યજુર્વેદ · અધ્યાય 2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1
कृष्णोऽस्य् आखरेष्ठो ऽग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वेदिर् असि बर्हिषे त्वा जुष्टां प्रोक्षामि ।
बर्हिर् असि स्रुग्भ्यस् त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ॥ २.१ ॥
તું કાળો છે, અગ્નિ માટે પસંદ થયેલો; સ્વીકૃત તને હું પ્રોક્ષણ કરું છું. તું વેદિ છે, બર્હિષ માટે; સ્વીકૃત તને હું પ્રોક્ષણ કરું છું. તું બર્હિઃ (દર્ભ) છે, સ્રુક માટે; સ્વીકૃત તને હું પ્રોક્ષણ કરું છું.
2.2
अदित्यै व्युन्दनम् असि ।
विष्णो स्तुपो ऽसि ।
ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थां देवेभ्यः ।
भुवपतये स्वाहा ।
भुवनपतये स्वाहा ।
भूतानां पतये स्वाहा ॥ २.२ ॥
તું અદિતિ માટે પાથરવાનું સાધન છે. હે વિષ્ણુ, તું ગુચ્છો છે. ઊન જેવા કોમળ તને દેવો માટે સુખપૂર્વક બેસે તેમ હું પાથરું છું. ભુવઃપતિને સ્વાહા. ભુવનપતિને સ્વાહા. ભૂતોના પતિને સ્વાહા.
2.3
गन्धर्वस् त्वा विश्वावसुः परि दधातु विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽīडितः ।
इन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणो विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ।
मित्रावरुणौ त्वोत्तरतः परि धत्तां ध्रुवेण धर्मणा विश्वस्यारिष्ट्यै यजमानस्य परिधिर् अस्य् अग्निर् इड ऽ ईडितः ॥ २.३ ॥
ગંધર્વ વિશ્વાવસુ તને ચોતરફ મૂકો, સર્વની અનર્થરહિતતા અને યજમાન માટે; તું પરિધિ છે, અગ્નિ, સ્તુત. તું ઇન્દ્રની જમણી ભુજા છે, સર્વની અનર્થરહિતતા અને યજમાન માટે; તું પરિધિ છે, અગ્નિ, સ્તુત. મિત્રાવરુણ ઉત્તરથી તને ચોતરફ મૂકો, સ્થિર ધર્મથી; સર્વની અનર્થરહિતતા અને યજમાન માટે; તું પરિધિ છે, અગ્નિ, સ્તુત.
2.4
वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
अग्ने बृहन्तम् अध्वरे ॥ २.४ ॥
હે કવિ, વીતિહોત્ર, તને તેજસ્વી રૂપે અમે પ્રજ્વલિત કરીએ છીએ. હે અગ્નિ, યજ્ઞમાં મહાન એવા તને.
2.5
समिद् असि ।
सूर्यस् त्वा पुरस्तात् पातु कस्याश् चिद् अभिशस्त्यै ।
सवितुर् बाहू स्थः ।
ऽ ऊर्णम्रदसं त्वा स्तृणामि स्वासस्थं देवेभ्यः ।
ऽ आ त्वा वसवो रुद्रा ऽ आदित्याः सदन्तु ॥ २.५ ॥
તું સમિધ છે. સૂર્ય આગળથી કોઈપણ નિંદાથી તારું રક્ષણ કરે. તું સવિતાના બે બાહુ છે. દેવો માટે ઊનની જેમ કોમળ તને હું પાથરું છું. વસુઓ, રુદ્રો, આદિત્યો તારા પર બિરાજો.
2.6
घृताच्य् असि जुहूर् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् अस्य् उपभृन् नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽ आ सीद ।
घृताच्य् असि ध्रुवा नाम्ना सेदं प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सदऽ आ सीद ।
प्रियेण धाम्ना प्रियꣳ सद ऽआ सीद ।
ध्रुवा ऽ असदन्न् ऋतस्य योनौ ता विष्णो पाहि ।
पाहि यज्ञं ।
पाहि यज्ञपतिम् ।
पाहि मां यज्ञन्यम् ॥ २.६ ॥
તું ઘૃતાચી છે, જુહૂ નામે; અહીં પ્રિય ધામથી પ્રિય આસન પર બિરાજ. તું ઘૃતાચી છે, ઉપભૃત નામે... ધ્રુવા નામે... બિરાજ. ધ્રુવાઓ ઋતના ગર્ભમાં બેઠી. હે વિષ્ણુ, તેમનું રક્ષણ કર. યજ્ઞનું રક્ષણ કર. યજ્ઞપતિનું રક્ષણ કર. યજ્ઞયોગ્ય એવા મારું રક્ષણ કર.
2.7
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा सरिष्यन्तं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ।
नमो देवेभ्यः ।
स्वधा पितृभ्यः ।
सुयमे मे भूयास्तम् ॥ २.७ ॥
વાજને જીતનારા અગ્નિ, વાજ તરફ જવાના અને વાજ જીતેલા તને હું શુદ્ધ કરું છું. દેવોને નમસ્કાર. પિતૃઓને સ્વધા. મારા માટે સહેલાઈથી નિયંત્રિત થનારા થાઓ.
2.8
अस्कन्नम् अद्य देवेभ्यऽ आज्यꣳ सं भ्रियासम् ।
अङ्घ्रिणा विष्णो मा त्वाव क्रमिषम् ।
वसुमतीम् अग्ने ते छायाम् उप स्थेषं विष्णो स्थानम् असि ।
इत ऽ इन्द्रो वीर्यम् अकृणोद् ऊर्ध्वो ध्वर ऽआस्थात् ॥ २.८ ॥
આજે દેવો માટે ન ઢોળાયેલું ઘી સારી રીતે લાવું. હે વિષ્ણુ, પગથી હું તને કચડું નહીં. હે અગ્નિ, ધનથી ભરેલી તારી છાયા પાસે હું ઊભો રહું. હે વિષ્ણુ, તું સ્થાન છે. અહીંથી ઇન્દ્રે પરાક્રમ કર્યું; ઊર્ધ્વ યજ્ઞ ઊભો થયો.
2.9
अग्ने वेर् होत्रं वेर् दूत्यम् ।
अवतां त्वां द्यावापृथिवी ।
ऽअव त्वं द्यावापृथिवी स्विष्टकृद् देवेभ्यो इन्द्रऽ आज्येन हविषा भूत् स्वाहा ।
सं ज्योतिषा ज्योतिः ॥ २.९ ॥
હે અગ્નિ, હોતાનું કાર્ય અને દૂતનું કાર્ય તું જાણ. દ્યાવાપૃથિવી તારી રક્ષા કરે. હે દ્યાવાપૃથિવી, તમે પણ નીચે રક્ષા કરો; સ્વિષ્ટકૃત્ દેવો માટે ઇન્દ્ર ઘી અને હવિથી થાઓ. સ્વાહા. પ્રકાશથી પ્રકાશ મળે.
2.10
मयीदम् इन्द्र ऽइन्द्रियं दधात्व् अस्मान् रायो मघवानः सचन्ताम् ।
अस्माकꣳ सन्त्व् आशिषः सत्या नः सन्त्व् आशिषः ।
ऽउपहूता पृथिवी मातोप मां पृथिवी माता ह्वयताम् ।
अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ॥ २.१० ॥
ઇન્દ્ર, મારામાં આ ઇન્દ્રિયશક્તિ સ્થાપો. ધનવાન લોકો અમારી સાથે જોડાય. અમારી આશાઓ પૂર્ણ થાઓ, અમારા આશીર્વાદ સત્ય થાઓ. આહૂત પૃથ્વીમાતા મને પાસે બોલાવો. આગ્નીધ્રથી અગ્નિ; સ્વાહા.
2.11
उपहूतो द्यौष् पितोप मां द्यौष् पिता ह्वयताम् अग्निर् आग्नीध्रात् स्वाहा ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
प्रति गृह्णामि ।
अग्नेष् ट्वास्येन प्राश्नामि ॥ २.११ ॥
આહૂત પિતા દ્યૌ મને પાસે બોલાવો. આગ્નીધ્રથી અગ્નિ; સ્વાહા. સવિતા દેવની પ્રેરણાથી, અશ્વિનોની ભુજાઓથી, પૂષણના હાથોથી તને ગ્રહણ કરું છું. અગ્નિના મુખથી તને ખાઉં છું.
2.12
एतं ते देव सवितर् यज्ञं प्राहुर् बृहस्पतये ब्रह्मणे ।
तेन यज्ञम् अव तेन यज्ञपतिं तेन माम् अव ॥ २.१२ ॥
હે દેવ સવિતા, આ યજ્ઞને તેઓ બૃહસ્પતિ અને બ્રહ્માને માટે કહે છે. તેનાથી યજ્ઞનું રક્ષણ કર, તેનાથી યજ્ઞપતિનું રક્ષણ કર, તેનાથી મારું રક્ષણ કર.
2.13
मनो जूतिर् जुषताम् आज्यस्य बृहस्पतिर् यज्ञम् इमं तनोतु ।
अरिष्टं यज्ञꣳ सम् इमं दधातु विश्वे देवासऽ इह मादयन्ताम् ओ३ं प्र तिष्ठ ॥ २.१३ ॥
મનની ગતિ આજ્યનું સેવન કરે. બૃહસ્પતિ આ યજ્ઞનો વિસ્તાર કરે. આ નિર્વિઘ્ન યજ્ઞને સારી રીતે સ્થાપિત કરે. બધા વિશ્વેદેવો અહીં આનંદ પામે. ઓમ, આગળ ઊભો રહે.
2.14
एषा तेऽ अग्ने समित् तया वर्धस्व चा च प्यायस्व ।
वर्धिषीमहि च वयम् आ च प्यासिषीमहि ।
अग्ने वाजजिद् वाजं त्वा ससृवाꣳसं वाजजितꣳ सं मार्ज्मि ॥ २.१४ ॥
હે અગ્નિ, આ તારી સમિધા છે; તેનાથી વૃદ્ધિ પામ અને પૂર્ણ થા. અમે પણ વૃદ્ધિ પામીએ અને પૂર્ણ થઈએ. હે અગ્નિ, બળજિત, બળ સાથે આગળ વધેલા તને હું સારી રીતે શુદ્ધ કરું છું.
2.15
अग्नीषोमयोर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
अग्नीषोमौ तम् अपनुदतां योऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ।
इन्द्राग्न्योर् उज्जितिम् अनूज्जेषं वाजस्य मा प्रसवेन प्रोहामि ।
इन्द्राग्नी तम् अप नुदतां यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मो वाजस्यैनं प्रसवेनापोहामि ॥ २.१५ ॥
અગ્નિ-સોમના ઉત્કૃષ્ટ વિજયને અનુસરીને હું જીતું છું; બળની પ્રેરણાથી આગળ વધું છું. જે આપણને દ્વેષ કરે છે અને જેને આપણે દ્વેષ કરીએ છીએ, તેને અગ્નિ અને સોમ દૂર હાંકી કાઢો. બળની પ્રેરણાથી હું આને દૂર કરું છું. ઇન્દ્ર-અગ્નિના ઉત્કૃષ્ટ વિજયને અનુસરીને હું જીતું છું; બળની પ્રેરણાથી આગળ વધું છું. જે આપણને દ્વેષ કરે છે અને જેને આપણે દ્વેષ કરીએ છીએ, તેને ઇન્દ્ર અને અગ્નિ દૂર હાંકી કાઢો. બળની પ્રેરણાથી હું આને દૂર કરું છું.
2.16
वसुभ्यस् त्वा ।
रुद्रेभ्यस् त्वा ।
आदित्येभ्यस् त्वा ।
सं जानाथां द्यावापृथिवी ।
मित्रावरुणौ त्वा वृष्ट्यावताम् ।
व्यन्तु वयो क्तꣳ रिहाणाः ।
मरुतां पृषतीर् गच्छ वशा पृश्निर् भूत्वा दिवं गच्छ ततो नो वृष्टिम् आ वह ।
चक्षुष्पा ऽअग्ने ऽसि चक्षुर् मे पाहि ॥ २.१६ ॥
વસુઓ માટે તને. રુદ્રો માટે તને. આદિત્યો માટે તને. દ્યાવાપૃથિવી એકબીજાને જાણો. મિત્રાવરુણો તને વર્ષાથી આવરી લો. ઉચ્ચારેલા મંત્રને તેઓ પોષણ તરીકે ફેલાવો. મરુતોની ટપકાંવાળી માતાઓ, જાઓ; વાંઝ ગાય ટપકાંવાળી થઈ સ્વર્ગે જાઓ, ત્યાંથી અમારા માટે વર્ષા લાવો. હે અગ્નિ, તું આંખોનો રક્ષક છે; મારી આંખોનું રક્ષણ કર.
2.17
यं परिधिं पर्यधत्थाऽ अग्ने देव पणिभिर् गुह्यमानः ।
तं तऽ एतम् अनु जोषं भराम्य् नेत् त्वद् अपचेतयातै ।
ऽअग्नेः प्रियं पाथोऽपीतम् ॥ २.१७ ॥
હે દેવ અગ્નિ, પણિઓ દ્વારા છુપાયેલો છતાં તેં ચારેબાજુ મૂકેલી તે પરિધિને, તારા પ્રત્યેના પ્રેમથી હું તારા માટે આ લાવું છું; જેથી તું મારાથી દૂર ન થાય. અગ્નિનો પ્રિય માર્ગ છુપાયેલો છે.
2.18
सꣳस्रवभागा स्थेषा बृहन्तः प्रस्तरेष्ठाः परिधेयाश् च देवाः ।
इमां वाचम् अभि विश्वे गृणन्त ऽआसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ।
स्वाहा वाट् ॥ २.१८ ॥
તમે સંસ્રવભાગ છો; હે મહાન દેવો, પ્રસ્તર પર સ્થિત અને પરિધિના દેવો. આ વાણીની સર્વ દેવો સ્તુતિ કરતાં, આ બર્હિ પર બેસીને આનંદ કરો. સ્વાહા, વાટ્.
2.19
घृताची स्थो धुर्यौ पातꣳ सुम्ने स्थः सुम्ने मा धत्तम् ।
यज्ञ नमश् च तऽ उप च यज्ञस्य शिवे सं तिष्ठस्व स्विष्टे मे संतिष्ठस्व ॥ २.१९ ॥
તમે ઘી વહાવનારા, ધૂંસરીની જોડી છો; રક્ષણ કરો. તમે કૃપામાં છો, કૃપા મારામાં સ્થાપો. હે યજ્ઞ, તને નમસ્કાર; યજ્ઞની સમીપે, કલ્યાણકારી રીતે સ્થિર રહો; મારા સુયિષ્ટ યજ્ઞમાં સ્થિર રહો.
2.20
अग्नेऽ दब्धायो ऽशीतम पाहि मा दिद्योः ।
पाहि प्रसित्यै ।
पाहि दुरिष्ट्यै ।
पाहि दुरद्मन्याऽ अविषं नः पितुं कृणु ।
सुषदा योनौ स्वाहा वाट् ।
अग्नये संवेशपतये स्वाहा ।
सरस्वत्यै यशोभगिन्यै स्वाहा ॥ २.२० ॥
હે અગ્નિ, અજેય, અતિ તીક્ષ્ણ; મારું રક્ષણ કર. વીજળીથી રક્ષણ કર. ફાંસાથી રક્ષણ કર. દુષ્ટ યજ્ઞથી રક્ષણ કર. દુષ્ટ વિચારથી; અમને વિષરહિત અન્ન બનાવ. સારી રીતે બેઠેલા સ્થાનમાં — સ્વાહા, વાટ્. ગૃહપતિ અગ્નિને સ્વાહા. યશ આપનારી સરસ્વતીને સ્વાહા.
2.21
वेदो ऽसि येन त्वं देव वेद देवेभ्यो वेदोऽ भवस् तेन मह्यं वेदो भूयाः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुम् इत ।
मनसस् पतऽ इमं देव यज्ञꣳ स्वाहा वाते धाः ॥ २.२१ ॥
તું વેદ (સંપત્તિ) છે; જેનાથી હે દેવ, તું જાણે છે; દેવોને માટે તું વેદ (સંપત્તિ) થયો; તેનાથી મારા માટે વેદ (સંપત્તિ) થા. હે દેવો, માર્ગ જાણનારા, માર્ગ મેળવીને માર્ગે ચાલો. હે મનના સ્વામી, હે દેવ, આ યજ્ઞને સ્વાહા; વાયુમાં સ્થાપો.
2.22
सं बर्हिर् अङ्क्ताꣳ हविषा घृतेन सम् आदित्यैर् वसुभिः सं मरुद्भिः ।
सम् इन्द्रो विश्वदेवेभिर् अङ्क्तां दिव्यं नभो गच्छतु यत् स्वाहा ॥ २.२२ ॥
આ બર્હિસ (દર્ભ) હવિ અને ઘીથી શણગારાય; આદિત્યો, વસુઓ અને મરુતો સાથે શણગારાય. ઇન્દ્ર વિશ્વદેવો સાથે તેને શણગારે; દિવ્ય આકાશે જાય — સ્વાહા.
2.23
कस् त्वा वि मुञ्चति स त्वा वि मुञ्चति कस्मै त्वा वि मुञ्चति तस्मै त्वा वि मुञ्चति ।
पोषाय ।
रक्षसां भागो ऽसि ॥ २.२३ ॥
જે તને મુક્ત કરે છે, તે તને મુક્ત કરે છે; જેના માટે તને મુક્ત કરે છે, તેના માટે તને મુક્ત કરે છે. પોષણ માટે. તું રાક્ષસોનો ભાગ છે.
2.24
सं वर्चसा पयसा सं तनूभिर् अगन्महि मनसा सꣳ शिवेन ।
त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायोऽ नुमार्ष्टु तन्वो यद् विलिष्टम् ॥ २.२४ ॥
અમે તેજ અને દૂધથી યુક્ત થઈએ, શરીરોથી, મન અને કલ્યાણથી યુક્ત થઈએ. ઉત્તમ દાતા ત્વષ્ટા ધન વહેંચે; શરીરનું જે દોષયુક્ત છે તેને શુદ્ધ કરે.
2.25
दिवि विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अन्तरिक्षे विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो योऽ स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
पृथिव्यां विष्णुर् व्यक्रꣳस्त जागतेन छन्दसा ततो निर्भक्तो यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ।
अस्माद् ऽअन्नादस्यै प्रतिष्ठायै ।
ऽ अगन्म स्वः ।
सं ज्योतिषाभूम ॥ २.२५ ॥
દ્યુલોકમાં વિષ્ણુએ જાગત છંદથી પગ મૂક્યો; ત્યાંથી જે આપણને દ્વેષ કરે છે અને જેને આપણે દ્વેષ કરીએ છીએ, તે દૂર કરાયો. અંતરિક્ષમાં વિષ્ણુએ જાગત છંદથી પગ મૂક્યો; ત્યાંથી જે આપણને દ્વેષ કરે છે અને જેને આપણે દ્વેષ કરીએ છીએ, તે દૂર કરાયો. પૃથ્વી પર વિષ્ણુએ જાગત છંદથી પગ મૂક્યો; ત્યાંથી જે આપણને દ્વેષ કરે છે અને જેને આપણે દ્વેષ કરીએ છીએ, તે દૂર કરાયો. આ અન્નથી, આ પ્રતિષ્ઠા માટે. અમે સ્વર્ગ પામીએ. અમે પ્રકાશથી યુક્ત થઈએ.
2.26
स्वयम्भूर् असि श्रेष्ठो रश्मिर् ऽवर्चोदा असि वर्चो मे देहि ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२६ ॥
તું સ્વયંભૂ છે, શ્રેષ્ઠ છે; તું કિરણ છે, તેજ આપનાર છે; મને તેજ આપ. સૂર્યના આવર્તનમાં, તેના ચક્રમાર્ગમાં.
2.27
अग्ने गृहपते सुगृहपतिस् त्वयाऽग्ने ऽहं गृहपतिना भूयासꣳ सुगृहपतिस् त्वं मयाऽग्ने गृहपतिना भूयाः ।
अस्थूरि णौ गार्हपत्यानि सन्तु शतꣳ हिमाः ।
सूर्यस्यावृतम् अन्व् आवर्ते ॥ २.२७ ॥
હે અગ્નિ, ગૃહપતિ! તારા દ્વારા હું સારો ગૃહપતિ બનું; મારા દ્વારા તું ગૃહપતિ સાથે સારો ગૃહપતિ થા. આપણાં ગાર્હપત્ય કર્મો અખંડ રહો, સો શિયાળા. સૂર્યના આવર્તનમાં.
2.28
अग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषं तद् अशकं तन् मेऽ राधि ।
इदम् अहं यऽ एवाऽस्मि सोऽस्मि ॥ २.२८ ॥
હે અગ્નિ, વ્રતપતિ! મેં વ્રતનું આચરણ કર્યું; તે મારાથી થઈ શક્યું. તે મને સિદ્ધ થાય. હું આ છું; હું ખરેખર જે છું, તે જ હું છું.
2.29
अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा ।
सोमाय पितृमते स्वाहा ।
अपहता ऽ असुरा रक्षाꣳसि वेदिषदः ॥ २.२९ ॥
કવ્યવાહન અગ્નિને સ્વાહા. પિતૃમાન સોમને સ્વાહા. વેદી પર બેઠેલા અસુરો અને રાક્ષસો દૂર ભગાડાયા.
2.30
ये रूपाणि प्रतिमुञ्चमाना ऽ असुराः सन्तः स्वधया चरन्ति ।
परापुरो निपुरो ये भरन्त्य् अग्निष्टाँन् लोकात् प्र णुदात्य् अस्मात् ॥ २.३० ॥
જે અસુરો રૂપો ધારણ કરીને સ્વધાથી ફરે છે, જે પરાપુર અને નિપુર ધારણ કરે છે — અગ્નિ તેમને આ લોકમાંથી દૂર હડસેલે છે.
2.31
अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् आ वृषायध्वम् ।
अमीमदन्त पितरो यथाभागम् आ वृषायिषत ॥ २.३१ ॥
અહીં, હે પિતૃઓ, તમારા ભાગ પ્રમાણે આનંદ પામો; સંપૂર્ણ રીતે બળવાન થાઓ. પિતૃઓ પોતાના ભાગ પ્રમાણે આનંદ પામ્યા; સંપૂર્ણ રીતે બળવાન થયા.
2.32
नमो वः पितरो रसाय नमो वः पितरः शोषाय नमो वः पितरो जीवाय नमो वः पितरः स्वधायै नमो वः पितरो घोराय नमो वः पितरो मन्यवे नमो वः पितरः पितरो नमो वो गृहान्नः पितरो दत्त सतो वः पितरो देष्मैतद्वः पितरो वासः ॥ २.३२ ॥
હે પિતૃઓ, તમારા રસને નમસ્કાર; હે પિતૃઓ, તમારા શોષણને નમસ્કાર; હે પિતૃઓ, તમારા જીવનને નમસ્કાર; હે પિતૃઓ, તમારી સ્વધાને નમસ્કાર; હે પિતૃઓ, તમારી ઘોરતાને નમસ્કાર; હે પિતૃઓ, તમારા મન્યુને નમસ્કાર. હે પિતૃઓ, તમને નમસ્કાર. હે પિતૃઓ, અમારા ઘરોને જે છે તે આપો. હે પિતૃઓ, તમને આ — આ વસ્ત્ર — અમે આપીશું.
2.33
आ धत्त पितरो गर्भं कुमारं पुष्करस्रजम् ।
यथेह पुरुषो ऽसत् ॥ २.३३ ॥
હે પિતૃઓ, ગર્ભને, કમળમાળા પહેરેલા કુમારને ધારણ કરો; અહીં એક પુરુષ થાય.
2.34
ऊर्जं वहन्तीर् अमृतं घृतं पयः कीलालं परिस्रुतम् ।
स्वधा स्थ तर्पयत मे पितॄन् ॥ २.३४ ॥
ઊર્જ, અમૃત, ઘી, દૂધ અને કીલાલ વહન કરતી તમે સ્વધા છો; મારા પિતૃઓને તૃપ્ત કરો.