ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1
एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥
ਅਸੀਂ ਦੇਵਯਜਨ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਹੇ ਓਸ਼ਧੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ, ਯਜੁਸ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅੰਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਸ੍ਵਧਿਤੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ।
4.2
आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥
ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਜਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ; ਘੀ ਨਾਲ ਘੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਵਨ ਕਰਨ। ਦਿਵ੍ਯ ਜਲ ਸਾਰੀ ਮੈਲ ਵਹਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਅਤੇ ਤਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ; ਉਸ ਸ਼ੁਭ, ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਧਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਵਰਨ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
4.3
महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥
ਤੂੰ ਮਹਾਨਾਂ ਦਾ ਪਯਸ (ਪੋਸ਼ਕ ਰਸ) ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੇਜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ — ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ ਦੇ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਕਨੀਨਕ (ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ) ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ — ਮੈਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ।
4.4
चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥
ਚਿੱਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਵਾਕ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਛਾਨਣੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਤੇਰੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਸਕਾਂ।
4.5
आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥
ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਅਧਵਰ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਯਗਯ ਦੇ ਯੋਗ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
4.6
स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥
ਸਵਾਹਾ, ਮਨ ਤੋਂ ਯਗਯ ਲਈ। ਸਵਾਹਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ। ਸਵਾਹਾ, ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ ਲਈ। ਸਵਾਹਾ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਾਹਾ।
4.7
आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥
ਆਕੂਤੀ ਲਈ, ਪ੍ਰਯੋਗ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਮੇਧਾ ਲਈ, ਮਨ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਦੀਕਸ਼ਾ ਲਈ, ਤਪ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ, ਪੂਸ਼ਨ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਲੋ, ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਹਵੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਸਵਾਹਾ।
4.8
विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹਰ ਮਰਤ ਮਨੁੱਖ ਚੁਣੇ। ਸਭ ਧਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ; ਤੇਜ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ ਵਰਨ। ਸਵਾਹਾ।
4.9
ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥
ਤੁਸੀਂ ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਯੱਗ ਦੇ ਉਦ੍ਰਿਚ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਕਰੋ।
4.10
ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥
ਤੂੰ ਊਰਕ ਹੈਂ; ਆਂਗਿਰਸ ਦਾ ਉਨੀ ਵਸਤਰ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਲ ਟਿਕਾ। ਤੂੰ ਸੋਮ ਦੀ ਨੀਵੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਯੋਨੀ ਹੈਂ। ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਲਈ ਵਾਹ। ਹੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਉੱਪਰ ਉੱਠ; ਇਸ ਯੱਗ ਦੇ ਉਦ੍ਰਿਚ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
4.11
व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥
ਅਗਨੀ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਵਾਵੇ; ਅਗਨੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਯੱਗ ਹੈ, ਵਨਸਪਤੀ (ਯੂਪ) ਯੱਗ ਯੋਗ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ, ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ, ਤੇਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਯੱਗ ਨੂੰ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੈਵੀ ਧੀ ਦਾ ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਸੁਗਮ ਮਾਰਗ ਬਣੇ। ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਕੁਸ਼ਲ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਡੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
4.12
श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥
ਹੇ ਜਲੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੀਤੇ ਜਾਓ ਤਾਂ ਪਿਆਰੇ ਹੋਵੋ; ਸਾਡੇ ਪੇਟ ਅੰਦਰ ਅਤਿ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਵੋ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੋਗਹੀਣ, ਬਿਮਾਰੀਹੀਣ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਆਦਲੇ ਹੋਣ; ਉਹ ਦੈਵੀ, ਅਮਰ ਅਤੇ ਰਿਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
4.13
इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥
ਇਹ ਤੇਰਾ ਯੱਗ-ਯੋਗ ਰੂਪ ਹੈ। ਮੈਂ (ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ) — ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ (ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ)। ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ; ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਓ।
4.14
अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ। ਸਾਡੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਜਾਗਣ ਵੇਲੇ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ (ਸੁਰੱਖਿਅਤ) ਕਰ।
4.15
पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥
ਮੁੜ ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਵੇ, ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਆਵੇ; ਮੁੜ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ ਆਵੇ, ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਆਵੇ; ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ, ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਸੁਣਨ ਸ਼ਕਤੀ ਆਵੇ। ਸਰਬ-ਮਾਨਵਾਂ ਦਾ, ਅਕਸ਼ਤ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ ਸਾਨੂੰ ਦੁਰਿਤ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ।
4.16
त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਉਸਤਤ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੋਮ ਦੇ, ਫਿਰ ਲਿਆ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਧਨ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ।
4.17
एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥
ਇਹ ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਇਹੀ ਤੇਜ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਕਮਿਕ ਹੋ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਜਾ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਗਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਮਨ ਨਾਲ ਧਾਰੀ ਗਈ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ।
4.18
तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥
ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਉਹ ਆਸਰਾ, ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਾਵਾਂ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੀ ਹੈਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈਂ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੈਂ।
4.19
चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥
ਤੂੰ ਚਿਤ੍ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅਦਿਤਿ ਹੈਂ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਪ੍ਰਾਚੀ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਤੀਚੀ ਹੋਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ; ਪੂਸ਼ਾ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਧਿਅਕ੍ਸ਼ਤਾ ਲਈ।
4.20
अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਮਾਤਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ; ਪਿਤਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ; ਇੱਕੋ ਕੁੱਖ ਦਾ ਭਰਾ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ; ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਝੁੰਡ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵ ਵੱਲ ਜਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮ ਵੱਲ ਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੋੜੇ; ਸੋਮ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਫਿਰ ਆ।
4.21
वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥
ਤੂੰ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅਦਿਤਿ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਦਿੱਤ੍ਯਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਾ ਹੈਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ; ਰੁਦ੍ਰ ਵਸੂਆਂ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਚਮਕੇ।
4.22
अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥
ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਦੇਵਯਜਨ, ਧਰਤੀ, ਇਡਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈਂ; ਘਿਓ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸਵਾਹਾ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਮ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਬੰਧੂ ਹੈ। ਤੇਰ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਮੇਰ ਵਿੱਚ ਧਨ। ਧਨ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਧਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ।
4.23
सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥
ਦਿਵ੍ਯ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ। ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਨਾ ਚੁਰਾ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵਾਂ।
4.24
एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥
ਇਹ ਤੇਰਾ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕਹਾਵੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕਹਾਵੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕਹਾਵੇ। ਛੰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਜਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕਹਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਗ੍ਰਹ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਚੁਣਨ।
4.25
अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥
ਉਸ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਮੈਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਵੀ-ਸੰਕਲਪ, ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਧਾਮ; ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਮਨੀਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ। ਜਿਸ ਦੀ ਊਰਧ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਕਰਮੇ ਨੇ ਸਵਰਗ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਪ੍ਰਜਾ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਪ੍ਰਾਣਿਤ ਕਰੇ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਅਨੁਪ੍ਰਾਣਿਤ ਕਰ।
4.26
शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥
ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਮੁੱਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਮੁੱਲ ਨਾਲ ਖਰੀਦਦਾ ਹਾਂ; ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਚੰਦਰ ਨਾਲ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ। ਤੇਰਾ ਮੇਲ ਗਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਚੰਦਰ। ਤੂੰ ਤਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਵਰਣ; ਉੱਤਮ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਪੋਸ਼ਣ ਪਾਵਾਂ।
4.27
मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥
ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਚੰਗੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੱਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ; ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਸੁਖ। ਹੇ ਸਵਾਨ, ਭ੍ਰਾਜ, ਅੰਘਾਰ, ਬੰਭਾਰ, ਹਸਤ, ਸੁਹਸਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਨ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਮ-ਖਰੀਦ ਦੇ ਸਾਧਨ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ।
4.28
परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਬੁਰੇ ਆਚਰਣ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ; ਚੰਗੇ ਆਚਰਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਟਿਕਾ। ਚੰਗੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉੱਠੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
4.29
प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥
ਕਲਿਆਣ ਵੱਲ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਉਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਾਈਏ; ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
4.30
अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥
ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਛਿੱਲ ਹੈਂ। ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਦਿਉਲੋਕ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਣਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਮਿਣਿਆ। ਸਮ੍ਰਾਟ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਉਹ ਸਭ ਵਰੁਣ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਹਨ।
4.31
वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥
ਵਰੁਣ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ; ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਲ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਰੱਖਿਆ। ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਪ, ਪਰਜਾ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਰੱਖਿਆ; ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਰੱਖਿਆ।
4.32
सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥
ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਬਣ ਕੇ ਚੜ੍ਹ; ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ ਬਣ ਕੇ ਚੜ੍ਹ। ਤੂੰ ਏਤਸ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਜਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉੱਥੇ ਗਿਆਨੀ ਦੁਆਰਾ (ਤੂੰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ)।
4.33
उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥
ਇਹ ਦੋ ਬਲਦ ਜੂਲਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਅੱਥਰੂ-ਰਹਿਤ, ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ (ਮੰਤਰ) ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਜਾਓ।
4.34
भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਭੁਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੇ ਧਾਮਾਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਘੇਰਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ, ਰਾਹ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ, ਬਘਿਆੜ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭਣ। ਬਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾ; ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਜਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
4.35
नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे महो देवाय तद् ऋतꣳ सपर्यत ।
दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस् पुत्राय सूर्याय शꣳसत ॥ ४.३५ ॥
ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਲਈ ਰਿਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ। ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਦਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰੋ।
4.36
वरुणस्योत्तम्भनम् असि ।
वरुणस्य स्कम्भसर्जनी स्थः ।
वरुणस्यऽ ऋतसदन्य् असि वरुणस्यऽ ऋतसदनम् असि ।
वरुणस्य ऽऋतसदनम् आ सीद ॥ ४.३६ ॥
ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਰਿਤ-ਆਸਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਰਿਤ-ਆਸਨ ਹੈਂ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਰਿਤ-ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ।
4.37
या ते धामानि हविषा यजन्ति ता ते विश्वा परिभूर् अस्तु यज्ञम् ।
गयस्फानः प्रतरणः सुवीरो ऽवीरहा प्रचरा सोम दुर्यान् ॥ ४.३७ ॥
ਹੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਧਾਮਾਂ ਨੂੰ ਹਵਿ ਨਾਲ ਯਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕਰਨ। ਘਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ-ਰਹਿਤ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਮ, ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧ।