ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.7.1
प्र यद्व॑स्त्रि॒ष्टुभ॒मिषं॒ मरु॑तो॒ विप्रो॒ अक्ष॑रत् ।
वि पर्व॑तेषु राजथ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ପ୍ରେରିତ ଋଷି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ଅନ୍ନ ଢାଳିଲେ, ସେତେବେଳେ ତୁମେମାନେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲ।
8.7.2
यद॒ङ्ग त॑विषीयवो॒ यामं॑ शुभ्रा॒ अचि॑ध्वम् ।
नि पर्व॑ता अहासत ॥
ହେ ବଳବାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମରୁତଗଣ, ତୁମେମାନେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲ ବେଳେ ପର୍ବତମାନେ କମ୍ପି ନତ ହେଲେ।
8.7.3
उदी॑रयन्त वा॒युभि॑र्वा॒श्रासः॒ पृश्नि॑मातरः ।
धु॒क्षन्त॑ पि॒प्युषी॒मिष॑म् ॥
ପବନ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚିତ୍ରିତ ମାତା ମେଘମାନେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠି ପୋଷକ ଅନ୍ନ ଢାଳିଲେ।
8.7.4
वप॑न्ति म॒रुतो॒ मिहं॒ प्र वे॑पयन्ति॒ पर्व॑तान् ।
यद्यामं॒ यान्ति॑ वा॒युभिः॑ ॥
ମରୁତଗଣ କୁହୁଡ଼ି ବିଞ୍ଚନ୍ତି; ପବନ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲାବେଳେ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ କମ୍ପାନ୍ତି।
8.7.5
नि यद्यामा॑य वो गि॒रिर्नि सिन्ध॑वो॒ विध॑र्मणे ।
म॒हे शुष्मा॑य येमि॒रे ॥
ତୁମମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପର୍ବତ ନତ ହେଲା ଓ ବିସ୍ତୃତ ନଦୀମାନେ ରହିଗଲେ, ସେମାନେ ମହାବଳ ପାଇଁ ନିଜକୁ ସଂଯତ କଲେ।
8.7.6
यु॒ष्माँ उ॒ नक्त॑मू॒तये॑ यु॒ष्मान्दिवा॑ हवामहे ।
यु॒ष्मान्प्र॑य॒त्य॑ध्व॒रे ॥
ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ରାତିରେ ଓ ଦିନରେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଡାକୁ; ଯଜ୍ଞରେ ଆହୁତି ଦିଆଯିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
8.7.7
उदु॒ त्ये अ॑रु॒णप्स॑वश्चि॒त्रा यामे॑भिरीरते ।
वा॒श्रा अधि॒ ष्णुना॑ दि॒वः ॥
ରକ୍ତାଭ ଦୀପ୍ତିର ସେହି ମରୁତମାନେ ନିଜ ରଥ ସହିତ ଆକାଶର ପିଠି ଉପରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠି ଚାଲନ୍ତି; ସେମାନେ ବିଚିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
8.7.8
सृ॒जन्ति॑ र॒श्मिमोज॑सा॒ पन्थां॒ सूर्या॑य॒ यात॑वे ।
ते भा॒नुभि॒र्वि त॑स्थिरे ॥
ସେମାନେ ନିଜ ବଳରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗମନ ପାଇଁ କିରଣ ଓ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ସେମାନେ ନିଜ ଦୀପ୍ତି ସହିତ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି।
8.7.9
इ॒मां मे॑ मरुतो॒ गिर॑मि॒मं स्तोम॑मृभुक्षणः ।
इ॒मं मे॑ वनता॒ हव॑म् ॥
ହେ ମରୁତଗଣ! ହେ ଋଭୁକ୍ଷଗଣ! ମୋର ଏହି ଗୀତ ଓ ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ; ମୋର ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
8.7.10
त्रीणि॒ सरां॑सि॒ पृश्न॑यो दुदु॒ह्रे व॒ज्रिणे॒ मधु॑ ।
उत्सं॒ कव॑न्धमु॒द्रिण॑म् ॥
ତିନି ସରୋବରରୁ ମାତୃରୂପ ଧାରାମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ମଧୁ ଦୋହିଲେ — ଝରଣାକୁ, କବନ୍ଧ ମେଘକୁ ଏବଂ ଉଚ୍ଛୁଳିତ ଜଳକୁ।
8.7.11
मरु॑तो॒ यद्ध॑ वो दि॒वः सु॑म्ना॒यन्तो॒ हवा॑महे ।
आ तू न॒ उप॑ गन्तन ॥
ହେ ମରୁତଗଣ! ଆକାଶରୁ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଇଚ୍ଛା କରି ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁ, ସେତେବେଳେ ଏଠାକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
8.7.12
यू॒यं हि ष्ठा सु॑दानवः॒ रुद्रा॑ ऋभुक्षणो॒ दमे॑ ।
उ॒त प्रचे॑तसो॒ मदे॑ ॥
ଆପଣମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଉଦାର ଦାତା, ହେ ରୁଦ୍ରଗଣ, ହେ ଋଭୁକ୍ଷଗଣ! ଏହି ଯଜ୍ଞଗୃହରେ ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଦେବଗଣ, ଆପଣମାନେ ହିଁ ଅଛନ୍ତି।
8.7.13
आ नो॑ र॒यिं म॑द॒च्युतं॑ पुरु॒क्षुं वि॒श्वधा॑यसम् ।
इय॑र्ता मरुतो दि॒वः ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ସେହି ଧନ ଆଣ, ଯାହା ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ସର୍ବଦାତା।
8.7.14
अधी॑व॒ यद्गि॑री॒णां यामं॑ शुभ्रा॒ अचि॑ध्वम् ।
सु॒वा॒नैर्म॑न्दध्व॒ इन्दु॑भिः ॥
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମରୁତଗଣ, ତୁମେମାନେ ପର୍ବତର ପଥରେ ଗଲେ, ସୋମ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶନକାରୀଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
8.7.15
ए॒ताव॑तश्चिदेषां सु॒म्नं भि॑क्षेत॒ मर्त्यः॑ ।
अदा॑भ्यस्य॒ मन्म॑भिः ॥
ମର୍ତ୍ୟ ଏମାନଙ୍କଠାରୁ ଏତିକି ଅନୁଗ୍ରହ ମାଗୁ, ଅବିନାଶୀଙ୍କର ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ।
8.7.16
ये द्र॒प्सा इ॑व॒ रोद॑सी॒ धम॒न्त्यनु॑ वृ॒ष्टिभिः॑ ।
उत्सं॑ दु॒हन्तो॒ अक्षि॑तम् ॥
ଯେଉଁମାନେ ବିନ୍ଦୁ ପରି ବର୍ଷା ସହିତ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଗୁଞ୍ଜିତ କରନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ ଝରଣାକୁ ଦୋହନ କରନ୍ତି।
8.7.17
उदु॑ स्वा॒नेभि॑रीरत॒ उद्रथै॒रुदु॑ वा॒युभिः॑ ।
उत्स्तोमैः॒ पृश्नि॑मातरः ॥
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନେ ଗର୍ଜନ ସହିତ, ରଥ ସହିତ, ପବନ ସହିତ, ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠନ୍ତି, ହେ ପୃଶ୍ନି-ମାତାର ପୁତ୍ରଗଣ।
8.7.18
येना॒व तु॒र्वशं॒ यदुं॒ येन॒ कण्वं॑ धन॒स्पृत॑म् ।
रा॒ये सु तस्य॑ धीमहि ॥
ଯେଉଁ ଅନୁଗ୍ରହରେ ତୁମେମାନେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ, ଯେଉଁଥିରେ ଧନଦାତା କଣ୍ବଙ୍କୁ, ସେହି ଅନୁଗ୍ରହକୁ ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ଭଲ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରୁ।
8.7.19
इ॒मा उ॑ वः सुदानवो घृ॒तं न पि॒प्युषी॒रिषः॑ ।
वर्धा॑न्का॒ण्वस्य॒ मन्म॑भिः ॥
ହେ ଉଦାର ଦାତାମାନେ, ଘିଅ ପରି ପୋଷଣଦାୟୀ ଏହି ଅନ୍ନ କଣ୍ୱଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରରେ ବଢ଼ୁ।
8.7.20
क्व॑ नू॒नं सु॑दानवो॒ मद॑था वृक्तबर्हिषः ।
ब्र॒ह्मा को वः॑ सपर्यति ॥
ହେ ଉଦାର ଦାତାମାନେ, କୁଶ ବିଛାଉଥିବା ମରୁଦ୍ଗଣ, ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେମାନେ କେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ? କେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମକୁ ସେବା କରେ?
8.7.21
न॒हि ष्म॒ यद्ध॑ वः पु॒रा स्तोमे॑भिर्वृक्तबर्हिषः ।
शर्धाँ॑ ऋ॒तस्य॒ जिन्व॑थ ॥
ହେ କୁଶ ବିଛାଉଥିବା ମରୁଦ୍ଗଣ, ପୂର୍ବରୁ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଋତର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁନଥିଲ କି?
8.7.22
समु॒ त्ये म॑ह॒तीर॒पः सं क्षो॒णी समु॒ सूर्य॑म् ।
सं वज्रं॑ पर्व॒शो द॑धुः ॥
ସେମାନେ ମହାନ ଜଳକୁ ଏକତ୍ର ଧରିଲେ, ଉଭୟ ଲୋକକୁ ଏକତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର; ପ୍ରତି ସନ୍ଧିରେ ବଜ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ସ୍ଥାପିଲେ।
8.7.23
वि वृ॒त्रं प॑र्व॒शो य॑यु॒र्वि पर्व॑ताँ अरा॒जिनः॑ ।
च॒क्रा॒णा वृष्णि॒ पौंस्य॑म् ॥
ପ୍ରତି ସନ୍ଧିରେ ସେମାନେ ବୃତ୍ରକୁ ବିଦାରିଲେ, ଆଲୋକହୀନ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥକ କଲେ ଏବଂ ପୌରୁଷକର୍ମ କଲେ।
8.7.24
अनु॑ त्रि॒तस्य॒ युध्य॑तः॒ शुष्म॑मावन्नु॒त क्रतु॑म् ।
अन्विन्द्रं॑ वृत्र॒तूर्ये॑ ॥
ଯୁଦ୍ଧରତ ତ୍ରିତଙ୍କ ବଳକୁ ସେମାନେ ଅନୁସରଣ କରି ସହାୟତା କଲେ; ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିକୁ ମଧ୍ୟ ସହାୟତା କଲେ; ପରେ ବୃତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
8.7.25
वि॒द्युद्ध॑स्ता अ॒भिद्य॑वः॒ शिप्राः॑ शी॒र्षन्हि॑र॒ण्ययीः॑ ।
शु॒भ्रा व्य॑ञ्जत श्रि॒ये ॥
ବିଜୁଳି ହାତରେ ଧରିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁଣ୍ଡରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରଯୁକ୍ତ ମରୁତମାନେ ନିଜର ଶୋଭା ପାଇଁ ନିଜକୁ ସଜାଇଲେ।
8.7.26
उ॒शना॒ यत्प॑रा॒वत॑ उ॒क्ष्णो रन्ध्र॒मया॑तन ।
द्यौर्न च॑क्रदद्भि॒या ॥
ଉଶନା ସହିତ ତୁମେମାନେ ଦୂରରୁ ବୃଷଭ (ମେଘ)ର ଫାଟକୁ ଆସିଲ, ସେତେବେଳେ ଆକାଶ ଭୟରେ ଗର୍ଜନ କଲା ପରି ହେଲା।
8.7.27
आ नो॑ म॒खस्य॑ दा॒वनेऽश्वै॒र्हिर॑ण्यपाणिभिः ।
देवा॑स॒ उप॑ गन्तन ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଆମ ଯଜ୍ଞର ଦାନ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣହସ୍ତ ସହିତ ଏଠାକୁ ନିକଟକୁ ଆସ।
8.7.28
यदे॑षां॒ पृष॑ती॒ रथे॒ प्रष्टि॒र्वह॑ति॒ रोहि॑तः ।
यान्ति॑ शु॒भ्रा रि॒णन्न॒पः ॥
ସେମାନଙ୍କ ରଥରେ ଚିତ୍ରିତ ହରିଣୀମାନେ ଟାଣନ୍ତି ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଷ୍ଟି ବହନ କରେ, ସେତେବେଳେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମରୁତମାନେ ଜଳ ମନ୍ଥନ କରି ଚାଲନ୍ତି।
8.7.29
सु॒षोमे॑ शर्य॒णाव॑ति आर्जी॒के प॒स्त्या॑वति ।
य॒युर्निच॑क्रया॒ नरः॑ ॥
ଭଲ ଭାବରେ ନିଷ୍ପେଷିତ ସୋମ ଥିବା, ଶରୟଣାଯୁକ୍ତ, ଆର୍ଜୀକ ଓ ପସ୍ତ୍ୟାଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ମରୁତ ନେତାମାନେ ଗଲେ; ଓହ୍ଲାଇବା ସିଡ଼ି ଦେଇ।
8.7.30
क॒दा ग॑च्छाथ मरुत इ॒त्था विप्रं॒ हव॑मानम् ।
मा॒र्डी॒केभि॒र्नाध॑मानम् ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଏପରି ଡାକୁଥିବା, କୃପାମୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ବିପ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ତୁମେମାନେ କେବେ ଆସିବ?
8.7.31
कद्ध॑ नू॒नं क॑धप्रियः॒ यदिन्द्र॒मज॑हातन ।
को वः॑ सखि॒त्व ओ॑हते ॥
ହେ କଦପ୍ରିୟ ମରୁଦ୍ଗଣ, ଯେବେ ତୁମେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲ, ତେବେ ଏବେ ତୁମ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ କିଏ ତୁମକୁ ଦୋଷ ଦେବ?
8.7.32
स॒हो षु णो॒ वज्र॑हस्तैः॒ कण्वा॑सो अ॒ग्निं म॒रुद्भिः॑ ।
स्तु॒षे हिर॑ण्यवाशीभिः ॥
ହେ କଣ୍ବ ବଂଶଧରମାନେ, ବଜ୍ରହସ୍ତ ମରୁଦ୍ଗଣ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣବସନା ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ସ୍ତୁତି କରେ।
8.7.33
ओ षु वृष्णः॒ प्रय॑ज्यू॒ना नव्य॑से सुवि॒ताय॑ ।
व॒वृ॒त्यां चि॒त्रवा॑जान् ॥
ବୃଷଭ ସଦୃଶ, ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ରଣୀ ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କୁ ନୂତନ ଉପାସକଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଭଲଭାବେ ଡାକେ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନଶାଳୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
8.7.34
गि॒रय॑श्चि॒न्नि जि॑हते॒ पर्शा॑नासो॒ मन्य॑मानाः ।
पर्व॑ताश्चि॒न्नि ये॑मिरे ॥
ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପି ନତ ହୁଅନ୍ତି; ପଥରମାନେ ମଧ୍ୟ ହଲି ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି; ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ନତ ହୋଇଛନ୍ତି।
8.7.35
आक्ष्ण॒यावा॑नो वहन्ति अ॒न्तरि॑क्षेण॒ पत॑तः ।
धाता॑र स्तुव॒ते वयः॑ ॥
ଅକ୍ଷଯୁକ୍ତ (ରଥରେ) ସେମାନେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦେଇ ଉଡ଼ନ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତି; ପୋଷଣକାରୀ ଦେବତା ସ୍ତୋତାକୁ ବଳ ଦିଅନ୍ତି।
8.7.36
अ॒ग्निर्हि जानि॑ पू॒र्व्यश्च्छन्दो॒ न सूरो॑ अ॒र्चिषा॑ ।
ते भा॒नुभि॒र्वि त॑स्थिरे ॥
ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରାଚୀନ; ଛନ୍ଦ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶିଖା ସହିତ (ଯେପରି); ସେମାନେ ନିଜ କିରଣ ସହିତ ପୃଥକ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।