பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ९.१ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: பொறாமையற்ற உனக்கு, விஞ்ஞானத்துடன் கூடிய இந்த மிக ரகசியமான ஞானத்தை நான் உரைப்பேன்; இதை அறிந்து நீ அசுபத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.
9.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ९.२ ॥
இது அரச வித்தை, அரச ரகசியம், உத்தமமான புனிதம்; நேரடியாக அறியப்படுவது, தர்மத்திற்கு உகந்தது, பயில மிக எளியது, அழிவற்றது.
9.3
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ९.३ ॥
பரந்தபா, இந்தத் தர்மத்தில் நம்பிக்கையற்ற மனிதர்கள் என்னை அடையாமல், மரணம் நிறைந்த சம்சாரப் பாதைக்கே திரும்புகின்றனர்.
9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥ ९.४ ॥
வெளிப்படாத வடிவில் நான் இந்த உலகம் முழுவதையும் வியாபித்திருக்கிறேன். எல்லா உயிர்களும் என்னில் நிலைத்துள்ளன; ஆனால் நான் அவற்றில் நிலைத்திருக்கவில்லை.
9.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ९.५ ॥
ஆயினும் உயிர்கள் என்னில் நிலைத்திருக்கவில்லை; என் தெய்வீக யோகத்தைப் பார். உயிர்களைத் தாங்கி, அவற்றைத் தோற்றுவிப்பதாக இருந்தும், என் ஆத்மா உயிர்களில் நிலைத்திருக்கவில்லை.
9.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ९.६ ॥
எங்கும் செல்லும் பெரும் காற்று எப்போதும் ஆகாயத்தில் நிலைத்திருப்பது போல, எல்லா உயிர்களும் என்னில் நிலைத்திருக்கின்றன என்று அறிந்துகொள்.
9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ९.७ ॥
கௌந்தேயா, கல்பத்தின் முடிவில் எல்லா உயிர்களும் என் பிரகிருதியை அடைகின்றன; கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நான் அவற்றை மீண்டும் படைக்கிறேன்.
9.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ९.८ ॥
என் பிரகிருதியைப் பற்றிக்கொண்டு, பிரகிருதியின் வசத்தால் தன்வசமற்ற இந்த முழு உயிர்க்கூட்டத்தையும் நான் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கிறேன்.
9.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ९.९ ॥
தனஞ்சயா, அந்தச் செயல்கள் என்னைக் கட்டுவதில்லை; அவற்றில் பற்றற்று நான் நடுநிலையாளனைப் போல் அமர்ந்திருக்கிறேன்.
9.10
मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ९.१० ॥
கௌந்தேயா, என் மேற்பார்வையில் பிரகிருதி அசைவனவும் அசையாதனவுமான அனைத்தையும் தோற்றுவிக்கிறது; இந்தக் காரணத்தால் உலகம் சுழல்கிறது.
9.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ९.११ ॥
மனித உடலை ஏற்ற என்னை மூடர்கள் அவமதிக்கின்றனர்; உயிர்களின் மகேஸ்வரனாகிய என் உயர்ந்த இயல்பை அவர்கள் அறியவில்லை.
9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ९.१२ ॥
வீணான நம்பிக்கைகளும், வீணான செயல்களும், வீணான அறிவும் கொண்ட அறிவற்ற அவர்கள், மயக்கும் ராட்சசத் தன்மையும் அசுரத் தன்மையும் கொண்ட இயல்பைச் சார்ந்திருக்கின்றனர்.
9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ९.१३ ॥
பார்த்தா, ஆனால் தெய்வீக இயல்பைச் சார்ந்த மகாத்மாக்கள், என்னை உயிர்களின் மூலமாகவும் அழிவற்றவனாகவும் அறிந்து, வேறு எண்ணமற்ற மனத்துடன் என்னை வழிபடுகின்றனர்.
9.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ९.१४ ॥
உறுதியான விரதமுடையவர்களாய், எப்போதும் என்னைப் புகழ்ந்து பாடியும், முயன்றும், பக்தியுடன் என்னை வணங்கியும், என்றும் இணைந்தவர்களாய் அவர்கள் என்னை உபாசிக்கின்றனர்.
9.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥ ९.१५ ॥
மேலும் சிலர் ஞானவேள்வியால் வழிபட்டு, எல்லாத் திசைகளிலும் முகமுடைய என்னை ஒன்றாகவும், வேறாகவும், பல வகையிலும் உபாசிக்கின்றனர்.
9.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मंत्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ९.१६ ॥
நானே வேதச் சடங்கு, நானே வேள்வி, நானே முன்னோருக்கான படையல், நானே மூலிகை; நானே மந்திரம், நானே நெய், நானே அக்னி, நானே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆகுதி.
9.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ९.१७ ॥
இந்த உலகின் தந்தையும், தாயும், தாங்குபவனும், பாட்டனும் நானே; அறியப்பட வேண்டியதும், புனிதப்படுத்துவதும், ஓங்காரமும், ரிக், சாம, யஜுர் வேதங்களும் நானே.
9.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ९.१८ ॥
நானே இலக்கு, தாங்குபவன், தலைவன், சாட்சி, உறைவிடம், அடைக்கலம், நண்பன்; நானே தோற்றம், ஒடுக்கம், நிலைக்களம், கருவூலம், அழிவற்ற விதை.
9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ९.१९ ॥
அர்ஜுனா, நானே வெப்பம் தருகிறேன்; நானே மழையைத் தடுத்தும் பொழிவித்தும் வருகிறேன். நானே அமிர்தமும் மரணமும், சத்தும் அசத்தும் ஆவேன்.
9.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक ।
मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९.२० ॥
மூன்று வேதங்களை அறிந்தவர்கள், சோமம் பருகுபவர்கள், பாவம் நீங்கித் தூய்மையானவர்கள், யாகங்களால் என்னை வழிபட்டு சுவர்க்கம் செல்ல வேண்டுகிறார்கள். அவர்கள் புண்ணியமான தேவேந்திரனின் உலகை அடைந்து, சுவர்க்கத்தில் தேவர்களின் தெய்வீக இன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள்.
9.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति ।
एव त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९.२१ ॥
அவர்கள் அந்த விசாலமான சுவர்க்க உலகை அனுபவித்த பின், புண்ணியம் தீர்ந்ததும் மனிதர் உலகில் நுழைகிறார்கள். இவ்வாறு மூன்று வேதங்களின் தர்மத்தைப் பின்பற்றி, ஆசைகளை விரும்புவோர் போவதும் வருவதுமான நிலையை அடைகிறார்கள்.
9.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ९.२२ ॥
வேறு எதையும் நாடாமல் என்னையே நினைத்து வழிபடும் மக்களுக்கு, எப்போதும் என்னுடன் இணைந்திருக்கும் அவர்களின் யோகக்ஷேமத்தை நானே சுமக்கிறேன்.
9.23
येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ९.२३ ॥
கௌந்தேயா, சிரத்தையுடன் பிற தேவதைகளை வழிபடும் பக்தர்களும் என்னையே வழிபடுகிறார்கள், ஆனால் முறைப்படி அல்ல.
9.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ९.२४ ॥
ஏனெனில் எல்லா யாகங்களையும் அனுபவிப்பவனும் அவற்றின் தலைவனும் நானே. ஆனால் அவர்கள் என்னை உண்மையாக அறிவதில்லை; ஆகவே அவர்கள் வீழ்கிறார்கள்.
9.25
यान्ति देवव्रता देवान् पितृ़न्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ ९.२५ ॥
தேவர்களுக்கு விரதம் கொண்டவர்கள் தேவர்களை அடைகின்றனர்; பித்ருக்களுக்கு விரதம் கொண்டவர்கள் பித்ருக்களை அடைகின்றனர்; பூதங்களை வழிபடுபவர்கள் பூதங்களை அடைகின்றனர்; என்னை வழிபடுபவர்கள் என்னையே அடைகின்றனர்.
9.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९.२६ ॥
இலை, மலர், கனி, நீர் ஆகியவற்றை யார் எனக்குப் பக்தியுடன் அளிக்கிறாரோ, தூய மனமுடைய அவர் பக்தியுடன் படைத்ததை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.
9.27
यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ९.२७ ॥
கௌந்தேயா, நீ எதைச் செய்தாலும், எதை உண்டாலும், எதை வேள்வியில் அர்ப்பித்தாலும், எதைக் கொடுத்தாலும், எந்தத் தவம் செய்தாலும், அதை எனக்கு அர்ப்பணமாகச் செய்.
9.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ९.२८ ॥
இவ்வாறு நல்ல, தீய பலன்களைத் தரும் கர்மபந்தங்களிலிருந்து நீ விடுபடுவாய்; சந்நியாச யோகத்தில் இணைந்த மனத்துடன், விடுதலை பெற்று என்னை அடைவாய்.
9.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ९.२९ ॥
நான் எல்லா உயிர்களிடத்தும் சமமாக இருக்கிறேன்; எனக்கு வெறுக்கத்தக்கவரும் இல்லை, அன்புக்குரியவரும் இல்லை. ஆனால் பக்தியுடன் என்னை வழிபடுபவர்கள் என்னில் இருக்கின்றனர், நானும் அவர்களில் இருக்கிறேன்.
9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९.३० ॥
மிகவும் தீய நடத்தை உடையவனாயினும், வேறு எதையும் நாடாமல் என்னை வழிபட்டால், அவனை நல்லவனாகவே கருத வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் சரியாக உறுதி பூண்டுள்ளான்.
9.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ ९.३१ ॥
அவன் விரைவில் தர்மாத்மாவாகி நிலையான அமைதியை அடைகிறான். கௌந்தேயா, உறுதியாக அறிந்துகொள்: என் பக்தன் ஒருபோதும் அழிவதில்லை.
9.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥ ९.३२ ॥
பார்த்தா, பாவப் பிறப்புடையவர்களாக இருப்பவர்களும், பெண்களும், வைசியர்களும், சூத்திரர்களும் கூட என்னைச் சரணடைந்தால் பரம கதியை அடைகிறார்கள்.
9.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ९.३३ ॥
அப்படியிருக்க, புண்ணியமான பிராமணர்களையும் பக்தர்களான ராஜரிஷிகளையும் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமா! நிலையற்ற, இன்பமற்ற இந்த உலகை அடைந்த நீ என்னை வழிபடு.
9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ९.३४ ॥
என்னிடம் மனதை வை, என் பக்தனாக இரு, என்னை வழிபடு, என்னை வணங்கு. இவ்வாறு உன்னை இணைத்துக்கொண்டு, என்னையே பரம இலக்காகக் கொண்டு, நீ என்னையே அடைவாய்.