ಭಗವದ್ಗೀತೆ · ಅಧ್ಯಾಯ 9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ९.१ ॥
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ನಿನಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಸಹಿತವಾದ ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನೀನು ಅಶುಭದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.
9.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ९.२ ॥
ಇದು ರಾಜವಿದ್ಯೆ, ರಾಜರಹಸ್ಯ, ಉತ್ತಮವಾದ ಪವಿತ್ರ; ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅರಿಯಲ್ಪಡುವುದು, ಧರ್ಮಯುಕ್ತ, ಆಚರಿಸಲು ಬಹಳ ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿ.
9.3
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ९.३ ॥
ಪರಂತಪ, ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಂದದೆ ಮೃತ್ಯುರೂಪ ಸಂಸಾರಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.
9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥ ९.४ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪನಾದ ನನ್ನಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ.
9.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ९.५ ॥
ಆದರೂ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಈಶ್ವರೀಯ ಯೋಗವನ್ನು ನೋಡು. ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದೂ ಆಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ.
9.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ९.६ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಹಾ ವಾಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ९.७ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ; ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ९.८ ॥
ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಶದಿಂದ ಅಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಸಮೂಹವನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ९.९ ॥
ಧನಂಜಯ, ಆ ಕರ್ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಉದಾಸೀನನಂತೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.
9.10
मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ९.१० ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನನ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಚರಾಚರ ಸಹಿತವಾದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
9.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ९.११ ॥
ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು ಮೂಢರು ಅವಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಭೂತಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ನನ್ನ ಪರಮ ಭಾವವನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯರು.
9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९.१२ ॥
ವ್ಯರ್ಥ ಆಸೆ, ವ್ಯರ್ಥ ಕರ್ಮ, ವ್ಯರ್ಥ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ವಿವೇಕಹೀನರು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸೀ ಮತ್ತು ಆಸುರೀ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९.१३ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಆದರೆ ದೈವೀ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ನನ್ನನ್ನು ಭೂತಗಳ ಆದಿಯೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಎಂದು ಅರಿತು ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
9.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ९.१४ ॥
ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ, ಸತತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, ನಿತ್ಯಯುಕ್ತರಾಗಿ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
9.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥ ९.१५ ॥
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜಿಸುತ್ತಾ, ವಿಶ್ವತೋಮುಖನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಏಕತ್ವಭಾವದಿಂದ, ಪೃಥಕ್ತ್ವಭಾವದಿಂದ, ಬಹುವಿಧವಾಗಿ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
9.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मंत्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ९.१६ ॥
ನಾನೇ ಕ್ರತು, ನಾನೇ ಯಜ್ಞ, ನಾನೇ ಸ್ವಧಾ, ನಾನೇ ಔಷಧ; ನಾನೇ ಮಂತ್ರ, ನಾನೇ ಆಜ್ಯ, ನಾನೇ ಅಗ್ನಿ, ನಾನೇ ಹೋಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಹುತಿ.
9.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ९.१७ ॥
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಧಾತಾ, ಪಿತಾಮಹ ನಾನೇ; ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದು, ಓಂಕಾರ, ಋಕ್, ಸಾಮ, ಯಜುಸ್ ಕೂಡ ನಾನೇ.
9.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ९.१८ ॥
ನಾನೇ ಗತಿ, ಭರಿಸುವವನು, ಪ್ರಭು, ಸಾಕ್ಷಿ, ನಿವಾಸ, ಶರಣ, ಸುಹೃದ; ನಾನೇ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಪ್ರಳಯ, ಆಧಾರ, ನಿಧಾನ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯ ಬೀಜ.
9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ९.१९ ॥
ಅರ್ಜುನ, ನಾನೇ ತಾಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನೇ ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಸುರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನೇ ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು, ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ ಕೂಡ ನಾನೇ.
9.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक ।
मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९.२० ॥
ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವವರು, ಪಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದವರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ದೇವೇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
9.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति ।
एव त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९.२१ ॥
ಅವರು ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮೂರು ವೇದಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ, ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹೋಗಿ ಬರುವುದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
9.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ९.२२ ॥
ಅನನ್ಯರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಉಪಾಸಿಸುವ ಜನರ, ನಿತ್ಯವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾದ ಅವರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನಾನೇ ವಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.23
येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ९.२३ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಅನ್ಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಭಕ್ತರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲ.
9.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ९.२४ ॥
ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತನೂ ಪ್ರಭುವೂ ನಾನೇ. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಜಾರಿಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
9.25
यान्ति देवव्रता देवान् पितृ़न्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ ९.२५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ವ್ರತಿಗಳು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ಪಿತೃಗಳ ವ್ರತಿಗಳು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ಭೂತಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
9.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९.२६ ॥
ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶುದ್ಧಚಿತ್ತನಾದ ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದುದನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.27
यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ९.२७ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡುವೆಯೋ, ಏನು ತಿನ್ನುವೆಯೋ, ಏನು ಹೋಮ ಮಾಡುವೆಯೋ, ಏನು ದಾನ ಕೊಡುವೆಯೋ, ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡು.
9.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ९.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಶುಭಾಶುಭ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳಿಂದ ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವೆ; ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುವೆ.
9.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ९.२९ ॥
ನಾನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ದ್ವೇಷ್ಯನೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರು ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ನಾನೂ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.
9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९.३० ॥
ಅತ್ಯಂತ ದುರಾಚಾರಿಯಾದರೂ ಅನನ್ಯಭಾವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಸಾಧುವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸರಿಯಾದ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
9.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ ९.३१ ॥
ಅವನು ಬೇಗನೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೌಂತೇಯ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿ: ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
9.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥ ९.३२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಪಾಪಯೋನಿಯವರಾಗಿರಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಹಾಗೂ ಶೂದ್ರರೂ ಸಹ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
9.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ९.३३ ॥
ಹಾಗಿರುವಾಗ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರಾದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ! ಅನಿತ್ಯವೂ ಸುಖರಹಿತವೂ ಆದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸು.
9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ९.३४ ॥
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನಿಡು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸು, ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು. ಹೀಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನೀನು ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುವೆ.