ரிக் வேதம் · சூக்தம் 8.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.7.1
प्र यद्व॑स्त्रि॒ष्टुभ॒मिषं॒ मरु॑तो॒ विप्रो॒ अक्ष॑रत् ।
वि पर्व॑तेषु राजथ ॥
மருத்துக்களே, தூண்டப்பட்ட முனிவர் உங்களுக்காக த்ரிஷ்டுப் பாடலில் உணவை ஊற்றியபோது, நீங்கள் மலைகளின் நடுவே ஒளிர்ந்தீர்கள்.
8.7.2
यद॒ङ्ग त॑विषीयवो॒ यामं॑ शुभ्रा॒ अचि॑ध्वम् ।
नि पर्व॑ता अहासत ॥
வலிமைமிக்க, ஒளிரும் மருத்துக்களே, நீங்கள் உங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கியபோது, மலைகள் நடுங்கி சாய்ந்தன.
8.7.3
उदी॑रयन्त वा॒युभि॑र्वा॒श्रासः॒ पृश्नि॑मातरः ।
धु॒क्षन्त॑ पि॒प्युषी॒मिष॑म् ॥
காற்றுகளுடன் பிரகாசிக்கும் புள்ளிபட்ட தாய்களான மேகங்கள் மேலெழுந்து, வளர்க்கும் உணவை பொழிந்தன.
8.7.4
वप॑न्ति म॒रुतो॒ मिहं॒ प्र वे॑पयन्ति॒ पर्व॑तान् ।
यद्यामं॒ यान्ति॑ वा॒युभिः॑ ॥
மருத்துக்கள் மூடுபனியைச் சிதறடிக்கின்றனர்; அவர்கள் காற்றுகளுடன் பயணம் செய்யும்போது மலைகளை நடுங்கச் செய்கின்றனர்.
8.7.5
नि यद्यामा॑य वो गि॒रिर्नि सिन्ध॑वो॒ विध॑र्मणे ।
म॒हे शुष्मा॑य येमि॒रे ॥
உங்கள் பயணத்திற்காக மலை தாழ்ந்தபோதும், பரந்து ஓடும் ஆறுகள் நின்றபோதும், அவை பெரும் வலிமைக்காக தம்மை அடக்கிக் கொண்டன.
8.7.6
यु॒ष्माँ उ॒ नक्त॑मू॒तये॑ यु॒ष्मान्दिवा॑ हवामहे ।
यु॒ष्मान्प्र॑य॒त्य॑ध्व॒रे ॥
உதவிக்காக நாங்கள் இரவிலும் பகலிலும் உங்களை அழைக்கிறோம்; பலி அர்ப்பணிக்கப்படும் வேள்வியிலும் உங்களை அழைக்கிறோம்.
8.7.7
उदु॒ त्ये अ॑रु॒णप्स॑वश्चि॒त्रा यामे॑भिरीरते ।
वा॒श्रा अधि॒ ष्णुना॑ दि॒वः ॥
செந்நிற ஒளியுடையவர்களான அந்த மருத்துகள் தங்கள் தேர்களுடன் வானின் முதுகின்மேல் எழுந்து செல்கின்றனர்; அவர்கள் பல வண்ணமும் பிரகாசமும் உடையவர்கள்.
8.7.8
सृ॒जन्ति॑ र॒श्मिमोज॑सा॒ पन्थां॒ सूर्या॑य॒ यात॑वे ।
ते भा॒नुभि॒र्वि त॑स्थिरे ॥
அவர்கள் தம் வலிமையால் சூரியன் செல்வதற்காக ஒளிக்கதிரையும் பாதையையும் படைக்கின்றனர்; அவர்கள் தம் ஒளிகளுடன் நிலைபெற்று நிற்கின்றனர்.
8.7.9
इ॒मां मे॑ मरुतो॒ गिर॑मि॒मं स्तोम॑मृभुक्षणः ।
इ॒मं मे॑ वनता॒ हव॑म् ॥
ஓ மருத்துகளே, ஓ ருபுக்ஷர்களே! என் இந்தப் பாட்டையும் என் இந்தத் துதியையும் கேளுங்கள்; என் இந்த அழைப்பையும் ஏற்றருளுங்கள்.
8.7.10
त्रीणि॒ सरां॑सि॒ पृश्न॑यो दुदु॒ह्रे व॒ज्रिणे॒ मधु॑ ।
उत्सं॒ कव॑न्धमु॒द्रिण॑म् ॥
மூன்று ஏரிகளிலிருந்து பசுக்கள் போன்ற நீரோடைகள் வஜ்ரதாரிக்காக இனிமையைக் கறந்தன — ஊற்றையும், கவந்தமான மேகத்தையும், பொங்கும் நீரையும்.
8.7.11
मरु॑तो॒ यद्ध॑ वो दि॒वः सु॑म्ना॒यन्तो॒ हवा॑महे ।
आ तू न॒ उप॑ गन्तन ॥
ஓ மருத்துகளே! வானத்திலிருந்து உங்களை அருள் வேண்டி நாங்கள் அழைக்கும்போது, இங்கே எங்களிடம் வாருங்கள்.
8.7.12
यू॒यं हि ष्ठा सु॑दानवः॒ रुद्रा॑ ऋभुक्षणो॒ दमे॑ ।
उ॒त प्रचे॑तसो॒ मदे॑ ॥
நீங்களே உண்மையில் கொடையுள்ளவர்கள், ஓ ருத்திரர்களே, ருபுக்ஷர்களே! இந்த இல்லத்திலும் (யாகத்திலும்), மகிழ்ச்சியிலும், ஞானமுள்ள தேவர்களே, நீங்களே இருக்கின்றீர்கள்.
8.7.13
आ नो॑ र॒यिं म॑द॒च्युतं॑ पुरु॒क्षुं वि॒श्वधा॑यसम् ।
इय॑र्ता मरुतो दि॒वः ॥
ஓ மருத்துகளே, வானிலிருந்து எங்களுக்கு அந்த செல்வத்தைக் கொண்டு வாருங்கள், அது மகிழ்ச்சி தருவதும், மிகுதியானதும், அனைத்தையும் அளிப்பதுமாகும்.
8.7.14
अधी॑व॒ यद्गि॑री॒णां यामं॑ शुभ्रा॒ अचि॑ध्वम् ।
सु॒वा॒नैर्म॑न्दध्व॒ इन्दु॑भिः ॥
ஓ ஒளிமிக்க மருத்துகளே, நீங்கள் மலைகளின் பாதையில் செல்லும்போது, சோம துளிகளால் பிழிந்தவர்களுடன் இணைந்து மகிழ்ச்சியடையுங்கள்.
8.7.15
ए॒ताव॑तश्चिदेषां सु॒म्नं भि॑क्षेत॒ मर्त्यः॑ ।
अदा॑भ्यस्य॒ मन्म॑भिः ॥
மனிதன் இம்மருத்துகளின் இத்தனை அருளையாவது வேண்டட்டும், அழியாதவனின் துதிப்பாடல்களுடன்.
8.7.16
ये द्र॒प्सा इ॑व॒ रोद॑सी॒ धम॒न्त्यनु॑ वृ॒ष्टिभिः॑ ।
उत्सं॑ दु॒हन्तो॒ अक्षि॑तम् ॥
துளிகள் போல் மழைகளுடன் வானையும் பூமியையும் அதிர வைப்பவர்கள், வற்றாத ஊற்றைப் பால்போல் கறப்பவர்கள்.
8.7.17
उदु॑ स्वा॒नेभि॑रीरत॒ उद्रथै॒रुदु॑ वा॒युभिः॑ ।
उत्स्तोमैः॒ पृश्नि॑मातरः ॥
நிச்சயமாக அவர்கள் முழக்கங்களுடன், தேர்களுடன், காற்றுடன், துதிகளுடன் மேலெழுகின்றனர், ஓ புள்ளி-அன்னையின் மைந்தர்களே.
8.7.18
येना॒व तु॒र्वशं॒ यदुं॒ येन॒ कण्वं॑ धन॒स्पृत॑म् ।
रा॒ये सु तस्य॑ धीमहि ॥
எதனால் நீங்கள் துர்வசனையும் யதுவையும் காத்தீர்களோ, எதனால் செல்வம் தரும் கண்வனையும் காத்தீர்களோ, அந்த அருளை செல்வத்திற்காக நாங்கள் நன்கு நினைவு கூர்கிறோம்.
8.7.19
इ॒मा उ॑ वः सुदानवो घृ॒तं न पि॒प्युषी॒रिषः॑ ।
वर्धा॑न्का॒ण्वस्य॒ मन्म॑भिः ॥
ஓ தாராள கொடையாளர்களே, நெய்போல் நிறைவூட்டும் இந்த உணவுகள் காண்வரின் மந்திரங்களால் பெருகட்டும்.
8.7.20
क्व॑ नू॒नं सु॑दानवो॒ मद॑था वृक्तबर्हिषः ।
ब्र॒ह्मा को वः॑ सपर्यति ॥
ஓ தாராள கொடையாளர்களே, தர்ப்பை பரப்பியவர்களே, இப்போது எங்கே மகிழ்கிறீர்கள்? உங்களுக்கு எந்த பிராமணன் பணிவிடை செய்கிறான்?
8.7.21
न॒हि ष्म॒ यद्ध॑ वः पु॒रा स्तोमे॑भिर्वृक्तबर्हिषः ।
शर्धाँ॑ ऋ॒तस्य॒ जिन्व॑थ ॥
ஓ தர்ப்பை பரப்பியவர்களே, முன்பு துதிகளால் நீங்கள் மகிழ்ந்த போது, ரதத்தின் சக்திகளை எழுப்பாதிருந்தீர்களா?
8.7.22
समु॒ त्ये म॑ह॒तीर॒पः सं क्षो॒णी समु॒ सूर्य॑म् ।
सं वज्रं॑ पर्व॒शो द॑धुः ॥
அந்த மருத்துகள் பெரிய நீர்களை ஒன்றாகப் பிடித்தனர்; இரு உலகங்களையும் ஒன்றாக, சூரியனையும் ஒன்றாக; மூட்டுக்கு மூட்டாக வஜ்ரத்தையும் ஒன்றாக வைத்தனர்.
8.7.23
वि वृ॒त्रं प॑र्व॒शो य॑यु॒र्वि पर्व॑ताँ अरा॒जिनः॑ ।
च॒क्रा॒णा वृष्णि॒ पौंस्य॑म् ॥
மூட்டுக்கு மூட்டாக விருத்திரனை அவர்கள் பிளந்தனர்; ஒளியற்ற மலைகளைப் பிளந்தனர்; வீரச் செயலைச் செய்தனர்.
8.7.24
अनु॑ त्रि॒तस्य॒ युध्य॑तः॒ शुष्म॑मावन्नु॒त क्रतु॑म् ।
अन्विन्द्रं॑ वृत्र॒तूर्ये॑ ॥
போரிடும் த்ரிதனின் வலிமையை அவர்கள் பின்தொடர்ந்து ஆதரித்தனர்; அவனுடைய அறிவையும் துணைபுரிந்தனர்; பின் விருத்திரப் போரில் இந்திரனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
8.7.25
वि॒द्युद्ध॑स्ता अ॒भिद्य॑वः॒ शिप्राः॑ शी॒र्षन्हि॑र॒ण्ययीः॑ ।
शु॒भ्रा व्य॑ञ्जत श्रि॒ये ॥
மின்னலைக் கையில் ஏந்திய, ஒளிரும், தலையில் பொன்னணிகள் அணிந்த, பிரகாசமான மருத்துகள் தங்கள் அழகுக்காகத் தம்மை அலங்கரித்துக்கொண்டனர்.
8.7.26
उ॒शना॒ यत्प॑रा॒वत॑ उ॒क्ष्णो रन्ध्र॒मया॑तन ।
द्यौर्न च॑क्रदद्भि॒या ॥
உசனாவுடன் நீங்கள் தொலைவிலிருந்து காளையின் பிளவுக்கு வந்தபோது, வானம் பயத்தால் முழங்கியது போல் இருந்தது.
8.7.27
आ नो॑ म॒खस्य॑ दा॒वनेऽश्वै॒र्हिर॑ण्यपाणिभिः ।
देवा॑स॒ उप॑ गन्तन ॥
ஓ தேவர்களே, எங்கள் யாகத்தின் கொடைக்காக குதிரைகளுடனும் பொன்கரங்களுடனும் இங்கே அருகில் வாருங்கள்.
8.7.28
यदे॑षां॒ पृष॑ती॒ रथे॒ प्रष्टि॒र्वह॑ति॒ रोहि॑तः ।
यान्ति॑ शु॒भ्रा रि॒णन्न॒पः ॥
இவர்களின் தேரில் புள்ளிகள் கொண்ட மான்கள் இழுக்கும்போது, சிவப்பான பிரஷ்டி சுமக்கும்போது, பிரகாசமானவர்கள் நீரைக் கலக்கிக்கொண்டு செல்கின்றனர்.
8.7.29
सु॒षोमे॑ शर्य॒णाव॑ति आर्जी॒के प॒स्त्या॑वति ।
य॒युर्निच॑क्रया॒ नरः॑ ॥
நன்கு பிழியப்பட்ட சோமமுள்ள இடத்திற்கும், சரயணாவுடைய இடத்திற்கும், ஆர்ஜீகம் மற்றும் பஸ்த்யாவுடைய இடங்களுக்கும் தலைவர்களாகிய மருத்துகள் சென்றனர்; இறங்கும் ஏணியின் வழியாக.
8.7.30
क॒दा ग॑च्छाथ मरुत इ॒त्था विप्रं॒ हव॑मानम् ।
मा॒र्डी॒केभि॒र्नाध॑मानम् ॥
ஓ மருத்துகளே, இவ்வாறு அழைக்கும் ஞானியான கவியிடம், கருணையுள்ள மந்திரங்களால் உதவி வேண்டி அழைக்கும் அவனிடம் எப்போது வருவீர்கள்?
8.7.31
कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः॒ यदिन्द्र॒मज॑हातन ।
को वः॑ सखि॒त्व ओ॑हते ॥
கதப்பிரியர்களே, நீங்கள் இந்திரனைக் கைவிட்டபோது, இப்பொழுது உங்கள் நட்பை முன்னிட்டு யார் உங்களை நிந்திப்பான்?
8.7.32
स॒हो षु णो॒ वज्र॑हस्तैः॒ कण्वा॑सो अ॒ग्निं म॒रुद्भिः॑ ।
स्तु॒षे हिर॑ण्यवाशीभिः ॥
கண்வர் மக்களே, வஜ்ரம் கையில் ஏந்தும் மருத்துக்களுடனும், பொன்னாடை அணிந்தவர்களுடனும், நான் அக்னியை நன்கு புகழ்கிறேன்.
8.7.33
ओ षु वृष्णः॒ प्रय॑ज्यू॒ना नव्य॑से सुवि॒ताय॑ ।
व॒वृ॒त्यां चि॒त्रवा॑जान् ॥
காளைகள் போன்றவர்களும், யாகத்தில் முன்னிற்பவர்களுமான மருத்துக்களை, புதியவனின் நலனுக்காக இங்கே நன்கு அழைக்கட்டும்; அழகிய செல்வம் உடையவர்களையும் (அழைக்கட்டும்).
8.7.34
गि॒रय॑श्चि॒न्नि जि॑हते॒ पर्शा॑नासो॒ मन्य॑मानाः ।
पर्व॑ताश्चि॒न्नि ये॑मिरे ॥
மலைகளும் நடுங்கித் தாழ்ந்து விடுகின்றன; பாறைகளும் அதிர்ந்து நிற்கின்றன; மலைகள் கூட கீழே வளைந்துவிட்டன.
8.7.35
आक्ष्ण॒यावा॑नो वहन्ति अ॒न्तरि॑क्षेण॒ पत॑तः ।
धाता॑र स्तुव॒ते वयः॑ ॥
அச்சு பொருத்திய தேர்களைக் கொண்டவர்கள் அந்தரிக்ஷ வழியாக பறப்பவர்களைக் கொண்டுவருகின்றனர்; தாங்குபவர்களான அவர்கள் புகழ்பவனுக்கு ஆற்றலைத் தருகின்றனர்.
8.7.36
अ॒ग्निर्हि जानि॑ पू॒र्व्यश्च्छन्दो॒ न सूरो॑ अ॒र्चिषा॑ ।
ते भा॒नुभि॒र्वि त॑स्थिरे ॥
அக்னி உண்மையில் பழமையானவன்; சந்தம் போலவும், சூரியன் சுடருடனும் (அவன் உள்ளான்); அவர்கள் தங்கள் கதிர்களுடன் பிரிந்து நின்றனர்.