिद्र हाताने तुला स्वीकारो.
1.17
धृष्टिर् असि ।
अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध ।
आ देवयजं वह ।
ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ॥ १.१७ ॥
तू धृष्ट आहेस. हे अग्नी, कच्चे खाणाऱ्या अग्नीला दूर हाक, मांसभक्षकाला बाहेर काढ. देवयज्ञस्थानी आण. तू स्थिर आहेस, पृथ्वीला दृढ कर. ब्रह्मविजयी, क्षत्रविजयी, सजातविजयी तुला शत्रूच्या वधासाठी ठेवतो.
1.18
अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व ।
धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय ।
विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि ।
चित स्थोर्ध्वचितः ।
भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम् ॥ १.१८ ॥
हे अग्ने, ब्रह्माला ग्रहण कर. तू अंतरिक्षाचा आधार आहेस; त्याला दृढ कर. ब्रह्मवनी, क्षत्रवनी, सजातवनी अशा तुला शत्रूच्या वधासाठी येथे स्थापित करतो. तू धर्त्र आहेस; द्युलोकाला दृढ कर. सर्व दिशांसाठी तुला स्थापित करतो. तू चिती आहेस; ऊर्ध्वचिती. भृगू आणि अंगिरसांच्या तपाने तप्त हो.
1.19
शर्मासि ।
अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः ।
ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु ।
धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु ।
दिव स्कम्भनीर् असि ।
धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु ॥ १.१९ ॥
तू आश्रय आहेस. राक्षस दूर घालवले गेले; शत्रू दूर घालवले गेले. तू अदितीची त्वचा आहेस; अदिती तुला स्वीकारो. तू धिषणा, पर्वती आहेस; पर्वती तुला स्वीकारो. तू आकाशाला धारण करणारी आहेस. तू धिषणा, पार्वतेयी आहेस; पर्वती तुला स्वीकारो.
1.20
धान्यम् असि धिनुहि देवान् ।
प्राणाय त्वा ।
उदानाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ।
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना ।
चक्षुषे त्वा ।
महीनां पयोऽसि ॥ १.२० ॥
तू धान्य आहेस. देवांना तृप्त कर. प्राणासाठी तुला. उदानासाठी तुला. व्यानासाठी तुला. दीर्घ आयुष्यासाठी दीर्घ विस्तारात तुला मी ठेवतो. सुवर्णहस्त सविता देव अच्छिद्र हाताने तुला स्वीकारो. दृष्टीसाठी तुला. तू महान्यांचे पयस् आहेस.
1.21
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
सं वपामि ।
सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन ।
सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम् ॥ १.२१ ॥
देव सविताच्या प्रेरणेत, अश्विनींच्या बाहूंनी, पूषनच्या हातांनी तुला पेरतो. पाणी औषधींशी मिळो; औषधी रसाशी मिळोत. समृद्ध जगती छंदांशी जुळोत; मधुर मधुरांशी जुळोत.
1.22
जनयत्यै त्वा सं यौमि ।
इदम् अग्नेः ।
इदम् अग्नीषोमयोः ।
इषे त्वा ।
घर्मोऽसि विश्वायुः ।
उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् ।
अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् ।
देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके ॥ १.२२ ॥
जन्मासाठी तुला जोडतो. हे अग्नीचे, हे अग्नि-सोमांचे. अन्नासाठी तुला. तू घर्म आहेस; सर्वायु. विस्तीर्ण, विस्तार पाव; तुझ्यासाठी यज्ञपती विस्तार पावो. अग्नी तुझ्या त्वचेला इजा न करो. देव सविता तुला सर्वोच्च स्वर्गात तापवो.
1.23
मा भेर् मा संविक्थाः ।
ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् ।
त्रिताय त्वा ।
द्विताय त्वा ।
एकताय त्वा ॥ १.२३ ॥
भिऊ नकोस, गोंधळू नकोस. यज्ञ अबाधित रक्षक होवो; यजमानाची प्रजा अबाधित रक्षक होवो. त्रितासाठी तुला. द्विताासाठी तुला. एकतासाठी तुला.
1.24
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः ।
ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः ॥ १.२४ ॥
सवितृच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या बाहूंनी, पूषन्च्या हातांनी तुला मी स्वीकारतो. यज्ञात केलेले देवांसाठी मी घेतो. तू इंद्राचा उजवा बाहू आहेस; हजार बिंदू असलेली, शंभर तेज असलेली. तू वायू आहेस, तीक्ष्ण तेजस्वी, द्वेष करणाऱ्याचा वध करणारा.
1.25
पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२५ ॥
हे पृथ्वी, देवयजन, औषधींच्या मुळाला मी इजा न करो. चरायला जा, गोठ्याकडे जा. तुझ्यासाठी द्युलोक वर्षाव करो. हे देव सवितृ, परम पृथ्वीवर शंभर पाशांनी आमचा द्वेष करणाऱ्याला व आम्ही द्वेष करणाऱ्याला बांध; त्याला येथून सोडू नकोस.
1.26
अपाररुं पृथिव्यै देवयजनाद् वध्यासम् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्या शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ।
अररो दिवं मा पप्तः ।
द्रप्सस् ते द्यां मा स्कन् ।
व्रजं गच्छ गोष्ठानम् ।
वर्षतु ते द्यौः ।
बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक् ॥ १.२६ ॥
मी पृथ्वीच्या देवयजन स्थानातून नष्ट न होवो. गोठ्यात जा, गोशाळेत जा. तुझ्यासाठी आकाश वर्षाव करो. हे देव सवितृ, परम पृथ्वीवर शंभर पाशांनी आम्हाला द्वेष करणाऱ्याला आणि आम्ही द्वेष करतो त्याला बांध; त्याला सोडू नकोस. हे अररो, आकाशाकडे उडू नकोस. हे द्रप्स, तुझे आकाशात पतन न होवो. गोठ्यात जा, गोशाळेत जा. तुझ्यासाठी आकाश वर्षाव करो. हे देव सवितृ, परम पृथ्वीवर शंभर पाशांनी आम्हाला द्वेष करणाऱ्याला बांध; त्याला सोडू नकोस.
1.27
गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि ।
सुक्ष्मा चासि शिवा चासि ।
स्योना चासि सुषदा चासि ।
ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च ॥ १.२७ ॥
गायत्री छंदाने तुला सभोवती धरतो. त्रिष्टुभ् छंदाने तुला सभोवती धरतो. जगती छंदाने तुला सभोवती धरतो. तू सूक्ष्म आणि शुभ आहेस. तू सुखदायी आणि सहज बसण्यायोग्य आहेस. तू ऊर्जेने भरलेली आणि पोषणाने भरलेली आहेस.
1.28
पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् ।
याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते ।
प्रोक्षणीर् आ सादय ।
द्विषतो वधोऽ सि ॥ १.२८ ॥
पूर्वी क्रूराचा विसृप (भटकणारा) होता. हे विरप्शिन्, जीवनदायिनी पृथ्वी उचलून, चंद्रात स्वधांसह ज्याला प्रेरित केले, त्यासाठीच धीर यज्ञ करतात. प्रोक्षणी जल ठेव. तू द्वेष करणाऱ्याचा वधकर्ता आहेस.
1.29
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः ।
अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ।
प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः ।
निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः ।
अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि ॥ १.२९ ॥
राक्षस परत फिरवला गेला, शत्रूही परत फिरवले गेले. राक्षस नीट तापवला गेला, शत्रूही नीट तापवले गेले. तू बोथट नाहीस, शत्रुनाशक आहेस; बलवान, वाजेध्यायासाठी तुला नीट शुद्ध करतो. राक्षस परत फिरवला गेला, शत्रूही परत फिरवले गेले. राक्षस नीट तापवला गेला, शत्रूही नीट तापवले गेले. तू बोथट नाहीस, शत्रुनाशक आहेस; बलवती, वाजेध्यायासाठी तुला नीट शुद्ध करतो.
1.30
अदित्यै रास्नासि ।
विष्णोर् वेष्यो सि ।
ऊर्जे त्वा ।
ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि ।
अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे ॥ १.३० ॥
अदितीसाठी तू रासना (जीभ) आहेस. विष्णूची वेष्य (खुंटी) तू आहेस. ऊर्जासाठी तुला. अदब्ध डोळ्यांनी तुला पाहतो. अग्नीची जिभ तू आहेस, उत्तम आवाहन करणारी; देवांसाठी, प्रत्येक धामासाठी, माझ्यासाठी हो, प्रत्येक यजुषासाठी हो.
1.31
सवितुस् त्वा प्रसवऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
सवितुर् वः प्रसव ऽ उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तेजो ऽसि शुक्रम् अस्य् अमृतम् असि ।
धाम नामासि प्रियं देवानाम् अनाधृष्टं देवयजनम् असि ॥ १.३१ ॥
सवितृच्या प्रसवात, सूर्याच्या किरणांसह अच्छिद्र पवित्राने मी तुला शुद्ध करतो. सवितृच्या प्रसवात, सूर्याच्या किरणांसह अच्छिद्र पवित्राने मी तुम्हांला शुद्ध करतो. तू तेज, शुक्र, अमृत आहेस. तू देवांना प्रिय असे धाम व नाम आहेस; अनाधृष्ट देवयजन आहेस.