Vedyatra वेदयात्रा
શોધો

યજુર્વેદ · અધ્યાય 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

4.1

एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥

અમે દેવયજન ભૂમિએ આવ્યા છીએ, જ્યાં સર્વ દેવોએ આનંદ માણ્યો. આ દિવ્ય જળ મારા માટે કલ્યાણકારી હો. હે ઓષધિ, રક્ષણ કર. ઋક્ અને સામ વડે તરતા, યજુષો સાથે, ધનના પોષણ અને અન્ન વડે આપણે આનંદિત થઈએ. હે સ્વધિતિ, આને હિંસા ન કર.

4.2

आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥

માતાઓ સમાન જળ અમને શુદ્ધ કરો; ઘી વડે ઘીને પવિત્ર કરનારાં જળ અમને પાવન કરો. દિવ્ય જળ બધી મલિનતા વહાવી જાય છે. હું શુચિ અને પૂત થઈને જળમાંથી ઉપર આવું છું. તું દીક્ષા અને તપનું શરીર છે; તે શુભ, કૃપામય તને હું ધારણ કરું છું, સારા વર્ણને પોષતો.

4.3

महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥

તું મહાનોનું પયઃ (પોષક રસ) છે; તું તેજ આપનાર છે — મને તેજ આપ. તું વૃત્રનું કનીનક (આંખની કીકી) છે; તું દૃષ્ટિ આપનાર છે — મને દૃષ્ટિ આપ.

4.4

चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥

ચિત્તના સ્વામી મને પવિત્ર કરો. વાણીના સ્વામી મને પવિત્ર કરો. દેવ સવિતા નિર્દોષ ગાળણ અને સૂર્યકિરણોથી મને પવિત્ર કરો. હે પવિત્રના સ્વામી, પવિત્રથી શુદ્ધ થયેલી તારી જે ઇચ્છા છે, તેને હું શુદ્ધ કરી શકું.

4.5

आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥

હે દેવો, અધ્વરમાં અર્પણ સમયે અમે તમારી પાસે શ્રેષ્ઠ ધન માગીએ છીએ. હે દેવો, યજ્ઞને યોગ્ય આશીર્વાદો માટે અમે તમને બોલાવીએ છીએ.

4.6

स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥

સ્વાહા, મનથી યજ્ઞ માટે. સ્વાહા, વિશાળ અંતરિક્ષથી. સ્વાહા, દ્યાવાપૃથિવી માટે. સ્વાહા, વાયુથી હું ગ્રહણ કરું છું. સ્વાહા.

4.7

आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥

આકૂતિ માટે, પ્રયોગ માટે અગ્નિને સ્વાહા. મેધા માટે, મન માટે અગ્નિને સ્વાહા. દીક્ષા માટે, તપ માટે અગ્નિને સ્વાહા. સરસ્વતી માટે, પૂષા માટે અગ્નિને સ્વાહા. હે દેવી, વિશાળ, વિશ્વનું કલ્યાણ કરનારા જળો, દ્યાવાપૃથિવી અને વિસ્તીર્ણ અંતરિક્ષ, હવિથી આપણે બૃહસ્પતિની પૂજા કરીએ. સ્વાહા.

4.8

विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥

દેવના નેતાની મિત્રતા દરેક મર્ત્ય મનુષ્ય પસંદ કરે. સૌ ધનની ઇચ્છા રાખે; તેજ અને સમૃદ્ધિ વરે. સ્વાહા.

4.9

ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥

તમે ઋક્ અને સામના અલંકાર છો; તમારા બંનેને હું પકડું છું. આ યજ્ઞના ઉદૃચ્ મંત્રથી તમે બંને મારું રક્ષણ કરો. તમે આશ્રય છો; મને આશ્રય આપો. તમને નમસ્કાર. મને હાનિ ન કરો.

4.10

ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥

તું ઊર્ક્ છે; આંગિરસી ઊનનું વસ્ત્ર. મારામાં બળ મૂક. તું સોમની નીવિ છે. તું વિષ્ણુનો આશ્રય છે; યજમાનનો આશ્રય છે. તું ઇન્દ્રની યોનિ છે. સારા પાક માટે ખેડ. હે વનસ્પતિ, ઊંચો થા; આ યજ્ઞના ઉદૃચ્ મંત્રથી સંકટથી મારું રક્ષણ કર.

4.11

व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥

અગ્નિ વ્રત સંપન્ન કરાવે; અગ્નિ બ્રહ્મ, અગ્નિ યજ્ઞ, વનસ્પતિ (યૂપ) યજ્ઞયોગ્ય છે. કૃપાળુ, કલ્યાણકારી, તેજ આપનારી, યજ્ઞ વહન કરનારી દૈવી ધીનું અમે ધ્યાન ધરીએ છીએ; તે અમારા વશમાં સુગમ માર્ગ બને. મનથી જન્મેલા, મનથી જોડાયેલા, કુશળ સંકલ્પના દેવો અમારું રક્ષણ કરો, અમારું પાલન કરો; તેમને સ્વાહા.

4.12

श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥

હે જળો, તમે પીવાઈ ત્યારે પ્રિય થાઓ; અમારા ઉદરની અંદર અત્યંત સુખદાયી થાઓ. તે અમારા માટે રોગરહિત, વ્યાધિરહિત, નિર્દોષ થઈને સ્વાદિષ્ટ થાઓ; તે દૈવી, અમર અને ઋતને વધારનારા છે.

4.13

इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥

આ તારું યજ્ઞયોગ્ય રૂપ છે. હું (દૂર કરું છું) — સંતાનને નહીં (છોડતો નથી). પાપમાંથી મુક્ત કરનારાઓ, સ્વાહાથી આહુત થઈને પૃથ્વીમાં પ્રવેશો; પૃથ્વીમાંથી ઉત્પન્ન થાઓ.

4.14

अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥

હે અગ્નિ, તું સારી રીતે જાગૃત રહે; અમે સારી રીતે આનંદ પામીએ. અમને અવિચ્છિન્ન રીતે રક્ષ; જાગૃતિમાં અમને ફરી (સુરક્ષિત) બનાવ.

4.15

पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥

ફરી મારું મન પાછું આવે, ફરી મારું આયુષ્ય પાછું આવે; ફરી મારો પ્રાણ પાછો આવે, ફરી મારો આત્મા પાછો આવે; ફરી મારી દૃષ્ટિ પાછી આવે, ફરી મારું શ્રવણ પાછું આવે. સર્વમાનવનો, અક્ષત, શરીરરક્ષક વૈશ્વાનર અગ્નિ અમને દુરિતથી, નિંદાથી બચાવો.

4.16

त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥

હે અગ્નિ, તું વ્રતોનો રક્ષક દેવ છે; મનુષ્યોમાં અને યજ્ઞોમાં તું સ્તુત્ય છે. આવો સોમ આપ, ફરી લાવ. ધનદાતા દેવ સવિતા અમને ધન આપો.

4.17

एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥

આ તારું ઉજ્જવળ શરીર છે, આ તેજ છે; તેની સાથે એકરૂપ થા, પ્રકાશિત થઈને જા. તું વેગવાન છે, મનથી ધારણ કરાયેલી છે, વિષ્ણુને પ્રિય છે.

4.18

तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥

સત્યબળવાળા તારા શરીરનો તે આધાર, તેના પ્રસવમાં હું પ્રાપ્ત કરું. સ્વાહા. તું ઉજ્જવળ છે, ચંદ્ર જેવી છે, અમૃત છે, વૈશ્વદેવ છે.

4.19

चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥

તું ચિત્ છે, તું મન છે, તું ધી છે, તું દક્ષિણા છે, તું ક્ષત્રિયા છે, તું યજ્ઞિયા છે; તું અદિતિ છે, બંને બાજુ માથાવાળી. તે અમારા માટે સુપ્રાચી અને સુપ્રતીચી થાઓ. મિત્ર તને પગમાં બાંધે; પૂષા માર્ગમાં રક્ષા કરે; ઇન્દ્રના અધ્યક્ષપદ માટે.

4.20

अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥

તારી પાછળ માતા સંમત થાય; પિતા સંમત થાય; એક જ ગર્ભનો ભાઈ સંમત થાય; મિત્ર અને ટોળાનો સખા સંમત થાય. હે દેવી, દેવ તરફ જા; ઇન્દ્ર માટે સોમ તરફ આવ. રુદ્ર તને કલ્યાણ માટે વાળે; સોમના સખા, ફરી આવ.

4.21

वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥

તું વસુ-સંબંધી છે; તું અદિતિ છે; તું આદિત્યા છે; તું રુદ્રા છે; તું ચંદ્રા છે. બૃહસ્પતિ અનુગ્રહમાં તને આનંદ આપે; રુદ્ર વસુઓ સાથે તારી તરફ પ્રકાશે.

4.22

अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥

અદિતિના મસ્તક પર તને સ્થાપું છું. તું દેવયજનનું, પૃથ્વીનું, ઇડાનું સ્થાન છે; ઘીવાળો છે. સ્વાહા. અમારામાં રમ. અમારામાં તારો બંધુ છે. તારામાં ધન, મારામાં ધન. ધનના પોષણથી અમે અલગ ન થઈએ. ધનને પ્રેરિત કર.

4.23

सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥

દિવ્ય બુદ્ધિથી સારી રીતે જોઉં છું; દક્ષિણ અને વિશાળ દૃષ્ટિ સાથે. મારું આયુષ્ય ન હરીશ; હું પણ તારો થઈને નાશ ન પામું. હે દેવી, તારી દૃષ્ટિમાં હું વીર પુત્ર પામું.

4.24

एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥

આ તારો ગાયત્રી છંદનો ભાગ છે એમ સોમ પાસેથી મને કહેવડાવ. આ તારો ત્રિષ્ટુપ્ છંદનો ભાગ છે એમ સોમ પાસેથી મને કહેવડાવ. આ તારો જગતી છંદનો ભાગ છે એમ સોમ પાસેથી મને કહેવડાવ. છંદોના નામોના સામ્રાજ્યમાં જા એમ સોમ પાસેથી મને કહેવડાવ. તું અમારો છે; તારો શુક્ર ગ્રહ પસંદ થયેલ છે; તેઓ તેને પસંદ કરે.

4.25

अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥

તે દેવ સવિતાની હું સ્તુતિ કરું છું; બે હાથવાળા, કવિ-સંકલ્પવાળા, સત્યપ્રેરક, રત્નોના ધામ; પ્રિય અને મનીષી એવા તેમને. જેમની ઊર્ધ્વ પ્રભા પ્રેરણામાં ઝળહળી, સુવર્ણહસ્ત સુકર્મા એ સ્વર્ગ રચ્યું. પ્રજાઓ માટે તને. પ્રજાઓ તને અનુપ્રાણિત કરો; તું પ્રજાઓને અનુપ્રાણિત કર.

4.26

शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥

તને તેજસ્વી મૂલ્યથી તેજસ્વી મૂલ્યે ખરીદું છું; ચંદ્રને ચંદ્રથી, અમૃતને અમૃતથી. તારો સંગમ ગાય સાથે હો. અમારે માટે તારા ચંદ્રો. તું તપનું શરીર છે; પ્રજાપતિનો વર્ણ; શ્રેષ્ઠ પશુ વડે તું ખરીદાય છે; હું હજારગણું પોષણ પામું.

4.27

मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥

હે મિત્ર, અમારી પાસે આવ; સારી મૈત્રી આપનારા; ઇન્દ્રના વિશાળ જમણા ભાગમાં પ્રવેશ કર; ઇચ્છકમાં ઇચ્છિતને સુખ, સુખ. હે સ્વાન, ભ્રાજ, અઙ્ઘાર, બમ્ભાર, હસ્ત, સુહસ્ત, કૃશાન; આ તમારા સોમ-ખરીદીનાં સાધનો છે; તેમનું રક્ષણ કરો; કોઈ તમને હાનિ ન કરે.

4.28

परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥

હે અગ્નિ, દુશ્ચરિતથી મને દૂર રાખ; સુચરિતમાં મને સ્થાપિત કર. સારા આયુષ્ય સાથે અમે ઊઠ્યા, અમૃતને અનુસરીને.

4.29

प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥

કલ્યાણ તરફ લઈ જતો, દુઃખરહિત એ માર્ગ અમે પામીએ; જેનાથી તે સર્વ શત્રુઓને દૂર કરી ધન મેળવે છે.

4.30

अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥

તું અદિતિની ત્વચા છે. અદિતિના આસન પર બેસ. વૃષભે દ્યુલોકને ધાર્યો, અંતરિક્ષ માપ્યું, પૃથ્વીનો વિસ્તાર માપ્યો. સમ્રાટ સર્વ લોકોમાં આસીન થયો; તે બધાં વરુણનાં વ્રત છે.

4.31

वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥

વરુણે વનોમાં અંતરિક્ષ વિસ્તાર્યું; ઘોડાઓમાં બળ અને ગાયોમાં દૂધ મૂક્યું. હૃદયોમાં સંકલ્પ, પ્રજાઓમાં અગ્નિ, દ્યુલોકમાં સૂર્ય મૂક્યો; પથ્થર પર સોમ મૂક્યો.

4.32

सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥

સૂર્યની આંખ થઈને ચઢ; અગ્નિની આંખની કીકી થઈને ચઢ. તું એતશ ઘોડાઓ સાથે ચમકતો જ્યાં જાય છે, ત્યાં જ્ઞાનીથી (તું લઈ જવાય છે).

4.33

उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥

આ બે બળદ ધૂંસરી વહન કરનારા છે; તેઓ આંસુ વિનાના, વીરોને ન હણનારા, બ્રહ્મ (મંત્ર)ને પ્રેરનારા હોય. યજમાનના ઘરે કલ્યાણપૂર્વક જાઓ.

4.34

भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥

તું મારા માટે કલ્યાણકારી છે; હે ભુવનના સ્વામી, સર્વ ધામો તરફ આગળ વધ. આસપાસ ફરતા શત્રુઓ, માર્ગના લૂંટારા, વરુઓ અને દુષ્ટો તને ન શોધે. બાજ બનીને દૂર ઊડી જા; યજમાનના ઘરે જા, તે અમારા માટે તૈયાર કરાયું છે.

4.35

नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे महो देवाय तद् ऋतꣳ सपर्यत ।
दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस् पुत्राय सूर्याय शꣳसत ॥ ४.३५ ॥

મિત્ર અને વરુણની આંખને નમસ્કાર. તે મહાન દેવ માટે ઋતનો સત્કાર કરો. દૂર જોનાર, દેવોથી જન્મેલ, પ્રકાશ-ધ્વજ, દ્યુલોકના પુત્ર સૂર્યની સ્તુતિ કરો.

4.36

वरुणस्योत्तम्भनम् असि ।
वरुणस्य स्कम्भसर्जनी स्थः ।
वरुणस्यऽ ऋतसदन्य् असि वरुणस्यऽ ऋतसदनम् असि ।
वरुणस्य ऽऋतसदनम् आ सीद ॥ ४.३६ ॥

તું વરુણનો આધાર છે. તમે બંને વરુણના સ્તંભ છોડનારા છો. તું વરુણનું ઋત-આસન છે; તું વરુણનું ઋત-આસન છે. વરુણના ઋત-આસન પર બેસ.

4.37

या ते धामानि हविषा यजन्ति ता ते विश्वा परिभूर् अस्तु यज्ञम् ।
गयस्फानः प्रतरणः सुवीरो ऽवीरहा प्रचरा सोम दुर्यान् ॥ ४.३७ ॥

હે સોમ, જેઓ હવિથી તારા ધામોનું યજન કરે છે, તે બધાં તારા વડે યજ્ઞને પૂર્ણ કરો. ઘરને વધારનારો, પાર ઉતારનારો, ઉત્તમ વીરોવાળો, અવીર શત્રુઓનો નાશ કરનારો થઈને, હે સોમ, દ્વારો સુધી આગળ વધ.