ภควัทคีตา · อัธยายะ 9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ९.१ ॥
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ข้าพเจ้าจะประกาศความรู้อันเร้นลับยิ่งนี้แก่เจ้า ผู้ปราศจากความริษยา พร้อมด้วยความรู้แจ้ง เมื่อรู้แล้วเจ้าจะพ้นจากสิ่งอัปมงคล
9.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ९.२ ॥
นี่คือวิชาแห่งกษัตริย์ เป็นความลับอันสูงสุดของกษัตริย์ เป็นสิ่งชำระล้างอันประเสริฐยิ่ง ผู้ปฏิบัติจะได้ประจักษ์แจ้งด้วยตนเอง สอดคล้องกับธรรม ปฏิบัติได้ง่ายยิ่ง และไม่รู้เสื่อมสิ้น
9.3
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ९.३ ॥
ผู้ที่ไม่มีศรัทธาในธรรมนี้ ข้าแต่ผู้เผาศัตรู ย่อมไม่บรรลุถึงข้าพเจ้า แต่หมุนวนกลับไปสู่วิถีแห่งความตายและสังสารวัฏ
9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥ ९.४ ॥
โลกทั้งสิ้นนี้ถูกข้าพเจ้าแผ่ซ่านไปด้วยรูปที่ไม่ปรากฏ สรรพสัตว์ทั้งปวงดำรงอยู่ในข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ดำรงอยู่ในสรรพสัตว์เหล่านั้น
9.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ९.५ ॥
และสรรพสัตว์ก็มิได้ดำรงอยู่ในข้าพเจ้า จงดูโยคะอันศักดิ์สิทธิ์ของข้าพเจ้าเถิด ข้าพเจ้าเป็นผู้ค้ำจุนสรรพสัตว์และให้กำเนิดสรรพสัตว์ แต่อาตมันของข้าพเจ้าหาได้ดำรงอยู่ในสรรพสัตว์ไม่
9.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ९.६ ॥
ดังลมอันยิ่งใหญ่ที่พัดไปทุกทิศ ย่อมดำรงอยู่ในอากาศเป็นนิตย์ฉันใด จงรู้เถิดว่าสรรพสัตว์ทั้งปวงก็ดำรงอยู่ในข้าพเจ้าฉันนั้น
9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ९.७ ॥
ข้าแต่บุตรของกุนตี เมื่อสิ้นกัลป์ สรรพสัตว์ทั้งปวงย่อมรวมเข้าสู่ธรรมชาติของข้าพเจ้า และเมื่อต้นกัลป์ ข้าพเจ้าก็ให้สรรพสัตว์เหล่านั้นอุบัติขึ้นอีก
9.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ९.८ ॥
ข้าพเจ้าอาศัยธรรมชาติของตนเป็นที่พึ่ง ให้สรรพสัตว์ทั้งฝูงนี้อุบัติขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเขาไร้อำนาจอยู่ภายใต้อำนาจของธรรมชาติ
9.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ९.९ ॥
ข้าแต่ธนัญชัย การกระทำเหล่านั้นมิได้ผูกมัดข้าพเจ้า ข้าพเจ้านั่งอยู่เสมือนผู้วางเฉย ไม่ยึดติดในการกระทำเหล่านั้น
9.10
मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ९.१० ॥
ข้าแต่บุตรของกุนตี ธรรมชาติให้กำเนิดสิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหวทั้งปวง โดยมีข้าพเจ้าเป็นผู้กำกับดูแล เพราะเหตุนี้โลกจึงหมุนเวียนไป
9.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ९.११ ॥
คนหลงผิดย่อมดูหมิ่นข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้าอุบัติในรูปมนุษย์ เพราะไม่รู้ธรรมชาติอันสูงสุดของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นพระผู้เป็นเจ้าแห่งสรรพสัตว์
9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९.१२ ॥
ความหวังของพวกเขาเปล่าประโยชน์ การกระทำเปล่าประโยชน์ ความรู้เปล่าประโยชน์ ไร้สติปัญญา พวกเขาพึ่งพาธรรมชาติแห่งยักษ์และอสูรที่ทำให้หลงผิด
9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९.१३ ॥
แต่ข้าแต่ปารถ ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ พึ่งพาธรรมชาติอันเป็นทิพย์ บูชาข้าพเจ้าด้วยจิตที่ไม่แยกจากกัน เพราะรู้ว่าข้าพเจ้าเป็นต้นกำเนิดอันไม่รู้เสื่อมของสรรพสัตว์
9.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ९.१४ ॥
ผู้ที่สรรเสริญข้าพเจ้าอยู่เสมอ พากเพียรและมั่นคงในปฏิญาณ น้อมไหว้ข้าพเจ้าด้วยความภักดี ผู้ที่เชื่อมโยงอยู่เป็นนิตย์ ย่อมบูชาข้าพเจ้า
9.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥ ९.१५ ॥
ยังมีผู้อื่นอีกที่บูชาข้าพเจ้าด้วยยัญแห่งปัญญา บูชาข้าพเจ้าผู้มีพระพักตร์ทุกทิศ ทั้งในฐานะหนึ่งเดียว ทั้งในฐานะแยกต่างกัน และในหลายรูปแบบ
9.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मंत्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ९.१६ ॥
ข้าพเจ้าคือพิธีกรรม ข้าพเจ้าคือยัญ ข้าพเจ้าคือเครื่องบูชาแก่บรรพบุรุษ ข้าพเจ้าคือสมุนไพรที่ใช้รักษา ข้าพเจ้าคือมนตร์ ข้าพเจ้าคือเนยใส ข้าพเจ้าคือไฟ และข้าพเจ้าคือเครื่องบูชาที่ถวาย
9.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ९.१७ ॥
ข้าพเจ้าคือบิดาของโลกนี้ คือมารดา คือผู้ค้ำจุน และคือปู่ย่าตายาย ข้าพเจ้าคือสิ่งที่พึงรู้ คือสิ่งชำระล้าง คือพยางค์โอม และยังคือฤคเวท สามเวท และยชุรเวท
9.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ९.१८ ॥
ข้าพเจ้าคือจุดหมาย คือผู้ทรงรับรอง คือเจ้าผู้เป็นใหญ่ คือผู้เป็นพยาน คือที่อาศัย คือที่พึ่ง และคือมิตรผู้ดีด้วยความรัก ข้าพเจ้าคือต้นกำเนิดและการดับสลาย คือฐานที่ตั้ง คือคลังสมบัติ และคือเมล็ดพันธุ์ที่ไม่รู้เสื่อม
9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ९.१९ ॥
ข้าพเจ้าให้ความร้อน ข้าพเจ้ากักและปล่อยฝน ข้าพเจ้าคืออมฤตและความตาย ข้าพเจ้าคือสิ่งที่มีอยู่และสิ่งที่ไม่มีอยู่ ข้าแต่อรชุน
9.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक ।
मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९.२० ॥
ผู้รู้พระเวททั้งสามและดื่มโสม ผู้ชำระบาปแล้ว บูชาข้าพเจ้าด้วยยัญ และขอทางไปสู่สวรรค์ เมื่อไปถึงโลกแห่งพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่ของเทพ ผู้นั้นได้ความดีงามแล้ว ย่อมเสวยความสุขอันเป็นทิพย์ของเทพบนสวรรค์
9.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति ।
एव त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९.२१ ॥
เมื่อเสวยสุขในสวรรคโลกอันกว้างใหญ่นั้นแล้ว เมื่อบุญหมดสิ้น เขาทั้งหลายย่อมเข้าสู่มนุษยโลก ดังนี้ เมื่อดำเนินตามธรรมแห่งพระเวททั้งสาม และปรารถนาสิ่งที่ตนปรารถนา เขาย่อมได้รับการไปและการกลับมา
9.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ९.२२ ॥
ผู้ที่บูชาเรา คิดถึงเราโดยไม่มีสิ่งอื่น ผู้ที่มั่นคงอยู่เสมอ เราย่อมนำพาสิ่งที่เขาได้มาและสิ่งที่เขารักษาไว้
9.23
येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ९.२३ ॥
แม้ผู้ศรัทธาที่บูชาเทพเจ้าองค์อื่นด้วยความเชื่อมั่น กุนเตยะ เขาเหล่านั้นก็บูชาเราเพียงผู้เดียวเช่นกัน แม้จะไม่ถูกต้องตามแบบแผนก็ตาม
9.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ९.२४ ॥
เพราะเราเพียงผู้เดียวเป็นผู้รับพลีในยัญทั้งปวง และเป็นองค์เจ้าเหนือทั้งปวง แต่เขาเหล่านั้นไม่รู้จักเราตามความเป็นจริง และเพราะเหตุนั้นเขาจึงตกต่ำ
9.25
यान्ति देवव्रता देवान् पितृ़न्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ ९.२५ ॥
ผู้อุทิศตนแก่เทวดาย่อมไปหาเทวดา ผู้อุทิศตนแก่บรรพบุรุษย่อมไปหาบรรพบุรุษ ผู้บูชาภูตผีย่อมไปหาภูตผี ส่วนผู้บูชาเราย่อมมาหาเรา
9.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९.२६ ॥
ผู้ใดถวายแด่เราด้วยความภักดี ไม่ว่าใบไม้ ดอกไม้ ผลไม้ หรือน้ำ เราย่อมรับเครื่องบูชาที่เกิดจากความภักดีนั้นของผู้มีใจบริสุทธิ์
9.27
यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ९.२७ ॥
สิ่งใดที่เจ้าทำ สิ่งใดที่เจ้ากิน สิ่งใดที่เจ้าบูชาในยัญ สิ่งใดที่เจ้าให้ทาน สิ่งใดที่เจ้าบำเพ็ญตบะ กุนเตยะ จงทำสิ่งนั้นเป็นเครื่องถวายแด่เรา
9.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ९.२८ ॥
ด้วยวิธีนี้ เจ้าจะหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งกรรม ซึ่งให้ผลดีและผลร้าย เมื่อใจของเจ้าประกอบด้วยโยคะแห่งการสละ และหลุดพ้นแล้ว เจ้าจะมาหาเรา
9.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ९.२९ ॥
เราเสมอกันต่อสรรพสัตว์ ไม่มีใครเป็นที่เกลียดชังหรือเป็นที่รักของเรา แต่ผู้ที่บูชาเราด้วยความภักดี เขาอยู่ในเรา และเราก็อยู่ในเขาเช่นกัน
9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९.३० ॥
แม้ผู้ที่ประพฤติชั่วร้ายยิ่งนัก หากบูชาเราด้วยใจที่ไม่แบ่งแยก เขาควรถูกถือว่าเป็นคนดี เพราะเขาได้ตัดสินใจไว้อย่างถูกต้องแล้ว
9.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ ९.३१ ॥
เขาย่อมกลายเป็นผู้มีธรรมโดยเร็ว และบรรลุสันติอย่างยั่งยืน กุนเตยะ จงรู้ไว้ให้แน่ชัดว่า ผู้ภักดีต่อเราย่อมไม่พินาศ
9.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥ ९.३२ ॥
ปารถะ แม้ผู้ที่เกิดในกำเนิดบาป และสตรี ไวศยะ และศูทรเช่นกัน เมื่อพึ่งพิงเรา พวกเขาก็ย่อมบรรลุคติอันสูงสุด
9.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ९.३३ ॥
ยิ่งกว่านั้นอีก พราหมณ์ผู้บริสุทธิ์และราชฤๅษีผู้ภักดีจะยิ่งเป็นเช่นนั้น เมื่อมาถึงโลกนี้ซึ่งไม่เที่ยงและไม่มีความสุขแล้ว จงบูชาเราเถิด
9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ९.३४ ॥
จงตั้งใจมั่นในเรา จงภักดีต่อเรา จงบูชาเรา จงน้อมนมัสการเรา เมื่อฝึกตนเช่นนี้ โดยมีเราเป็นจุดหมายสูงสุด เจ้าจะมาหาเราเพียงผู้เดียว