ياجورفيدا · أدهيايا 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1
कृष्णोऽस्य् आखरेष्ठो ऽग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वेदिर् असि बर्हिषे त्वा जुष्टां प्रोक्षामि ।
बर्हिर् असि स्रुग्भ्यस् त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ॥ २.१ ॥
أنت أسود، مختار لأغني؛ أرشّك أيها المقبول. أنت المذبح، للبرهيس؛ أرشّك أيتها المقبولة. أنت البرهيس (العشب المقدس)، للملاعق؛ أرشّك أيها المقبول.
2.2
अदित्यै व्युन्दनम् असि ।
विष्णो स्तुपो ऽसि ।
ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थां देवेभ्यः ।
भुवपतये स्वाहा ।
भुवनपतये स्वाहा ।
भूतानां पतये स्वाहा ॥ २.२ ॥
أنت أداة البسط لأديتي. يا فيشنو، أنت الحزمة. ناعم كالصوف أبسطك، جالسًا على نحو طيب للآلهة. سواها لربّ الأرض. سواها لربّ العوالم. سواها لربّ الكائنات.
2.3
गन्धर्वस् त्वा विश्वावसुः परि दधातु विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽīडितः ।
इन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणो विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ।
मित्रावरुणौ त्वोत्तरतः परि धत्तां ध्रुवेण धर्मणा विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ॥ २.३ ॥
ليضعك الغاندهروفا فيشفافاسو من حولك، لسلامة الجميع ولسلامة المُقيم للقربان؛ أنت العصا المحيطة، يا أغني، المحمود. أنت الذراع اليمنى لإندرا، لسلامة الجميع ولسلامة المُقيم للقربان؛ أنت العصا المحيطة، يا أغني، المحمود. ليضعك ميترا وفارونا من حولك من الشمال، بالنظام الثابت؛ لسلامة الجميع ولسلامة المُقيم للقربان؛ أنت العصا المحيطة، يا أغني، المحمود.
2.4
वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
अग्ने बृहन्तम् अध्वरे ॥ २.४ ॥
أيها الحكيم، فيتيهوترا، نوقد لك متألقا. يا أغني، العظيم في القربان.
2.5
समिद् असि ।
सूर्यस् त्वा पुरस्तात् पातु कस्याश् चिद् अभिशस्त्यै ।
सवितुर् बाहू स्थः ।
ऽ ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थं देवेभ्यः ।
ऽ आ त्वा वसवो रुद्रा ऽ आदित्याः सदन्तु ॥ २.५ ॥
أنت حطب الإشعال. ليحمك الشمس من الأمام من كل لوم. أنت ذراعا سافيتري. للآلهة أبسطك، لينا كالصوف، ثابتا. ليجلس عليك الفاسو والرودرا والأدتيا.
2.6
घृताच्य् असि जुहूर् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् अस्य् उपभृन् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् असि ध्रुवा नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सदऽ आ सीद ।
प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽआ सीद ।
ध्रुवा ऽ असदन्न् ऋतस्य योनौ ता विष्णो पाहि ।
पाहि यज्ञं ।
पाहि यज्ञपतिम् ।
पाहि मां यज्ञन्यम् ॥ २.६ ॥
أنتِ غريتاتشي، المسماة جُهو؛ هنا، من مسكنك الحبيب، اجلسي على المقعد الحبيب. أنتِ غريتاتشي، المسماة أوبابريت؛ هنا... اجلسي. أنتِ غريتاتشي، المسماة دهروا؛ هنا... اجلسي. من مسكنك الحبيب اجلسي على المقعد الحبيب. جلست الثابتات في رحم النظام الكوني. يا فيشنو، احفظهن. احفظ القربان. احفظ سيد القربان. احفظني، أنا الأهل للقربان.
2.7
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा सरिष्यन्तं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ।
नमो देवेभ्यः ।
स्वधा पितृभ्यः ।
सुयमे मे भूयास्तम् ॥ २.७ ॥
يا أغني، يا فائز بالقوة، أنت الذي ستنطلق نحو القوة وقد فزت بها، أطهّرك. نمسكار للآلهة. سفاधا للآباء. كن سهل الانقياد لي.
2.8
अस्कन्नम् अद्य देवेभ्यऽ आज्यꣳ सं भ्रियासम् ।
अङ्घ्रिणा विष्णो मा त्वाव क्रमिषम् ।
वसुमतीम् अग्ने ते छायाम् उप स्थेषं विष्णो स्थानम् असि ।
इत ऽ इन्द्रो वीर्यम् अकृणोद् ऊर्ध्वो ध्वर ऽआस्थात् ॥ २.८ ॥
اليوم أحمل الزبدة المصفّاة للآلهة بلا انسكاب. يا فيشنو، لا أدوسك بقدمي. يا أغني، أقف عند ظلّك الغني بالخيرات. يا فيشنو، أنت المكان. من هنا أظهر إندرا قوّته، فثبت القربان المنتصب.
2.9
अग्ने वेर् होत्रं वेर् दूत्यम् ।
अवतां त्वां द्यावापृथिवी ।
ऽअव त्वं द्यावापृथिवी स्विष्टकृद् देवेभ्यो इन्द्रऽ आज्येन हविषा भूत् स्वाहा ।
सं ज्योतिषा ज्योतिः ॥ २.९ ॥
يا أغني، اعرف وظيفة الهوتا ووظيفة الرسول. ليحفظك السماء والأرض. يا سماء وأرض، احفظا من الأسفل أيضًا؛ وللآلهة فليكن إندرا بالسمن والقربان قربان سفيشتكرت. سفاها. ليتصل النور بالنور.
2.10
मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् ।
अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः ।
ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् ।
अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ॥ २.१० ॥
يا إندرا، ضع في هذه القوة الحيوية. ليرافقنا الأغنياء. لتتحقق أمانينا، ولتكن بركاتنا صادقة. لتدعني الأم الأرض المدعوّة إليها. أغني من الأغنيدهرا؛ سفاها.
2.11
उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
प्रति गृह्णामि ।
अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि ॥ २.११ ॥
ليدعني الأب السماء المدعوّ إليه إلى قربه. أغني من الأغنيدهرا؛ سفاها. بدفع من الإله سavitri، بذراعي الأشفين، بيدي بوشن، أتقبّلك. بفم أغني آكلك.
2.12
एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे ।
तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव ॥ २.१२ ॥
أيها الإله سavitri، هذه القربان يعلنونها لبرهاسباتي وللبراهمة. فبها احفظ القربان، وبها احفظ صاحب القربان، وبها احفظني.
2.13
मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु ।
अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ३ं प्र तिष्ठ ॥ २.१३ ॥
ليستمتع سرعة العقل بالزبد المصفّى. ليبسط برهاسباتي هذا القربان؛ وليثبّت هذا القربان السليم ثباتًا. لتفرح جميع الفيشفيديفا هنا. أوم، تقدّم.
2.14
एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व ।
वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि ।
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ॥ २.१४ ॥
يا أغني، هذا حطبك؛ فبه انْمُ وامتلئ. ولْنَنْمُ نحن أيضًا ولْنمتلئ. يا أغني، يا غالب الغنائم، يا من مضيت بالقوة، أنا أمسحك تمامًا وأطهّرك.
2.15
अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ।
इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ॥ २.१५ ॥
متبعًا النصر العالي لأغني وسوما، أنتصر؛ وبدفعة القوة أتقدّم. ليطرد أغني وسوما من يبغضنا ومن نبغضه. بدفعة القوة أطرده. متبعًا النصر العالي لإندرا وأغني، أنتصر؛ وبدفعة القوة أتقدّم. ليطرد إندرا وأغني من يبغضنا ومن نبغضه. بدفعة القوة أطرده.
2.16
वसुभ्यस् त्वा ।
रुद्रेभ्यस् त्वा ।
आदित्येभ्यस् त्वा ।
सं जानाथां द्यावापृथिवी ।
मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् ।
व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः ।
मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह ।
चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि ॥ २.१६ ॥
للفاسو، لك. للرودرا، لك. للأديتيا، لك. ليعرف السماء والأرض أحدهما الآخر. ليغطِّك ميترا وفارونا بالمطر. ليبسطا القول المنطوق غذاءً، لاعقين. أيتها الأمهات المرقطة للمروت، اذهبن؛ لتصبح البقرة العاقر مرقطة وتذهب إلى السماء، ومن هناك ائتِ لنا بالمطر. أغني، أنت حامي البصر؛ احفظ بصري.
2.17
यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः ।
तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै ।
ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम् ॥ २.१७ ॥
أيها الإله أغني، تلك العصا المحيطة التي وضعتها حولك وأنت مخفيٌّ بالباني، أحملها لك قربانَ ودّ، لئلا تنصرف عني. طريق أغني الحبيب مخفيّ.
2.18
सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः ।
इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ।
स्वाहा वाट् ॥ २.१८ ॥
أنتم شركاء النصيب المنساب، أيها العظماء، القائمون على العشب المفروش، وآلهة عصا التطويق. مادحين هذا القول، فليجلس جميع الآلهة على هذا العشب المقدس ويفرحوا. سواها، واط.
2.19
घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् ।
यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व ॥ २.१९ ॥
أنتما الساكبتان للسمن، زوج النير؛ احفظا. أنتما في النعمة؛ ضعا النعمة فيّ. أيها القربان، لك التحية؛ قرب القربان، اثبت في البركة؛ اثبت في طقسي المقدَّم على أحسن وجه.
2.20
अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः ।
पाहि प्रसित्यै ।
पाहि दुरिष्ट्यै ।
पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु ।
सुषदा योनौ स्वाहा वाट् ।
अग्नये संवेशपतये स्वाहा ।
सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा ॥ २.२० ॥
يا أغني، يا غير القابل للأذى، يا أحدّ الحادّين؛ احفظني. احفظني من الصاعقة. احفظني من الفخ. احفظني من الطقس المؤدّى على نحو سيّئ. احفظني من الفكر الخبيث؛ واجعل طعامنا خاليًا من السم. في المكان المستقر حسنًا — سواها، فاط. سواها لأغني، سيّد المسكن. سواها لسرسواتي، واهبة المجد.
2.21
वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत ।
मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः ॥ २.२१ ॥
أنتَ الثروة (فيدا)، بها تعلم أيها الإله؛ صرتَ ثروةً للآلهة؛ فكُنْ بذلك ثروةً لي. أيها الآلهة، يا عارفي الطريق، بعد أن وجدتم الطريق، سيروا فيه. يا سيد العقل، يا إله، سواها لهذا القربان؛ ضعه في الريح.
2.22
सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः ।
सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा ॥ २.२२ ॥
ليُزيَّن هذا البَرْهِس (العشب المقدّس) بالقربان والسمن؛ وليُزيَّن بالآدتيين والفاسو والمارودات. ليُزيِّنه إندرا مع جميع الآلهة؛ ليذهب إلى السماء الإلهية — سواها.
2.23
कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति ।
पोषाय ।
रक्षसां भागो ऽसि ॥ २.२३ ॥
من يحررك، فهو يحررك؛ ولمن يحررك، فله يحررك. من أجل التغذية. أنت نصيب الرakṣas (الشياطين).
2.24
सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन ।
त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम् ॥ २.२४ ॥
لِنَكُنْ متحدين بالبهاء (varcas) واللبن (payas)، مع الأجساد، مع العقل والخير (śiva). ليوزّع تفاشتري، المعطي الكريم، الثروة؛ وليطهّر ما في الجسد من نقص.
2.25
दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै ।
ऽ अगन्म स्वः ।
सं ज्योतिषाभूम ॥ २.२५ ॥
في السماء خطا فيشنو بوزن جاغتي؛ ومن هناك أُبعد من يبغضنا ومن نبغضه. وفي الجو المتوسط (antarikṣa) خطا فيشنو بوزن جاغتي؛ ومن هناك أُبعد من يبغضنا ومن نبغضه. وعلى الأرض خطا فيشنو بوزن جاغتي؛ ومن هناك أُبعد من يبغضنا ومن نبغضه. من هذا الطعام، لهذا الأساس. لنَنَلْ السماء (svar). لنكن متحدين بالنور (jyotis).
2.26
स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२६ ॥
أنت الذي وجد بذاته، الأفضل؛ أنت الشعاع، واهب البهاء. امنحني البهاء. في حصن الشمس، على مسارها الدائر.
2.27
अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः ।
अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२७ ॥
يا أغني، رب البيت! بك أصير ربَّ بيتٍ صالحًا؛ وبي تصير أنت مع ربّ البيت ربَّ بيتٍ صالحًا. لتكن واجباتنا المنزلية غير منقطعة مائة شتاء. في حصن الشمس، على مسارها الدائر.
2.28
अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि ।
इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि ॥ २.२८ ॥
يا أغني، رب النذور! لقد التزمتُ النذر؛ واستطعتُ ذلك. ليتحقق لي. أنا هذا؛ ما أنا حقًّا، فذاك أنا.
2.29
अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा ।
सोमाय पितृमते स्वाहा ।
अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः ॥ २.२९ ॥
سواها للنار كافياوَاهانا. سواها للسوما بيتريمات. لقد طُرد الأسورا والراكشاسا الجالسون عند المذبح.
2.30
ये रूपाणि प्रतिमुञ्चमाना ऽ असुराः सन्तः स्वधया चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्य् अग्निष्टाँन् लोकात् प्र णुदात्य् अस्मात् ॥ २.३० ॥
الأسوريون الذين يتخذون الأشكال ويتحركون بالسواذا، الحاملون للحصون البعيدة والقريبة — يطردهم أغني من هذا العالم.
2.31
अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् आ वृषायध्वम् ।
अमीमदन्त पितरो यथाभागम् आ वृषायिषत ॥ २.३१ ॥
هنا، أيها الآباء، افرحوا بحسب نصيبكم؛ وتقوّوا تمامًا. فرح الآباء بحسب نصيبهم؛ وتقوّوا تمامًا.
2.32
नमो वः पितरो रसाय नमो वः पितरः शोषाय नमो वः पितरो जीवाय नमो वः पितरः स्वधायै नमो वः पितरो घोराय नमो वः पितरो मन्यवे नमो वः पितरः पितरो नमो वो गृहान्नः पितरो दत्त सतो वः पितरो देष्मैतद्वः पितरो वासः ॥ २.३२ ॥
سلام عليكم أيها الآباء على عصارتكم؛ سلام عليكم أيها الآباء على جفافكم؛ سلام عليكم أيها الآباء على الحياة؛ سلام عليكم أيها الآباء على السفدا؛ سلام عليكم أيها الآباء على شدتكم؛ سلام عليكم أيها الآباء على غضبكم. سلام عليكم أيها الآباء. أيها الآباء، أعطوا بيوتنا ما هو موجود. أيها الآباء، سنعطيكم هذا — هذا الثوب.
2.33
आ धत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ।
यथेह पुरुषो ऽसत् ॥ २.३३ ॥
احفظوا أيها الآباء الجنين، الغلام المزيّن بإكليل اللوتس، ليكون هنا رجل.
2.34
ऊर्जं वहन्तीर् अमृतं घृतं पयः कीलालं परिस्रुतम् ।
स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन् ॥ २.३४ ॥
أنتم أيها الحاملون للعصارة والخمر الخالد والسمن والحليب والشراب الجاري، أنتم السفدا؛ أرضوا آبائي.