భగవద్గీత · అధ్యాయం 9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ९.१ ॥
శ్రీభగవానుడు చెప్పెను: అసూయ లేని నీకు విజ్ఞానసహితమైన ఈ అత్యంత రహస్యమైన జ్ఞానాన్ని చెబుతాను; దీనిని తెలుసుకొని నీవు అశుభం నుండి విముక్తుడవవుతావు.
9.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ९.२ ॥
ఇది రాజవిద్య, రాజగుహ్యం, ఉత్తమమైన పవిత్రం; ప్రత్యక్షంగా తెలియబడేది, ధర్మయుక్తమైనది, ఆచరించడానికి చాలా సులభమైనది, నాశరహితమైనది.
9.3
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ९.३ ॥
పరంతపా, ఈ ధర్మంపై శ్రద్ధ లేని మనుష్యులు నన్ను పొందక, మృత్యురూపమైన సంసారమార్గానికి తిరిగి వస్తారు.
9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥ ९.४ ॥
అవ్యక్తరూపుడనైన నాచే ఈ జగత్తంతా వ్యాపించబడి ఉంది. సమస్త భూతాలు నాయందు ఉన్నాయి, కాని నేను వాటియందు లేను.
9.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ९.५ ॥
అయినా భూతాలు నాయందు లేవు; నా ఈశ్వర యోగాన్ని చూడు. భూతాలను భరించేదీ, వాటిని పుట్టించేదీ అయినా నా ఆత్మ భూతాలయందు లేదు.
9.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ९.६ ॥
అంతటా సంచరించే మహా వాయువు ఎల్లప్పుడూ ఆకాశంలో ఉన్నట్లే, సమస్త భూతాలు నాయందు ఉన్నాయని గ్రహించు.
9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ९.७ ॥
కౌంతేయా, కల్పాంతంలో సమస్త భూతాలు నా ప్రకృతిలో లీనమవుతాయి; కల్పారంభంలో నేను వాటిని మళ్ళీ సృజిస్తాను.
9.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ९.८ ॥
నా ప్రకృతిని ఆశ్రయించి, ప్రకృతి వశం వల్ల అస్వతంత్రమైన ఈ సమస్త భూతసమూహాన్ని నేను మళ్ళీ మళ్ళీ సృజిస్తాను.
9.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ९.९ ॥
ధనంజయా, ఆ కర్మలు నన్ను బంధించవు; వాటిలో ఆసక్తి లేక నేను ఉదాసీనునివలె ఉంటాను.
9.10
मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ९.१० ॥
కౌంతేయా, నా అధ్యక్షతలో ప్రకృతి చరాచరాలతో కూడిన జగత్తును సృజిస్తుంది; ఈ కారణంగానే జగత్తు పరిభ్రమిస్తుంది.
9.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ९.११ ॥
మానవ శరీరాన్ని ఆశ్రయించిన నన్ను మూఢులు అవమానిస్తారు; సర్వభూతాలకు మహేశ్వరుడనైన నా పరమభావాన్ని వారు ఎరుగరు.
9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९.१२ ॥
వ్యర్థమైన ఆశలు, వ్యర్థమైన కర్మలు, వ్యర్థమైన జ్ఞానం కలిగిన వివేకహీనులు మోహింపజేసే రాక్షసీ, ఆసురీ ప్రకృతిని ఆశ్రయిస్తారు.
9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९.१३ ॥
పార్థా, కానీ దైవీ ప్రకృతిని ఆశ్రయించిన మహాత్ములు నన్ను భూతాలకు ఆదియైనవానిగా, అవ్యయునిగా తెలుసుకొని అనన్య మనస్సుతో భజిస్తారు.
9.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ९.१४ ॥
దృఢవ్రతులై, నిరంతరం నన్ను కీర్తిస్తూ, ప్రయత్నిస్తూ, భక్తితో నాకు నమస్కరిస్తూ, నిత్యయుక్తులై వారు నన్ను ఉపాసిస్తారు.
9.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥ ९.१५ ॥
మరికొందరు జ్ఞానయజ్ఞంతో యజిస్తూ, విశ్వతోముఖుడనైన నన్ను ఏకత్వభావంతో, పృథక్త్వభావంతో, అనేక విధాలుగా ఉపాసిస్తారు.
9.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मंत्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ९.१६ ॥
నేనే క్రతువు, నేనే యజ్ఞం, నేనే స్వధ, నేనే ఔషధం; నేనే మంత్రం, నేనే ఆజ్యం, నేనే అగ్ని, నేనే హుతం.
9.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ९.१७ ॥
ఈ జగత్తుకు తండ్రిని, తల్లిని, ధాతను, పితామహుణ్ణి నేనే; తెలియదగినది, పవిత్రమైనది, ఓంకారం, ఋక్, సామ, యజుర్వేదాలు కూడా నేనే.
9.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ९.१८ ॥
నేనే గతి, భర్త, ప్రభువు, సాక్షి, నివాసం, శరణం, సుహృత్తు; నేనే ప్రభవం, ప్రళయం, స్థానం, నిధానం, అవ్యయమైన బీజం.
9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ९.१९ ॥
అర్జునా, నేనే వేడిని ఇస్తాను; నేనే వర్షాన్ని ఆపుతాను, కురిపిస్తాను. నేనే అమృతం, మృత్యువు కూడా; సత్తు, అసత్తు కూడా నేనే.
9.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक ।
मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९.२० ॥
మూడు వేదాలను ఎరిగినవారు, సోమపానం చేసేవారు, పాపాల నుండి పవిత్రులైనవారు యజ్ఞాలతో నన్ను ఆరాధించి స్వర్గప్రాప్తిని కోరుకుంటారు. వారు పుణ్యమైన దేవేంద్రలోకాన్ని పొంది, స్వర్గంలో దేవతల దివ్యభోగాలను అనుభవిస్తారు.
9.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति ।
एव त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९.२१ ॥
వారు ఆ విశాలమైన స్వర్గలోకాన్ని అనుభవించి, పుణ్యం క్షీణించగానే మర్త్యలోకంలో ప్రవేశిస్తారు. ఈ విధంగా మూడు వేదాల ధర్మాన్ని అనుసరించి, కామ్యాలను కోరేవారు రాకపోకలను పొందుతారు.
9.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ९.२२ ॥
అనన్యభావంతో నన్నే చింతిస్తూ ఉపాసించే జనుల, నిత్యం నాతో యుక్తులైన వారి యోగక్షేమాన్ని నేనే వహిస్తాను.
9.23
येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ९.२३ ॥
కౌంతేయా, శ్రద్ధతో కూడి ఇతర దేవతలను పూజించే భక్తులు కూడా నన్నే పూజిస్తున్నారు, కానీ విధిపూర్వకంగా కాదు.
9.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ९.२४ ॥
ఎందుకంటే అన్ని యజ్ఞాలకు భోక్తను, ప్రభువును నేనే. కానీ వారు నన్ను తత్త్వతః ఎరుగరు; అందువల్ల వారు పతనమవుతారు.
9.25
यान्ति देवव्रता देवान् पितृ़न्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ ९.२५ ॥
దేవతావ్రతులు దేవతలను పొందుతారు, పితృవ్రతులు పితరులను పొందుతారు, భూతాలను పూజించేవారు భూతాలను పొందుతారు, నన్ను ఆరాధించేవారు నన్నే పొందుతారు.
9.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९.२६ ॥
ఎవరు భక్తితో నాకు ఆకు, పువ్వు, పండు, నీరు సమర్పిస్తారో, శుద్ధచిత్తుడైన అతడు భక్తితో అర్పించిన దానిని నేను స్వీకరిస్తాను.
9.27
यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ९.२७ ॥
కౌంతేయా, నీవు ఏది చేసినా, ఏది తిన్నా, ఏది హోమం చేసినా, ఏది దానం చేసినా, ఏ తపస్సు చేసినా, దానిని నాకు అర్పణగా చెయ్యి.
9.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ९.२८ ॥
ఈ విధంగా శుభాశుభ ఫలాలనిచ్చే కర్మబంధాల నుండి నీవు విముక్తుడవవుతావు; సన్న్యాసయోగంతో కూడిన మనస్సుతో, విముక్తుడవై నన్ను చేరుకుంటావు.
9.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ९.२९ ॥
నేను సర్వభూతాలలో సమంగా ఉన్నాను; నాకు ద్వేషించదగినవాడూ లేడు, ప్రియుడూ లేడు. కానీ భక్తితో నన్ను భజించేవారు నాలో ఉంటారు, నేనూ వారిలో ఉంటాను.
9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९.३० ॥
అత్యంత దురాచారుడైనా అనన్యభావంతో నన్ను భజిస్తే, అతనిని సాధువుగానే భావించాలి, ఎందుకంటే అతడు సరైన నిశ్చయం చేసుకున్నాడు.
9.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ ९.३१ ॥
అతడు శీఘ్రంగా ధర్మాత్ముడై శాశ్వత శాంతిని పొందుతాడు. కౌంతేయా, నిశ్చయంగా తెలుసుకో: నా భక్తుడు ఎన్నడూ నశించడు.
9.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥ ९.३२ ॥
పార్థా, పాపయోనులైనవారైనా, స్త్రీలు, వైశ్యులు, శూద్రులు కూడా నన్ను ఆశ్రయించి పరమగతిని పొందుతారు.
9.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ९.३३ ॥
ఇక పుణ్యాత్ములైన బ్రాహ్మణులు, భక్తులైన రాజర్షుల గురించి చెప్పేదేముంది! అనిత్యమూ సుఖరహితమూ అయిన ఈ లోకాన్ని పొంది నన్ను భజించు.
9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ९.३४ ॥
నాయందు మనసు నిలుపు, నా భక్తుడవు కమ్ము, నన్ను ఆరాధించు, నాకు నమస్కరించు. ఈ విధంగా నిన్ను నీవు యోగయుక్తం చేసుకొని, నన్నే పరమ గమ్యంగా ఎంచుకొని, నీవు నన్నే పొందుతావు.