ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.16.1573
अ꣣भि꣡ त्वा꣢ पू꣣र्व꣡पी꣢तय इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡मे꣢भिरा꣣य꣡वः꣢ ।
स꣣मीचीना꣡स꣢ ऋ꣣भ꣢वः꣣ स꣡म꣢स्वरन्रु꣣द्रा꣡ गृ꣢णन्त पू꣣र्व्य꣢म् ॥ १५७३ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଥମ ପାନ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ। ସମନ୍ୱିତ ଋଭୁମାନେ ଏକତ୍ର ଗାଆନ୍ତି; ରୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରାଚୀନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
2.16.1574
अ꣣स्ये꣡दिन्द्रो꣢꣯ वावृधे꣣ वृ꣢ष्ण्य꣣ꣳश꣢वो꣣ म꣡दे꣢ सु꣣त꣢स्य꣣ वि꣡ष्ण꣢वि ।
अ꣣द्या꣡ तम꣢꣯स्य म꣣हि꣡मा꣢न꣣मा꣡य꣡वोऽनु꣢꣯ ष्टुवन्ति पू꣣र्व꣡था꣢ ॥ १५७४ ॥
ନିଗାଡ଼ିଥିବା ସୋମର ମଦରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ିଲେ। ଆଜି ଆୟୁମାନେ ପୂର୍ବପରି ତାଙ୍କ ମହିମାର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
2.16.1575
प्र꣡ वा꣢मर्चन्त्यु꣣क्थि꣡नो꣢ नीथा꣣वि꣡दो꣢ जरि꣣ता꣡रः꣢ ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ इ꣢ष꣣ आ꣡ वृ꣢णे ॥ १५७५ ॥
ଉକ୍ଥ ପାଠକାରୀ, ବିଧି ଜାଣିଥିବା ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମ ଦୁହିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ଅନ୍ନ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
2.16.1576
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी नव꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ दा꣣स꣡प꣢त्नीरधूनुतम् ।
सा꣣क꣡मेके꣢꣯न꣣ क꣡र्म꣢णा ॥ १५७६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ତୁମେ ଦାସପତ୍ନୀଙ୍କ ନବେ ଗଡ଼କୁ ଏକ କର୍ମରେ ଏକତ୍ର କମ୍ପାଇଲ।
2.16.1577
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ अ꣡प꣢स꣣स्प꣢꣯र्युप꣣ प्र꣡ य꣢न्ति धी꣣त꣡यः꣢ ।
ऋ꣣त꣡स्य꣢ प꣣थ्या꣢३ अ꣡नु꣢ ॥ १५७७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, କର୍ମମାନଙ୍କ ଚାରିପଟୁ ଚିନ୍ତା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି; ଋତର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି।
2.16.1578
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी तवि꣣षा꣡णि꣢ वाꣳस꣣ध꣡स्था꣢नि꣣ प्र꣡या꣢ꣳसि च ।
यु꣣वो꣢र꣣प्तू꣡र्य꣢ꣳहि꣣त꣢म् ॥ १५७८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ତୁମ ଦୁହିଙ୍କ ସହ-ନିବାସ ଓ ଅର୍ପଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମ ଶୀଘ୍ର ବଳ ସ୍ଥାପିତ।
2.16.1579
श꣣ग्ध्यू꣢꣣ऽ. षु꣡ श꣢चीपत꣣ इ꣢न्द्र꣣ वि꣡श्वा꣢भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
भ꣢गं꣣ न꣡ हि त्वा꣢꣯ य꣣श꣡सं꣢ वसु꣣वि꣢द꣣म꣡नु꣢ शूर꣣ च꣡रा꣢मसि ॥ १५७९ ॥
ହେ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ରକ୍ଷା ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଶୂର, ଧନ ଲାଭକାରୀ, ଯଶସ୍ୱୀ ଆପଣଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ପଛରେ ଆମେ ଚାଲୁ।
2.16.1580
पौ꣣रो꣡ अश्व꣢꣯स्य पुरु꣣कृ꣡द्गवा꣢꣯म꣣स्यु꣡त्सो꣢ देव हिर꣣ण्य꣡यः꣢ ।
न꣢ कि꣣र्हि꣡ दानं꣢꣯ परि꣣ म꣡र्धि꣢ष꣣त्वे꣢꣫ यद्य꣣द्या꣢मि꣣ त꣡दा भ꣢꣯र ॥ १५८० ॥
ହେ ଦେବ, ଆପଣ ଅଶ୍ୱ ଓ ଗାଈଙ୍କ ପୁରରକ୍ଷକ, ବହୁକର୍ମୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଝରଣା। ଆପଣଙ୍କ ଦାନକୁ କେହି ରୋକନ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୁଁ ଯାହା ଯାହା ମାଗେ, ତାହା ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
2.16.1581
त्व꣢꣫ꣳह्येहि꣣ चे꣡र꣢वे वि꣣दा꣢꣫ भगं꣣ व꣡सु꣢त्तये ।
उ꣡द्वा꣢वृषस्व मघ꣣व꣡न्ग꣢वि꣢ष्टय꣣ उ꣢दि꣣न्द्रा꣡श्व꣢मिष्टये ॥ १५८१ ॥
ଆପଣ ହିଁ ଆସନ୍ତୁ; ଗମନ ଓ ଧନ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତୁ। ହେ ମଘବନ, ଗାଈ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ବର୍ଷନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱ ପାଇବା ପାଇଁ ଉଠନ୍ତୁ।
2.16.1582
त्वं꣢ पु꣣रू꣢ स꣣ह꣡स्रा꣢णि श꣣ता꣡नि꣢ च यू꣣था꣢ दा꣣ना꣡य꣢ मꣳहसे ।
आ꣡ पु꣢रन्द꣣रं꣡ च꣢कृम꣣ वि꣡प्र꣢वचस꣣ इ꣢न्द्रं꣣ गा꣢य꣣न्तो꣡ऽव꣢से ॥ १५८२ ॥
ଆପଣ ହଜାର ଓ ଶହ ଶହ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦାନ ପାଇଁ ଦିଅନ୍ତି। ବିପ୍ରବଚନ ଆମେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ; ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉ।
2.16.1583
यो꣢꣫ विश्वा꣣ द꣡य꣢ते꣣ व꣢सु꣣ हो꣡ता꣢ म꣣न्द्रो꣡ जना꣢꣯नाम् ।
म꣢घो꣣र्न꣡ पात्रा꣢꣯ प्रथ꣣मा꣡न्य꣢स्मै꣣ प्र꣡ स्तोमा꣢꣯ यन्त्व꣣ग्न꣡ये꣢ ॥ १५८३ ॥
ଯେ ସମସ୍ତ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ହୋତା, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦଦାତା; ମଧୁପାତ୍ର ପରି ପ୍ରଥମେ ସ୍ତୋତ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ।
2.16.1584
अ꣢श्वं꣣ न꣢ गी꣣र्भी꣢ र꣣꣬थ्य꣢꣯ꣳसु꣣दा꣡न꣢वो मर्मृ꣣ज्य꣡न्ते꣢ देव꣣य꣡वः꣢ ।
उ꣣भे꣢ तो꣣के꣡ तन꣢꣯ये दस्म विश्पते꣣ प꣢र्षि꣣ रा꣡धो꣢ म꣣घो꣡ना꣢म् ॥ १५८४ ॥
ଅଶ୍ୱ ପରି ଗୀତରେ, ରଥାଶ୍ୱ ପରି, ସୁଦାତା, ଦେବକାମୀ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି। ହେ ଦସ୍ମ, ବିସ୍ପତି, ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶ ପାଇଁ ମଘବାନଙ୍କ ଧନ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
2.16.1585
इ꣣मं꣡ मे꣢ वरुण श्रुधी꣣ ह꣡व꣢म꣣द्या꣡ च꣢ मृडय ।
त्वा꣡म꣢व꣣स्यु꣡रा च꣢꣯के ॥ १५८५ ॥
ହେ ବରୁଣ, ଆଜି ମୋର ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କର। ରକ୍ଷା ଚାହିଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ହିଁ କାମନା କରିଛି।
2.16.1586
क꣢या꣣ त्वं꣡ न꣢ ऊ꣣त्या꣡भि प्र म꣢꣯न्दसे वृषन् ।
क꣡या꣢ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १५८६ ॥
ହେ ବୃଷନ୍, କେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି ଆସି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ? କେଉଁ ଉପାୟରେ ସ୍ତୋତ୍ରକାରମାନଙ୍କୁ ଆଣି ଦିଅ?
2.16.1587
इ꣢न्द्र꣣मि꣢द्दे꣣व꣡ता꣢तय꣣ इ꣡न्द्रं꣢ प्रय꣣꣬त्य꣢꣯ध्व꣣रे꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢ꣳसमी꣣के꣢ व꣣नि꣡नो꣢ हवामह꣣ इ꣢न्द्रं꣣ ध꣡न꣢स्य सा꣣त꣡ये꣢ ॥ १५८७ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ, ଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ରଗତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଧନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ (ଆହ୍ୱାନ କରୁ)।
2.16.1588
इ꣡न्द्रो꣢ म꣣ह्ना꣡ रोद꣢꣯सी पप्रथ꣣च्छ꣢व꣣ इ꣢न्द्रः꣣ सू꣡र्य꣢मरोचयत् ।
इ꣡न्द्रे꣢ ह꣣ वि꣢श्वा꣣ भु꣡व꣢नानि येमिर꣣ इ꣡न्द्रे꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १५८८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ମହିମାରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ବଳ ବିସ୍ତାର କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଲୋକିତ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ହିଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସ୍ଥିତ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ହିଁ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମବିନ୍ଦୁ (ସ୍ଥିତ)।
2.16.1589
वि꣡श्व꣢कर्मन्ह꣣वि꣡षा꣢ वावृधा꣣नः꣢ स्व꣣यं꣡ य꣢जस्व त꣣न्व꣢३ꣳ स्वा꣡ हि ते꣢꣯ ।
मु꣡ह्य꣢न्त्व꣣न्ये꣢ अ꣣भि꣢तो꣣ ज꣡ना꣢स इ꣣हा꣡स्माकं꣢꣯ म꣣घ꣡वा꣢ सू꣣रि꣡र꣢स्तु ॥ १५८९ ॥
ହେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ହବିଃରେ ବଢ଼ିଥିବା ତୁମେ ନିଜେ ନିଜ ଶରୀରରେ ଯଜ୍ଞ କର। ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ସବୁ ଦିଗରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଦାନଶୀଳ ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତୁ।
2.16.1590
अ꣣या꣢ रु꣣चा꣡ हरि꣢꣯ण्या पुना꣣नो꣢꣫ विश्वा꣣ द्वे꣡षा꣢ꣳसि तरति स꣣यु꣡ग्व꣢भिः꣣ सू꣢रो꣣ न꣢ स꣣यु꣡ग्व꣢भिः ।
धा꣡रा꣢ पृ꣣ष्ठ꣡स्य꣢ रोचते पुना꣣नो꣡ अ꣢रु꣣षो꣡ हरिः꣢꣯ ।
वि꣢श्वा꣣ य꣢द्रू꣣पा꣡ प꣢रि꣣या꣡स्यृक्व꣢꣯भिः स꣣प्ता꣡स्ये꣢भि꣣र्ऋ꣡क्व꣢भिः ॥ १५९० ॥
ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ୍ତିରେ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସେ, ଯୁକ୍ତ କିରଣ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷ ପାର କରେ। ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ଲାଲ-ସବୁଜ ସୋମର ଧାରା ପୃଷ୍ଠରେ ଝଲସେ। ତୁମେ ଋକ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଘୂରିବା ବେଳେ, ସାତ ମୁଖର ଋକ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ (ଘୂର)।
2.16.1591
प्रा꣢ची꣣म꣡नु꣢ प्र꣣दि꣡शं꣢ याति꣣ चे꣡कि꣢त꣣त्स꣢ꣳ र꣣श्मि꣡भि꣢र्यतते दर्श꣣तो꣢꣫ रथो꣣ दै꣡व्यो꣢ दर्श꣣तो꣡ रथः꣢꣯ ।
अ꣡ग्म꣢न्नु꣣क्था꣢नि꣣ पौ꣢꣫ꣳस्येन्द्रं꣣ जै꣡त्रा꣢य हर्षयन् ।
व꣡ज्र꣢श्च꣣ य꣡द्भव꣢꣯थो꣣ अ꣡न꣢पच्युता स꣣म꣡त्स्वन꣢꣯पच्युता ॥ १५९१ ॥
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ନିଜ କିରଣ ସହିତ ଜାଣି ସେ ରକ୍ଷା କରେ; ଦିବ୍ୟ, ଦର୍ଶନୀୟ ରଥ ପ୍ରଯତ୍ନ କରେ। ସ୍ତୋତ୍ରସମୂହ ପୌରୁଷ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖେ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ, ବିଜୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ହର୍ଷିତ କରି। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବଜ୍ର ହୁଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଚ୍ୟୁତ।
2.16.1592
त्वं꣢ꣳ ह꣣ त्य꣡त्प꣢णी꣣नां꣡ वि꣢दो꣣ व꣢सु꣣ सं꣢ मा꣣तृ꣡भि꣢र्मर्जयसि꣣ स्व꣡ आ दम꣢꣯ ऋ꣣त꣡स्य꣢ धी꣣ति꣢भि꣣र्द꣡मे꣢ ।
प꣣राव꣢तो꣣ न꣢꣫ साम꣣ त꣢꣫द्यत्रा꣣ र꣡ण꣢न्ति धी꣣त꣡यः꣢ ।
त्रि꣣धा꣡तु꣢भि꣣र꣡रु꣢षीभि꣣र्व꣡यो꣢ दधे꣣ रो꣡च꣢मानो꣣ व꣡यो꣢ दधे ॥ १५९२ ॥
ତୁମେ ସେହି ପଣିମାନଙ୍କ ଧନ ଜାଣ; ମାତୃଗଣ (ଜଳ) ସହିତ ନିଜ ନିବାସରେ ଶୁଦ୍ଧ କର, ଋତର ନିବାସରେ ଚିନ୍ତା ସହିତ। ଦୂରରୁ ସାମ ପରି, ଯେଉଁଠି ଚିନ୍ତା ଗୁଞ୍ଜେ; ତ୍ରିଧାତୁ ଓ ଅରୁଷୀ ପ୍ରବାହ ସହିତ ସେ ପୋଷଣ ଦିଏ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ପୋଷଣ ଦିଏ।
2.16.1593
उ꣣त꣡ नो꣢ गो꣣ष꣢णिं꣣ धि꣡य꣢मश्व꣣सां꣡ वा꣢ज꣣सा꣢मु꣣त꣢ ।
नृ꣣व꣡त्कृ꣢णुह्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १५९३ ॥
ଏବଂ ଆମକୁ ଗୋଧନ ଜିତୁଥିବା, ଅଶ୍ୱ ଜିତୁଥିବା, ଅନ୍ନ ଜିତୁଥିବା ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ; ଏବଂ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମକୁ ନରମାନଙ୍କ ସହିତ କର।
2.16.1594
श꣣शमान꣡स्य꣢ वा नरः꣣ स्वे꣡द꣢स्य सत्यशवसः ।
वि꣣दा꣡ काम꣢꣯स्य꣣ वे꣡न꣢तः ॥ १५९४ ॥
ହେ ନରଗଣ, ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର କିମ୍ବା ସ୍ୱେଦ (ଶ୍ରମ)ର ସତ୍ୟବଳର; କାମନାର ପ୍ରେମୀକୁ ଜାଣ।
2.16.1595
उ꣡प꣢ नः सू꣣न꣢वो꣣ गि꣡रः꣢ शृ꣣ण्व꣢न्त्व꣣मृ꣡त꣢स्य꣣ ये꣢ ।
सु꣣मृडीका꣡ भ꣢वन्तु नः ॥ १५९५ ॥
ଅମୃତର ସେହି ପୁତ୍ରମାନେ ଆମର ସ୍ତୋତ୍ର ନିକଟରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ।
2.16.1596
प्र꣢ वां꣣ म꣢हि꣣ द्य꣡वी꣢ अ꣣भ्यु꣡प꣢स्तुतिं भरामहे ।
शु꣢ची꣣ उ꣢प꣣ प्र꣡श꣢स्तये ॥ १५९६ ॥
ହେ ମହାନ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମେ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ତୁତି ଆଣୁଛୁ; ହେ ଶୁଚି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସ।
2.16.1597
पु꣣नाने꣡ त꣣꣬न्वा꣢꣯ मि꣣थः꣢꣫ स्वेन꣣ द꣡क्षे꣢ण राजथः ।
ऊ꣣ह्या꣡थे꣢ स꣣ना꣢दृ꣣त꣢म् ॥ १५९७ ॥
ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପରସ୍ପର ନିଜ ଦେହ ଓ ନିଜ ବଳରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ସନାତନ ଋତରେ ଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
2.16.1598
म꣣ही꣢ मि꣣त्र꣡स्य꣢ साधथ꣣स्त꣡र꣢न्ती꣣ पि꣡प्र꣢ती ऋ꣣त꣢म् ।
प꣡रि꣢ य꣣ज्ञं꣡ (नि?)षे꣢꣯दथुः ॥ १५९८ ॥
ମହାନ୍ ମିତ୍ରଙ୍କ କର୍ମ ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ସାଧନ କରନ୍ତି; ଋତକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ପାରିହୁଅନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ଯଜ୍ଞ ଚାରିପାଖେ ବସନ୍ତି।
2.16.1599
अ꣣य꣡मु꣢ ते꣣ स꣡म꣢तसि क꣣पो꣡त꣢ इव गर्भ꣣धि꣢म् ।
व꣢च꣣स्त꣡च्चि꣢न्न ओहसे ॥ १५९९ ॥
ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ; କପୋତ ପରି ଗର୍ଭକୁ ଧରି ତୁମେ ମିଶ୍ରିତ ହୁଅ; ସେହି ବାଣୀ ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ବହନ କର।
2.16.1600
स्तो꣣त्र꣡ꣳ रा꣢धानां पते꣣ गि꣡र्वा꣢हो वीर꣣ य꣡स्य꣢ ते ।
वि꣡भू꣢तिरस्तु सू꣣नृ꣡ता꣢ ॥ १६०० ॥
ରାଧସ୍ଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ବୀର! ଗୀତରେ ବହନ ହେଉଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମର; ତୁମ ବିଭୂତି ସତ୍ୟ ଓ ମଧୁର ହେଉ।
2.16.1601
ऊ꣣र्ध्व꣡स्ति꣢ष्ठा न ऊ꣣त꣢ये꣣ऽस्मि꣡न्वाजे꣢꣯ शतक्रतो ।
स꣢म꣣न्ये꣡षु꣢ ब्रवावहै ॥ १६०१ ॥
ହେ ଶତକ୍ରତୁ! ଏହି ସଂଗ୍ରାମରେ ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଦୁହେଁ କଥା କହିବା।
2.16.1602
गा꣢व꣣ उ꣡प꣢ वदाव꣣टे꣢ म꣣हि꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ र꣣प्सु꣡दा꣢ ।
उ꣣भा꣡ कर्णा꣢꣯ हिर꣣ण्य꣡या꣢ ॥ १६०२ ॥
ଗାଈମାନେ (କିରଣ) ନିକଟରେ ଧ୍ୱନିତ ହୁଅନ୍ତି; ଯଜ୍ଞର ମହାନ ବିନ୍ଦୁ ଦାନକାରୀ; ଦୁଇ କାନ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ।
2.16.1603
अ꣣भ्या꣢र꣣मि꣡दद्र꣢꣯यो꣣ नि꣡षि꣢क्तं पु꣡ष्क꣢रे꣣ म꣡धु꣢ ।
अ꣣वट꣡स्य꣢ वि꣣स꣡र्ज꣢ने ॥ १६०३ ॥
ପଥର ପଟାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ପାତ୍ରରେ ମଧୁର ସୋମରସ ଢଳାଯାଇଛି, ଗାତର ନିର୍ଗମନରେ।
2.16.1604
सि꣣ञ्च꣢न्ति꣣ न꣡म꣢साव꣣ट꣢मु꣣च्चा꣡च꣢क्रं꣣ प꣡रि꣢ज्मानम् ।
नी꣣ची꣡न꣢बार꣣म꣡क्षि꣢तम् ॥ १६०४ ॥
ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଗାତକୁ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତି; ଉଚ୍ଚ ଚକ୍ରଯୁକ୍ତ, ଘୂର୍ଣ୍ଣନଶୀଳ, ତଳମୁଖୀ ଦ୍ୱାରଯୁକ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ (ପାତ୍ର)।
2.16.1605
मा꣡ भे꣢म꣣ मा꣡ श्र꣢मिष्मो꣣ग्र꣡स्य꣢ स꣣ख्ये꣡ तव꣢꣯ ।
म꣣ह꣢त्ते꣣ वृ꣡ष्णो꣢ अभि꣣च꣡क्ष्यं꣢ कृ꣣तं꣡ पश्ये꣢꣯म तु꣣र्व꣢शं꣣ य꣡दु꣢म् ॥ १६०५ ॥
ଉଗ୍ରଙ୍କ ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ଆମେ ଭୟ ନ କରୁ, ଶ୍ରାନ୍ତ ନ ହେଉ; ହେ ବୃଷା, ତୁମ ମହାନ କର୍ମ ଦୃଶ୍ୟ; ଆମେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁକୁ ଦେଖୁ।
2.16.1606
स꣣व्या꣡मनु꣢꣯ स्फि꣣꣬ग्यं꣢꣯ वावसे꣣ वृ꣢षा꣣ न꣢ दा꣣नो꣡ अ꣢स्य रोषति ।
म꣢ध्वा꣣ स꣡पृ꣢क्ताः सार꣣घे꣡ण꣢ धे꣣न꣢व꣣स्तू꣢य꣣मे꣢हि꣣ द्र꣢वा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १६०६ ॥
ବାମ ଉରୁ ପଛରେ ତୁମେ ଗର୍ଜନ କର; ବୃଷର ଦାନ ଏହା ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରେ ନାହିଁ; ମଧୁ ସହ ମିଶିଥିବା ଗାଈମାନେ (ଅଛନ୍ତି); ଶୀଘ୍ର ଆସ, ବେଗରେ ପାନ କର।
2.16.1607
इ꣣मा꣡ उ꣢ त्वा पुरूवसो꣣ गि꣡रो꣢ वर्धन्तु꣣ या꣡ मम꣢꣯ ।
पा꣣वक꣡व꣢र्णाः꣣ शु꣡च꣢यो विप꣣श्चि꣢तो꣣ऽभि꣡ स्तोमै꣢꣯रनूषत ॥ १६०७ ॥
ହେ ପୁରୁବସୁ, ମୋ ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ; ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଚି, ବିପଶ୍ଚିତମାନେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି।
2.16.1608
अ꣣य꣢ꣳ स꣣ह꣢स्र꣣मृ꣡षि꣢भिः꣣ स꣡ह꣢स्कृतः समु꣣द्र꣡ इ꣢व पप्रथे ।
स꣣त्यः꣡ सो अ꣢꣯स्य महि꣣मा꣡ गृ꣢णे꣣ श꣡वो꣢ य꣣ज्ञे꣡षु꣢ विप्र꣣रा꣡ज्ये꣢ ॥ १६०८ ॥
ଏ ହଜାରେ ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳବାନ କରାଯାଇଛି, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତୃତ; ଏହାର ମହିମା ସତ୍ୟ; ଯଜ୍ଞରେ, ବିପ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହାର ବଳକୁ ସ୍ତୁତି କରେ।
2.16.1609
य꣢स्या꣣यं꣢꣫ विश्व꣣ आ꣢र्यो꣣ दा꣡सः꣢ शेवधि꣣पा꣢ अ꣣रिः꣢ ।
ति꣣र꣡श्चि꣢द꣣र्ये꣢ रु꣣श꣢मे꣣ प꣡वी꣢रवि꣣ तु꣡भ्येत्सो अ꣢꣯ज्यते र꣣यिः꣢ ॥ १६०९ ॥
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଆର୍ଯ, ଦାସ, ଶେବଧିପା ଓ ଅରି ଅଛନ୍ତି; ଅର୍ଯ ଓ ରୁଶମ ପାଇଁ, ପବୀରବିରେ, ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ସେ ଧନ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଏ।
2.16.1610
तु꣣रण्य꣢वो꣣ म꣡धु꣢मन्तं घृत꣣श्चु꣢तं꣣ वि꣡प्रा꣢सो अ꣣र्क꣡मा꣢नृचुः ।
अ꣣स्मे꣢ र꣣यिः꣡ प꣢प्रथे꣣ वृ꣢ष्ण्य꣣ꣳ श꣢वो꣣ऽस्मे꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १६१० ॥
ଉତ୍ସାହୀ ବିପ୍ରମାନେ ମଧୁମୟ, ଘୃତ-କ୍ଷରଣ ଅର୍କ (ସ୍ତୁତି) ଗାଇଲେ; ଆମ ପାଇଁ ଧନ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା, ବୃଷ୍ଣ୍ୟ ବଳ ମଧ୍ୟ; ଆମ ପାଇଁ ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦୁ (ସୋମବିନ୍ଦୁ)।
2.16.1611
गो꣡म꣢न्न इन्दो꣣ अ꣡श्व꣢वत्सु꣣तः꣡ सु꣢दक्ष धनिव ।
शु꣡चिं꣢ च꣣ व꣢र्ण꣣म꣢धि꣣ गो꣡षु꣢ धारय ॥ १६११ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋଧନ ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଅଭିଷୁତ ହୁଅ; ହେ ସୁଦକ୍ଷ, ହେ ଧନବାନ, ଗାଈମାନଙ୍କରେ ଶୁଚି ବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କର।
2.16.1612
स꣡ नो꣢ हरीणां पत꣣ इ꣡न्दो꣢ दे꣣व꣡प्स꣢रस्तमः ।
स꣡खे꣢व꣣ स꣢ख्ये꣣ न꣡र्यो꣢ रु꣣चे꣡ भ꣢व ॥ १६१२ ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ହରିମାନଙ୍କର ପତି, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ସୁନ୍ଦର; ବନ୍ଧୁ ଯେପରି ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ, ନରମାନଙ୍କ ହିତକାରୀ ହୋଇ ଆମ ତେଜ ପାଇଁ ହୁଅ।
2.16.1613
स꣡ने꣢मि꣣ त्व꣢म꣣स्म꣡दा अदे꣢꣯वं꣣ कं꣡ चि꣢द꣣त्रि꣡ण꣢म् ।
सा꣣ह्वा꣡ꣳ इ꣢न्दो꣣ प꣢रि꣣ बा꣢धो꣣ अ꣡प꣢ द्व꣣यु꣢म् ॥ १६१३ ॥
ତୁମେ ଆମ ଠାରୁ ଅଦେବ, ଅତ୍ରି (ଭକ୍ଷକ) କୁ ଚକ୍ର ସହିତ ଦୂରେଇ ଦିଅ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବିଜୟୀ ହୋଇ ଦ୍ୱୟୁ (ଦ୍ୱିମୁଖୀ ପ୍ରବଞ୍ଚକ) କୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ତଡ଼ି ଦିଅ।
2.16.1614
अ꣣ञ्ज꣢ते꣣꣬ व्य꣢꣯ञ्जते꣣ स꣡म꣢ञ्जते꣣ क्र꣢तु꣢ꣳ रिहन्ति꣣ म꣢ध्वा꣣꣬भ्य꣢꣯ञ्जते ।
सि꣡न्धो꣢रुच्छ्वा꣣से꣢ प꣣त꣡य꣢न्तमु꣣क्ष꣡ण꣢ꣳ हिरण्यपा꣣वाः꣢ प꣣शु꣢म꣣प्सु꣡ गृ꣢भ्णते ॥ १६१४ ॥
ସେମାନେ ଅଞ୍ଜନ କରନ୍ତି, ବିବିଧ ଭାବେ ଅଞ୍ଜନ କରନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଞ୍ଜନ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞକର୍ମକୁ ଚାଟନ୍ତି, ମଧୁରେ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ କରନ୍ତି; ସିନ୍ଧୁର ଉଚ୍ଛୁସିତ ସ୍ରୋତରେ ଡେଇଁ ପଡୁଥିବା ବୃଷଭକୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଶୋଧକମାନେ ଜଳରେ ପଶୁ (ସୋମ) କୁ ଧରନ୍ତି।
2.16.1615
वि꣣पश्चि꣢ते꣣ प꣡व꣢मानाय गायत म꣣ही꣡ न धारात्यन्धो꣢꣯ अर्षति ।
अ꣢हि꣣र्न꣢ जू꣣र्णा꣡मति꣢꣯ सर्पति꣣ त्व꣢च꣣म꣢त्यो꣣ न꣡ क्रीड꣢꣯न्नसर꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रिः꣢ ॥ १६१५ ॥
ଜ୍ଞାନୀ ପବମାନ ସୋମଙ୍କ ପାଇଁ ଗାନ କର। ମହାନ ଧାରା ପରି ମତ୍ତକାରୀ ରସ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ସାପ ପୁରୁଣା ଚର୍ମ ଉପରେ ସରକେ ସେପରି, ଘୋଡ଼ା ପରି ଖେଳି ଖେଳି ବୃଷ ହରି (ସୋମ) ଦୌଡ଼ିଲେ।
2.16.1616
अ꣣ग्रेगो꣡ राजाप्य꣢꣯स्तविष्यते वि꣣मा꣢नो꣣ अ꣢ह्नां꣣ भु꣡व꣢ने꣣ष्व꣡र्पि꣢तः ।
ह꣡रि꣢र्घृ꣣त꣡स्नुः꣢ सु꣣दृ꣡शी꣢को अर्ण꣣वो꣢ ज्यो꣣ती꣡र꣢थः पवते रा꣣य꣢ ओ꣣꣬क्यः꣢꣯ ॥ १६१६ ॥
ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ଜଳର ରାଜା, ବଢ଼ୁଥିବା, ଦିନର ମାପକ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ, ହରି, ଘିଅ ଝରାଉଥିବା, ସୁନ୍ଦର ଦର୍ଶନ, ପ୍ରବାହ, ଆଲୋକ ଯାହାର ରଥ — ସେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।