യജുർവേദം · അധ്യായം 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

4.1

एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥

ഞങ്ങൾ ദേവയജന ഭൂമിയിൽ എത്തി, അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു. ഈ ദിവ്യജലങ്ങൾ എനിക്ക് മംഗളകരമാകട്ടെ. ഹേ ഓഷധീ, രക്ഷിക്കൂ. ഋക്കും സാമവും കൊണ്ട് കടന്നുപോകുന്നവരായി, യജുസ്സുകളോടെ, സമ്പത്തിന്റെ പോഷണത്തോടും അന്നത്തോടും കൂടി നാം സന്തോഷിക്കട്ടെ. ഹേ സ്വധിതേ, ഇതിനെ ഉപദ്രവിക്കരുത്.

4.2

आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥

മാതാക്കളെപ്പോലെയുള്ള ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ; നെയ്യാൽ നെയ്യിനെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പവിത്രമാക്കട്ടെ. ദിവ്യജലങ്ങൾ എല്ലാ മാലിന്യവും കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഞാൻ ശുചിയായി, പൂതനായി ജലത്തിൽനിന്ന് മുകളിലേക്ക് വരുന്നു. നീ ദീക്ഷയുടെയും തപസ്സിന്റെയും ശരീരമാണ്; ആ മംഗളകരവും കൃപയുള്ളതുമായ നിന്നെ ഞാൻ ധരിക്കുന്നു, നല്ല വർണം പുഷ്ടിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്.

4.3

महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥

നീ മഹാന്മാരുടെ പയസ്സ് (പോഷക രസം); നീ തേജസ്സ് നൽകുന്നവൻ — എനിക്ക് തേജസ്സ് തരൂ. നീ വൃത്രന്റെ കനീനകം (കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി); നീ കാഴ്ച നൽകുന്നവൻ — എനിക്ക് കാഴ്ച തരൂ.

4.4

चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥

ചിത്തത്തിന്റെ പതി എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. വാക്കിന്റെ പതി എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. ദേവനായ സവിതാവ് കുറവില്ലാത്ത അരിപ്പകൊണ്ടും സൂര്യരശ്മികൾകൊണ്ടും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പവിത്രത്തിന്റെ പതിയേ, പവിത്രത്താൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട നിന്റെ ആഗ്രഹം എന്തോ, അതു ഞാൻ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയട്ടെ.

4.5

आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥

ദേവന്മാരേ, അധ്വരത്തിൽ സമർപ്പണസമയത്ത് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിൽനിന്ന് ശ്രേഷ്ഠമായ ധനം തേടുന്നു. ദേവന്മാരേ, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു.

4.6

स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥

സ്വാഹാ, മനസ്സിൽനിന്ന് യജ്ഞത്തിനായി. സ്വാഹാ, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്ന്. സ്വാഹാ, ദ്യാവാപൃഥിവിക്കായി. സ്വാഹാ, വായുവിൽനിന്ന് ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. സ്വാഹാ.

4.7

आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥

ആകൂതിക്കും പ്രയോഗത്തിനുമായി അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. മേധയ്ക്കും മനസ്സിനുമായി അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. ദീക്ഷയ്ക്കും തപസ്സിനുമായി അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. സരസ്വതിക്കും പൂഷാവിനുമായി അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. ദേവിമാരായ, വിപുലമായ, വിശ്വത്തിന് ശുഭം നൽകുന്ന ജലങ്ങളേ, ദ്യാവാപൃഥിവികളേ, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷമേ, ബൃഹസ്പതിയെ ഹവിസ്സുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പൂജിക്കാം. സ്വാഹാ.

4.8

विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥

ദേവന്റെ നേതാവിന്റെ സഖ്യം ഓരോ മർത്യനും തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. എല്ലാവരും സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കട്ടെ; തേജസ്സും സമൃദ്ധിയും വരിക്കട്ടെ. സ്വാഹാ.

4.9

ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥

നിങ്ങൾ ഋക്കിന്റെയും സാമത്തിന്റെയും അലങ്കാരങ്ങളാണ്; നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഞാൻ പിടിക്കുന്നു. ഈ യജ്ഞത്തിന്റെ ഉദൃച് മന്ത്രത്താൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നെ കാക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ അഭയം; എനിക്ക് അഭയം നൽകൂ. നിങ്ങൾക്ക് നമസ്കാരം. എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുതേ.

4.10

ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥

നീ ഊർക്ക്; ആംഗിരസ രോമവസ്ത്രം. എന്നിൽ ബലം വെക്കൂ. നീ സോമന്റെ നീവി. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ അഭയം; യജമാനന്റെ അഭയം. നീ ഇന്ദ്രന്റെ യോനി. നല്ല വിളവിനായി ഉഴുക. ഓ വനസ്പതേ, ഉയരുക; ഈ യജ്ഞത്തിന്റെ ഉദൃച് മന്ത്രത്താൽ ആപത്തിൽനിന്ന് എന്നെ കാക്കൂ.

4.11

व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥

അഗ്നി വ്രതം നിർവഹിപ്പിക്കട്ടെ; അഗ്നി ബ്രഹ്മം, അഗ്നി യജ്ഞം, വനസ്പതി (യൂപം) യജ്ഞയോഗ്യം. കൃപയുള്ളതും ശുഭകരവും തേജസ്സ് നൽകുന്നതും യജ്ഞം വഹിക്കുന്നതുമായ ദൈവീയ ധിയെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; അത് ഞങ്ങളുടെ വശത്ത് സുഗമമായ മാർഗമാകട്ടെ. മനസ്സിൽ ജനിച്ചവരും മനസ്സിനോട് യോജിച്ചവരും ദക്ഷമായ സങ്കല്പമുള്ളവരുമായ ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ, പാലിക്കട്ടെ; അവർക്ക് സ്വാഹാ.

4.12

श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥

ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾ കുടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പ്രിയരായിരിക്കുവിൻ; ഞങ്ങളുടെ ഉദരത്തിനകത്ത് അത്യന്തം സുഖദായകരായിരിക്കുവിൻ. അവ ഞങ്ങൾക്ക് രോഗരഹിതവും ബാധരഹിതവും കുറ്റമറ്റതുമായി രുചികരമാകട്ടെ; അവ ദിവ്യവും അമൃതവും ഋതത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവയുമാണ്.

4.13

इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥

ഇത് നിന്റെ യജ്ഞയോഗ്യമായ രൂപമാണ്. ഞാൻ (നീക്കുന്നു) — സന്താനത്തെ അല്ല (വിടുന്നില്ല). പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നവരേ, സ്വാഹയാൽ ആഹുതിയായി ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിക്കുവിൻ; ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുവിൻ.

4.14

अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥

ഓ അഗ്നേ, നീ നന്നായി ജാഗരൂകനായിരിക്കുക; ഞങ്ങൾ നന്നായി സന്തോഷിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളെ ഒട്ടും വേർപെടാതെ രക്ഷിക്കുക; ഉണർവിൽ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും (സുരക്ഷിതരാക്കുക).

4.15

पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥

വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സ് വരട്ടെ, വീണ്ടും എന്റെ ആയുസ്സ് വരട്ടെ; വീണ്ടും എന്റെ പ്രാണൻ വരട്ടെ, വീണ്ടും എന്റെ ആത്മാവ് വരട്ടെ; വീണ്ടും എന്റെ കാഴ്ച വരട്ടെ, വീണ്ടും എന്റെ കേൾവി വരട്ടെ. എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും പൊതുവായ, അക്ഷതനായ, ശരീരരക്ഷകനായ വൈശ്വാനര അഗ്നി ദുരിതത്തിൽനിന്നും നിന്ദയിൽനിന്നും നമ്മെ കാക്കട്ടെ.

4.16

त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥

അഗ്നേ, നീ വ്രതങ്ങളെ കാക്കുന്ന ദേവനാണ്; മർത്യരുടെ ഇടയിലും യജ്ഞങ്ങളിലും നീ സ്തുത്യനാണ്. ഇത്തരം സോമം നൽകൂ, വീണ്ടും കൊണ്ടുവരൂ. സമ്പത്ത് നൽകുന്ന ദേവനായ സവിതാവ് ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.

4.17

एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥

ഇതാണ് നിന്റെ ശുഭ്രമായ ശരീരം, ഇതാണ് തേജസ്സ്; അതിനോട് ഏകീഭവിക്കൂ, പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് പോകൂ. നീ വേഗമുള്ളവളാണ്, മനസ്സിനാൽ ധരിക്കപ്പെട്ടവളാണ്, വിഷ്ണുവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്.

4.18

तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥

സത്യബലമുള്ള നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ ആശ്രയം, അതിന്റെ പ്രസവത്തിൽ ഞാൻ നേടട്ടെ. സ്വാഹാ. നീ ശുഭ്രയാണ്, ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണ്, അമൃതമാണ്, വൈശ്വദേവമാണ്.

4.19

चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥

നീ ചിത്, നീ മനസ്സ്, നീ ധീ, നീ ദക്ഷിണ, നീ ക്ഷത്രിയ, നീ യജ്ഞിയ; നീ അദിതി, ഇരുവശത്തും തലയുള്ളവൾ. അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് സുപ്രാചി, സുപ്രതീചി ആകട്ടെ. മിത്രൻ നിന്നെ കാലിൽ കെട്ടട്ടെ; പൂഷാവ് വഴിയിൽ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രന്റെ അധ്യക്ഷതയ്ക്കായി.

4.20

अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥

നിന്നെ അനുഗമിച്ച് അമ്മ സമ്മതിക്കട്ടെ; അച്ഛൻ സമ്മതിക്കട്ടെ; ഒരേ ഗർഭത്തിൽ പിറന്ന സഹോദരൻ സമ്മതിക്കട്ടെ; സുഹൃത്തും കൂട്ടത്തിലെ സഖാവും സമ്മതിക്കട്ടെ. ദേവീ, ദേവനിലേക്ക് ചെല്ലൂ; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമത്തിലേക്ക് വരൂ. രുദ്രൻ നിന്നെ ക്ഷേമത്തിനായി തിരിക്കട്ടെ; സോമസഖാവേ, വീണ്ടും വരൂ.

4.21

वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥

നീ വസുക്കളുടേതാണ്; നീ അദിതി; നീ ആദിത്യ; നീ രുദ്ര; നീ ചന്ദ്ര. ബൃഹസ്പതി നിന്നെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ; രുദ്രൻ വസുക്കളോടൊപ്പം നിന്റെ നേർക്ക് പ്രകാശിക്കട്ടെ.

4.22

अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥

അദിതിയുടെ തലയിൽ നിന്നെ വെക്കുന്നു. നീ ദേവയജനം, ഭൂമി, ഇളയുടെ സ്ഥാനം; നെയ്യ് നിറഞ്ഞവൻ. സ്വാഹാ. ഞങ്ങളിൽ രമിക്കൂ. ഞങ്ങളിൽ നിന്റെ ബന്ധു ഉണ്ട്. നിന്നിൽ ധനം, എന്നിൽ ധനം. ധനപോഷണത്താൽ ഞങ്ങൾ വേർപെടാതിരിക്കട്ടെ. ധനത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ.

4.23

सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥

ദിവ്യമായ ബുദ്ധിയാൽ നന്നായി കാണുന്നു; വലതുഭാഗവും വിശാലമായ കാഴ്ചയും ചേർന്ന്. എന്റെ ആയുസ്സിനെ കവർന്നെടുക്കരുതേ; ഞാൻ നിന്റേതായി നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ദേവീ, നിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ വീരപുത്രനെ ഞാൻ നേടട്ടെ.

4.24

एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥

ഇത് നിന്റെ ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിന്റെ ഭാഗം എന്ന് സോമനോട് എനിക്ക് പറയിക്കട്ടെ. ഇത് നിന്റെ ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിന്റെ ഭാഗം എന്ന് സോമനോട് എനിക്ക് പറയിക്കട്ടെ. ഇത് നിന്റെ ജഗതീ ഛന്ദസ്സിന്റെ ഭാഗം എന്ന് സോമനോട് എനിക്ക് പറയിക്കട്ടെ. ഛന്ദസ്സുകളുടെ നാമങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് പോകൂ എന്ന് സോമനോട് എനിക്ക് പറയിക്കട്ടെ. നീ ഞങ്ങളുടേതാണ്; നിന്റെ ശുക്ര ഗ്രഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു; അവർ അതിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ.

4.25

अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥

ആ ദേവനായ സവിതാവിനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; രണ്ടു കൈകളുള്ളവനും കവിയുടെ സങ്കല്പമുള്ളവനും സത്യപ്രേരകനും രത്നങ്ങളുടെ ധാമവുമായവനെ; പ്രിയനും ബുദ്ധിമാനുമായ അവനെ. ആരുടെ ഉയർന്ന പ്രകാശം പ്രേരണയിൽ തിളങ്ങിയോ, സ്വർണ്ണകരനും സുകർമ്മാവുമായവൻ സ്വർഗ്ഗം നിർമ്മിച്ചു. പ്രജകൾക്കായി നിന്നെ. പ്രജകൾ നിന്നെ അനുപ്രാണിപ്പിക്കട്ടെ; നീ പ്രജകളെ അനുപ്രാണിപ്പിക്കുക.

4.26

शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥

നിന്നെ തിളങ്ങുന്ന വിലകൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന വിലയ്ക്ക് ഞാൻ വാങ്ങുന്നു; ചന്ദ്രനെ ചന്ദ്രനാലും അമൃതത്തെ അമൃതത്താലും. നിന്റെ കൂട്ടായ്മ പശുവിനോടൊപ്പമാകട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക് നിന്റെ ചന്ദ്രങ്ങൾ. നീ തപസ്സിന്റെ ശരീരം; പ്രജാപതിയുടെ വർണ്ണം; ശ്രേഷ്ഠ പശുവിനാൽ വാങ്ങപ്പെടുന്നു; ആയിരമിരട്ടി പോഷണം ഞാൻ നേടട്ടെ.

4.27

मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥

മിത്രാ, ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരൂ; നല്ല സൗഹൃദം നൽകുന്നവനേ; ഇന്ദ്രന്റെ വിശാലമായ വലഭാഗത്ത് പ്രവേശിക്കൂ; ആഗ്രഹിക്കുന്നവനിൽ ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവന് സുഖം, സുഖം. ഓ സ്വാന, ഭ്രാജ, അങ്ഘാര, ബംഭാര, ഹസ്ത, സുഹസ്ത, കൃശാന; ഇവ നിങ്ങളുടെ സോമ-വാങ്ങൽ ഉപകരണങ്ങളാണ്; അവയെ സംരക്ഷിക്കുക; ആരും നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

4.28

परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥

അഗ്നേ, ദുശ്ചരിതത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ അകറ്റൂ; സുചരിതത്തിൽ എന്നെ സ്ഥാപിക്കൂ. നല്ല ആയുസ്സോടെ ഞങ്ങൾ ഉയർന്നു, അമൃതത്തെ പിന്തുടർന്ന്.

4.29

प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥

ക്ഷേമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന, ദുരിതമില്ലാത്ത ആ വഴി ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ; അതിലൂടെ അവൻ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അകറ്റി സമ്പത്ത് നേടുന്നു.

4.30

अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥

നീ അദിതിയുടെ തൊലി. അദിതിയുടെ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കൂ. കാളൻ ദ്യുലോകത്തെ താങ്ങി, അന്തരീക്ഷത്തെ അളന്നു, ഭൂമിയുടെ വിസ്താരം അളന്നു. സമ്രാട്ട് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ആസീനനായി; അവയെല്ലാം വരുണന്റെ വ്രതങ്ങൾ.

4.31

वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥

വരുണൻ വനങ്ങളിൽ അന്തരീക്ഷം വിരിച്ചു; കുതിരകളിൽ ബലവും പശുക്കളിൽ പാലും വെച്ചു. ഹൃദയങ്ങളിൽ സങ്കല്പവും ജനങ്ങളിൽ അഗ്നിയും ആകാശത്ത് സൂര്യനും വെച്ചു; കല്ലിൽ സോമവും വെച്ചു.

4.32

सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥

സൂര്യന്റെ കണ്ണായി കയറൂ; അഗ്നിയുടെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിയായി കയറൂ. നീ എതശ കുതിരകളോടൊപ്പം പ്രകാശിച്ച് എവിടേക്ക് പോകുന്നുവോ, അവിടെ ജ്ഞാനിയാൽ (നീ നയിക്കപ്പെടുന്നു).

4.33

उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥

ഈ രണ്ടു കാളകൾ നുകം വഹിക്കുന്നവയാണ്; അവ കണ്ണീരില്ലാത്തവയും വീരന്മാരെ കൊല്ലാത്തവയും മന്ത്രത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവയും ആകട്ടെ. യജമാനന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷേമത്തോടെ പോകുക.

4.34

भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥

നീ എനിക്ക് ശുഭകരനാണ്; ഭുവനത്തിന്റെ നാഥാ, എല്ലാ ധാമങ്ങളിലേക്കും മുന്നോട്ടു പോകുക. ചുറ്റിനടക്കുന്ന ശത്രുക്കളും വഴിയിലെ കൊള്ളക്കാരും ചെന്നായ്ക്കളും ദുഷ്ടന്മാരും നിന്നെ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ. പരുന്തായി മാറി അകലേക്ക് പറന്നുപോകുക; യജമാനന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുക, അത് നമുക്കായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.