ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ · ਅਧਿਆਇ 9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ९.१ ॥
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਵਿਗਿਆਨ ਸਮੇਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਤੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
9.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ९.२ ॥
ਇਹ ਰਾਜ-ਵਿਦਿਆ ਹੈ, ਰਾਜ-ਭੇਦ ਹੈ, ਉੱਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਤੱਖ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੌਖੀ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ।
9.3
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ९.३ ॥
ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਇਸ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੌਤ ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥ ९.४ ॥
ਮੇਰੇ ਅਵਿਅਕਤ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਤ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
9.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ९.५ ॥
ਫਿਰ ਵੀ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਮੇਰਾ ਈਸ਼ਵਰੀ ਯੋਗ ਵੇਖ। ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਪਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।
9.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ९.६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਸਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ।
9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ९.७ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
9.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ९.८ ॥
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬੇਵੱਸ ਇਸ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
9.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ९.९ ॥
ਹੇ ਧਨੰਜੇ, ਉਹ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨਾਸਕਤ ਰਹਿ ਕੇ ਉਦਾਸੀਨ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
9.10
मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ९.१० ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਮੇਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਚਰ ਅਤੇ ਅਚਰ ਸਮੇਤ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਜਗਤ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
9.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ९.११ ॥
ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਮੇਰੀ ਅਵਹੇਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਈਸ਼ਵਰ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਭਾਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९.१२ ॥
ਵਿਅਰਥ ਆਸਾਂ, ਵਿਅਰਥ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬਿਬੇਕਹੀਣ ਲੋਕ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਸੁਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९.१३ ॥
ਪਰ ਹੇ ਪਾਰਥ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਤਮਾ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਜਾਣ ਕੇ ਅਨੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਭਜਦੇ ਹਨ।
9.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ९.१४ ॥
ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਮੇਰਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦੇ, ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਦਾ ਜੁੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
9.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥ ९.१५ ॥
ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਗਿਆਨ-ਯੱਗ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਮੇਰੀ ਏਕਤਾ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
9.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मंत्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ९.१६ ॥
ਮੈਂ ਕ੍ਰਤੂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਯੱਗ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਵਧਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਔਸ਼ਧੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮੰਤਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਘਿਉ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਹਾਂ।
9.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ९.१७ ॥
ਇਸ ਜਗਤ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਮੈਂ ਹਾਂ; ਜਾਣਨ ਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਓਂਕਾਰ ਅਤੇ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
9.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ९.१८ ॥
ਮੈਂ ਹੀ ਗਤੀ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਖੀ, ਨਿਵਾਸ, ਸ਼ਰਨ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਪਰਲੋ, ਆਧਾਰ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਹਾਂ।
9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ९.१९ ॥
ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਮੈਂ ਹੀ ਤਪਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਅਤੇ ਵਰ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਮੌਤ ਹਾਂ, ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
9.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक ।
मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९.२० ॥
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਲੋਕ ਯੱਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੁੰਨਮਈ ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿੱਬ ਭੋਗ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
9.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति ।
एव त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९.२१ ॥
ਉਹ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਭੋਗ ਕੇ, ਪੁੰਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਮਾਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਵਾਗਵਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
9.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ९.२२ ॥
ਜੋ ਲੋਕ ਅਨੰਨ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਦਾ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਯੋਗ-ਖੇਮ ਮੈਂ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।
9.23
येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ९.२३ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਜੋ ਭਗਤ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ।
9.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ९.२४ ॥
ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੁਆਮੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
9.25
यान्ति देवव्रता देवान् पितृ़न्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ ९.२५ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵਰਤੀ ਪਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਪੂਜਕ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
9.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९.२६ ॥
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਜਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਉਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
9.27
यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ९.२७ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜੋ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ।
9.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ९.२८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ-ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਸੰਨਿਆਸ-ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।
9.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ९.२९ ॥
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ; ਨਾ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਪਿਆਰਾ। ਪਰ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਭਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९.३० ॥
ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਵੀ ਅਨੰਨ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਭਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਧੂ ਹੀ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
9.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ ९.३१ ॥
ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਪੱਕਾ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
9.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥ ९.३२ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਪਾਪ-ਜੂਨੀ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਪਰਮ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
9.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ९.३३ ॥
ਫਿਰ ਪੁੰਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਕੀ! ਇਸ ਅਨਿੱਤ ਅਤੇ ਸੁਖਹੀਣ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਮੇਰਾ ਭਜਨ ਕਰ।
9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ९.३४ ॥
ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਆਸਰਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।