யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

4.1

एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥

நாம் தேவயஜன பூமிக்கு வந்தோம், அங்கு எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர். இந்த தெய்வீக நீர்கள் எனக்கு நன்மை அளிக்கட்டும். ஓ ஓஷதி, காப்பாற்று. ரிக் மற்றும் சாமத்தால் கடந்து, யஜுஸ்களுடன், செல்வத்தின் வளத்தாலும் உணவாலும் நாம் மகிழ்வோம். ஓ ஸ்வதிதி, இவனை அழிக்காதே.

4.2

आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥

தாய்மார்களான நீர்கள் எங்களை சுத்தப்படுத்தட்டும்; நெய்யால் நெய்யைத் தூய்மைப்படுத்தும் நீர்கள் எங்களைப் புனிதப்படுத்தட்டும். தெய்வீக நீர்கள் எல்லா அழுக்கையும் அடித்துச் செல்கின்றன. நான் தூய்மையாகி புனிதனாக நீரிலிருந்து மேலே வருகிறேன். நீ தீக்ஷை மற்றும் தவத்தின் உடல்; அந்த மங்களகரமான, அருளுள்ள உன்னை நான் அணிகிறேன், நல்ல நிறத்தை வளர்த்தபடி.

4.3

महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥

நீ பெரியவர்களின் பயம் (ஊட்டச்சத்து); நீ ஒளி தருபவன் — எனக்கு ஒளியைக் கொடு. நீ வ்ருத்திரனின் கனீநகம் (கண்ணின் மணி); நீ பார்வை தருபவன் — எனக்குப் பார்வையைக் கொடு.

4.4

चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥

சித்தத்தின் தலைவர் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துக. வாக்கின் தலைவர் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துக. தேவன் சவிதா குறைவற்ற வடிகட்டியாலும் சூரியனின் கதிர்களாலும் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துக. வடிகட்டியின் தலைவனே, வடிகட்டியால் தூய்மையாக்கப்பட்ட உன்னுடைய விருப்பத்தை நானும் தூய்மைப்படுத்த இயலட்டும்.

4.5

आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥

தேவர்களே, அர்ப்பணத்தின்போது அத்வரத்தில் உங்களிடம் செல்வத்தை வேண்டுகிறோம். தேவர்களே, யாகத்திற்கு உரிய ஆசிகளுக்காக உங்களை அழைக்கிறோம்.

4.6

स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥

ஸ்வாஹா, மனத்திலிருந்து யாகத்திற்காக. ஸ்வாஹா, விரிந்த அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து. ஸ்வாஹா, த்யௌவுக்கும் பூமிக்கும். ஸ்வாஹா, வாயுவிலிருந்து நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன். ஸ்வாஹா.

4.7

आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥

ஆகூதிக்காகவும் பிரயோகத்திற்காகவும் அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. மேதைக்காகவும் மனத்திற்காகவும் அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. தீட்சைக்காகவும் தவத்திற்காகவும் அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. சரஸ்வதிக்காகவும் பூஷனுக்காகவும் அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. தேவியரான, பெரிய, உலகனைத்திற்கும் நலன் தரும் நீர்களே, த்யௌவும் பூமியும் விரிந்த அந்தரிக்ஷமும், பிருஹஸ்பதிக்கு ஹவிஸால் வழிபடுவோம். ஸ்வாஹா.

4.8

विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥

தெய்வத்தின் தலைவனின் நட்பை எல்லா மனிதனும் தேர்ந்தெடுக்கட்டும். அனைவரும் செல்வத்தை விரும்பட்டும்; ஒளியையும் செழிப்பையும் வரிக்கட்டும். ஸ்வாஹா.

4.9

ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥

நீங்கள் ரிக், சாம ஆகியவற்றின் அலங்காரங்கள்; உங்களிருவரையும் நான் பற்றுகிறேன். இந்த யாகத்தின் உதృச் மந்திரத்தால் நீங்கள் இருவரும் என்னைக் காக்கட்டும். நீங்கள் அடைக்கலம்; எனக்கு அடைக்கலம் அளியுங்கள். உங்களுக்கு வணக்கம். என்னை hurt செய்யாதீர்கள்.

4.10

ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥

நீ ஊர்க்; ஆங்கிரஸ உரோமக் கம்பளி. என்னில் வலிமையை வை. நீ சோமனின் நீவி. நீ விஷ்ணுவின் அடைக்கலம்; யஜமானனின் அடைக்கலம். நீ இந்திரனின் யோனி. நல்ல பயிருக்கு உழவைச் செய். ஓ வனஸ்பதியே, மேலெழுந்து உயர்ந்து, இந்த யாகத்தின் உதృச் மந்திரத்தால் இடரிலிருந்து என்னைக் காத்திடு.

4.11

व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥

அக்னி விரதத்தை நிறைவேற்றட்டும்; அக்னி பிரம்மம், அக்னி யஜ்ஞம், வனஸ்பதி (யூபம்) யஜ்ஞத்திற்கு உரியது. அருள்மிக்கதும், நலம் தருவதும், ஒளி அளிப்பதும், யஜ்ஞத்தை சுமப்பதுமான தெய்வீக தியானத்தை நாங்கள் தியானிக்கிறோம்; அது எங்கள் வசத்தில் எளிய வழியாக இருக்கட்டும். மனதில் பிறந்த, மனதால் இணைக்கப்பட்ட, திறமையான சங்கல்ப தேவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும், எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்; அவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.

4.12

श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥

நீங்கள் அருந்தப்படும்போது அன்புக்குரியவர்களாக இருங்கள், நீர்களே; எங்கள் வயிற்றின் உள்ளே இனிமையாக இருங்கள். அவை எங்களுக்கு நோயற்றவையாகவும், பிணியற்றவையாகவும், குற்றமற்றவையாகவும் இனிமையாக இருக்கட்டும்; அவை தெய்வீகமும் அமிருதமும் ருதத்தை வளர்ப்பவையுமாகும்.

4.13

इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥

இது உன்னுடைய யஜ்ஞத்திற்கு உரிய வடிவம். நான் (விலக்குகிறேன்) — மகவை விடுவதில்லை. பாவத்திலிருந்து விடுவிப்பவர்களே, ஸ்வாஹாவால் அர்ப்பிக்கப்பட்டு பூமியில் பிரவேசியுங்கள்; பூமியிலிருந்து தோன்றுங்கள்.

4.14

अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥

ஓ அக்னி, நீ நன்கு விழித்திரு; நாங்கள் நன்கு மகிழ்வோம். எங்களை இடைவிடாமல் காப்பாயாக; விழிப்பில் எங்களை மீண்டும் (பாதுகாப்பாக) ஆக்குவாயாக.

4.15

पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥

மீண்டும் என் மனம் வரட்டும், மீண்டும் என் ஆயுள் வரட்டும்; மீண்டும் என் பிராணன் வரட்டும், மீண்டும் என் ஆன்மா வரட்டும்; மீண்டும் என் பார்வை வரட்டும், மீண்டும் என் செவி வரட்டும். அழியாத, உடலைக் காக்கும் வைஶ்வானர அக்னி துன்பத்திலிருந்தும் பழியிலிருந்தும் நம்மைக் காக்கட்டும்.

4.16

त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥

அக்னியே, நீ விரதங்களைக் காக்கும் தேவன்; மனிதர்களிடையேயும் யாகங்களிலும் நீ போற்றத்தக்கவன். இத்தகைய சோமத்தை அளி, மீண்டும் கொண்டுவா. செல்வத்தை அளிப்பவனான தேவ சவிதா எங்களுக்குச் செல்வத்தை அளிக்கட்டும்.

4.17

एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥

இதுவே உன் ஒளிமிக்க உடல், இதுவே தேஜஸ்; அதனுடன் ஒன்றாகு, ஒளிர்ந்தபடி செல். நீ விரைவானவள், மனத்தால் தாங்கப்பட்டவள், விஷ்ணுவுக்கு விருப்பமானவள்.

4.18

तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥

சத்தியபலம் கொண்ட உன் உடலின் அந்த ஆதரவை, அதன் பிறப்பில் நான் அடையட்டும். ஸ்வாஹா. நீ ஒளிமிக்கவள், சந்திரனைப் போன்றவள், அமிருதம், வைஶ்வதேவமானவள்.

4.19

चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥

நீ சித், நீ மனம், நீ தீ, நீ தக்ஷிணை, நீ க்ஷத்ரியை, நீ யஜ்ஞியை; நீ அதிதி, இருபுறமும் தலை கொண்டவள். அவள் நமக்கு சுப்ராசீ, சுப்ரதீசீ ஆகட்டும். மித்ரன் உன்னை காலில் கட்டட்டும்; பூஷன் வழியில் காக்கட்டும்; இந்திரனுக்கு, மேற்பார்வையாளருக்காக.

4.20

अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥

உன்னைத் தொடர்ந்து தாய் சம்மதிக்கட்டும்; தந்தை சம்மதிக்கட்டும்; ஒரே கருப்பையில் பிறந்த சகோதரன் சம்மதிக்கட்டும்; நண்பனும் கூட்டத்தின் தோழனும் சம்மதிக்கட்டும். தேவியே, தேவனை நோக்கிச் செல். இந்திரனுக்காக சோமத்தை நோக்கி வா. ருத்ரன் உன்னை நலத்திற்காகத் திருப்பட்டும்; சோமனின் நண்பனே, மீண்டும் வா.

4.21

वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥

நீ வசு-உடையவள்; நீ அதிதி; நீ ஆதித்யா; நீ ருத்ரா; நீ சந்த்ரா. பிருஹஸ்பதி உன்னை அருளில் மகிழ்விக்கட்டும்; ருத்ரன் வசுக்களுடன் உன்னை நோக்கி ஒளிரட்டும்.

4.22

अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥

அதிதியின் தலையில் உன்னை வைக்கிறேன். நீ தேவயஜனம், பூமி, இடாவின் இடம்; நெய் நிறைந்தவன். ஸ்வாஹா. எங்களில் மகிழ்ச்சி கொள். எங்களில் உன் உறவு உள்ளது. உன்னில் செல்வம், என்னில் செல்வம். செல்வத்தின் வளத்தினால் நாங்கள் பிரியாமல் இருப்போமாக. செல்வத்தை ஊக்கு.

4.23

सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥

தெய்வீக அறிவால் நன்றாகக் காண்கிறேன்; வலப்புறமும் விரிந்த பார்வையும் இணைந்து. என் ஆயுளைப் பறிக்காதே; நானும் உன்னுடையவனாக அழியாமல் இருக்கட்டும். தேவியே, உன் பார்வையில் வீரமகனைப் பெறுவேனாக.

4.24

एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥

இது உன் காயத்ரி சந்தத்தின் பங்கு என்று சோமனிடம் எனக்குச் சொல்லட்டும். இது உன் த்ரிஷ்டுப் சந்தத்தின் பங்கு என்று சோமனிடம் எனக்குச் சொல்லட்டும். இது உன் ஜகதி சந்தத்தின் பங்கு என்று சோமனிடம் எனக்குச் சொல்லட்டும். சந்தங்களின் பெயர்களின் அரசாட்சியை அடைக என்று சோமனிடம் எனக்குச் சொல்லட்டும். நீ எங்களுடையவன்; உன் சுக்ர கிரகம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது; அவர்கள் அதைத் தேர்வு செய்யட்டும்.

4.25

अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥

நான் அந்த தெய்வமான சவிதாவைப் போற்றுகிறேன்; இரு கரங்களையுடைய, கவியின் சிந்தனையும் செயலும் கொண்ட, உண்மைப் பிரேரணையும் ரத்தினங்களின் இருப்பிடமுமான அவரை; அன்பான, கவியான மனதை நோக்கி. உயர்ந்த ஒளி எவருடைய சிந்தனையில் பிரகாசித்ததோ, பொன்னிறக் கரத்தவரும் நல்ல செயல் கொண்டவருமான அவர் சுவர்க்கத்தை அமைத்தார். பிரஜைகளுக்காக உன்னை. பிரஜைகள் உன்னை அனுப்பிராணிக்கட்டும்; நீ பிரஜைகளை அனுப்பிராணிக்கச் செய்.

4.26

शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥

நான் உன்னை ஒளிரும் விலைக்கு ஒளிரும் விலையால் வாங்குகிறேன்; சந்திரனை சந்திரனால், அமிர்தத்தை அமிர்தத்தால். உன் கூட்டு பசுவுடன் இருக்கட்டும். எங்களுக்கு உன் சந்திரங்கள். நீ தபசின் உடல்; பிரஜாபதியின் நிறம்; சிறந்த பசுவால் வாங்கப்படுகிறாய்; ஆயிரம் மடங்கு போஷணையை நான் பெறட்டும்.

4.27

मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥

மித்திரனே, எங்களிடம் வா; நல்ல நட்பைத் தருபவனே; இந்திரனின் பரந்த வலப்பக்கத்தில் நுழை; விரும்புகிறவனுக்கும் விரும்பப்பட்டவனுக்கும் இன்பம், இன்பம். ஓ ஸ்வான, பிராஜ, அங்கார, பம்பார, ஹஸ்த, சுஹஸ்த, கிருசான; இவை உங்கள் சோம வாங்கும் கருவிகள்; அவற்றைக் காருங்கள்; யாரும் உங்களுக்கு தீங்கு செய்யாதிருக்கட்டும்.

4.28

परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥

அக்னியே, தீய செயலிலிருந்து என்னை விலக்கு; நல்ல நடத்தையில் என்னை நிலைநிறுத்து. நல்ல ஆயுளுடன் நாங்கள் எழுந்தோம், அமிர்தத்தைப் பின்தொடர்ந்து.

4.29

प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥

நலன் நோக்கிச் செல்லும், துன்பமற்ற அந்த வழியை நாங்கள் அடைகிறோம்; அதனால் அவன் எல்லாப் பகைவர்களையும் விலக்கி செல்வத்தைப் பெறுகிறான்.

4.30

अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥

நீ அதிதியின் தோல். அதிதியின் ஆசனத்தில் அமர். காளை வானைத் தாங்கியது, அந்தரிக்ஷத்தை அளந்தது, பூமியின் அகலத்தை அளந்தது. சம்ராட் எல்லா உலகங்களிலும் அமர்ந்தான்; அவை அனைத்தும் வருணனின் விரதங்கள்.

4.31

वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥

வருணன் காடுகளில் அந்தரிக்ஷத்தை விரித்தான்; குதிரைகளில் வலிமையையும் பசுக்களில் பாலையும் வைத்தான். இதயங்களில் சங்கல்பத்தையும், மக்களில் அக்னியையும், வானில் சூரியனையும் வைத்தான்; கல்லில் சோமத்தையும் வைத்தான்.

4.32

सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥

சூரியனின் கண்ணாக ஏறு; அக்னியின் கண்ணின் கருமணியாக ஏறு. எங்கே நீ எதசர் குதிரைகளுடன் ஒளிர்ந்து செல்கிறாயோ, அங்கே ஞானியால் (நடத்தப்படுகிறாய்).

4.33

उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥

இந்த இரு காளைகளும் நுகத்தைத் தாங்குபவை; அவை கண்ணீரில்லாதவையாகவும், வீரர்களைக் கொல்லாதவையாகவும், மந்திரத்தைத் தூண்டுபவையாகவும் இருக்கட்டும். நலமாக யஜமானனின் வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள்.

4.34

भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥

நீ எனக்கு மங்கலமானவன்; உலகின் தலைவனே, எல்லா இடங்களையும் நோக்கி முன்னேறு. சுற்றி வரும் பகைவர்களும், வழிப்பறியர்களும், ஓநாய்களும், தீயவர்களும் உன்னைக் காணாதிருக்கட்டும். பருந்தாக மாறி தொலைவில் பறந்து செல்; யஜமானனின் வீட்டிற்குச் செல், அது நமக்காகச் சித்தமாக்கப்பட்டது.