ऋग्वेद · सूक्त 8.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.7.1
प्र यद्व॑स्त्रि॒ष्टुभ॒मिषं॒ मरु॑तो॒ विप्रो॒ अक्ष॑रत् ।
वि पर्व॑तेषु राजथ ॥
हे मरुतांनो, प्रेरित ऋषींनी तुमच्यासाठी त्रिष्टुभ् छंदात अन्नधारा ओतली, तेव्हा तुम्ही पर्वतांमध्ये तेजाने चमकलात.
8.7.2
यद॒ङ्ग त॑विषीयवो॒ यामं॑ शुभ्रा॒ अचि॑ध्वम् ।
नि पर्व॑ता अहासत ॥
हे पराक्रमी आणि तेजस्वी मरुतांनो, तुम्ही प्रवासाला निघालात तेव्हा पर्वत कंपित होऊन वाकले.
8.7.3
उदी॑रयन्त वा॒युभि॑र्वा॒श्रासः॒ पृश्नि॑मातरः ।
धु॒क्षन्त॑ पि॒प्युषी॒मिष॑म् ॥
वाऱ्यांसह चमकणारे, चित्रविचित्र मातांचे मेघ वर उठले आणि पोषक अन्न ओतले.
8.7.4
वप॑न्ति म॒रुतो॒ मिहं॒ प्र वे॑पयन्ति॒ पर्व॑तान् ।
यद्यामं॒ यान्ति॑ वा॒युभिः॑ ॥
मरुत धुके विखरतात; वाऱ्यांसह प्रवास करताना पर्वत थरथरवतात.
8.7.5
नि यद्यामा॑य वो गि॒रिर्नि सिन्ध॑वो॒ विध॑र्मणे ।
म॒हे शुष्मा॑य येमि॒रे ॥
तुमच्या प्रवासासाठी पर्वत वाकला आणि विस्तृत नद्या थांबल्या, तेव्हा त्यांनी महान शक्तीसाठी स्वतःला आवरले.
8.7.6
यु॒ष्माँ उ॒ नक्त॑मू॒तये॑ यु॒ष्मान्दिवा॑ हवामहे ।
यु॒ष्मान्प्र॑य॒त्य॑ध्व॒रे ॥
मदतीसाठी आम्ही रात्री आणि दिवसा तुम्हांला बोलावतो; यज्ञात आहुती अर्पिली जाताना तुम्हांला आवाहन करतो.
8.7.7
उदु॒ त्ये अ॑रु॒णप्स॑वश्चि॒त्रा यामे॑भिरीरते ।
वा॒श्रा अधि॒ ष्णुना॑ दि॒वः ॥
तांबड्या तेजाचे ते मरुत आपल्या रथांसह आकाशाच्या पाठीवरून वर उठून चालतात; ते विचित्र आणि तेजस्वी आहेत.
8.7.8
सृ॒जन्ति॑ र॒श्मिमोज॑सा॒ पन्थां॒ सूर्या॑य॒ यात॑वे ।
ते भा॒नुभि॒र्वि त॑स्थिरे ॥
ते आपल्या सामर्थ्याने सूर्याच्या गमनासाठी किरण आणि मार्ग निर्माण करतात; ते आपल्या तेजांसह स्थिर उभे राहतात.
8.7.9
इ॒मां मे॑ मरुतो॒ गिर॑मि॒मं स्तोम॑मृभुक्षणः ।
इ॒मं मे॑ वनता॒ हव॑म् ॥
हे मरुतांनो! हे ऋभुक्षांनो! माझे हे गीत आणि माझे हे स्तोत्र ऐका; माझे हे आवाहन स्वीकारा.
8.7.10
त्रीणि॒ सरां॑सि॒ पृश्न॑यो दुदु॒ह्रे व॒ज्रिणे॒ मधु॑ ।
उत्सं॒ कव॑न्धमु॒द्रिण॑म् ॥
तीन सरोवरांतून मातृरूप प्रवाहांनी वज्रधारीसाठी मधु दोहले — झर्‍याला, कबंध मेघाला आणि उसळणार्‍या जलाला.
8.7.11
मरु॑तो॒ यद्ध॑ वो दि॒वः सु॑म्ना॒यन्तो॒ हवा॑महे ।
आ तू न॒ उप॑ गन्तन ॥
हे मरुतांनो! आकाशातून तुमची कृपा इच्छून तुम्हांला बोलावतो तेव्हा येथे आमच्याजवळ या.
8.7.12
यू॒यं हि ष्ठा सु॑दानवः॒ रुद्रा॑ ऋभुक्षणो॒ दमे॑ ।
उ॒त प्रचे॑तसो॒ मदे॑ ॥
तुम्हीच खरोखर उदार दाते आहात, हे रुद्रांनो, हे ऋभुक्षांनो! या यज्ञगृहात आणि आनंदात, हे प्रज्ञावान देवांनो, तुम्हीच आहात.
8.7.13
आ नो॑ र॒यिं म॑द॒च्युतं॑ पुरु॒क्षुं वि॒श्वधा॑यसम् ।
इय॑र्ता मरुतो दि॒वः ॥
हे मरुतांनो, स्वर्गातून आमच्यासाठी ते धन आणा, जे आनंददायी, विपुल आणि सर्वांना देणारे आहे.
8.7.14
अधी॑व॒ यद्गि॑री॒णां यामं॑ शुभ्रा॒ अचि॑ध्वम् ।
सु॒वा॒नैर्म॑न्दध्व॒ इन्दु॑भिः ॥
हे तेजस्वी मरुतांनो, तुम्ही पर्वतांच्या मार्गाने जाताना, सोमबिंदूंनी, सोम पिळणाऱ्यांसह आनंदित व्हा.
8.7.15
ए॒ताव॑तश्चिदेषां सु॒म्नं भि॑क्षेत॒ मर्त्यः॑ ।
अदा॑भ्यस्य॒ मन्म॑भिः ॥
मर्त्य माणसाने यांच्याकडून इतकी तरी कृपा मागावी, अविनाशीच्या स्तुतिगीतांसह.
8.7.16
ये द्र॒प्सा इ॑व॒ रोद॑सी॒ धम॒न्त्यनु॑ वृ॒ष्टिभिः॑ ।
उत्सं॑ दु॒हन्तो॒ अक्षि॑तम् ॥
जे थेंबांसारख्या पावसासह द्युलोक आणि पृथ्वी गजवतात, आणि अक्षय झऱ्याचे दोहन करतात.
8.7.17
उदु॑ स्वा॒नेभि॑रीरत॒ उद्रथै॒रुदु॑ वा॒युभिः॑ ।
उत्स्तोमैः॒ पृश्नि॑मातरः ॥
निश्चितच ते गर्जनांसह, रथांसह, वायूंसह, स्तोत्रांसह वर उठतात, हे पृश्निमातेच्या पुत्रांनो.
8.7.18
येना॒व तु॒र्वशं॒ यदुं॒ येन॒ कण्वं॑ धन॒स्पृत॑म् ।
रा॒ये सु तस्य॑ धीमहि ॥
ज्या कृपेने तुम्ही तुर्वश आणि यदूचे रक्षण केलेत, ज्या कृपेने धनदाता कण्वाचे रक्षण केलेत, त्या कृपेचे धनासाठी आम्ही उत्तम ध्यान करतो.
8.7.19
इ॒मा उ॑ वः सुदानवो घृ॒तं न पि॒प्युषी॒रिषः॑ ।
वर्धा॑न्का॒ण्वस्य॒ मन्म॑भिः ॥
हे उदार दात्यांनो, तुपासारखे पोषक हे अन्न कण्वाच्या मंत्रांनी वाढो.
8.7.20
क्व॑ नू॒नं सु॑दानवो॒ मद॑था वृक्तबर्हिषः ।
ब्र॒ह्मा को वः॑ सपर्यति ॥
हे उदार दात्यांनो, वृक्षबर्हिष पसरणाऱ्यांनो, आता तुम्ही कुठे आनंद घेता? कोणता ब्राह्मण तुमची सेवा करतो?
8.7.21
न॒हि ष्म॒ यद्ध॑ वः पु॒रा स्तोमे॑भिर्वृक्तबर्हिषः ।
शर्धाँ॑ ऋ॒तस्य॒ जिन्व॑थ ॥
हे वृक्षबर्हिष पसरणाऱ्यांनो, पूर्वी स्तोत्रांनी तुम्ही संतुष्ट होता तेव्हा ऋताच्या शक्तींना जागवले नाही का?
8.7.22
समु॒ त्ये म॑ह॒तीर॒पः सं क्षो॒णी समु॒ सूर्य॑म् ।
सं वज्रं॑ पर्व॒शो द॑धुः ॥
त्यांनी महान जलांना एकत्र धरले, दोन्ही लोकांना एकत्र, सूर्याला एकत्र; सांध्याला सांधा लावून वज्रही एकत्र ठेवले.
8.7.23
वि वृ॒त्रं प॑र्व॒शो य॑यु॒र्वि पर्व॑ताँ अरा॒जिनः॑ ।
च॒क्रा॒णा वृष्णि॒ पौंस्य॑म् ॥
सांध्यास सांधा लावून त्यांनी वृत्राला फोडले, प्रकाशहीन पर्वतांना वेगळे केले आणि पराक्रम गाजवला.
8.7.24
अनु॑ त्रि॒तस्य॒ युध्य॑तः॒ शुष्म॑मावन्नु॒त क्रतु॑म् ।
अन्विन्द्रं॑ वृत्र॒तूर्ये॑ ॥
युद्ध करणाऱ्या त्रिताच्या बलाला त्यांनी अनुसरून साहाय्य केले, त्याच्या बुद्धीलाही आधार दिला; मग वृत्रयुद्धात इंद्राला अनुसरले.
8.7.25
वि॒द्युद्ध॑स्ता अ॒भिद्य॑वः॒ शिप्राः॑ शी॒र्षन्हि॑र॒ण्ययीः॑ ।
शु॒भ्रा व्य॑ञ्जत श्रि॒ये ॥
विजेला हातात धारण करणारे, तेजस्वी, डोक्यावर सोनेरी अलंकार असलेले मरुत् आपल्या शोभेसाठी स्वतःला सजवते झाले.
8.7.26
उ॒शना॒ यत्प॑रा॒वत॑ उ॒क्ष्णो रन्ध्र॒मया॑तन ।
द्यौर्न च॑क्रदद्भि॒या ॥
उशनासह तुम्ही दुरून वृषभाच्या (मेघाच्या) भेगेपर्यंत आलात, तेव्हा आकाश भीतीने गर्जल्यासारखे झाले.
8.7.27
आ नो॑ म॒खस्य॑ दा॒वनेऽश्वै॒र्हिर॑ण्यपाणिभिः ।
देवा॑स॒ उप॑ गन्तन ॥
हे देवांनो, आमच्या यज्ञातील दानासाठी घोड्यांसह आणि सुवर्णहस्त मरुतांसह येथे जवळ या.
8.7.28
यदे॑षां॒ पृष॑ती॒ रथे॒ प्रष्टि॒र्वह॑ति॒ रोहि॑तः ।
यान्ति॑ शु॒भ्रा रि॒णन्न॒पः ॥
यांच्या रथात चित्रविचित्र हरिणी ओढतात आणि तांबडा प्रष्टि वाहतो, तेव्हा तेजस्वी मरुत् पाणी ढवळत पुढे जातात.
8.7.29
सु॒षोमे॑ शर्य॒णाव॑ति आर्जी॒के प॒स्त्या॑वति ।
य॒युर्निच॑क्रया॒ नरः॑ ॥
सुपिळलेल्या सोमाच्या, शरयणावान, आर्जीक आणि पस्त्यावान स्थानांकडे मरुत नेते गेले; उतरणाऱ्या शिडीच्या साहाय्याने.
8.7.30
क॒दा ग॑च्छाथ मरुत इ॒त्था विप्रं॒ हव॑मानम् ।
मा॒र्डी॒केभि॒र्नाध॑मानम् ॥
हे मरुतांनो, असा आवाहन करणाऱ्या, कृपाळू मंत्रांनी मदत मागणाऱ्या ज्ञानी विप्रांकडे तुम्ही केव्हा याल?
8.7.31
कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः॒ यदिन्द्र॒मज॑हातन ।
को वः॑ सखि॒त्व ओ॑हते ॥
हे कदप्रिय मरुतांनो, तुम्ही इंद्राचा त्याग केला तेव्हा, आता तुमच्या मैत्रीमुळे कोण तुम्हाला दोष देईल?
8.7.32
स॒हो षु णो॒ वज्र॑हस्तैः॒ कण्वा॑सो अ॒ग्निं म॒रुद्भिः॑ ।
स्तु॒षे हिर॑ण्यवाशीभिः ॥
हे कण्वपुत्रांनो, वज्रहस्त मरुतांसह आणि सुवर्णवस्त्रधारी देवींसह मी अग्नीची उत्तम स्तुती करतो.
8.7.33
ओ षु वृष्णः॒ प्रय॑ज्यू॒ना नव्य॑से सुवि॒ताय॑ ।
व॒वृ॒त्यां चि॒त्रवा॑जान् ॥
वृषभासारखे, यज्ञात अग्रेसर असलेल्या मरुतांना नवीन उपासकाच्या कल्याणासाठी इथे उत्तम प्रकारे बोलावतो; तेजस्वी धन असलेल्यांनाही.
8.7.34
गि॒रय॑श्चि॒न्नि जि॑हते॒ पर्शा॑नासो॒ मन्य॑मानाः ।
पर्व॑ताश्चि॒न्नि ये॑मिरे ॥
डोंगरेही थरथरून वाकतात; खडकेही हलून उभी राहतात; पर्वतही खाली वाकले आहेत.
8.7.35
आक्ष्ण॒यावा॑नो वहन्ति अ॒न्तरि॑क्षेण॒ पत॑तः ।
धाता॑र स्तुव॒ते वयः॑ ॥
अक्षयुक्त (रथांनी) ते अंतरिक्षातून उडणाऱ्यांना इथे आणतात; पोषक देव स्तोत्रकर्त्याला बल देतात.
8.7.36
अ॒ग्निर्हि जानि॑ पू॒र्व्यश्च्छन्दो॒ न सूरो॑ अ॒र्चिषा॑ ।
ते भा॒नुभि॒र्वि त॑स्थिरे ॥
अग्नी खरोखर प्राचीन आहे; छंदासारखा, सूर्य ज्वालेसह (जसा); ते आपल्या किरणांसह वेगळे उभे राहिले.