ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.19.1
तं गू॑र्धया॒ स्व॑र्णरं दे॒वासो॑ दे॒वम॑र॒तिं द॑धन्विरे ।
दे॒व॒त्रा ह॒व्यमोहि॑रे ॥
ଦେବତାମାନେ ସେହି ଦେବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଲୋକକୁ ଆଣନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ସ୍ତୁତିରେ ଜାଗ୍ରତ କଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ହବ୍ୟ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ବହନ କଲେ।
8.19.2
विभू॑तरातिं विप्र चि॒त्रशो॑चिषम॒ग्निमी॑ळिष्व य॒न्तुर॑म् ।
अ॒स्य मेध॑स्य सो॒म्यस्य॑ सोभरे॒ प्रेम॑ध्व॒राय॒ पूर्व्य॑म् ॥
ହେ ବିପ୍ର, ବିପୁଳ ଦାନଶୀଳ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାଯୁକ୍ତ, ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର। ହେ ସୋଭରି, ଏହି ସୋମସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚିନ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରାଚୀନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ।
8.19.3
यजि॑ष्ठं त्वा ववृमहे दे॒वं दे॑व॒त्रा होता॑र॒मम॑र्त्यम् ।
अ॒स्य य॒ज्ञस्य॑ सु॒क्रतु॑म् ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜନୀୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ହୋତା ଏବଂ ଅମର ତୁମକୁ ଆମେ ବାଛିଛୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞର ଶୁଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ।
8.19.4
ऊ॒र्जो नपा॑तं सु॒भगं॑ सु॒दीदि॑तिम॒ग्निं श्रेष्ठ॑शोचिषम् ।
स नो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ सो अ॒पामा सु॒म्नं य॑क्षते दि॒वि ॥
ଊର୍ଜର ପୌତ୍ର, ଶୁଭ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଦୀପ୍ତ, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ (ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ)। ସେ ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ସୁଖ ଏବଂ ଜଳର ସୁଖ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
8.19.5
यः स॒मिधा॒ य आहु॑ती॒ यो वेदे॑न द॒दाश॒ मर्तो॑ अ॒ग्नये॑ ।
यो नम॑सा स्वध्व॒रः ॥
ସମିଧ ଦ୍ୱାରା, ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା, ବେଦଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ନମସ୍କାର ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ (ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କରେ)—
8.19.6
तस्येदर्व॑न्तो रंहयन्त आ॒शव॒स्तस्य॑ द्यु॒म्नित॑मं॒ यशः॑ ।
न तमंहो॑ दे॒वकृ॑तं॒ कुत॑श्च॒न न मर्त्य॑कृतं नशत् ॥
ତାଙ୍କର ଅଶ୍ୱ ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀମାନେ (ତାଙ୍କୁ) କମ୍ପାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯଶ ବ୍ୟାପୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ପାପ କେଉଁଠାରୁ ବି ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ ନ କରୁ।
8.19.7
स्व॒ग्नयो॑ वो अ॒ग्निभिः॒ स्याम॑ सूनो सहस ऊर्जां पते ।
सु॒वीर॒स्त्वम॑स्म॒युः ॥
ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ଅନ୍ନର ପ୍ରଭୁ, ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କର ନିଜର, ସେହି ଆମେ ତୁମ ଅଗ୍ନିସମୂହ ସହ ରହିବା; ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରି ବୀର ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
8.19.8
प्र॒शंस॑मानो॒ अति॑थि॒र्न मि॒त्रियो॑ अ॒ग्नी रथो॒ न वेद्यः॑ ।
त्वे क्षेमा॑सो॒ अपि॑ सन्ति सा॒धव॒स्त्वं राजा॑ रयी॒णाम् ॥
ଅତିଥି ପରି ପ୍ରିୟ ଓ ରଥ ପରି ସ୍ତୁତ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ତୁମରେ ହିଁ କଲ୍ୟାଣ ଓ ସୁଖ ଅଛି; ତୁମେ ଧନର ରାଜା।
8.19.9
सो अ॒द्धा दा॒श्व॑ध्व॒रोऽग्ने॒ मर्तः॑ सुभग॒ स प्र॒शंस्यः॑ ।
स धी॒भिर॑स्तु॒ सनि॑ता ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ସୌଭାଗ୍ୟବାନ, ନିଶ୍ଚୟ ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରେ ସେ ମର୍ତ୍ୟ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ସେ ନିଜ ଚିନ୍ତା ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଦାତା ହେଉ।
8.19.10
यस्य॒ त्वमू॒र्ध्वो अ॑ध्व॒राय॒ तिष्ठ॑सि क्ष॒यद्वी॑रः॒ स सा॑धते ।
सो अर्व॑द्भिः॒ सनि॑ता॒ स वि॑प॒न्युभिः॒ स शूरैः॒ सनि॑ता कृ॒तम् ॥
ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯାହା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରେ ଠିଆ ହୁଅ, ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ସମୃଦ୍ଧ ସେ ସଫଳ ହୁଏ; ସେ ହିଁ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାତା, ଉତ୍ସାହୀ ମଣିଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାତା, ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାତା — ଏହି କର୍ମ ତାହାର।
8.19.11
यस्या॒ग्निर्वपु॑र्गृ॒हे स्तोमं॒ चनो॒ दधी॑त वि॒श्ववा॑र्यः ।
ह॒व्या वा॒ वेवि॑ष॒द्विषः॑ ॥
ଯାହାର ଘରେ ଅଗ୍ନି ହିଁ ତାହାର ରୂପ, ସେହି ସର୍ବପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନି ସ୍ତୁତି ଓ ତେଜ ସ୍ଥାପନ କରୁ; ସେ ହବ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରୁ।
8.19.12
विप्र॑स्य वा स्तुव॒तः स॑हसो यहो म॒क्षूत॑मस्य रा॒तिषु॑ ।
अ॒वोदे॑वमु॒परि॑मर्त्यं कृधि॒ वसो॑ विवि॒दुषो॒ वचः॑ ॥
ହେ ବଳବାନ, ହେ ଧନଦାତା, ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ରଷ୍ଟା ଋଷି ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅତି ଉଦାରଙ୍କ ଦାନରେ, ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସେହି ଦେବତାକୁ କର; ଜାଣିଥିବାଙ୍କ ବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କର।
8.19.13
यो अ॒ग्निं ह॒व्यदा॑तिभि॒र्नमो॑भिर्वा सु॒दक्ष॑मा॒विवा॑सति ।
गि॒रा वा॑जि॒रशो॑चिषम् ॥
ହବିର୍ଦାନ ଓ ନମସ୍କାରରେ, ଅଥବା ଗୀତରେ, ଯିଏ ଦକ୍ଷ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଦ୍ରୁତଶିଖ ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହିଁ ପୂଜେ।
8.19.14
स॒मिधा॒ यो निशि॑ती॒ दाश॒ददि॑तिं॒ धाम॑भिरस्य॒ मर्त्यः॑ ।
विश्वेत्स धी॒भिः सु॒भगो॒ जनाँ॒ अति॑ द्यु॒म्नैरु॒द्न इ॑व तारिषत् ॥
ସମିଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ଧାମରେ ଅଦିତିଙ୍କୁ ସେବେ ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ, ସେ ନିଜ ଧୀରେ ସବୁ ପାଇ ସୁଭଗ ହୁଏ; ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପାର ହୋଇ, ଆଲୋକରେ, ଜଳ ପରି ସେ ତରିଯାଉ।
8.19.15
तद॑ग्ने द्यु॒म्नमा भ॑र॒ यत्सा॒सह॒त्सद॑ने॒ कं चि॑द॒त्रिण॑म् ।
म॒न्युं जन॑स्य दू॒ढ्यः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସେହି ଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଜ ଆସନରେ କୌଣସି ଅତ୍ରିନଙ୍କୁ, ଲୋକଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣିବ।
8.19.16
येन॒ चष्टे॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा येन॒ नास॑त्या॒ भगः॑ ।
व॒यं तत्ते॒ शव॑सा गातु॒वित्त॑मा॒ इन्द्र॑त्वोता विधेमहि ॥
ଯାହାଦ୍ୱାରା ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯମା ଦେଖନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ନାସତ୍ୟ ଓ ଭଗ ଦେଖନ୍ତି, ସେହିକୁ ଆମେ ତୁମ ବଳରେ, ପଥ ଜାଣୁଥିବାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହାୟତାରେ ପାଇବା।
8.19.17
ते घेद॑ग्ने स्वा॒ध्यो॑ ये त्वा॑ विप्र निदधि॒रे नृ॒चक्ष॑सम् ।
विप्रा॑सो देव सु॒क्रतु॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ବିପ୍ର, ନୃଚକ୍ଷାରୂପ ତୁମକୁ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ହିଁ ସୁସ୍ୱାଧ୍ୟାୟୀ; ହେ ଦେବ, ବିପ୍ରମାନେ ସୁକ୍ରତୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
8.19.18
त इद्वेदिं॑ सुभग॒ त आहु॑तिं॒ ते सोतुं॑ चक्रिरे दि॒वि ।
त इद्वाजे॑भिर्जिग्युर्म॒हद्धनं॒ ये त्वे कामं॑ न्येरि॒रे ॥
ହେ ସୁଭଗ, ସେମାନେ ହିଁ ବେଦି ସଜାନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ଆହୁତି, ସେମାନେ ହିଁ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ବାଜରେ ମହାଧନ ସେମାନେ ହିଁ ଜିତନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତୁମଠାରେ କାମନା ରଖନ୍ତି।
8.19.19
भ॒द्रो नो॑ अ॒ग्निराहु॑तो भ॒द्रा रा॒तिः सु॑भग भ॒द्रो अ॑ध्व॒रः ।
भ॒द्रा उ॒त प्रश॑स्तयः ॥
ଆହୁତି ପାଇଥିବା ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ; ଦାନ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ହେ ସୌଭାଗ୍ୟବାନ; ଯଜ୍ଞ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳକାରୀ।
8.19.20
भ॒द्रं मनः॑ कृणुष्व वृत्र॒तूर्ये॒ येना॑ स॒मत्सु॑ सा॒सहः॑ ।
अव॑ स्थि॒रा त॑नुहि॒ भूरि॒ शर्ध॑तां व॒नेमा॑ ते अ॒भिष्टि॑भिः ॥
ବୃତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ମନ ମଙ୍ଗଳମୟ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଂଘର୍ଷରେ ଜିତୁଛ; ତୁମ ସ୍ଥିର ବଳକୁ ବିସ୍ତାର କର; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବହୁ ବିରୋଧ ଦମିତ ହେଉ; ତୁମ ସହାୟତାରେ ଆମେ ଜିତୁ।
8.19.21
ईळे॑ गि॒रा मनु॑र्हितं॒ यं दे॒वा दू॒तम॑र॒तिं न्ये॑रि॒रे ।
यजि॑ष्ठं हव्य॒वाह॑नम् ॥
ମନୁ ଚୟନ କରିଥିବା, ଦେବତାମାନେ ଦୂତ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ବେଗବାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରେ; ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜନୀୟ, ହବିର ବାହକ।
8.19.22
ति॒ग्मज॑म्भाय॒ तरु॑णाय॒ राज॑ते॒ प्रयो॑ गायस्य॒ग्नये॑ ।
यः पिं॒शते॑ सू॒नृता॑भिः सु॒वीर्य॑म॒ग्निर्घृ॒तेभि॒राहु॑तः ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହନୁ ଥିବା, ଯୁବକ ରୂପେ ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଆହୁରି ଗାଅ; ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତିରେ ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରୁଥିବା ସେହି ଅଗ୍ନି ଘିଅ ଆହୁତିରେ ଆହୂତ ହୁଅନ୍ତି।
8.19.23
यदी॑ घृ॒तेभि॒राहु॑तो॒ वाशी॑म॒ग्निर्भर॑त॒ उच्चाव॑ च ।
असु॑र इव नि॒र्णिज॑म् ॥
ଘିଅ ଆହୁତିରେ ଆହୂତ ଅଗ୍ନି ଯଦି ନିଜ କୁରାଢ଼ି ଉପରକୁ ଓ ତଳକୁ ଉଠାନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଅସୁର ପରି ସଂହାରକ ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାନ୍ତି।
8.19.24
यो ह॒व्यान्यैर॑यता॒ मनु॑र्हितो दे॒व आ॒सा सु॑ग॒न्धिना॑ ।
विवा॑सते॒ वार्या॑णि स्वध्व॒रो होता॑ दे॒वो अम॑र्त्यः ॥
ମନୁ ଚୟନ କରିଥିବା ଦେବ ସୁଗନ୍ଧିତ ମୁଖରେ ହବିଃ ସକଳକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞକୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଂଚାଳନ କରୁଥିବା ସେ ହୋତା, ଦେବ, ଅମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
8.19.25
यद॑ग्ने॒ मर्त्य॒स्त्वं स्याम॒हं मि॑त्रमहो॒ अम॑र्त्यः ।
सह॑सः सूनवाहुत ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଯେ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଅମର ହେଉ; ହେ ମିତ୍ରପ୍ରିୟ, ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଆହୂତ ହୋଇଛ।
8.19.26
न त्वा॑ रासीया॒भिश॑स्तये वसो॒ न पा॑प॒त्वाय॑ सन्त्य ।
न मे॑ स्तो॒ताम॑ती॒वा न दुर्हि॑तः॒ स्याद॑ग्ने॒ न पा॒पया॑ ॥
ହେ ବସୁ, ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ କିମ୍ବା ପାପ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି ନାହିଁ; ହେ ସଜ୍ଜନ, ମୋ ସ୍ତୋତା ଦୁର୍ବଳ ନ ହେଉ, ଦୁଷ୍ଟ ମନର ନ ହେଉ, ହେ ଅଗ୍ନି, ପାପଯୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
8.19.27
पि॒तुर्न पु॒त्रः सुभृ॑तो दुरो॒ण~आ ।
दे॒वाँ ए॑तु॒ प्र णो॑ ह॒विः ॥
ପିତା ପାଇଁ ଭଲରେ ପୋଷିତ ପୁତ୍ର ପରି, ଘରେ ଆମ ହବି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ।
8.19.28
तवा॒हम॑ग्न ऊ॒तिभि॒र्नेदि॑ष्ठाभिः सचेय॒ जोष॒मा व॑सो ।
सदा॑ दे॒वस्य॒ मर्त्यः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଅତି ନିକଟ ସହାୟତା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର କୃପା ପାଉ, ହେ ବସୁ; ସର୍ବଦା ଦେବତାର ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଭକ୍ତ ହେଉ।
8.19.29
तव॒ क्रत्वा॑ सनेयं॒ तव॑ रा॒तिभि॒रग्ने॒ तव॒ प्रश॑स्तिभिः ।
त्वामिदा॑हुः॒ प्रम॑तिं वसो॒ ममाग्ने॒ हर्ष॑स्व॒ दात॑वे ॥
ତୁମ ଜ୍ଞାନରେ ମୁଁ ସମର୍ଥ ହେଉ; ତୁମ ଦାନରେ, ହେ ଅଗ୍ନି; ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ; ତୁମକୁ ହିଁ ବିବେକୀ ପ୍ରମତି କହନ୍ତି, ହେ ବସୁ; ମୋ ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।
8.19.30
प्र सो अ॑ग्ने॒ तवो॒तिभिः॑ सु॒वीरा॑भिस्तिरते॒ वाज॑भर्मभिः ।
यस्य॒ त्वं स॒ख्यमा॒वरः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସହାୟତାରେ ସେ ଆଗକୁ ଯାଏ, ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ଧନ ଆଣୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ; ଯାହାର ମିତ୍ରତା ତୁମେ ରକ୍ଷା କର।
8.19.31
तव॑ द्र॒प्सो नील॑वान्वा॒श ऋ॒त्विय॒ इन्धा॑नः सिष्ण॒वा द॑दे ।
त्वं म॑ही॒नामु॒षसा॑मसि प्रि॒यः क्ष॒पो वस्तु॑षु राजसि ॥
ତୁମ ଶିଖା ନୀଳ-କଳା, ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସ୍ତମ୍ଭରେ ତୁମକୁ ମୁଁ ଜ୍ୱାଳେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହାନ ଉଷାଙ୍କ ପ୍ରିୟ; ରାତ୍ରିର ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ଗୃହରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅ।
8.19.32
तमाग॑न्म॒ सोभ॑रयः स॒हस्र॑मुष्कं स्वभि॒ष्टिमव॑से ।
स॒म्राजं॒ त्रास॑दस्यवम् ॥
ସେହି ଅଗ୍ନି ନିକଟକୁ ଆମେ ସୋଭରି ଋଷିମାନେ ଆସିଛୁ; ସହସ୍ର କିରଣ ଓ ଶୁଭ ତେଜ ଥିବା ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ; ସେ ସମ୍ରାଟ, ତ୍ରାସଦସ୍ୟୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
8.19.33
यस्य॑ ते अग्ने अ॒न्ये अ॒ग्नय॑ उप॒क्षितो॑ व॒या इ॑व ।
विपो॒ न द्यु॒म्ना नि यु॑वे॒ जना॑नां॒ तव॑ क्ष॒त्राणि॑ व॒र्धय॑न् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ଆହୁତିରେ ଧୃତ ପକ୍ଷୀ ପରି; ବିପ୍ରଙ୍କ ତେଜ ପରି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଧନ ପାଇଁ ତୁମ ବଳ ବଢ଼ାଇ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୋଡ଼େ।
8.19.34
यमा॑दित्यासो अद्रुहः पा॒रं नय॑थ॒ मर्त्यं॑ म॒घोनां॑ ।
विश्वे॑षां सुदानवः ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ଅଦ୍ରୋହୀ, ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ତୁମେ ଧନର ପାରକୁ ନେଉଛ, ହେ ସର୍ବଦାତାଗଣ।
8.19.35
यू॒यं रा॑जानः॒ कं चि॑च्चर्षणीसहः॒ क्षय॑न्तं॒ मानु॑षाँ॒ अनु॑ ।
व॒यं ते वो॒ वरु॑ण॒ मित्रार्य॑म॒न्त्स्यामेदृ॒तस्य॑ र॒थ्यः॑ ॥
ତୁମେ ରାଜା, ହେ ଲୋକଜେତା; ବସବାସ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତୁମେ ଅନୁସରଣ କର। ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କର, ହେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା; ଋତର ରଥୀ ହେଉ।
8.19.36
अदा॑न्मे पौरुकु॒त्स्यः प॑ञ्चा॒शतं॑ त्र॒सद॑स्युर्व॒धूना॑म् ।
मंहि॑ष्ठो अ॒र्यः सत्प॑तिः ॥
ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କ ବଂଶଜ ତ୍ରାସଦସ୍ୟୁ ମୋତେ ବଧୂମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପଚାଶ ଦେଲେ; ସେ ମହାନ, ଆର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ପତି।
8.19.37
उ॒त मे॑ प्र॒यियो॑र्व॒यियोः॑ सु॒वास्त्वा॒ अधि॒ तुग्व॑नि तिसॄ॒णां स॑प्तती॒नां ।
श्या॒वः प्र॑णे॒ता भु॑व॒द्वसु॒र्दिया॑नां॒ पतिः॑ ॥
ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ, ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ଓ ପଛକୁ ରହୁଥିବାର, ସୁବାସ୍ତ୍ବାର, ତୁଗ୍ବନ୍ ଉପରେ, ତିନି ଓ ସତୁରିର, ଶ୍ୟାବ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ହେଲେ; ସେ ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କର ଧନ ଓ ପ୍ରଭୁ ହେଲେ।