यजुर्वेद · अध्याय 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1
एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥
आम्ही देवयजन भूमीवर आलो आहोत, जिथे सर्व देवांना आनंद मिळाला. ही दिव्य जले माझ्यासाठी कल्याणकारी असोत. हे ओषधी, रक्षण कर. ऋक् आणि साम यांनी तरून, यजुसांसह, संपत्तीच्या पोषणाने आणि अन्नाने आपण आनंदित होऊ या. हे स्वधिते, याला (पशूला) हानी करू नकोस.
4.2
आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥
मातांसारखी जले आम्हाला शुद्ध करोत; घृताने घृताला पवित्र करणारी जले आम्हाला पावन करोत. दिव्य जले सर्व मलिनता वाहून नेतात. मी शुचि व पूत होऊन जलातून वर येतो. तू दीक्षा व तपाचे शरीर आहेस; त्या कल्याणकारी, कृपाळू तुला मी धारण करतो, उत्तम वर्ण पुष्ट करीत.
4.3
महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥
तू महान लोकांचे पयः (पोषक रस) आहेस; तू तेज देणारा आहेस — मला तेज दे. तू वृत्राचे कनीनक (डोळ्यातील बाहुली) आहेस; तू दृष्टी देणारा आहेस — मला दृष्टी दे.
4.4
चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥
चित्ताचा पती मला पवित्र करो. वाचेचा पती मला पवित्र करो. देव सविता निर्दोष गाळणीने व सूर्यकिरणांनी मला पवित्र करो. हे पवित्राच्या पती, पवित्राने शुद्ध झालेली तुझी जी इच्छा आहे, ती मी शुद्ध करू शकावे.
4.5
आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥
हे देवांनो, अध्वरात अर्पणाच्या वेळी आम्ही तुमच्याकडे श्रेष्ठ धन मागतो. हे देवांनो, यज्ञास योग्य आशीर्वादांसाठी आम्ही तुम्हांस बोलावतो.
4.6
स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥
स्वाहा, मनापासून यज्ञासाठी. स्वाहा, विशाल अंतरिक्षातून. स्वाहा, द्यावापृथिवींसाठी. स्वाहा, वायूपासून मी घेतो. स्वाहा.
4.7
आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥
आकूतीसाठी, प्रयोगासाठी अग्नीला स्वाहा. मेधेसाठी, मनासाठी अग्नीला स्वाहा. दीक्षेसाठी, तपासाठी अग्नीला स्वाहा. सरस्वतीसाठी, पूषणासाठी अग्नीला स्वाहा. हे देवी, विशाल, विश्वाचे कल्याण करणारी जलांनो, द्यावापृथिवी व विस्तीर्ण अंतरिक्षा, हविर्द्रव्याने आम्ही बृहस्पतीची पूजा करू. स्वाहा.
4.8
विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥
देवाच्या नेत्याची मैत्री प्रत्येक मर्त्य मनुष्याने निवडावी. सर्वांनी धनाची इच्छा करावी; तेज व समृद्धी वरावी. स्वाहा.
4.9
ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥
तुम्ही ऋक् आणि साम यांचे अलंकार आहात; तुम्हा दोघांना मी धरतो. या यज्ञाच्या उदृच् मंत्राने तुम्ही दोघे माझे रक्षण करा. तुम्ही आश्रय आहात; मला आश्रय द्या. तुम्हाला नमस्कार. मला हानी करू नका.
4.10
ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥
तू ऊर्क् आहेस; आंगिरस लोकरीचे वस्त्र. माझ्यात बल ठेव. तू सोमाची नीवी आहेस. तू विष्णूचा आश्रय आहेस; यजमानाचा आश्रय आहेस. तू इंद्राची योनी आहेस. चांगल्या पिकासाठी नांगर चालव. हे वनस्पते, वर ऊठ; या यज्ञाच्या उदृच् मंत्राने संकटापासून माझे रक्षण कर.
4.11
व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥
अग्नी व्रत पूर्ण करो; अग्नी ब्रह्म, अग्नी यज्ञ, वनस्पती (यूप) यज्ञार्ह आहे. कृपाळू, कल्याणकारी, तेज देणाऱ्या, यज्ञ वाहणाऱ्या दैवी धीचे आम्ही ध्यान करतो; ती आमच्या ताब्यात सुलभ मार्ग होवो. मनातून जन्मलेले, मनाशी जोडलेले, कुशल संकल्पाचे देव आमचे रक्षण करोत, पालन करोत; त्यांना स्वाहा.
4.12
श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥
हे उदकांनो, तुम्ही प्यालेले असताना प्रिय व्हा; आमच्या उदरात अत्यंत सुखदायक व्हा. ती आमच्यासाठी रोगरहित, व्याधिरहित, निर्दोष होऊन स्वादिष्ट होवोत; ती दैवी, अमर आणि ऋताची वृद्धी करणारी आहेत.
4.13
इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥
हे तुझे यज्ञार्ह रूप आहे. मी (दूर करतो) — संततीला नव्हे (सोडत नाही). पापातून मुक्त करणारे, स्वाहाने आहुत होऊन पृथ्वीत प्रवेश करा; पृथ्वीपासून उत्पन्न व्हा.
4.14
अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥
हे अग्नी, तू चांगला जागृत राहा; आम्ही चांगले आनंदित होऊ. आम्हाला अखंड संरक्षण दे; जागृतीत आम्हाला पुन्हा (सुरक्षित) कर.
4.15
पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥
पुन्हा माझे मन परत येवो, पुन्हा माझे आयुष्य परत येवो; पुन्हा माझा प्राण परत येवो, पुन्हा माझा आत्मा परत येवो; पुन्हा माझी दृष्टी परत येवो, पुन्हा माझे श्रवण परत येवो. सर्व मानवांचा, अक्षत, शरीररक्षक वैश्वानर अग्नी आम्हाला संकटापासून आणि निंदेपासून वाचवो.
4.16
त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥
हे अग्नी, तू व्रतांचे रक्षण करणारा देव आहेस; मर्त्यांमध्ये आणि यज्ञांमध्ये तू स्तुत्य आहेस. असा सोम दे, पुन्हा आण. धनदाता देव सविता आम्हाला धन देवो.
4.17
एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥
हेच तुझे शुभ्र शरीर आहे, हेच तेज आहे; त्याच्याशी एकरूप हो, तेजस्वी होऊन जा. तू वेगवान आहेस, मनाने धारण केलेली आहेस, विष्णूला प्रिय आहेस.
4.18
तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥
सत्यबल असलेल्या तुझ्या शरीराचा तो आधार, त्याच्या प्रसवात मला मिळो. स्वाहा. तू शुभ्र आहेस, चंद्रासारखी आहेस, अमृत आहेस, वैश्वदेव आहेस.
4.19
चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥
तू चित् आहेस, तू मन आहेस, तू धी आहेस, तू दक्षिणा आहेस, तू क्षत्रिया आहेस, तू यज्ञिया आहेस; तू अदिती आहेस, दोन्ही बाजूंना मस्तक असलेली. ती आमच्यासाठी सुप्राची व सुप्रतीची होवो. मित्राने तुला पायाला बांधावे; पूषाने मार्गात रक्षण करावे; इंद्राच्या अध्यक्षतेसाठी.
4.20
अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥
तुझ्यामागे आई संमती देवो; वडील संमती देवो; एकाच गर्भातला भाऊ संमती देवो; मित्र आणि कळपातला सखा संमती देवो. हे देवी, देवाकडे जा; इंद्रासाठी सोमाकडे ये. रुद्र तुला कल्याणासाठी परत वळवो; सोमाच्या सख्या, पुन्हा ये.
4.21
वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥
तू वसूंची आहेस; तू अदिती आहेस; तू आदित्या आहेस; तू रुद्रा आहेस; तू चंद्रा आहेस. बृहस्पती तुला कृपेने आनंदित करो; रुद्र वसूंसह तुझ्याकडे प्रकाशो.
4.22
अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥
अदितीच्या मस्तकावर तुला स्थापितो. तू देवयजनाचे, पृथ्वीचे, इडेचे स्थान आहेस; घृतयुक्त आहेस. स्वाहा. आमच्यात रमण कर. आमच्यात तुझा बंधू आहे. तुझ्यात धन, माझ्यात धन. धनाच्या पोषणाने आम्ही वेगळे न होवो. धनाला प्रेरित कर.
4.23
सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥
दिव्य बुद्धीने चांगले पाहतो; दक्षिण आणि विशाल दृष्टीसह. माझे आयुष्य हरण करू नकोस; मीही तुझा होऊन नष्ट न होवो. हे देवी, तुझ्या दृष्टीत मी वीर पुत्र मिळवो.
4.24
एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥
हा तुझा गायत्री छंदाचा वाटा आहे असे सोमाकडून मला सांगवावे. हा तुझा त्रिष्टुभ् छंदाचा वाटा आहे असे सोमाकडून मला सांगवावे. हा तुझा जगती छंदाचा वाटा आहे असे सोमाकडून मला सांगवावे. छंदांच्या नावांच्या साम्राज्याला जा असे सोमाकडून मला सांगवावे. तू आमचा आहेस; तुझा शुक्र ग्रह निवडलेला आहे; त्यांनी तो निवडावा.
4.25
अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥
त्या देव सवितृची मी स्तुती करतो; दोन हात असलेला, कविसंकल्प, सत्यप्रेरक, रत्नांचे धाम; प्रिय व मनीषी अशा त्याला. ज्याची ऊर्ध्व प्रभा प्रेरणेत चमकली, सुवर्णहस्त सुकर्मा याने स्वर्ग निर्माण केला. प्रजांसाठी तुला. प्रजा तुला अनुप्राणित करोत; तू प्रजांना अनुप्राणित कर.
4.26
शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥
तुला तेजस्वी मोलाने तेजस्वी मोलाने विकत घेतो; चंद्र चंद्राने, अमृत अमृताने. तुझा संग गोसोबत असो. आम्हासाठी तुझे चंद्र. तू तपाचे शरीर आहेस; प्रजापतीचा वर्ण; उत्तम पशूने तू विकत घेतला जातोस; सहस्रपट पोषण मी मिळवावे.
4.27
मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥
हे मित्रा, आमच्याकडे ये; उत्तम मैत्री देणाऱ्या; इंद्राच्या विशाल उजव्या भागात प्रवेश कर; इच्छा करणाऱ्यात इच्छित व्यक्तीला सुख, सुख. हे स्वान, भ्राज, अङ्घार, बम्भार, हस्त, सुहस्त, कृशान; ही तुमची सोम-खरेदीची साधने आहेत; त्यांचे रक्षण करा; कोणीही तुम्हाला हानी करू नये.
4.28
परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥
हे अग्नी, दुश्चरितापासून मला दूर ठेव; सुचरितात मला स्थापित कर. चांगल्या आयुष्यासह आम्ही उठलो, अमृताचे अनुसरण करत.
4.29
प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥
कल्याणाकडे नेणारा, दुःखरहित असा तो मार्ग आम्ही गाठू; ज्याद्वारे तो सर्व शत्रूंना दूर करून धन मिळवतो.
4.30
अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥
तू अदितीची त्वचा आहेस. अदितीच्या आसनावर बस. वृषभाने द्युलोक धरला, अंतरिक्ष मोजले, पृथ्वीचा विस्तार मोजला. सम्राट सर्व लोकांत आसीन झाला; ती सर्व वरुणाची व्रते आहेत.
4.31
वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥
वरुणाने वनांमध्ये अंतरिक्ष पसरवले; घोड्यांत बल आणि गाईंत दूध ठेवले. हृदयांत संकल्प, प्रजांत अग्नी, द्युलोकात सूर्य ठेवला; दगडावर सोम ठेवला.
4.32
सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥
सूर्याचा डोळा होऊन चढ; अग्नीच्या डोळ्याची बाहुली होऊन चढ. तू एतश घोड्यांसह तेजस्वी होऊन जिथे जातोस, तिथे ज्ञानी (व्यक्तीकडून) नेला जातोस.
4.33
उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥
हे दोन बैल धुरा वाहणारे आहेत; ते अश्रूरहित, वीरांचा नाश न करणारे, ब्रह्म (मंत्र) प्रेरणा देणारे असोत. यजमानाच्या घरी कल्याणपूर्वक जा.
4.34
भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥
तू माझ्यासाठी कल्याणकारी आहेस; हे भुवनाधिपती, सर्व धामांकडे पुढे जा. परिसरातील शत्रू, वाटेवरील लुटारू, लांडगे आणि दुष्ट यांना तू सापडू नकोस. ससाणा होऊन दूर उड; यजमानाच्या घरी जा, ते आमच्यासाठी सिद्ध केले आहे.
4.35
नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे महो देवाय तद् ऋतꣳ सपर्यत ।
दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस् पुत्राय सूर्याय शꣳसत ॥ ४.३५ ॥
मित्र व वरुणाच्या डोळ्यास नमस्कार. त्या महान देवासाठी ऋताचा सन्मान करा. दूरवर पाहणारा, देवांपासून जन्मलेला, प्रकाशध्वज, द्युलोकाचा पुत्र सूर्य याची स्तुती करा.
4.36
वरुणस्योत्तम्भनम् असि ।
वरुणस्य स्कम्भसर्जनी स्थः ।
वरुणस्यऽ ऋतसदन्य् असि वरुणस्यऽ ऋतसदनम् असि ।
वरुणस्य ऽऋतसदनम् आ सीद ॥ ४.३६ ॥
तू वरुणाचा आधार आहेस. तुम्ही दोघे वरुणाचे स्तंभ सोडवणारे आहात. तू वरुणाचे ऋत-आसन आहेस; तू वरुणाचे ऋत-आसन आहेस. वरुणाच्या ऋत-आसनावर बस.
4.37
या ते धामानि हविषा यजन्ति ता ते विश्वा परिभूर् अस्तु यज्ञम् ।
गयस्फानः प्रतरणः सुवीरो ऽवीरहा प्रचरा सोम दुर्यान् ॥ ४.३७ ॥
हे सोमा, जे तुझी धामे हविषाने यजन करतात, ती सर्व तुझ्याद्वारे यज्ञ परिपूर्ण करोत. घर वाढवणारा, पार नेणारा, उत्तम वीरांनी युक्त, वीरहीन शत्रूंचा नाश करणारा होऊन, हे सोमा, दारांपर्यंत पुढे चल.