യജുർവേദം · അധ്യായം 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1
कृष्णोऽस्य् आखरेष्ठो ऽग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वेदिर् असि बर्हिषे त्वा जुष्टां प्रोक्षामि ।
बर्हिर् असि स्रुग्भ्यस् त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ॥ २.१ ॥
നീ കറുത്തവൻ, അഗ്നിക്കായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ; സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട നിന്നെ ഞാൻ പ്രോക്ഷിക്കുന്നു. നീ വേദി, ബർഹിസിനായി; സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട നിന്നെ ഞാൻ പ്രോക്ഷിക്കുന്നു. നീ ബർഹിസ് (ദർഭ), സ്രുക്കുകൾക്കായി; സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട നിന്നെ ഞാൻ പ്രോക്ഷിക്കുന്നു.
2.2
अदित्यै व्युन्दनम् असि ।
विष्णो स्तुपो ऽसि ।
ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थां देवेभ्यः ।
भुवपतये स्वाहा ।
भुवनपतये स्वाहा ।
भूतानां पतये स्वाहा ॥ २.२ ॥
നീ അദിതിക്കായി വിരിക്കുന്ന ഉപകരണം. ഓ വിഷ്ണോ, നീ കെട്ട് (സ്തുപം). കമ്പിളി പോലെ മൃദുവായ നിന്നെ, ദേവന്മാർക്കായി സുഖമായി ഇരിക്കത്തക്കവണ്ണം ഞാൻ വിരിക്കുന്നു. ഭുവഃപതിക്ക് സ്വാഹാ. ഭുവനപതിക്ക് സ്വാഹാ. ഭൂതങ്ങളുടെ പതിക്ക് സ്വാഹാ.
2.3
गन्धर्वस् त्वा विश्वावसुः परि दधातु विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽīडितः ।
इन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणो विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ।
मित्रावरुणौ त्वोत्तरतः परि धत्तां ध्रुवेण धर्मणा विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ॥ २.३ ॥
ഗന്ധർവൻ വിശ്വാവസു നിന്നെ ചുറ്റും വെക്കട്ടെ, എല്ലാവരുടെയും അനർത്ഥമില്ലായ്മയ്ക്കും യജമാനനും വേണ്ടി; നീ പരിധി, അഗ്നി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ. നീ ഇന്ദ്രന്റെ വലംകൈ, എല്ലാവരുടെയും അനർത്ഥമില്ലായ്മയ്ക്കും യജമാനനും വേണ്ടി; നീ പരിധി, അഗ്നി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ. മിത്രാവരുണന്മാർ വടക്കുനിന്ന് നിന്നെ ചുറ്റും വെക്കട്ടെ, സ്ഥിരമായ ധർമ്മത്താൽ; എല്ലാവരുടെയും അനർത്ഥമില്ലായ്മയ്ക്കും യജമാനനും വേണ്ടി; നീ പരിധി, അഗ്നി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ.
2.4
वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
अग्ने बृहन्तम् अध्वरे ॥ २.४ ॥
ഓ കവേ, വീതിഹോത്രാ, തേജസ്വിയായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ഓ അഗ്നേ, യജ്ഞത്തിൽ മഹത്തായവനേ.
2.5
समिद् असि ।
सूर्यस् त्वा पुरस्तात् पातु कस्याश् चिद् अभिशस्त्यै ।
सवितुर् बाहू स्थः ।
ऽ ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थं देवेभ्यः ।
ऽ आ त्वा वसवो रुद्रा ऽ आदित्याः सदन्तु ॥ २.५ ॥
നീ സമിത്താണ്. സൂര്യൻ മുന്നിൽനിന്ന് ഏതു നിന്ദയിൽനിന്നും നിന്നെ കാക്കട്ടെ. നീ സവിതാവിന്റെ ബാഹുക്കളാണ്. ദേവന്മാർക്കായി കമ്പിളിപോലെ മൃദുവായ നിന്നെ വിരിക്കുന്നു. വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ആദിത്യന്മാരും നിന്നിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
2.6
घृताच्य् असि जुहूर् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् अस्य् उपभृन् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् असि ध्रुवा नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सदऽ आ सीद ।
प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽआ सीद ।
ध्रुवा ऽ असदन्न् ऋतस्य योनौ ता विष्णो पाहि ।
पाहि यज्ञं ।
पाहि यज्ञपतिम् ।
पाहि मां यज्ञन्यम् ॥ २.६ ॥
നീ ഘൃതാചി ആണ്, ജുഹൂ എന്ന നാമത്തിൽ; ഇവിടെ പ്രിയമായ ധാമത്തിൽ, പ്രിയമായ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുക. നീ ഘൃതാചി, ഉപഭൃത് എന്ന നാമത്തിൽ... ധ്രുവാ എന്ന നാമത്തിൽ... ഇരിക്കുക. ധ്രുവകൾ ഋതത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ഇരുന്നു. ഓ വിഷ്ണോ, അവയെ കാക്കുക. യജ്ഞത്തെ കാക്കുക. യജ്ഞപതിയെ കാക്കുക. യജ്ഞയോഗ്യനായ എന്നെ കാക്കുക.
2.7
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा सरिष्यन्तं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ।
नमो देवेभ्यः ।
स्वधा पितृभ्यः ।
सुयमे मे भूयास्तम् ॥ २.७ ॥
വാജത്തെ ജയിക്കുന്ന അഗ്നേ, വാജത്തിലേക്ക് പോകാനിരിക്കുന്നവനും വാജം ജയിച്ചവനുമായ നിന്നെ ഞാൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ദേവന്മാർക്ക് നമസ്കാരം. പിതൃക്കൾക്ക് സ്വധ. എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ അടക്കാവുന്നവരായിരിക്കുക.
2.8
अस्कन्नम् अद्य देवेभ्यऽ आज्यꣳ सं भ्रियासम् ।
अङ्घ्रिणा विष्णो मा त्वाव क्रमिषम् ।
वसुमतीम् अग्ने ते छायाम् उप स्थेषं विष्णो स्थानम् असि ।
इत ऽ इन्द्रो वीर्यम् अकृणोद् ऊर्ध्वो ध्वर ऽआस्थात् ॥ २.८ ॥
ഇന്ന് ദേവന്മാർക്കായി ചോരാത്ത നെയ്യ് നല്ലവണ്ണം കൊണ്ടുവരട്ടെ. വിഷ്ണോ, കാലുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ചവിട്ടാതിരിക്കട്ടെ. അഗ്നേ, സമ്പത്ത് നിറഞ്ഞ നിന്റെ നിഴലിനരികെ ഞാൻ നിൽക്കട്ടെ. വിഷ്ണോ, നീ സ്ഥാനമാകുന്നു. ഇവിടെനിന്ന് ഇന്ദ്രൻ വീര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു; ഉയർന്ന യജ്ഞം നിലകൊണ്ടു.
2.9
अग्ने वेर् होत्रं वेर् दूत्यम् ।
अवतां त्वां द्यावापृथिवी ।
ऽअव त्वं द्यावापृथिवी स्विष्टकृद् देवेभ्यो इन्द्रऽ आज्येन हविषा भूत् स्वाहा ।
सं ज्योतिषा ज्योतिः ॥ २.९ ॥
അഗ്നേ, ഹോതാവിന്റെ കർമ്മവും ദൂതന്റെ കർമ്മവും നീ അറിയുക. ദ്യാവാപൃഥിവികൾ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ദ്യാവാപൃഥിവികളേ, നിങ്ങളും താഴെ രക്ഷിക്കുക; സ്വിഷ്ടകൃത് ദേവന്മാർക്കായി ഇന്ദ്രൻ നെയ്യും ഹവിസ്സുമായി ഭവിക്കട്ടെ. സ്വാഹാ. പ്രകാശം പ്രകാശത്തോടു ചേരട്ടെ.
2.10
मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् ।
अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः ।
ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् ।
अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ॥ २.१० ॥
ഇന്ദ്രാ, എന്നിൽ ഈ ഇന്ദ്രിയശക്തി സ്ഥാപിക്കുക. ധനവാന്മാർ ഞങ്ങളോടു ചേരട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ആശംസകൾ സത്യമാകട്ടെ. വിളിക്കപ്പെട്ട ഭൂമിമാതാവ് എന്നെ അരികിലേക്കു വിളിക്കട്ടെ. ആഗ്നീധ്രത്തിൽനിന്ന് അഗ്നി; സ്വാഹാ.
2.11
उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
प्रति गृह्णामि ।
अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि ॥ २.११ ॥
ആഹൂതനായ പിതാവ് ദ്യൗ എന്നെ അരികിലേക്കു വിളിക്കട്ടെ. ആഗ്നീധ്രത്തിൽനിന്ന് അഗ്നി; സ്വാഹാ. സവിതാദേവന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനികളുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷന്റെ കരങ്ങളാൽ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു. അഗ്നിയുടെ മുഖത്താൽ നിന്നെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
2.12
एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे ।
तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव ॥ २.१२ ॥
ദേവാ സവിതാവേ, ഈ യജ്ഞത്തെ ബൃഹസ്പതിക്കും ബ്രഹ്മാവിനും അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അതിനാൽ യജ്ഞത്തെ കാക്കുക, അതിനാൽ യജ്ഞപതിയെ കാക്കുക, അതിനാൽ എന്നെ കാക്കുക.
2.13
मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु ।
अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ३ं प्र तिष्ठ ॥ २.१३ ॥
മനസ്സിന്റെ വേഗം ആജ്യം സ്വീകരിക്കട്ടെ. ബൃഹസ്പതി ഈ യജ്ഞം വിസ്തൃതമാക്കട്ടെ. ഈ അഹിംസ്യമായ യജ്ഞത്തെ നന്നായി ഉറപ്പിക്കട്ടെ. എല്ലാ വിശ്വേദേവന്മാരും ഇവിടെ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ഓം, മുന്നോട്ട് നിൽക്കുക.
2.14
एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व ।
वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि ।
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ॥ २.१४ ॥
അഗ്നേ, ഇതാണ് നിന്റെ സമിധ; അതിനാൽ വളരുകയും നിറയുകയും ചെയ്യുക. ഞങ്ങളും വളർന്ന് നിറയട്ടെ. അഗ്നേ, ബലജിത്തേ, ബലത്തോടെ മുന്നേറിയവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നന്നായി ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
2.15
अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ।
इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ॥ २.१५ ॥
അഗ്നി-സോമരുടെ ഉന്നത വിജയത്തെ പിന്തുടർന്ന് ഞാൻ ജയിക്കുന്നു; ബലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ മുന്നേറുന്നു. ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനെയും ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനെയും അഗ്നിയും സോമനും അകറ്റട്ടെ. ബലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഇവനെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു. ഇന്ദ്ര-അഗ്നിയുടെ ഉന്നത വിജയത്തെ പിന്തുടർന്ന് ഞാൻ ജയിക്കുന്നു; ബലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ മുന്നേറുന്നു. ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനെയും ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനെയും ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അകറ്റട്ടെ. ബലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഇവനെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു.
2.16
वसुभ्यस् त्वा ।
रुद्रेभ्यस् त्वा ।
आदित्येभ्यस् त्वा ।
सं जानाथां द्यावापृथिवी ।
मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् ।
व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः ।
मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह ।
चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि ॥ २.१६ ॥
വസുക്കൾക്കായി നിന്നെ. രുദ്രന്മാർക്കായി നിന്നെ. ആദിത്യന്മാർക്കായി നിന്നെ. ദ്യാവാപൃഥിവികൾ പരസ്പരം അറിയട്ടെ. മിത്രാവരുണന്മാർ നിന്നെ മഴകൊണ്ട് മൂടട്ടെ. ഉച്ചരിച്ച മന്ത്രത്തെ അവർ പോഷണമായി പരത്തട്ടെ. മരുത്തുക്കളുടെ പുള്ളിയുള്ള മാതാക്കളേ, പോകൂ; വന്ധ്യയായ പശു പുള്ളിയായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ, അവിടെനിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മഴ കൊണ്ടുവരട്ടെ. അഗ്നേ, നീ കണ്ണിന്റെ രക്ഷകനാണ്; എന്റെ കണ്ണിനെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ.
2.17
यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः ।
तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै ।
ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम् ॥ २.१७ ॥
ഹേ ദേവാ അഗ്നേ, പണികളാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടവനായി നീ ചുറ്റും വെച്ച ആ പരിധിയെ, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തോടെ നിനക്കായി ഇതാ കൊണ്ടുവരുന്നു; നീ എന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകാതിരിക്കാൻ. അഗ്നിയുടെ പ്രിയമായ വഴി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
2.18
सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः ।
इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ।
स्वाहा वाट् ॥ २.१८ ॥
നിങ്ങൾ സംസ്രവഭാഗന്മാരാണ്; ഹേ മഹാന്മാരായ ദേവന്മാരേ, പ്രസ്തരത്തിൽ നിൽക്കുന്നവരേ, പരിധി ദേവന്മാരേ. ഈ വാക്കിനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും സ്തുതിച്ച്, ഈ ബർഹിസിൽ ഇരുന്ന് ആനന്ദിക്കൂ. സ്വാഹാ, വാട്.
2.19
घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् ।
यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व ॥ २.१९ ॥
നിങ്ങൾ നെയ്യ് ചൊരിയുന്നവർ, നുകത്തിന്റെ ജോഡികൾ; രക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹത്തിലാണ്, അനുഗ്രഹം എന്നിൽ സ്ഥാപിക്കുക. ഹേ യജ്ഞമേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം; യജ്ഞത്തിനു സമീപം, മംഗളമായി നിലകൊള്ളുക; എന്റെ സുഷ്ടു യജ്ഞത്തിൽ നിലകൊള്ളുക.
2.20
अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः ।
पाहि प्रसित्यै ।
पाहि दुरिष्ट्यै ।
पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु ।
सुषदा योनौ स्वाहा वाट् ।
अग्नये संवेशपतये स्वाहा ।
सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा ॥ २.२० ॥
ഹേ അഗ്നേ, അജേയനേ, അതി തീക്ഷ്ണനേ; എന്നെ രക്ഷിക്കുക. മിന്നലിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുക. കുരുക്കിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുക. ദുഷ്ട യജ്ഞത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുക. ദുഷ്ട ചിന്തയിൽനിന്നും; വിഷമില്ലാത്ത ആഹാരം ഞങ്ങൾക്കു നൽകുക. നന്നായി ഇരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് — സ്വാഹാ, വാട്. ഗൃഹപതിയായ അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. യശസ്സ് നൽകുന്ന സരസ്വതിക്ക് സ്വാഹാ.
2.21
वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत ।
मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः ॥ २.२१ ॥
നീ വേദം (സമ്പത്ത്) ആകുന്നു; അതിനാൽ ഹേ ദേവാ, നീ അറിയുന്നു; ദേവന്മാർക്ക് നീ വേദം (സമ്പത്ത്) ആയി; അതിനാൽ എനിക്കും വേദം (സമ്പത്ത്) ആയിരിക്കുക. ഹേ ദേവന്മാരേ, മാർഗം അറിയുന്നവരേ, മാർഗം കണ്ടെത്തി മാർഗത്തിൽ പോകുക. ഹേ മനസ്സിന്റെ പതേ, ഹേ ദേവാ, ഈ യജ്ഞത്തിന് സ്വാഹാ; വായുവിൽ സ്ഥാപിക്കുക.
2.22
सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः ।
सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा ॥ २.२२ ॥
ഈ ബർഹിസ് (ദർഭ) ഹവിസ്സും നെയ്യും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെടട്ടെ; ആദിത്യന്മാരോടും വസുക്കളോടും മരുത്തുക്കളോടും ചേർന്ന് അലങ്കരിക്കപ്പെടട്ടെ. ഇന്ദ്രൻ വിശ്വദേവന്മാരോടുകൂടി ഇതിനെ അലങ്കരിക്കട്ടെ; ദിവ്യമായ ആകാശത്തിൽ പോകട്ടെ — സ്വാഹാ.
2.23
कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति ।
पोषाय ।
रक्षसां भागो ऽसि ॥ २.२३ ॥
ആര് നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നുവോ അവൻ നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നു; ആർക്കുവേണ്ടി നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നുവോ അവനുവേണ്ടി നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നു. പോഷണത്തിനായി. നീ രാക്ഷസരുടെ ഭാഗമാകുന്നു.
2.24
सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन ।
त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम् ॥ २.२४ ॥
നാം തേജസ്സോടും പാലോടും കൂടിയവരാകട്ടെ, ശരീരങ്ങളോടും മനസ്സോടും ശുഭത്തോടും കൂടിയവരാകട്ടെ. നല്ല ദാതാവായ ത്വഷ്ടാവ് സമ്പത്ത് വിതരണം ചെയ്യട്ടെ; ശരീരത്തിലെ ന്യൂനതയുള്ളത് ശുദ്ധമാക്കട്ടെ.
2.25
दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै ।
ऽ अगन्म स्वः ।
सं ज्योतिषाभूम ॥ २.२५ ॥
ദ്യുലോകത്തിൽ വിഷ്ണു ജാഗത ഛന്ദസ്സിനാൽ കാൽവെച്ചു; അവിടെനിന്ന് നമ്മെ വെറുക്കുന്നവൻ, നാം വെറുക്കുന്നവൻ അകറ്റപ്പെട്ടു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ വിഷ്ണു ജാഗത ഛന്ദസ്സിനാൽ കാൽവെച്ചു; അവിടെനിന്ന് നമ്മെ വെറുക്കുന്നവൻ, നാം വെറുക്കുന്നവൻ അകറ്റപ്പെട്ടു. ഭൂമിയിൽ വിഷ്ണു ജാഗത ഛന്ദസ്സിനാൽ കാൽവെച്ചു; അവിടെനിന്ന് നമ്മെ വെറുക്കുന്നവൻ, നാം വെറുക്കുന്നവൻ അകറ്റപ്പെട്ടു. ഈ അന്നത്തിൽനിന്ന്, ഈ സ്ഥിതിക്കായി. നാം സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കട്ടെ. പ്രകാശത്തോടുകൂടിയവരാകട്ടെ.
2.26
स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२६ ॥
നീ സ്വയംഭൂവാണ്, ശ്രേഷ്ഠനാണ്; നീ രശ്മിയാണ്, തേജസ്സ് നൽകുന്നവൻ; എനിക്ക് തേജസ്സ് തരേണമേ. സൂര്യന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്തിൽ, അതിന്റെ പരിക്രമത്തിൽ.
2.27
अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः ।
अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२७ ॥
അഗ്നേ, ഗൃഹപതേ! നിന്നാൽ ഞാൻ നല്ല ഗൃഹപതിയാകട്ടെ; എന്നാൽ നീ ഗൃഹപതിയോടുകൂടി നല്ല ഗൃഹപതിയാകട്ടെ. നമ്മുടെ ഗാർഹപത്യ കർമ്മങ്ങൾ മുറിയാതിരിക്കട്ടെ, നൂറു ശൈത്യകാലങ്ങൾ. സൂര്യന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്തിൽ.
2.28
अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि ।
इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि ॥ २.२८ ॥
അഗ്നേ, വ്രതപതേ! ഞാൻ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു; അത് എന്നാൽ സാധിച്ചു. അത് എനിക്കു സിദ്ധിക്കട്ടെ. ഞാൻ ഇതാണ്; യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ ആരാണോ, അതുതന്നെ ഞാൻ.
2.29
अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा ।
सोमाय पितृमते स्वाहा ।
अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः ॥ २.२९ ॥
കവ്യവാഹനനായ അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. പിതൃമാനായ സോമന് സ്വാഹാ. വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്ന അസുരന്മാരും രക്ഷസ്സുകളും ഓടിക്കപ്പെട്ടു.
2.30
ये रूपाणि प्रतिमुञ्चमाना ऽ असुराः सन्तः स्वधया चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्य् अग्निष्टाँन् लोकात् प्र णुदात्य् अस्मात् ॥ २.३० ॥
രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച് സ്വധയാൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അസുരന്മാർ, പരാപുരവും നിപുരവും വഹിക്കുന്നവർ — അവരെ അഗ്നി ഈ ലോകത്തിൽനിന്ന് ഓടിക്കുന്നു.
2.31
अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् आ वृषायध्वम् ।
अमीमदन्त पितरो यथाभागम् आ वृषायिषत ॥ २.३१ ॥
ഇവിടെ, ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ വിഹിതപ്രകാരം സന്തോഷിക്കുവിൻ; പൂർണ്ണമായി ശക്തി പ്രാപിക്കുവിൻ. പിതൃക്കൾ തങ്ങളുടെ വിഹിതപ്രകാരം സന്തോഷിച്ചു; പൂർണ്ണമായി ശക്തി പ്രാപിച്ചു.
2.32
नमो वः पितरो रसाय नमो वः पितरः शोषाय नमो वः पितरो जीवाय नमो वः पितरः स्वधायै नमो वः पितरो घोराय नमो वः पितरो मन्यवे नमो वः पितरः पितरो नमो वो गृहान्नः पितरो दत्त सतो वः पितरो देष्मैतद्वः पितरो वासः ॥ २.३२ ॥
ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ രസത്തിന് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ശോഷണത്തിന് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ജീവന് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ സ്വധയ്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ഘോരതയ്ക്ക് നമസ്കാരം; ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങളുടെ മന്യുവിന് നമസ്കാരം. ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങൾക്ക് നമസ്കാരം. ഹേ പിതൃക്കളേ, ഞങ്ങളുടെ ഗൃഹങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് നൽകുവിൻ. ഹേ പിതൃക്കളേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇത് — ഈ വസ്ത്രം — ഞങ്ങൾ നൽകും.
2.33
आ धत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ।
यथेह पुरुषो ऽसत् ॥ २.३३ ॥
ഹേ പിതൃക്കളേ, ഗർഭത്തെയും, താമരമാലയണിഞ്ഞ കുമാരനെയും ധരിക്കുവിൻ; ഇവിടെ ഒരു പുരുഷൻ ഉണ്ടാകട്ടെ.
2.34
ऊर्जं वहन्तीर् अमृतं घृतं पयः कीलालं परिस्रुतम् ।
स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन् ॥ २.३४ ॥
ഊർജ്ജം, അമൃതം, നെയ്യ്, പാൽ, കീലാലം എന്നിവ വഹിക്കുന്ന നിങ്ങൾ സ്വധയാണ്; എന്റെ പിതൃക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുവിൻ.