സാമവേദം · ഭാഗം 2.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.16.1573
अ꣣भि꣡ त्वा꣢ पू꣣र्व꣡पी꣢तय इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡मे꣢भिरा꣣य꣡वः꣢ ।
स꣣मीचीना꣡स꣢ ऋ꣣भ꣢वः꣣ स꣡म꣢स्वरन्रु꣣द्रा꣡ गृ꣢णन्त पू꣣र्व्य꣢म् ॥ १५७३ ॥
ഇന്ദ്രാ, ആദ്യ പാനത്തിനായി സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു. യോജിപ്പോടെ ഋഭുക്കൾ ഒന്നിച്ചു പാടുന്നു; രുദ്രന്മാർ പുരാതനനെ സ്തുതിക്കുന്നു.
2.16.1574
अ꣣स्ये꣡दिन्द्रो꣢꣯ वावृधे꣣ वृ꣢ष्ण्य꣣ꣳश꣢वो꣣ म꣡दे꣢ सु꣣त꣢स्य꣣ वि꣡ष्ण꣢वि ।
अ꣣द्या꣡ तम꣢꣯स्य म꣣हि꣡मा꣢न꣣मा꣡य꣡वोऽनु꣢꣯ ष्टुवन्ति पू꣣र्व꣡था꣢ ॥ १५७४ ॥
പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ, വിഷ്ണുവിനുവേണ്ടി, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ വീര്യശക്തിയാൽ വളർന്നു. ഇന്ന് ആയുക്കൾ മുൻപെന്നപോലെ അവന്റെ മഹിമയെ സ്തുതിക്കുന്നു.
2.16.1575
प्र꣡ वा꣢मर्चन्त्यु꣣क्थि꣡नो꣢ नीथा꣣वि꣡दो꣢ जरि꣣ता꣡रः꣢ ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ इ꣢ष꣣ आ꣡ वृ꣢णे ॥ १५७५ ॥
ഉക്ഥം ചൊല്ലുന്നവരും ക്രിയ അറിയുന്ന സ്തോതാക്കളും നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും സ്തുതിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, അന്നത്തിനായി ഞാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
2.16.1576
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी नव꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ दा꣣स꣡प꣢त्नीरधूनुतम् ।
सा꣣क꣡मेके꣢꣯न꣣ क꣡र्म꣢णा ॥ १५७६ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, ദാസ നേതാക്കളുടെ തൊണ്ണൂറ് കോട്ടകളെ ഒറ്റ കർമ്മത്താൽ ഒരുമിച്ചു നിങ്ങൾ കുലുക്കി.
2.16.1577
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ अ꣡प꣢स꣣स्प꣢꣯र्युप꣣ प्र꣡ य꣢न्ति धी꣣त꣡यः꣢ ।
ऋ꣣त꣡स्य꣢ प꣣थ्या꣢३ अ꣡नु꣢ ॥ १५७७ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, കർമ്മങ്ങൾക്കു ചുറ്റും ചിന്തകളും പ്രാർത്ഥനകളും നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു; ഋതത്തിന്റെ വഴി പിന്തുടർന്ന്.
2.16.1578
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी तवि꣣षा꣡णि꣢ वाꣳस꣣ध꣡स्था꣢नि꣣ प्र꣡या꣢ꣳसि च ।
यु꣣वो꣢र꣣प्तू꣡र्य꣢ꣳहि꣣त꣢म् ॥ १५७८ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും പൊതുവായ വാസസ്ഥാനങ്ങളും അർപ്പണങ്ങളും ശക്തമാണ്; നിങ്ങളുടെ ക്ഷിപ്ര ബലം സ്ഥാപിതമാണ്.
2.16.1579
श꣣ग्ध्यू꣢꣣ऽ. षु꣡ श꣢चीपत꣣ इ꣢न्द्र꣣ वि꣡श्वा꣢भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
भ꣢गं꣣ न꣡ हि त्वा꣢꣯ य꣣श꣡सं꣢ वसु꣣वि꣢द꣣म꣡नु꣢ शूर꣣ च꣡रा꣢मसि ॥ १५७९ ॥
ശചീപതിയായ ഇന്ദ്രാ, എല്ലാ രക്ഷകളോടുംകൂടി വേഗത്തിൽ അനുഗ്രഹിക്കൂ. ശൂരാ, സമ്പത്ത് നേടുന്നവനേ, യശസ്വിയായ നിന്റെ ഭാഗ്യത്തെ ഞങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.
2.16.1580
पौ꣣रो꣡ अश्व꣢꣯स्य पुरु꣣कृ꣡द्गवा꣢꣯म꣣स्यु꣡त्सो꣢ देव हिर꣣ण्य꣡यः꣢ ।
न꣢ कि꣣र्हि꣡ दानं꣢꣯ परि꣣ म꣡र्धि꣢ष꣣त्वे꣢꣫ यद्य꣣द्या꣢मि꣣ त꣡दा भ꣢꣯र ॥ १५८० ॥
ദേവാ, നീ കുതിരകളുടെയും പശുക്കളുടെയും പുരപാലകനും, ബഹുകർമ്മിയും, സ്വർണ്ണ ഉറവയുമാണ്. നിന്റെ ദാനം ആരും തടയാതിരിക്കട്ടെ; ഞാൻ ചെല്ലുന്നതെന്തോ അത് ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ.
2.16.1581
त्व꣢꣫ꣳह्येहि꣣ चे꣡र꣢वे वि꣣दा꣢꣫ भगं꣣ व꣡सु꣢त्तये ।
उ꣡द्वा꣢वृषस्व मघ꣣व꣡न्ग꣢वि꣢ष्टय꣣ उ꣢दि꣣न्द्रा꣡श्व꣢मिष्टये ॥ १५८१ ॥
നീ തന്നെ വരൂ; സഞ്ചരിക്കാനും സമ്പത്തിനുമായി നിന്റെ ഭാഗ്യം കണ്ടെത്തൂ. മധവാ, പശുക്കളെ തേടി മഴപോലെ ചൊരിയൂ; ഇന്ദ്രാ, കുതിരയെ നേടാൻ ഉയരൂ.
2.16.1582
त्वं꣢ पु꣣रू꣢ स꣣ह꣡स्रा꣢णि श꣣ता꣡नि꣢ च यू꣣था꣢ दा꣣ना꣡य꣢ मꣳहसे ।
आ꣡ पु꣢रन्द꣣रं꣡ च꣢कृम꣣ वि꣡प्र꣢वचस꣣ इ꣢न्द्रं꣣ गा꣢य꣣न्तो꣡ऽव꣢से ॥ १५८२ ॥
നീ ആയിരക്കണക്കിനും നൂറുകണക്കിനും കൂട്ടങ്ങളെ ദാനത്തിനായി നൽകുന്നു. വിപ്രവചനരായ ഞങ്ങൾ പുരന്ദരനെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു; രക്ഷയ്ക്കായി ഇന്ദ്രനെ പാടുന്നു.
2.16.1583
यो꣢꣫ विश्वा꣣ द꣡य꣢ते꣣ व꣢सु꣣ हो꣡ता꣢ म꣣न्द्रो꣡ जना꣢꣯नाम् ।
म꣢घो꣣र्न꣡ पात्रा꣢꣯ प्रथ꣣मा꣡न्य꣢स्मै꣣ प्र꣡ स्तोमा꣢꣯ यन्त्व꣣ग्न꣡ये꣢ ॥ १५८३ ॥
എല്ലാ സമ്പത്തും വിതരണം ചെയ്യുന്ന ഹോതാവ്, ജനങ്ങൾക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ; തേൻപാത്രങ്ങളെപ്പോലെ ആദ്യം സ്തോത്രങ്ങൾ അഗ്നിയിലേക്ക് എത്തട്ടെ.
2.16.1584
अ꣢श्वं꣣ न꣢ गी꣣र्भी꣢ र꣣꣬थ्य꣢꣯ꣳसु꣣दा꣡न꣢वो मर्मृ꣣ज्य꣡न्ते꣢ देव꣣य꣡वः꣢ ।
उ꣣भे꣢ तो꣣के꣡ तन꣢꣯ये दस्म विश्पते꣣ प꣢र्षि꣣ रा꣡धो꣢ म꣣घो꣡ना꣢म् ॥ १५८४ ॥
കുതിരപോലെ പാട്ടുകളാൽ, രഥാശ്വംപോലെ, നല്ല ദാതാക്കളായ ദേവപ്രിയർ നിന്നെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ദസ്മാ, വിസ്പതേ, സന്തതികൾക്കും വംശത്തിനും മഘവാക്കളുടെ സമ്പത്ത് നിറയ്ക്കൂ.
2.16.1585
इ꣣मं꣡ मे꣢ वरुण श्रुधी꣣ ह꣡व꣢म꣣द्या꣡ च꣢ मृडय ।
त्वा꣡म꣢व꣣स्यु꣡रा च꣢꣯के ॥ १५८५ ॥
വരുണാ, ഇന്ന് എന്റെ ഈ വിളി കേൾക്കേണമേ; എന്നോട് കൃപ ചെയ്യേണമേ. സംരക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ നിന്നെത്തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചു.
2.16.1586
क꣢या꣣ त्वं꣡ न꣢ ऊ꣣त्या꣡भि प्र म꣢꣯न्दसे वृषन् ।
क꣡या꣢ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १५८६ ॥
വൃഷൻ, ഏത് സഹായത്താൽ നീ ഞങ്ങളുടെ നേർക്ക് വന്ന് സന്തോഷിക്കുന്നു? ഏത് മാർഗ്ഗത്താൽ സ്തുതിപാഠകർക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു?
2.16.1587
इ꣢न्द्र꣣मि꣢द्दे꣣व꣡ता꣢तय꣣ इ꣡न्द्रं꣢ प्रय꣣꣬त्य꣢꣯ध्व꣣रे꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢ꣳसमी꣣के꣢ व꣣नि꣡नो꣢ हवामह꣣ इ꣢न्द्रं꣣ ध꣡न꣢स्य सा꣣त꣡ये꣢ ॥ १५८७ ॥
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ഇന്ദ്രനെത്തന്നെ, യജ്ഞം നടക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രനെ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ, വിജയികളായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ധനം നേടുന്നതിന് ഇന്ദ്രനെ (വിളിക്കുന്നു).
2.16.1588
इ꣡न्द्रो꣢ म꣣ह्ना꣡ रोद꣢꣯सी पप्रथ꣣च्छ꣢व꣣ इ꣢न्द्रः꣣ सू꣡र्य꣢मरोचयत् ।
इ꣡न्द्रे꣢ ह꣣ वि꣢श्वा꣣ भु꣡व꣢नानि येमिर꣣ इ꣡न्द्रे꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १५८८ ॥
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ മഹത്ത്വത്താൽ ദ്യാവാപൃഥിവികളുടെ ബലം വിസ്തൃതമാക്കി; ഇന്ദ്രൻ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രനിലാണ് എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നത്; ഇന്ദ്രനിലാണ് പിഴിഞ്ഞ സോമബിന്ദുക്കൾ (നിലകൊള്ളുന്നത്).
2.16.1589
वि꣡श्व꣢कर्मन्ह꣣वि꣡षा꣢ वावृधा꣣नः꣢ स्व꣣यं꣡ य꣢जस्व त꣣न्व꣢३ꣳ स्वा꣡ हि ते꣢꣯ ।
मु꣡ह्य꣢न्त्व꣣न्ये꣢ अ꣣भि꣢तो꣣ ज꣡ना꣢स इ꣣हा꣡स्माकं꣢꣯ म꣣घ꣡वा꣢ सू꣣रि꣡र꣢स्तु ॥ १५८९ ॥
വിശ്വകർമ്മാവേ, ഹവിസ്സിനാൽ വളർന്നവനായി നീ തന്നെ നിന്റെ സ്വന്തം ശരീരത്താൽ യജ്ഞം ചെയ്യേണമേ. മറ്റുള്ള ജനങ്ങൾ എല്ലാ വശത്തും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകട്ടെ; ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ധനവാനായ യജമാനൻ ഉണ്ടാകട്ടെ.
2.16.1590
अ꣣या꣢ रु꣣चा꣡ हरि꣢꣯ण्या पुना꣣नो꣢꣫ विश्वा꣣ द्वे꣡षा꣢ꣳसि तरति स꣣यु꣡ग्व꣢भिः꣣ सू꣢रो꣣ न꣢ स꣣यु꣡ग्व꣢भिः ।
धा꣡रा꣢ पृ꣣ष्ठ꣡स्य꣢ रोचते पुना꣣नो꣡ अ꣢रु꣣षो꣡ हरिः꣢꣯ ।
वि꣢श्वा꣣ य꣢द्रू꣣पा꣡ प꣢रि꣣या꣡स्यृक्व꣢꣯भिः स꣣प्ता꣡स्ये꣢भि꣣र्ऋ꣡क्व꣢भिः ॥ १५९० ॥
ഈ സ്വർണ്ണവർണ്ണ പ്രകാശത്താൽ സ്വയം ശുദ്ധമാക്കുന്ന അവൻ, ഒത്തുചേർന്ന രശ്മികളോടെ സൂര്യനെപ്പോലെ, എല്ലാ ദ്വേഷങ്ങളെയും കടക്കുന്നു. ശുദ്ധമാകുന്ന ചുവന്ന-പച്ച സോമധാര പുറംപാളിയിൽ തിളങ്ങുന്നു. നീ ഋക്കുകളോടെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും ചുറ്റുമ്പോൾ, ഏഴ് മുഖങ്ങളുള്ള ഋക്കുകളോടെ (ചുറ്റുന്നു).
2.16.1591
प्रा꣢ची꣣म꣡नु꣢ प्र꣣दि꣡शं꣢ याति꣣ चे꣡कि꣢त꣣त्स꣢ꣳ र꣣श्मि꣡भि꣢र्यतते दर्श꣣तो꣢꣫ रथो꣣ दै꣡व्यो꣢ दर्श꣣तो꣡ रथः꣢꣯ ।
अ꣡ग्म꣢न्नु꣣क्था꣢नि꣣ पौ꣢꣫ꣳस्येन्द्रं꣣ जै꣡त्रा꣢य हर्षयन् ।
व꣡ज्र꣢श्च꣣ य꣡द्भव꣢꣯थो꣣ अ꣡न꣢पच्युता स꣣म꣡त्स्वन꣢꣯पच्युता ॥ १५९१ ॥
കിഴക്കൻ ദിശയെ പിന്തുടർന്ന്, തന്റെ രശ്മികളോടെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കാക്കുന്നു; ദിവ്യവും ദർശനീയവുമായ രഥം ശ്രമിക്കുന്നു. സ്തോത്രങ്ങൾ പൗരുഷത്തോടെ ഇന്ദ്രനിലേക്ക് എത്തട്ടെ, വിജയത്തിനായി അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. നിങ്ങൾ ഇരുവരും വജ്രമാകുമ്പോൾ, യുദ്ധങ്ങളിൽ വീഴാത്തവരായി.
2.16.1592
त्वं꣢ꣳ ह꣣ त्य꣡त्प꣢णी꣣नां꣡ वि꣢दो꣣ व꣢सु꣣ सं꣢ मा꣣तृ꣡भि꣢र्मर्जयसि꣣ स्व꣡ आ दम꣢꣯ ऋ꣣त꣡स्य꣢ धी꣣ति꣢भि꣣र्द꣡मे꣢ ।
प꣣राव꣢तो꣣ न꣢꣫ साम꣣ त꣢꣫द्यत्रा꣣ र꣡ण꣢न्ति धी꣣त꣡यः꣢ ।
त्रि꣣धा꣡तु꣢भि꣣र꣡रु꣢षीभि꣣र्व꣡यो꣢ दधे꣣ रो꣡च꣢मानो꣣ व꣡यो꣢ दधे ॥ १५९२ ॥
നീ ആ പണികളുടെ സമ്പത്ത് അറിയുന്നു; മാതാക്കളോടൊപ്പം (ജലങ്ങളോടൊപ്പം) നിന്റെ സ്വന്തം വാസസ്ഥാനത്ത് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ഋതത്തിന്റെ വാസസ്ഥാനത്ത് ചിന്തകളോടെ. ദൂരെ നിന്നെന്നപോലെ സാമം പോലെ, അവിടെ ചിന്തകൾ മുഴങ്ങുന്നു; ത്രിധാതുക്കളോടും ചുവന്ന പ്രവാഹങ്ങളോടും അവൻ പോഷണം നൽകുന്നു, പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് പോഷണം നൽകുന്നു.
2.16.1593
उ꣣त꣡ नो꣢ गो꣣ष꣢णिं꣣ धि꣡य꣢मश्व꣣सां꣡ वा꣢ज꣣सा꣢मु꣣त꣢ ।
नृ꣣व꣡त्कृ꣢णुह्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १५९३ ॥
ഞങ്ങൾക്ക് പശുക്കളെ നേടുന്ന, കുതിരകളെ നേടുന്ന, അന്നത്തെ നേടുന്ന ബുദ്ധി നൽകുക; രക്ഷയ്ക്കായി ഞങ്ങളെ മനുഷ്യരോടൊപ്പമുള്ളവരാക്കുക.
2.16.1594
श꣣शमान꣡स्य꣢ वा नरः꣣ स्वे꣡द꣢स्य सत्यशवसः ।
वि꣣दा꣡ काम꣢꣯स्य꣣ वे꣡न꣢तः ॥ १५९४ ॥
ഹേ മനുഷ്യരേ, പരിശ്രമിക്കുന്നവന്റെയോ സ്വേദത്തിന്റെ (പ്രയത്നത്തിന്റെ) സത്യബലമുള്ളവന്റെയോ; കാമത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവനെ അറിയുക.
2.16.1595
उ꣡प꣢ नः सू꣣न꣢वो꣣ गि꣡रः꣢ शृ꣣ण्व꣢न्त्व꣣मृ꣡त꣢स्य꣣ ये꣢ ।
सु꣣मृडीका꣡ भ꣢वन्तु नः ॥ १५९५ ॥
അമൃതത്തിന്റെ ആ പുത്രന്മാർ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ അടുത്തുനിന്ന് കേൾക്കട്ടെ; അവർ ഞങ്ങൾക്ക് കരുണയുള്ളവരാകട്ടെ.
2.16.1596
प्र꣢ वां꣣ म꣢हि꣣ द्य꣡वी꣢ अ꣣भ्यु꣡प꣢स्तुतिं भरामहे ।
शु꣢ची꣣ उ꣢प꣣ प्र꣡श꣢स्तये ॥ १५९६ ॥
ഹേ മഹത്തായ ദ്യുലോകവും ഭൂമിയും, ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾ ഇരുവരിലേക്കും സ്തുതി കൊണ്ടുവരുന്നു; ശുദ്ധരേ, പ്രശംസയ്ക്കായി അടുത്ത് വരൂ.
2.16.1597
पु꣣नाने꣡ त꣣꣬न्वा꣢꣯ मि꣣थः꣢꣫ स्वेन꣣ द꣡क्षे꣢ण राजथः ।
ऊ꣣ह्या꣡थे꣢ स꣣ना꣢दृ꣣त꣢म् ॥ १५९७ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, പരസ്പരം നിങ്ങളുടെ ശരീരത്താലും സ്വന്തം ശക്തിയാലും പ്രകാശിക്കുന്നു; പുരാതനമായ ṛta-യിൽ നിങ്ങൾ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।
2.16.1598
म꣣ही꣢ मि꣣त्र꣡स्य꣢ साधथ꣣स्त꣡र꣢न्ती꣣ पि꣡प्र꣢ती ऋ꣣त꣢म् ।
प꣡रि꣢ य꣣ज्ञं꣡ (नि?)षे꣢꣯दथुः ॥ १५९८ ॥
മഹാനായ മിത്രന്റെ കർമ്മങ്ങൾ നിങ്ങൾ ഇരുവരും സാധിക്കുന്നു; ṛta-യെ പൂരിപ്പിച്ച് കടന്നുപോകുന്നു; യജ്ഞത്തിന് ചുറ്റും നിങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നു।
2.16.1599
अ꣣य꣡मु꣢ ते꣣ स꣡म꣢तसि क꣣पो꣡त꣢ इव गर्भ꣣धि꣢म् ।
व꣢च꣣स्त꣡च्चि꣢न्न ओहसे ॥ १५९९ ॥
ഇത് നിനക്കായിത്തന്നെ; പ്രാവിനെപ്പോലെ ഗർഭത്തെ പിടിച്ച്, നീ ഒന്നിച്ചൊഴുകുന്നു; ആ വാക്ക് ഞങ്ങൾക്കായി നീ വഹിക്കുന്നു।
2.16.1600
स्तो꣣त्र꣡ꣳ रा꣢धानां पते꣣ गि꣡र्वा꣢हो वीर꣣ य꣡स्य꣢ ते ।
वि꣡भू꣢तिरस्तु सू꣣नृ꣡ता꣢ ॥ १६०० ॥
രാധസുകളുടെ നാഥാ, വീരാ! ഗാനങ്ങളാൽ വഹിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സ്തോത്രം നിന്റേതാണ്; നിന്റെ വൈഭവം സത്യവും മധുരവും ആകട്ടെ।
2.16.1601
ऊ꣣र्ध्व꣡स्ति꣢ष्ठा न ऊ꣣त꣢ये꣣ऽस्मि꣡न्वाजे꣢꣯ शतक्रतो ।
स꣢म꣣न्ये꣡षु꣢ ब्रवावहै ॥ १६०१ ॥
ശതക്രതുവേ! ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഉയർന്നു നിൽക്കൂ; മറ്റുള്ളവരുടെ ഇടയിൽ നമ്മൾ ഇരുവരും സംസാരിക്കാം।
2.16.1602
गा꣢व꣣ उ꣡प꣢ वदाव꣣टे꣢ म꣣हि꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ र꣣प्सु꣡दा꣢ ।
उ꣣भा꣡ कर्णा꣢꣯ हिर꣣ण्य꣡या꣢ ॥ १६०२ ॥
പശുക്കൾ (കിരണങ്ങൾ) അടുത്ത് ശബ്ദിക്കുന്നു; യജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്തായ തുള്ളികൾ നൽകുന്നവ; രണ്ടു ചെവികളും സ്വർണ്ണമയം।
2.16.1603
अ꣣भ्या꣢र꣣मि꣡दद्र꣢꣯यो꣣ नि꣡षि꣢क्तं पु꣡ष्क꣢रे꣣ म꣡धु꣢ ।
अ꣣वट꣡स्य꣢ वि꣣स꣡र्ज꣢ने ॥ १६०३ ॥
കല്ലുപലകകൾ ഒരുങ്ങി; പാത്രത്തിൽ മധുരമായ സോമരസം ഒഴിക്കപ്പെട്ടു, കുഴിയിൽനിന്നുള്ള ഒഴുക്കിൽ.
2.16.1604
सि꣣ञ्च꣢न्ति꣣ न꣡म꣢साव꣣ट꣢मु꣣च्चा꣡च꣢क्रं꣣ प꣡रि꣢ज्मानम् ।
नी꣣ची꣡न꣢बार꣣म꣡क्षि꣢तम् ॥ १६०४ ॥
അവർ ഭക്തിയോടെ കുഴി നനയ്ക്കുന്നു; ഉയർന്ന ചക്രമുള്ള, ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന, താഴോട്ടുള്ള വാതിലുള്ള, നശിക്കാത്ത (പാത്രം).
2.16.1605
मा꣡ भे꣢म꣣ मा꣡ श्र꣢मिष्मो꣣ग्र꣡स्य꣢ स꣣ख्ये꣡ तव꣢꣯ ।
म꣣ह꣢त्ते꣣ वृ꣡ष्णो꣢ अभि꣣च꣡क्ष्यं꣢ कृ꣣तं꣡ पश्ये꣢꣯म तु꣣र्व꣢शं꣣ य꣡दु꣢म् ॥ १६०५ ॥
ഉഗ്രനായ നിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെടാതെയും ക്ഷീണിക്കാതെയും ഇരിക്കട്ടെ; വൃഷാവേ, നിന്റെ മഹത്തായ പ്രവൃത്തി കാണപ്പെടുന്നു; തുർവശനെയും യദുവിനെയും ഞങ്ങൾ കാണട്ടെ.
2.16.1606
स꣣व्या꣡मनु꣢꣯ स्फि꣣꣬ग्यं꣢꣯ वावसे꣣ वृ꣢षा꣣ न꣢ दा꣣नो꣡ अ꣢स्य रोषति ।
म꣢ध्वा꣣ स꣡पृ꣢क्ताः सार꣣घे꣡ण꣢ धे꣣न꣢व꣣स्तू꣢य꣣मे꣢हि꣣ द्र꣢वा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १६०६ ॥
ഇടത് തുടയ്ക്കു പിന്നിൽ നീ മുഴങ്ങുന്നു; വൃഷന്റെ ദാനം ഇവനോട് കോപിക്കുന്നില്ല; തേനോടു കലർന്ന പശുക്കൾ (ഉണ്ട്); വേഗം വരൂ, വേഗത്തിൽ കുടിക്കൂ.
2.16.1607
इ꣣मा꣡ उ꣢ त्वा पुरूवसो꣣ गि꣡रो꣢ वर्धन्तु꣣ या꣡ मम꣢꣯ ।
पा꣣वक꣡व꣢र्णाः꣣ शु꣡च꣢यो विप꣣श्चि꣢तो꣣ऽभि꣡ स्तोमै꣢꣯रनूषत ॥ १६०७ ॥
പുരുവസോ, എന്റെ ഈ സ്തുതികൾ നിന്നെ വർധിപ്പിക്കട്ടെ; അഗ്നിവർണരും ശുചികളും വിപശ്ചിതരുമായവർ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ സ്തുതിച്ചിരിക്കുന്നു.
2.16.1608
अ꣣य꣢ꣳ स꣣ह꣢स्र꣣मृ꣡षि꣢भिः꣣ स꣡ह꣢स्कृतः समु꣣द्र꣡ इ꣢व पप्रथे ।
स꣣त्यः꣡ सो अ꣢꣯स्य महि꣣मा꣡ गृ꣢णे꣣ श꣡वो꣢ य꣣ज्ञे꣡षु꣢ विप्र꣣रा꣡ज्ये꣢ ॥ १६०८ ॥
ഇവൻ ആയിരം ഋഷിമാരാൽ ശക്തിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവൻ; സമുദ്രംപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇവന്റെ മഹിമ സത്യമാണ്; യജ്ഞങ്ങളിലും വിപ്രരാജ്യത്തിലും ഇവന്റെ ശക്തിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
2.16.1609
य꣢स्या꣣यं꣢꣫ विश्व꣣ आ꣢र्यो꣣ दा꣡सः꣢ शेवधि꣣पा꣢ अ꣣रिः꣢ ।
ति꣣र꣡श्चि꣢द꣣र्ये꣢ रु꣣श꣢मे꣣ प꣡वी꣢रवि꣣ तु꣡भ्येत्सो अ꣢꣯ज्यते र꣣यिः꣢ ॥ १६०९ ॥
ആരുടെ ഈ സർവ്വ ആര്യന്മാർ, ദാസന്മാർ, ശേവധിപന്മാർ, ശത്രുക്കൾ ഉണ്ടോ; അര്യനും രുശമനും വേണ്ടി, പവീരവിയിൽ, നിനക്കായി തന്നെ ആ സമ്പത്ത് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
2.16.1610
तु꣣रण्य꣢वो꣣ म꣡धु꣢मन्तं घृत꣣श्चु꣢तं꣣ वि꣡प्रा꣢सो अ꣣र्क꣡मा꣢नृचुः ।
अ꣣स्मे꣢ र꣣यिः꣡ प꣢प्रथे꣣ वृ꣢ष्ण्य꣣ꣳ श꣢वो꣣ऽस्मे꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १६१० ॥
ഉത്സാഹികളായ വിപ്രന്മാർ തേൻ നിറഞ്ഞതും നെയ്യൊലിക്കുന്നതുമായ അർക്കം (സ്തുതി) പാടി; ഞങ്ങൾക്കായി സമ്പത്തും വൃഷ്ണ്യമായ ബലവും വ്യാപിച്ചു; ഞങ്ങൾക്കായി ശബ്ദിക്കുന്ന ഇന്ദുക്കൾ (സോമബിന്ദുക്കൾ).
2.16.1611
गो꣡म꣢न्न इन्दो꣣ अ꣡श्व꣢वत्सु꣣तः꣡ सु꣢दक्ष धनिव ।
शु꣡चिं꣢ च꣣ व꣢र्ण꣣म꣢धि꣣ गो꣡षु꣢ धारय ॥ १६११ ॥
ഇന്ദോ, ഞങ്ങൾക്കായി പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും കൂടി അഭിഷുതനാകൂ; സുദക്ഷാ, ധനവാനേ, പശുക്കളിൽ ശുദ്ധമായ വർണം ധരിക്കൂ.
2.16.1612
स꣡ नो꣢ हरीणां पत꣣ इ꣡न्दो꣢ दे꣣व꣡प्स꣢रस्तमः ।
स꣡खे꣢व꣣ स꣢ख्ये꣣ न꣡र्यो꣢ रु꣣चे꣡ भ꣢व ॥ १६१२ ॥
ആ നീ, ഇന്ദോ, ഹരികളുടെ പതേ, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരനേ; സുഹൃത്ത് സൗഹൃദത്തിനായി എന്നപോലെ, നരന്മാർക്ക് ഹിതനായി ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിനായി ആകൂ.
2.16.1613
स꣡ने꣢मि꣣ त्व꣢म꣣स्म꣡दा अदे꣢꣯वं꣣ कं꣡ चि꣢द꣣त्रि꣡ण꣢म् ।
सा꣣ह्वा꣡ꣳ इ꣢न्दो꣣ प꣢रि꣣ बा꣢धो꣣ अ꣡प꣢ द्व꣣यु꣢म् ॥ १६१३ ॥
നീ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അദേവനെയും അത്രിയെയും (ഭക്ഷകനെ) ചക്രത്തോടുകൂടി അകറ്റൂ; ഇന്ദോ, ജേതാവായി ദ്വയുവിനെ (ഇരട്ടമുഖനായ വഞ്ചകനെ) ചുറ്റിൽനിന്ന് ഓടിക്കൂ.
2.16.1614
अ꣣ञ्ज꣢ते꣣꣬ व्य꣢꣯ञ्जते꣣ स꣡म꣢ञ्जते꣣ क्र꣢तु꣢ꣳ रिहन्ति꣣ म꣢ध्वा꣣꣬भ्य꣢꣯ञ्जते ।
सि꣡न्धो꣢रुच्छ्वा꣣से꣢ प꣣त꣡य꣢न्तमु꣣क्ष꣡ण꣢ꣳ हिरण्यपा꣣वाः꣢ प꣣शु꣢म꣣प्सु꣡ गृ꣢भ्णते ॥ १६१४ ॥
അവർ അഞ്ജനം ചെയ്യുന്നു, പലവിധം അഞ്ജനം ചെയ്യുന്നു, പൂർണമായി അഞ്ജനം ചെയ്യുന്നു; യജ്ഞകർമ്മത്തെ നക്കുന്നു, തേനാൽ അഭ്യഞ്ജനം ചെയ്യുന്നു; സിന്ധുവിന്റെ ഉയരുന്ന പ്രവാഹത്തിൽ പറന്നുവീഴുന്ന കാളയെ, സ്വർണം ശുദ്ധമാക്കുന്നവർ ജലത്തിൽ പശുവിനെ (സോമത്തെ) പിടിക്കുന്നു.
2.16.1615
वि꣣पश्चि꣢ते꣣ प꣡व꣢मानाय गायत म꣣ही꣡ न धारात्यन्धो꣢꣯ अर्षति ।
अ꣢हि꣣र्न꣢ जू꣣र्णा꣡मति꣢꣯ सर्पति꣣ त्व꣢च꣣म꣢त्यो꣣ न꣡ क्रीड꣢꣯न्नसर꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रिः꣢ ॥ १६१५ ॥
ജ്ഞാനിയായ പവമാന സോമന് പാടുവിൻ. വലിയ നദിയുടെ ധാര പോലെ ലഹരിയുള്ള പാനീയം ഒഴുകുന്നു. പാമ്പ് പഴയ തൊലിയിൽ ഇഴയുന്നതുപോലെ, കുതിരപോലെ കളിച്ചുകൊണ്ട് വൃഷഭനായ ഹരി (സോമൻ) കുതിച്ചു.
2.16.1616
अ꣣ग्रेगो꣡ राजाप्य꣢꣯स्तविष्यते वि꣣मा꣢नो꣣ अ꣢ह्नां꣣ भु꣡व꣢ने꣣ष्व꣡र्पि꣢तः ।
ह꣡रि꣢र्घृ꣣त꣡स्नुः꣢ सु꣣दृ꣡शी꣢को अर्ण꣣वो꣢ ज्यो꣣ती꣡र꣢थः पवते रा꣣य꣢ ओ꣣꣬क्यः꣢꣯ ॥ १६१६ ॥
പശുക്കളിൽ മുന്നിലുള്ളവൻ, ജലങ്ങളുടെ രാജാവ്, വളരുന്നവൻ, ദിവസങ്ങളെ അളക്കുന്നവൻ, ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായവൻ, ഹരി, നെയ്യ് ഇറ്റിക്കുന്നവൻ, സുന്ദരദർശനൻ, പ്രവാഹം, പ്രകാശമാണ് രഥമായവൻ — സമ്പത്തിനായി പവിത്രനായി ഒഴുകുന്നു.