Yajurveda · Adhyāya 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1
कृष्णोऽस्य् आखरेष्ठो ऽग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वेदिर् असि बर्हिषे त्वा जुष्टां प्रोक्षामि ।
बर्हिर् असि स्रुग्भ्यस् त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ॥ २.१ ॥
Du bist schwarz, für Agni erwählt; ich besprenge dich, den Angenommenen. Du bist die Vedi, für das Barhis; ich besprenge dich, die Angenommene. Du bist das Barhis (heiliges Gras), für die Srugs; ich besprenge dich, den Angenommenen.
2.2
अदित्यै व्युन्दनम् असि ।
विष्णो स्तुपो ऽसि ।
ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थां देवेभ्यः ।
भुवपतये स्वाहा ।
भुवनपतये स्वाहा ।
भूतानां पतये स्वाहा ॥ २.२ ॥
Du bist das Ausbreitungsgerät für Aditi. O Viṣṇu, du bist der Büschel. Weich wie Wolle breite ich dich aus, gut sitzend für die Götter. Svāhā dem Herrn der Erde. Svāhā dem Herrn der Welten. Svāhā dem Herrn der Wesen.
2.3
गन्धर्वस् त्वा विश्वावसुः परि दधातु विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽīडितः ।
इन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणो विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ।
मित्रावरुणौ त्वोत्तरतः परि धत्तां ध्रुवेण धर्मणा विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ॥ २.३ ॥
Möge der Gandharva Viśvāvasu dich ringsum legen, zur Unversehrtheit aller und des Opferherrn; du bist der Umfriedungsstab, Agni, gepriesen. Du bist der rechte Arm Indras, zur Unversehrtheit aller und des Opferherrn; du bist der Umfriedungsstab, Agni, gepriesen. Mögen Mitra und Varuṇa dich von Norden her ringsum legen, mit der festen Ordnung; zur Unversehrtheit aller und des Opferherrn; du bist der Umfriedungsstab, Agni, gepriesen.
2.4
वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
अग्ने बृहन्तम् अध्वरे ॥ २.४ ॥
O Seher, Vītihotra, wir entzünden dich leuchtend. O Agni, mächtig beim Opfer.
2.5
समिद् असि ।
सूर्यस् त्वा पुरस्तात् पातु कस्याश् चिद् अभिशस्त्यै ।
सवितुर् बाहू स्थः ।
ऽ ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थं देवेभ्यः ।
ऽ आ त्वा वसवो रुद्रा ऽ आदित्याः सदन्तु ॥ २.५ ॥
Du bist das Feuerholz. Die Sonne möge dich von vorn vor jedem Tadel schützen. Du bist die Arme des Savitṛ. Für die Götter breite ich dich aus, weich wie Wolle, wohl gesetzt. Mögen die Vasus, Rudras und Ādityas sich auf dich setzen.
2.6
घृताच्य् असि जुहूर् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् अस्य् उपभृन् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् असि ध्रुवा नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सदऽ आ सीद ।
प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽआ सीद ।
ध्रुवा ऽ असदन्न् ऋतस्य योनौ ता विष्णो पाहि ।
पाहि यज्ञं ।
पाहि यज्ञपतिम् ।
पाहि मां यज्ञन्यम् ॥ २.६ ॥
Du bist Ghṛtāci, Juhū genannt; hier, aus deiner lieben Wohnstatt, setze dich auf den lieben Sitz. Du bist Ghṛtāci, Upabhṛt genannt; hier... setz dich. Du bist Ghṛtāci, Dhruvā genannt; hier... setz dich. Aus deiner lieben Wohnstatt setz dich auf den lieben Sitz. Die festen haben sich im Schoß der kosmischen Ordnung niedergelassen. O Viṣṇu, beschütze sie. Beschütze das Opfer. Beschütze den Herrn des Opfers. Beschütze mich, der zum Opfer taugt.
2.7
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा सरिष्यन्तं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ।
नमो देवेभ्यः ।
स्वधा पितृभ्यः ।
सुयमे मे भूयास्तम् ॥ २.७ ॥
O Agni, Gewinner des vāja, dich, der zum vāja aufbrechen wird und ihn gewonnen hat, reinige ich. Gruß den Göttern. Svadhā den Vätern. Sei für mich leicht zu lenken.
2.8
अस्कन्नम् अद्य देवेभ्यऽ आज्यꣳ सं भ्रियासम् ।
अङ्घ्रिणा विष्णो मा त्वाव क्रमिषम् ।
वसुमतीम् अग्ने ते छायाम् उप स्थेषं विष्णो स्थानम् असि ।
इत ऽ इन्द्रो वीर्यम् अकृणोद् ऊर्ध्वो ध्वर ऽआस्थात् ॥ २.८ ॥
Heute möge ich das Ghee für die Götter unverschüttet gut herbeibringen. O Viṣṇu, möge ich dich nicht mit dem Fuß treten. O Agni, möge ich an deinem gutbesitzten Schatten stehen. O Viṣṇu, du bist der Ort. Von hier aus zeigte Indra seine Kraft; das aufrechte Opfer stand fest.
2.9
अग्ने वेर् होत्रं वेर् दूत्यम् ।
अवतां त्वां द्यावापृथिवी ।
ऽअव त्वं द्यावापृथिवी स्विष्टकृद् देवेभ्यो इन्द्रऽ आज्येन हविषा भूत् स्वाहा ।
सं ज्योतिषा ज्योतिः ॥ २.९ ॥
O Agni, kenne das Amt des hotṛ und das des Boten. Himmel und Erde mögen dich schützen. O Himmel und Erde, schützt auch ihr von unten; für die Götter sei Indra mit Ghee und Opfergabe, als svistakṛt-Opfer. Svāhā. Möge Licht sich mit Licht verbinden.
2.10
मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् ।
अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः ।
ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् ।
अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ॥ २.१० ॥
Indra, lege diese Lebenskraft in mich. Mögen die Reichen uns begleiten. Mögen unsere Wünsche erfüllt werden, unsere Segnungen wahr sein. Möge die angerufene Mutter Erde mich zu sich rufen. Agni vom Āgnīdhra; svāhā.
2.11
उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
प्रति गृह्णामि ।
अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि ॥ २.११ ॥
Möge der angerufene Vater Himmel mich zu sich rufen. Agni vom Āgnīdhra; svāhā. Auf den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins, mit den Händen Pūṣans, nehme ich dich an. Mit dem Mund Agnis esse ich dich.
2.12
एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे ।
तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव ॥ २.१२ ॥
O Gott Savitṛ, dieses Opfer verkünden sie für Bṛhaspati, für den Priester. Durch es schütze das Opfer, schütze den Herrn des Opfers, schütze mich.
2.13
मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु ।
अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ३ं प्र तिष्ठ ॥ २.१३ ॥
Möge die Schnelle des Geistes sich am geklärten Butter erfreuen. Möge Bṛhaspati dieses Opfer ausdehnen; möge er dieses unversehrte Opfer fest begründen. Mögen alle Viśvedevas hier sich freuen. Om, tritt vor.
2.14
एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व ।
वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि ।
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ॥ २.१४ ॥
O Agni, dies ist dein Feuerholz; dadurch wachse und fülle dich. Mögen auch wir wachsen und uns füllen. O Agni, Sieger über die Beute, der du mit Kraft vorangeschritten bist, ich salbe dich gründlich.
2.15
अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ।
इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ॥ २.१५ ॥
Der hohen Sieg von Agni und Soma nachfolgend, siege ich; durch den Antrieb der Kraft schreite ich voran. Mögen Agni und Soma ihn vertreiben, der uns hasst und den wir hassen. Durch den Antrieb der Kraft treibe ich ihn fort. Der hohen Sieg von Indra und Agni nachfolgend, siege ich; durch den Antrieb der Kraft schreite ich voran. Mögen Indra und Agni ihn vertreiben, der uns hasst und den wir hassen. Durch den Antrieb der Kraft treibe ich ihn fort.
2.16
वसुभ्यस् त्वा ।
रुद्रेभ्यस् त्वा ।
आदित्येभ्यस् त्वा ।
सं जानाथां द्यावापृथिवी ।
मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् ।
व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः ।
मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह ।
चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि ॥ २.१६ ॥
Für die Vasus, dich. Für die Rudras, dich. Für die Ādityas, dich. Mögen Dyāvāpṛthivī einander erkennen. Mögen Mitra und Varuṇa dich mit Regen bedecken. Mögen sie den gesprochenen Vers als Nahrung ausbreiten. Gefleckte Mütter der Maruts, geht; die unfruchtbare Kuh werde gefleckt und gehe zum Himmel, und bringe uns von dort Regen. Agni, du bist der Beschützer des Augenlichts; beschütze mein Augenlicht.
2.17
यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः ।
तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै ।
ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम् ॥ २.१७ ॥
O Gott Agni, jenen Umfriedungsstab, den du, von den Paṇis verborgen, ringsum aufgestellt hast, bringe ich dir als Gabe der Gunst, damit du dich nicht von mir abwendest. Der liebe Pfad des Agni ist verborgen.
2.18
सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः ।
इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ।
स्वाहा वाट् ॥ २.१८ ॥
Ihr seid die Teilhaber des fließenden Anteils, ihr Großen, die auf dem gestreuten Gras stehen, und Götter des Umfriedungsstabes. Diese Rede preisend, mögen alle Götter, sich auf dieses heilige Gras setzend, sich freuen. Svāhā, vāṭ.
2.19
घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् ।
यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व ॥ २.१९ ॥
Ihr seid die Schmelzbutter-Strömenden, das Joch-Paar; schützt. Ihr seid in der Gunst; setzt Gunst in mich. O Opfer, dir Verehrung; nahe dem Opfer, steh fest im Heil; steh fest in meinem wohlvollzogenen Ritual.
2.20
अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः ।
पाहि प्रसित्यै ।
पाहि दुरिष्ट्यै ।
पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु ।
सुषदा योनौ स्वाहा वाट् ।
अग्नये संवेशपतये स्वाहा ।
सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा ॥ २.२० ॥
O Agni, unversehrbarer, schärfster; schütze mich. Schütze vor dem Blitz. Schütze vor der Schlinge. Schütze vor dem schlecht vollzogenen Opfer. Schütze vor böser Gesinnung; mache unsere Speise giftfrei. An der wohl gesetzten Stätte — svāhā, vāṭ. Svāhā dem Agni, Herrn der Wohnung. Svāhā der Sarasvatī, Spenderin des Ruhmes.
2.21
वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत ।
मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः ॥ २.२१ ॥
Du bist der Reichtum (veda), durch den du erkennst, o Gott; du wurdest den Göttern zum Reichtum; so werde mir Reichtum. O Götter, Wegkundige, habt den Weg gefunden, geht den Weg. O Herr des Geistes, o Gott, svāhā diesem Opfer; setze es in den Wind.
2.22
सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः ।
सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा ॥ २.२२ ॥
Möge dieses barhis (heilige Gras) mit Opfergabe und Schmelzbutter geschmückt werden; mit den Ādityas, den Vasus und den Maruts geschmückt werden. Möge Indra es mit allen Göttern schmücken; möge es zum himmlischen Firmament gehen — svāhā.
2.23
कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति ।
पोषाय ।
रक्षसां भागो ऽसि ॥ २.२३ ॥
Wer dich löst, der löst dich; für wen er dich löst, für den löst er dich. Zur Nahrung. Du bist der Anteil der Dämonen (rakṣas).
2.24
सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन ।
त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम् ॥ २.२४ ॥
Mögen wir mit Glanz und Nahrung vereint sein, mit Körpern, mit Geist und Heil (śiva). Möge Tvaṣṭṛ, der gute Geber, Reichtum verteilen; möge er reinigen, was am Körper mangelhaft ist.
2.25
दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै ।
ऽ अगन्म स्वः ।
सं ज्योतिषाभूम ॥ २.२५ ॥
Am Himmel schritt Viṣṇu mit dem Metrum Jagatī aus; von dort wurde entfernt, wer uns hasst und den wir hassen. Im Luftraum (antarikṣa) schritt Viṣṇu mit dem Metrum Jagatī aus; von dort wurde entfernt, wer uns hasst und den wir hassen. Auf der Erde schritt Viṣṇu mit dem Metrum Jagatī aus; von dort wurde entfernt, wer uns hasst und den wir hassen. Von dieser Speise, für diese Grundlage. Mögen wir den Himmel (svar) erlangen. Mögen wir mit Licht vereint werden (jyotis).
2.26
स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२६ ॥
Du bist selbstseiend, der Beste; du bist der Strahl, der Geber des Glanzes. Gib mir Glanz. Im Bezirk der Sonne, auf ihrem kreisenden Weg.
2.27
अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः ।
अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२७ ॥
O Agni, Herr des Hauses! Durch dich möge ich ein guter Hausherr werden; durch mich mögest du mit dem Hausherrn ein guter Hausherr werden. Unsere häuslichen Pflichten mögen ungebrochen sein, hundert Winter lang. Im Bezirk der Sonne, auf ihrem kreisenden Weg.
2.28
अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि ।
इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि ॥ २.२८ ॥
O Agni, Herr der Gelübde! Ich habe das Gelübde eingehalten; ich vermochte es. Es möge sich für mich erfüllen. Ich bin dieser; was ich wirklich bin, das bin ich.
2.29
अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा ।
सोमाय पितृमते स्वाहा ।
अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः ॥ २.२९ ॥
Svāhā dem Agni Kavyavāhana. Svāhā dem Soma Pitṛmat. Die Asuras und Rakṣas, die am Altar sitzen, sind vertrieben worden.
2.30
ये रूपाणि प्रतिमुञ्चमाना ऽ असुराः सन्तः स्वधया चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्य् अग्निष्टाँन् लोकात् प्र णुदात्य् अस्मात् ॥ २.३० ॥
Die Asuras, die, Gestalten annehmend, durch die Opfergabe umherziehen, die die Festungen des Fernen und des Nahen tragen — Agni treibt sie aus dieser Welt fort.
2.31
अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् आ वृषायध्वम् ।
अमीमदन्त पितरो यथाभागम् आ वृषायिषत ॥ २.३१ ॥
Hier, o Väter, erfreut euch nach eurem Anteil; werdet völlig gestärkt. Die Väter erfreuten sich nach ihrem Anteil; sie wurden völlig gestärkt.
2.32
नमो वः पितरो रसाय नमो वः पितरः शोषाय नमो वः पितरो जीवाय नमो वः पितरः स्वधायै नमो वः पितरो घोराय नमो वः पितरो मन्यवे नमो वः पितरः पितरो नमो वो गृहान्नः पितरो दत्त सतो वः पितरो देष्मैतद्वः पितरो वासः ॥ २.३२ ॥
Gruß euch, o Väter, für euren Saft; Gruß euch, o Väter, für euer Vertrocknen; Gruß euch, o Väter, für das Leben; Gruß euch, o Väter, für die Svadhā; Gruß euch, o Väter, für eure Wildheit; Gruß euch, o Väter, für euren Zorn. Gruß euch, o Väter. O Väter, gebt unseren Häusern, was ist. O Väter, wir werden euch dies geben — dieses Gewand.
2.33
आ धत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ।
यथेह पुरुषो ऽसत् ॥ २.३३ ॥
Haltet, o Väter, den Embryo, den mit Lotus bekränzten Knaben, damit hier ein Mann sei.
2.34
ऊर्जं वहन्तीर् अमृतं घृतं पयः कीलालं परिस्रुतम् ।
स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन् ॥ २.३४ ॥
Die ihr Kraft, unsterblichen Nektar, Ghee, Milch und den fließenden Trank tragt, ihr seid Svadhā; erquickt meine Väter.