Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

2.1

कृष्णोऽस्य् आखरेष्ठो ऽग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वेदिर् असि बर्हिषे त्वा जुष्टां प्रोक्षामि ।
बर्हिर् असि स्रुग्भ्यस् त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ॥ २.१ ॥

ਤੂੰ ਕਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਗਨੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ; ਸਵੀਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੇਦੀ ਹੈਂ, ਬਰਹਿਸ ਲਈ; ਸਵੀਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਬਰਹਿਸ (ਕੁਸ਼) ਹੈਂ, ਸਰੁਕਾਂ ਲਈ; ਸਵੀਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ।

2.2

अदित्यै व्युन्दनम् असि ।
विष्णो स्तुपो ऽसि ।
ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थां देवेभ्यः ।
भुवपतये स्वाहा ।
भुवनपतये स्वाहा ।
भूतानां पतये स्वाहा ॥ २.२ ॥

ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਵਿਛਾਉਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੂੰ ਗੁੱਛਾ ਹੈਂ। ਉੱਨ ਵਰਗੇ ਕੋਮਲ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਖਾਲੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਭੁਵਃਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਭੁਵਨਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।

2.3

गन्धर्वस् त्वा विश्वावसुः परि दधातु विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽīडितः ।
इन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणो विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ।
मित्रावरुणौ त्वोत्तरतः परि धत्तां ध्रुवेण धर्मणा विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ॥ २.३ ॥

ਗੰਧਰਵ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਫੇਰੇ ਰੱਖੇ, ਸਭ ਦੀ ਅਨਰਥਰਹਿਤਤਾ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ; ਤੂੰ ਪਰਿਧੀ ਹੈਂ, ਅਗਨੀ, ਉਸਤਤ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੀ ਅਨਰਥਰਹਿਤਤਾ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ; ਤੂੰ ਪਰਿਧੀ ਹੈਂ, ਅਗਨੀ, ਉਸਤਤ। ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਫੇਰੇ ਰੱਖਣ, ਅਟੱਲ ਧਰਮ ਨਾਲ; ਸਭ ਦੀ ਅਨਰਥਰਹਿਤਤਾ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ; ਤੂੰ ਪਰਿਧੀ ਹੈਂ, ਅਗਨੀ, ਉਸਤਤ।

2.4

वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
अग्ने बृहन्तम् अध्वरे ॥ २.४ ॥

ਹੇ ਕਵੀ, ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬਾਲਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਤੂੰ।

2.5

समिद् असि ।
सूर्यस् त्वा पुरस्तात् पातु कस्याश् चिद् अभिशस्त्यै ।
सवितुर् बाहू स्थः ।
ऽ ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थं देवेभ्यः ।
ऽ आ त्वा वसवो रुद्रा ऽ आदित्याः सदन्तु ॥ २.५ ॥

ਤੂੰ ਸਮਿਧਾ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ ਅਗਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉੱਨ ਵਾਂਗ ਕੋਮਲ ਤੈਨੂੰ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਵਸੂ, ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।

2.6

घृताच्य् असि जुहूर् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् अस्य् उपभृन् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् असि ध्रुवा नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सदऽ आ सीद ।
प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽआ सीद ।
ध्रुवा ऽ असदन्न् ऋतस्य योनौ ता विष्णो पाहि ।
पाहि यज्ञं ।
पाहि यज्ञपतिम् ।
पाहि मां यज्ञन्यम् ॥ २.६ ॥

ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ, ਜੁਹੂ ਨਾਮ ਨਾਲ; ਇੱਥੇ ਪਿਆਰੇ ਧਾਮ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ, ਉਪਭ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਨਾਲ... ਧ੍ਰੁਵਾ ਨਾਮ ਨਾਲ... ਬੈਠ। ਧ੍ਰੁਵਾਵਾਂ ਰਿਤ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਆਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਯੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਯੱਗਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਯੱਗ-ਯੋਗ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

2.7

अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा सरिष्यन्तं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ।
नमो देवेभ्यः ।
स्वधा पितृभ्यः ।
सुयमे मे भूयास्तम् ॥ २.७ ॥

ਵਾਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵਾਜ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਾਜ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਵਧਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੌਖੇ ਕਾਬੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋ।

2.8

अस्कन्नम् अद्य देवेभ्यऽ आज्यꣳ सं भ्रियासम् ।
अङ्घ्रिणा विष्णो मा त्वाव क्रमिषम् ।
वसुमतीम् अग्ने ते छायाम् उप स्थेषं विष्णो स्थानम् असि ।
इत ऽ इन्द्रो वीर्यम् अकृणोद् ऊर्ध्वो ध्वर ऽआस्थात् ॥ २.८ ॥

ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਾ ਡੁੱਲ੍ਹਿਆ ਘਿਓ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਆਵਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪੈਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਮਿੱਧਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਕੋਲ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਸਥਾਨ ਹੈਂ। ਇਥੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦਿਖਾਇਆ; ਉੱਚਾ ਯਗ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।

2.9

अग्ने वेर् होत्रं वेर् दूत्यम् ।
अवतां त्वां द्यावापृथिवी ।
ऽअव त्वं द्यावापृथिवी स्विष्टकृद् देवेभ्यो इन्द्रऽ आज्येन हविषा भूत् स्वाहा ।
सं ज्योतिषा ज्योतिः ॥ २.९ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹੋਤਾ ਦਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਜਾਣ। ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹੇ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਘਿਓ ਅਤੇ ਹਵਿ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਸਵਾਹਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਿਲੇ।

2.10

मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् ।
अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः ।
ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् ।
अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ॥ २.१० ॥

ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ। ਬੁਲਾਈ ਗਈ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾਵੇ। ਆਗਨੀਧਰ ਤੋਂ ਅਗਨੀ; ਸਵਾਹਾ।

2.11

उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
प्रति गृह्णामि ।
अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि ॥ २.११ ॥

ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਪਿਤਾ ਦਿਓ ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾਉਣ। ਆਗਨੀਧਰ ਤੋਂ ਅਗਨੀ; ਸਵਾਹਾ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।

2.12

एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे ।
तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव ॥ २.१२ ॥

ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਇਸ ਯੱਗ ਨੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨਾਲ ਯੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਉਸ ਨਾਲ ਯੱਗਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

2.13

मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु ।
अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ३ं प्र तिष्ठ ॥ २.१३ ॥

ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਘਿਓ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਇਸ ਯੱਗ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਅਹਿੰਸਕ ਯੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਓਮ, ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ।

2.14

एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व ।
वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि ।
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ॥ २.१४ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਮਿਧਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਵਧ ਅਤੇ ਭਰ ਜਾ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ ਅਤੇ ਭਰੀਏ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਬਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਬਲ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

2.15

अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ।
इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ॥ २.१५ ॥

ਅਗਨੀ-ਸੋਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੈਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ; ਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੂਰ ਭਜਾਉਣ। ਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੈਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ; ਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੂਰ ਭਜਾਉਣ। ਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

2.16

वसुभ्यस् त्वा ।
रुद्रेभ्यस् त्वा ।
आदित्येभ्यस् त्वा ।
सं जानाथां द्यावापृथिवी ।
मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् ।
व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः ।
मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह ।
चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि ॥ २.१६ ॥

ਵਸੂਆਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਰੁਦਰਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਦਿਉਆਪ੍ਰਿਥਵੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ। ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕਣ। ਉਚਾਰਿਆ ਮੰਤਰ ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਫੈਲਾਉਣ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਧੱਬੇਦਾਰ ਮਾਵੋ, ਜਾਓ; ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਧੱਬੇਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਉੱਥੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਲਿਆਵੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹੈਂ; ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

2.17

यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः ।
तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै ।
ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम् ॥ २.१७ ॥

ਹੇ ਦੇਵ ਅਗਨੀ, ਪਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲੁਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੂੰ ਜਿਹੜੀ ਪਰਿਧੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇਂ। ਅਗਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਾਰਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

2.18

सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः ।
इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ।
स्वाहा वाट् ॥ २.१८ ॥

ਤੁਸੀਂ ਸੰਸ੍ਰਵਭਾਗ ਹੋ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੋ, ਪ੍ਰਸਤਰ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਅਤੇ ਪਰਿਧੀ ਦੇਵਤੇ। ਇਸ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਬਰਹਿਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਸ੍ਵਾਹਾ, ਵਾਟ।

2.19

घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् ।
यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व ॥ २.१९ ॥

ਤੁਸੀਂ ਘਿਓ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੂਲੇ ਦੀ ਜੋੜੀ ਹੋ; ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਹੇ ਯਜ્ઞ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ; ਮੇਰੇ ਸੁਯਿਸ਼ਟ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।

2.20

अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः ।
पाहि प्रसित्यै ।
पाहि दुरिष्ट्यै ।
पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु ।
सुषदा योनौ स्वाहा वाट् ।
अग्नये संवेशपतये स्वाहा ।
सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा ॥ २.२० ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਜੇਯ, ਅਤਿ ਤਿੱਖੇ; ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਬੁਰੇ ਯਜ੍ਞ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਰਹਿਤ ਅੰਨ ਦੇ। ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ — ਸਵਾਹਾ, ਵਾਟ। ਗ੍ਰਹਿਪਤੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।

2.21

वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत ।
मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः ॥ २.२१ ॥

ਤੂੰ ਵੇਦ (ਧਨ) ਹੈਂ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਵੇਦ (ਧਨ) ਬਣਿਆ; ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦ (ਧਨ) ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਓ, ਰਾਹ ਲੱਭ ਕੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੋ। ਹੇ ਮਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਦੇਵ, ਇਸ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਯੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।

2.22

सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः ।
सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा ॥ २.२२ ॥

ਇਹ ਬਰਹਿਸ (ਦਰਭ) ਹਵਿ ਅਤੇ ਘਿਓ ਨਾਲ ਸਜੇ; ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ। ਇੰਦਰ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਸਜਾਏ; ਦਿਵਿਆ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਏ — ਸਵਾਹਾ।

2.23

कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति ।
पोषाय ।
रक्षसां भागो ऽसि ॥ २.२३ ॥

ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ। ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਭਾਗ ਹੈਂ।

2.24

सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन ।
त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम् ॥ २.२४ ॥

ਅਸੀਂ ਤੇਜ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਈਏ, ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਈਏ। ਉੱਤਮ ਦਾਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾ ਧਨ ਵੰਡੇ; ਸਰੀਰ ਦਾ ਜੋ ਦੋਸ਼ਯੁਕਤ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ।

2.25

दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै ।
ऽ अगन्म स्वः ।
सं ज्योतिषाभूम ॥ २.२५ ॥

ਦਿਓਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜਾਗਤ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ; ਉੱਥੋਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜਾਗਤ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ; ਉੱਥੋਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜਾਗਤ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ; ਉੱਥੋਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਅੰਨ ਲਈ, ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਪਾਈਏ। ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਈਏ।

2.26

स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२६ ॥

ਤੂੰ ਸਵੈਭੂ ਹੈਂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਿਰਨ ਹੈਂ, ਤੇਜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ ਦੇ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਵਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਚੱਕਰ-ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ।

2.27

अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः ।
अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२७ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ! ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਚੰਗਾ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਬਣਾਂ; ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਸਮੇਤ ਚੰਗਾ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਗਾਰ੍ਹਪਤਯ ਕਰਮ ਅਖੰਡ ਹੋਣ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਵਰਤਨ ਵਿੱਚ।

2.28

अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि ।
इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि ॥ २.२८ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਤਪਤੀ! ਮੈਂ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਆਚਰਣ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਿੱਧ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ।

2.29

अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा ।
सोमाय पितृमते स्वाहा ।
अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः ॥ २.२९ ॥

ਕਵ੍ਯਵਾਹਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਪਿਤ੍ਰਮਾਨ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਭਜਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

2.30

ये रूपाणि प्रतिमुञ्चमाना ऽ असुराः सन्तः स्वधया चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्य् अग्निष्टाँन् लोकात् प्र णुदात्य् अस्मात् ॥ २.३० ॥

ਜਿਹੜੇ ਅਸੁਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸ੍ਵਧਾ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਾਪੁਰ ਅਤੇ ਨਿਪੁਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ — ਅਗਨੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਧੱਕਦਾ ਹੈ।

2.31

अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् आ वृषायध्वम् ।
अमीमदन्त पितरो यथाभागम् आ वृषायिषत ॥ २.३१ ॥

ਇੱਥੇ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੋ। ਪਿਤਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਹੋਏ।

2.32

नमो वः पितरो रसाय नमो वः पितरः शोषाय नमो वः पितरो जीवाय नमो वः पितरः स्वधायै नमो वः पितरो घोराय नमो वः पितरो मन्यवे नमो वः पितरः पितरो नमो वो गृहान्नः पितरो दत्त सतो वः पितरो देष्मैतद्वः पितरो वासः ॥ २.३२ ॥

ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਵਧਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਘੋਰਤਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਯੂ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਹੈ ਉਹ ਦਿਓ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ — ਇਹ ਵਸਤਰ — ਅਸੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ।

2.33

आ धत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ।
यथेह पुरुषो ऽसत् ॥ २.३३ ॥

ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਗਰਭ ਨੂੰ, ਕਮਲ-ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੋ; ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਵੇ।

2.34

ऊर्जं वहन्तीर् अमृतं घृतं पयः कीलालं परिस्रुतम् ।
स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन् ॥ २.३४ ॥

ਊਰਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਘੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਕੀਲਾਲ ਢੋਣ ਵਾਲੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਧਾ ਹੋ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।