सामवेद · विभाग 2.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.14.1489
अ꣣भि꣡ प्र गोप꣢꣯तिं गि꣣रे꣡न्द्र꣢मर्च꣣ य꣡था꣢ वि꣣दे꣢ ।
सू꣣नु꣢ꣳ स꣣त्य꣢स्य꣣ स꣡त्प꣢तिम् ॥ १४८९ ॥
गाईंचा स्वामी इंद्राची गीताने स्तुती कर, म्हणजे तो जाणेल — सत्याचा महान रक्षक, सज्जनांचा पालक यांची.
2.14.1490
आ꣡ हर꣢꣯यः ससृज्रि꣣रे꣡ऽरु꣢षी꣣र꣡धि꣢ ब꣣र्हि꣡षि꣢ ।
य꣢त्रा꣣भि꣢ सं꣣न꣡वा꣢महे ॥ १४९० ॥
तांबडे घोडे दर्भावर सोडले गेले आहेत; जिथे आम्ही एकत्र नमस्कार करतो.
2.14.1491
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ गा꣡व꣢ आ꣣शि꣡रं꣢ दुदु꣣ह्रे꣢ व꣣ज्रि꣢णे꣣ म꣡धु꣢ ।
य꣡त्सी꣢मुपह्व꣣रे꣢ वि꣡द꣢त् ॥ १४९१ ॥
इंद्रासाठी, वज्रधाऱ्यासाठी, गाईंनी गोड आशिर दुधाळले; जेव्हा त्याने ते गुप्त ठिकाणी शोधले.
2.14.1492
आ꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢सु꣣ ह꣢व्य꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ स꣣म꣡त्सु꣢ भूषत ।
उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि꣢ स꣡व꣢नानि वृत्रहन्परम꣣ज्या꣡ ऋ꣢चीषम ॥ १४९२ ॥
आमच्या सर्व युद्धांमध्ये इंद्राला हव्याने शोभवा; प्रार्थना आणि सवनांनी त्याच्याजवळ जा, हे वृत्रहन्ता, परम विजयी, ऋचांमध्ये सर्वाधिक स्तुत.
2.14.1493
त्वं꣢ दा꣣ता꣡ प्र꣢थ꣣मो꣡ राध꣢꣯साम꣣स्य꣡सि꣢ स꣣त्य꣡ ई꣢शान꣣कृ꣢त् ।
तु꣣विद्युम्न꣢स्य꣣ यु꣡ज्या वृ꣢꣯णीमहे पु꣣त्र꣢स्य꣣ श꣡व꣢सो म꣣हः꣢ ॥ १४९३ ॥
तू संपत्तीचा पहिला दाता आहेस, सत्य आहेस, अधिपत्य स्थापणारा आहेस; अत्यंत तेजस्वी, महान शक्तिपुत्राच्या सख्याला आम्ही निवडतो.
2.14.1494
प्र꣣त्नं꣢ पी꣣यू꣡षं꣢ पू꣣र्व्यं꣢꣫ यदु꣣꣬क्थ्यं꣢꣯ म꣣हो꣢ गा꣣ह꣢द्दि꣣व꣡ आ निर꣢꣯धुक्षत ।
इ꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ जाय꣢꣯मान꣣ꣳ स꣡म꣢स्वरन् ॥ १४९४ ॥
प्राचीन, पूर्वीचे अमृत, जे स्तुत्य आहे, महानातून स्वर्गातून खोलवर पोहोचून पिळले गेले; जन्मणाऱ्या इंद्राकडे सर्वजण एकत्र गुंजले.
2.14.1495
आ꣡दीं꣣ के꣢ चि꣣त्प꣡श्य꣢मानास꣣ आ꣡प्यं꣢ वसु꣣रु꣡चो꣢ दि꣣व्या꣢ अ꣣꣬भ्य꣢꣯नूषत ।
दि꣣वो꣡ न वार꣢꣯ꣳ सवि꣣ता꣡ व्यू꣢र्णुते ॥ १४९५ ॥
तेव्हा पाहणारे, वसूंसारखे तेजस्वी दिव्य जन त्या आप्याची स्तुती करतात; सविता स्वर्गाचे द्वार उघडतो तसे.
2.14.1496
अ꣢ध꣣ य꣢दि꣣मे꣡ प꣢वमान꣣ रो꣡द꣢सी इ꣣मा꣢ च꣣ वि꣢श्वा꣣ भु꣡व꣢ना꣣भि꣢ म꣣ज्म꣡ना꣢ ।
यू꣣थे꣢꣫ न नि꣣ष्ठा꣡ वृ꣢ष꣣भो꣡ वि रा꣢꣯जसि ॥ १४९६ ॥
आता, हे पवमाना, हे दोन्ही लोक आणि ही सर्व भुवने तुझ्या सामर्थ्याने तुला वेढतात; कळपातील स्थिर वृषभाप्रमाणे तू तेजाने चमकतोस.
2.14.1497
इ꣣म꣢मू꣣ षु꣢꣫ त्वम꣣स्मा꣡क꣢ꣳ स꣣निं꣡ गा꣢य꣣त्रं꣡ नव्या꣢꣯ꣳसम् ।
अ꣡ग्ने꣢ दे꣣वे꣢षु꣣ प्र꣡ वो꣢चः ॥ १४९७ ॥
यौधाजय (साम-नाव). हे अग्ने, तू आमचा हा लाभ आणि हे नवे गायत्र देवांमध्ये नीट जाहीर कर.
2.14.1498
वि꣣भक्ता꣡सि꣢ चित्रभानो꣣ सि꣡न्धो꣢रू꣣र्मा꣡ उ꣢पा꣣क꣢ आ ।
स꣣द्यो꣢ दा꣣शु꣡षे꣢ क्षरसि ॥ १४९८ ॥
हे चित्रभानो, तू सिंधूच्या लाटांजवळ विभागला जातोस; लगेच दात्यासाठी वाहतोस.
2.14.1499
आ꣡ नो꣢ भज प꣣र꣡मेष्वा वाजे꣢꣯षु मध्य꣣मे꣡षु꣢ ।
शि꣢क्षा꣣ व꣢स्वो꣣ अ꣡न्त꣢मस्य ॥ १४९९ ॥
उच्च वाजांमध्ये, मध्यम वाजांमध्ये आम्हाला भाग दे; संपत्तीचा सर्वात जवळचा भाग दे.
2.14.1500
अ꣣ह꣢꣫मिद्धि पि꣣तु꣡ष्परि꣢꣯ मे꣣धा꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ ज꣣ग्र꣡ह꣢ ।
अ꣣ह꣡ꣳ सूर्य꣢꣯ इवाजनि ॥ १५०० ॥
मी खरोखर पित्याकडून ऋताची मेधा ग्रहण केली; मी सूर्यासारखा प्रकट झालो.
2.14.1501
अ꣣हं꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना꣣ गि꣡रः꣢ शुम्भामि कण्व꣣व꣢त् ।
ये꣢꣫नेन्द्रः꣣ शु꣢ष्म꣣मि꣢द्द꣣धे꣢ ॥ १५०१ ॥
मी कण्वाप्रमाणे प्राचीन जन्माने स्तुतिवाणी सजवतो; ज्याने इंद्राने शक्ती धारण केली.
2.14.1502
ये꣡ त्वामि꣢꣯न्द्र꣣ न꣡ तु꣢ष्टु꣣वु꣡र्ऋष꣢꣯यो꣣ ये꣡ च꣢ तुष्टु꣣वुः꣢ ।
म꣡मेद्व꣢꣯र्धस्व꣣ सु꣡ष्टु꣢तः ॥ १५०२ ॥
जे ऋषी तुझी स्तुती केली नाही आणि जे केली, हे इंद्रा, माझ्याच सुस्तुतीने तू उत्तम वाढ.
2.14.1503
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡श्वे꣢भिर꣣ग्नि꣢भि꣣र्जो꣢षि꣣ ब्र꣡ह्म꣢ सहस्कृत ।
ये꣡ दे꣢व꣣त्रा꣢꣫ य आ꣣यु꣢षु꣣ ते꣡भि꣢र्नो महया꣣ गि꣡रः꣢ ॥ १५०३ ॥
हे अग्नी, सर्व अग्नींसह शक्तीने निर्मित ब्रह्म तू स्वीकारतोस; देवांमध्ये आणि मानवांमध्ये जे आहेत त्यांच्यासह आमच्या स्तुतींना गौरव दे.
2.14.1504
प्र꣡ स विश्वे꣢꣯भि꣣र꣡ग्नि꣢भि꣢र꣣ग्निः꣡ स यस्य꣢꣯ वा꣣जि꣡नः꣢ ।
त꣡न꣢ये तो꣣के꣢ अ꣣स्म꣢꣫दा स꣣म्य꣢꣫ङ्वाजैः꣣ प꣡री꣢वृतः ॥ १५०४ ॥
तो अग्नी सर्व अग्नींसह पुढे येवो; ज्याचे वाजी (वेगवान) आमच्या संततीत व बालकांत धनांनी पूर्णपणे वेढलेले आमच्याकडे येवोत.
2.14.1505
त्वं꣡ नो꣢ अग्ने अ꣣ग्नि꣢भि꣣र्ब्र꣡ह्म꣢ य꣣ज्ञं꣡ च꣢ वर्धय ।
त्वं꣡ नो꣢ दे꣣व꣡ता꣢तये रा꣣यो꣡ दाना꣢꣯य चोदय ॥ १५०५ ॥
हे अग्नी, तू अग्नींसह आमचे ब्रह्म व यज्ञ वाढव; देवांच्या कृपेसाठी आणि धनदानासाठी आम्हांस प्रेरित कर.
2.14.1506
त्वे꣡ सो꣢म प्रथ꣣मा꣢ वृ꣣क्त꣡ब꣢र्हिषो म꣣हे꣡ वाजा꣢꣯य꣣ श्र꣡व꣢से꣣ धि꣡यं꣢ दधुः ।
स꣡ त्वं नो꣢꣯ वीर वी꣣कया꣢꣯य चोदय ॥ १५०६ ॥
हे सोमा, तुझ्यातच प्रथम दर्भ पसरवणारे महान शक्ती व कीर्तीसाठी बुद्धी ठेवतात; तो तू, हे वीरा, आम्हांस वीर्यासाठी प्रेरित कर.
2.14.1507
अ꣣꣬भ्य꣢꣯भि꣣ हि꣡ श्रव꣢꣯सा त꣣त꣢र्दि꣣थो꣢त्सं꣣ न꣡ कं चि꣢꣯ज्जनपान꣣म꣢क्षि꣣तम् ।
श꣡र्या꣢भि꣣र्न꣡ भर꣢꣯माणो꣣ ग꣡भ꣢स्त्योः ॥ १५०७ ॥
हे सोमा, कीर्तीने तू पुन्हा पुन्हा विस्तारलास, लोक पितात तो न आटणारा झरा जसा, दोन हातांत बाण धरणाऱ्यासारखा.
2.14.1508
अ꣡जी꣢जनो अमृत꣣ म꣡र्त्या꣢य꣣ अ꣢मृ꣣त꣢स्य꣡ ध꣢र्म꣣न्न꣣मृ꣡त꣢स्य꣣ चा꣡रु꣢णः ।
स꣡दा꣢सरो꣣ वा꣢ज꣢म꣢च्छा꣣ स꣡नि꣢ष्यदत् ॥ १५०८ ॥
हे अमृता, मर्त्यासाठी तू उत्पन्न केलेस; अमृताच्या धर्मात, सुंदर अमृताच्या धर्मात, सदा वाहत तू बलाकडे वाहतोस.
2.14.1509
ए꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य सिञ्चत꣣ पि꣡बा꣢ति सो꣣म्यं꣡ मधु꣢꣯ ।
प्र꣡ राधा꣢꣯ꣳसि चोदयते महित्व꣣ना꣢ ॥ १५०९ ॥
इंद्रासाठी सोमरस ओता; तो सोमाचे मधु पितो. आपल्या महिम्याने तो धनसंपत्तीला प्रेरणा देतो.
2.14.1510
उ꣢पो꣣ ह꣡री꣢णां꣣ प꣢तिं꣣ रा꣡धः꣢ पृ꣣ञ्च꣡न्त꣢मब्रवम् ।
नू꣣न꣡ꣳश्रु꣢धि स्तुव꣣तो꣢ अ꣣श्व्य꣡स्य꣢ ॥ १५१० ॥
हरि अश्वांचा स्वामी, धन देणाऱ्याजवळ मी जाऊन म्हटले: आता नक्की ऐका, स्तुती करणाऱ्याचे आणि अश्वधनी माणसाचे बोलणे.
2.14.1511
न꣢ ह्य꣣꣬ꣳ꣣ऽ.ग꣢ पु꣣रा꣢ च꣣ न꣢ ज꣣ज्ञे꣢ वी꣣र꣡त꣢र꣣स्त्व꣣त् ।
न꣡ की꣢ रा꣣या꣢꣫ नैवथा꣣ न꣢ भ꣣न्द꣡ना꣢ ॥ १५११ ॥
तुझ्यापेक्षा अधिक वीर पूर्वीही जन्मला नाही, पुढेही जन्मणार नाही; धनाने, अशा प्रकारे किंवा स्तुतीने कोणीही नाही.
2.14.1512
न꣣दं꣢ व꣣ ओ꣡द꣢तीनां न꣣दं꣡ योयु꣢꣯वतीनाम् ।
प꣡तिं꣢ वो꣣ अ꣡घ्न्या꣢नां धेनू꣣ना꣡मि꣢षुध्यसि ॥ १५१२ ॥
तुमच्या ओलसर गायींचा नाद, तुमच्या तरुण गायींचा नाद; तुमच्या अवध्य दुधाळ गायींच्या स्वामीची तू इच्छा करतोस.
2.14.1513
दे꣣वो꣡ वो꣢ द्रविणो꣣दाः꣢ पू꣣र्णां꣡ वि꣢वष्ट्वा꣣सि꣡च꣢म् ।
उ꣡द्वा꣢ सि꣣ञ्च꣢ध्व꣣मु꣡प꣢ वा पृणध्व꣣मा꣡दिद्वो꣢꣯ दे꣣व꣡ ओह꣢ते ॥ १५१३ ॥
देव, द्रविणोदा, तुमच्यासाठी भरलेले पात्र ओततो. वर ओता; जवळ भरा; तेव्हाच देव तुमच्याकडून आवाहिला जातो.
2.14.1514
त꣡ꣳ होता꣢꣯रमध्व꣣र꣢स्य꣣ प्र꣡चे꣢तसं꣣ व꣡ह्निं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢कृण्वत ।
द꣡धा꣢ति꣣ र꣡त्नं꣢ विध꣣ते꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म꣣ग्नि꣡र्जना꣢꣯य दा꣣शु꣡षे꣢ ॥ १५१४ ॥
यज्ञाचा होता, ज्ञानी, हविर्वाहक अशा त्याला देवांनी नियुक्त केले. अग्नी उपासकाला व दात्याला संपत्ती व वीर्य देतो.
2.14.1515
अ꣡द꣢र्शि गातु꣣वि꣡त्त꣢मो꣣ य꣡स्मि꣢न्व्र꣣ता꣡न्या꣢द꣣धुः꣢ ।
उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣡मार्य꣢꣯स्य꣣ व꣡र्ध꣢नम꣣ग्निं꣡ न꣢क्षन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ॥ १५१५ ॥
मार्ग उत्तम जाणणारा दिसला; त्याच्यात देवांनी व्रते स्थापिली. आर्यांची वृद्धी करणाऱ्या जन्मलेल्या अग्नीपर्यंत आमची स्तुती पोहोचो.
2.14.1516
य꣢स्मा꣣द्रे꣡ज꣢न्त कृ꣣ष्ट꣡य꣢श्च꣣र्कृ꣡त्या꣢नि कृण्व꣣तः꣢ ।
स꣣हस्रसां꣢ मे꣣ध꣡सा꣢ताविव꣣ त्म꣢ना꣣ग्निं꣢ धी꣣भि꣡र्न꣢मस्यत ॥ १५१६ ॥
ज्याच्यामुळे लोक कंपित होतात, महान कर्मे करणाऱ्या, हजारो देणाऱ्या त्या अग्नीला, ज्ञानस्पर्धेप्रमाणे स्वतःहून, विचारांनी नमस्कार करा.
2.14.1517
प्र꣡ दैवो꣢꣯दासो अ꣣ग्नि꣢ (र्देव इन्द्रो न मज्मना ।
अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य शर्मणि ॥) ॥ १५१७ ॥
दैवोदासाचा पुत्र अग्नी देव, इंद्राप्रमाणे बलाने पुढे येतो. माता पृथ्वीच्या मागे तो फिरतो; स्वर्गाच्या आश्रयात उभा राहतो.
2.14.1518
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यूं꣢षि पवस꣣ (आसुवोर्जमिषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥) ॥ १५१८ ॥
हे अग्नी, तू आयुष्य पवित्र करतोस; आम्हाला बल व अन्न आण. दुर्दैव दूरवर हाकलून दे.
2.14.1519
अ꣣ग्नि꣢उऋषिः꣣ प꣡व꣢मानः꣣ पा꣡ञ्च꣢जन्यः पु꣣रो꣡हि꣢तः ।
त꣡मी꣢महे महाग꣣य꣢म् ॥ १५१९ ॥
अग्नी ऋषी, पवित्र करणारा, पञ्चजनांचा, पुरोहित. त्याला आम्ही प्रार्थितो, महान धनवान अशा त्याला.
2.14.1520
अ꣢ग्ने꣣ प꣡व꣢स्व꣣ स्व꣡पा꣢ अ꣣स्मे꣡ वर्चः꣢꣯ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
द꣡ध꣢द्र꣣यिं꣢꣫ मयि꣣ पो꣡ष꣢म् ॥ १५२० ॥
हे अग्नी, पवित्र हो, सत्कर्मी. आम्हाला तेज आणि उत्तम वीर्य दे, धन दे, माझ्यात पोषण दे.
2.14.1521
अ꣡ग्ने꣢ पावक रो꣣चि꣡षा꣢ म꣣न्द्र꣡या꣢ देव जि꣣ह्व꣡या꣢ ।
आ꣢ दे꣣वा꣡न्व꣢क्षि꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १५२१ ॥
हे अग्नी, पावका, तुझ्या तेजाने आणि मधुर जिभेने, हे देवा, देवतांना येथे आण आणि त्यांचे पूजन कर.
2.14.1522
तं꣡ त्वा꣢ घृतस्नवीमहे꣣ चि꣡त्र꣢भानो स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ।
दे꣣वा꣢꣫ आ वी꣣त꣡ये꣢ वह ॥ १५२२ ॥
घृत ओतणाऱ्या तुला आम्ही आवाहितो, हे विचित्र तेजा, स्वर्गात दिसणाऱ्या, देवतांना भोगासाठी येथे आण.
2.14.1523
वी꣣ति꣡हो꣢त्रं त्वा कवे द्यु꣣म꣢न्त꣣ꣳ स꣡मि꣢धीमहि ।
अ꣡ग्ने꣢ बृ꣣ह꣡न्त꣢मध्व꣣रे꣢ ॥ १५२३ ॥
हे कवी, तेजस्वी, वीतिहोत्र अशा तुला आम्ही समिधांनी प्रज्वलित करतो. हे अग्नी, यज्ञात महान.
2.14.1524
अ꣡वा꣢ नो अग्न ऊ꣣ति꣡भि꣢र्गाय꣣त्र꣢स्य꣣ प्र꣡भ꣢र्मणि ।
वि꣡श्वा꣢सु धी꣣षु꣡ व꣢न्द्य ॥ १५२४ ॥
हे अग्नी, गायत्रीच्या प्रभरणात तुझ्या संरक्षणांनी आमचे रक्षण कर. सर्व धींमध्ये, हे वंद्या.
2.14.1525
आ꣡ नो꣢ अग्ने र꣣यिं꣡ भ꣢र सत्रा꣣सा꣢हं꣣ व꣡रे꣢ण्यम् ।
वि꣡श्वा꣢सु पृ꣣त्सु꣢ दु꣣ष्ट꣡र꣢म् ॥ १५२५ ॥
हे अग्नी, आम्हासाठी शत्रूंना जिंकणारे, इष्ट, सर्व युद्धांत अजेय असे धन आण.
2.14.1526
आ꣡ नो꣢ अग्ने सुचे꣣तु꣡ना꣢ र꣣यिं꣢ वि꣣श्वा꣡यु꣢पोषसम् ।
मा꣣र्डीकं꣡ धे꣢हि जी꣣व꣡से꣢ ॥ १५२६ ॥
हे अग्नी, तुझ्या चांगल्या बुद्धीने आम्हासाठी सर्व आयुष्याचे पोषण करणारे धन आण; जगण्यासाठी सुख दे.
2.14.1527
अ꣣ग्नि꣡ꣳ हि꣢न्वन्तु नो꣣ धि꣢यः꣣ स꣡प्ति꣢मा꣣शु꣡मि꣢वा꣣जि꣡षु꣢ ।
ते꣡न꣢ जेष्म꣣ ध꣡नं꣢धनम् ॥ १५२७ ॥
आमचे विचार अग्नीला प्रेरित करोत, स्पर्धेत वेगवान घोड्याप्रमाणे; त्याद्वारे आम्ही धनावर धन जिंकू.
2.14.1528
य꣢या꣣ गा꣢ आ꣣क꣡रा꣢महै꣣ से꣡न꣢याग्ने꣣ त꣢वो꣣त्या꣢ ।
तां꣡ नो꣢ हिन्व म꣣घ꣡त्त꣢ये ॥ १५२८ ॥
हे अग्नी, तुझ्या संरक्षणाने ज्या सेनेने आम्ही गायी मिळवतो, ती सेना धन मिळवण्यासाठी आम्हाकडे प्रेरित कर.
2.14.1529
आ꣡ग्ने꣢ स्थू꣣र꣢ꣳ र꣣यिं꣡ भ꣢र पृ꣣थुं꣡ गोम꣢꣯न्तम꣣श्वि꣡न꣢म् ।
अ꣣ङ्धि꣢꣫ खं व꣣र्त꣡या꣢ प꣣वि꣢म् ॥ १५२९ ॥
हे अग्नी, विपुल, गायी व घोड्यांनी समृद्ध धन आण; वज्र फिरवून आकाशाचे द्वार उघड.
2.14.1530
अ꣢ग्ने꣣ न꣡क्ष꣢त्रम꣣ज꣢र꣣मा꣡ सूर्य꣢꣯ꣳ रोहयो दि꣣वि꣢ ।
द꣢ध꣣ज्ज्यो꣢ति꣣र्ज꣡ने꣢भ्यः ॥ १५३० ॥
हे अग्नी, अजर नक्षत्र आणि सूर्य आकाशात उंच चढव; लोकांसाठी प्रकाश धारण करीत.
2.14.1531
अ꣡ग्ने꣢ के꣣तु꣢र्वि꣣शा꣡म꣢सि꣣ प्रे꣢ष्ठः꣣ श्रे꣡ष्ठ꣢ उपस्थ꣣स꣢त् ।
बो꣡धा꣢ स्तो꣣त्रे꣢꣫ वयो꣣ द꣡ध꣢त् ॥ १५३१ ॥
हे अग्नी, तू लोकांची पताका आहेस; अत्यंत प्रिय व श्रेष्ठ, यज्ञाच्या मांडीवर बसलेला. स्तोत्र म्हणणाऱ्याला जागवं, बल आणि अन्न देत.
2.14.1532
अ꣣ग्नि꣢र्मू꣣र्धा꣢ दि꣣वः꣢ क꣣कु꣡त्पतिः꣢꣯ पृथि꣣व्या꣢ अ꣣य꣢म् ।
अ꣣पा꣡ꣳ रेता꣢꣯ꣳसि जिन्वति ॥ १५३२ ॥
अग्नी हा द्युलोकाचा मस्तक आहे, पृथ्वीच्या शिखराचा स्वामी; हाच पाण्यांच्या बीजांना चालना देतो.
2.14.1533
ई꣡शि꣢षे꣣ वा꣡र्य꣢स्य꣣ हि꣢ दा꣣त्र꣡स्या꣢ग्ने꣣꣬ स्वः꣢꣯पतिः ।
स्तो꣣ता꣢ स्यां꣣ त꣢व꣣ श꣡र्म꣢णि ॥ १५३३ ॥
हे अग्नी, तू श्रेष्ठ धन देणाऱ्याचा स्वामी आहेस, स्वर्गाचा पती. तुझ्या आश्रयात मी स्तोता होवो.
2.14.1534
उ꣡द꣢ग्ने꣣ शु꣡च꣢य꣣स्त꣡व꣢ शु꣣क्रा꣡ भ्राज꣢꣯न्त ईरते ।
त꣢व꣣ ज्यो꣡ती꣢ꣳष्य꣣र्च꣡यः꣢ ॥ १५३४ ॥
हे अग्नी, तुझ्या शुभ्र, तेजस्वी ज्वाळा वर उठतात; तुझे प्रकाश व ज्वाळा झळकतात.