Yajurveda · Adhyāya 4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

4.1

एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥

Wir sind zu diesem Opferplatz der Erde gekommen, wo alle Götter Freude fanden. Mögen diese göttlichen Wasser für mich heilsam sein. O Kraut, beschütze. Hinübergelangend durch Ṛk und Sāman, mit den Yajus, wollen wir uns an der Nahrung des Reichtums und an Speise erfreuen. O Axt, verletze dieses nicht.

4.2

आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥

Mögen die Wasser wie Mütter uns reinigen; mögen die Wasser, die Schmalz mit Schmalz reinigen, uns läutern. Die göttlichen Wasser tragen fürwahr alle Unreinheit fort. Rein und geläutert steige ich aus den Wassern empor. Du bist der Leib von Weihe und Askese; dich Heilbringende, Gnädige lege ich an, ein schönes Aussehen nährend.

4.3

महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥

Du bist die Milch (der nährende Saft) der Großen, Geber des Glanzes; gib mir Glanz. Du bist die Pupille des Vṛtra, Geber des Sehens; gib mir das Sehen.

4.4

चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥

Der Herr des Denkens möge mich reinigen. Der Herr der Rede möge mich reinigen. Der Gott Savitṛ möge mich reinigen mit dem makellosen Seihtuch und mit den Strahlen der Sonne. O Herr des Seihtuchs, möge ich vermögen zu reinigen, was dein Wunsch ist, durch das Seihtuch gereinigt.

4.5

आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥

O Götter, bei der Darbringung im Opfer erbitten wir von euch den Schatz. O Götter, würdig des Opfers, rufen wir euch hierher um des Segens willen.

4.6

स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥

Svāhā, das Opfer aus dem Geist. Svāhā, aus dem weiten Luftraum. Svāhā, dem Himmel und der Erde. Svāhā, vom Wind nehme ich. Svāhā.

4.7

आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥

Svāhā, dem Agni für die Absicht und das Anspannen. Svāhā, dem Agni für Einsicht und Geist. Svāhā, dem Agni für Weihe und Askese. Svāhā, dem Agni, für Sarasvatī und für Pūṣan. O göttliche, weite Wasser, allem Wohl bringend, Himmel und Erde und der weite Luftraum, lasst uns Bṛhaspati mit der Opfergabe verehren. Svāhā.

4.8

विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥

Jeder Sterbliche wähle die Freundschaft des Führers der Götter. Alle mögen nach Reichtum verlangen; sie mögen Glanz und Wohlstand erwählen. Svāhā.

4.9

ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥

Ihr beiden seid die Schmuckstücke von Ṛk und Sāman; euch beide ergreife ich. Durch den aufsteigenden Vers dieses Opfers mögt ihr beide mich schützen. Ihr seid Zuflucht; gewährt mir Zuflucht. Gruß sei euch. Fügt mir kein Leid zu.

4.10

ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥

Du bist Ūrk, das wollene Gewand der Aṅgiras; lege Kraft in mich. Du bist die nīvi des Soma. Du bist Zuflucht des Viṣṇu, Zuflucht des Opferherrn. Du bist der Schoß des Indra. Pflüge für eine gute Ernte. O Herr des Waldes, erhebe dich; aufrecht, schütze mich vor Not durch den aufsteigenden Vers dieses Opfers.

4.11

व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥

Agni möge das Gelübde vollziehen; Agni ist die heilige Formel, Agni ist das Opfer, und der Opferpfosten, Herr des Waldes, ist für das Ritual geeignet. Wir meditieren über die göttliche Einsicht, gnädig, heilbringend, Glanz verleihend, das Opfer tragend; möge sie für uns ein leichter Weg unter unserer Kontrolle sein. Mögen die aus dem Geist geborenen, durch den Geist gelenkten Götter von geschickter Absicht uns beschützen und bewahren; svāhā ihnen.

4.12

श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥

O Wasser, wenn ihr getrunken werdet, seid lieb; seid sehr gnädig im Innern unseres Bauches. Mögen sie uns süß sein, frei von Auszehrung und Krankheit, ohne Schuld; sie sind göttlich, unsterblich und mehren die kosmische Ordnung.

4.13

इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥

Dies ist deine opferwürdige Gestalt. Ich entferne — nicht die Nachkommenschaft. Ihr, die ihr von Bedrängnis befreit, mit svāhā dargebracht, tretet in die Erde ein; entsteht aus der Erde.

4.14

अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥

O Agni, wache gut, dass wir gut frohlocken. Beschütze uns ohne Unterlass; beim Erwachen mache uns wieder (sicher).

4.15

पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥

Möge mein Geist wieder zu mir kommen, möge meine Lebenszeit wieder zu mir kommen; möge mein Atem wieder zu mir kommen, möge mein Selbst wieder zu mir kommen; möge mein Augenlicht wieder zu mir kommen, möge mein Gehör wieder zu mir kommen. Möge Vaiśvānara Agni, allen Menschen gemeinsam, unversehrt, Hüter des Körpers, uns vor Unheil und Tadel bewahren.

4.16

त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥

O Agni, du bist der Gott, der die Gelübde hütet; unter den Sterblichen und in den Opfern bist du preiswürdig. Gewähre solchen Soma, bringe ihn wieder. Möge der Gott Savitṛ, der Spender des Reichtums, uns Reichtum geben.

4.17

एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥

Dies ist dein leuchtender Körper, dies ist der Glanz; vereine dich mit ihm, geh strahlend hinaus. Du bist schnell, vom Geist gehalten, Viṣṇu lieb.

4.18

तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥

Im Antrieb deines Körpers von wahrer Kraft möge ich jene Stütze erlangen. Svāhā. Du bist leuchtend, du bist der Mond, du bist unsterblich, du gehörst allen Göttern.

4.19

चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥

Du bist cit, du bist manas, du bist dhī, du bist dakṣiṇā, du bist kṣatriyā, du bist yajñiyā; du bist Aditi, zweiköpfig. Mögest du uns suprācī und supratīcī sein. Mitra binde dich am Fuß; Pūṣan schütze auf dem Weg; für Indra, den Aufseher.

4.20

अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥

Nach dir möge die Mutter zustimmen, der Vater zustimmen, der Bruder aus demselben Schoß zustimmen, der Freund und Gefährte der Herde zustimmen. O Göttin, geh zum Gott; komm zum Soma für Indra. Rudra möge dich zum Heil zurückwenden; Freund des Soma, komm wieder.

4.21

वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥

Du bist die der Vasu, du bist Aditi, du bist Ādityā, du bist Rudrā, du bist Candrā. Bṛhaspati möge dich in Gunst erfreuen; Rudra möge mit den Vasu zu dir hin leuchten.

4.22

अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥

Ich setze dich auf das Haupt der Aditi. Du bist die Stätte des Opfers an die Götter, der Erde, der Iḍā; du bist voll Ghee. Svāhā. Erfreue dich an uns. Dein Verwandter ist unter uns. Reichtum ist in dir, Reichtum ist in mir. Mögen wir von der Fülle des Reichtums nicht getrennt werden. Treibe den Reichtum an.

4.23

सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥

Ich sehe wohl mit göttlicher Einsicht, zugleich mit der rechten Seite und weitem Blick. Raube mir nicht das Leben, noch möge ich als der Deine verloren gehen. O Göttin, möge ich in deinem Anblick einen heldenhaften Sohn erlangen.

4.24

एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥

Er soll mir zu Soma sagen: Dies ist dein Anteil, zum Gāyatrī-Metrum gehörig. Er soll mir zu Soma sagen: Dies ist dein Anteil, zum Triṣṭubh-Metrum gehörig. Er soll mir zu Soma sagen: Dies ist dein Anteil, zum Jagatī-Metrum gehörig. Er soll mir zu Soma sagen: Geh zur Herrschaft der Metren mit Namen. Du bist der Unsere; dein glänzender Becher ist erwählt; mögen sie ihn auswählen.

4.25

अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥

Ich preise jenen Gott Savitṛ, den Zweihändigen, dessen Denken dichterisch ist, wahr im Antrieb, Wohnstatt der Schätze; den lieben und weisen Seher. Dessen aufwärts strebendes Licht in seinem Antrieb strahlte; der Goldhändige, gut Handelnde maß den Himmel aus. Für die Nachkommenschaft, dich. Mögen die Nachkommen dich beleben; mögest du die Nachkommen beleben.

4.26

शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥

Ich kaufe dich, den Glänzenden, mit glänzendem Preis; das Leuchtende mit leuchtendem Preis, das Unsterbliche mit unsterblichem Preis. Möge deine Verbindung mit der Kuh sein. Für uns deine glänzenden Dinge. Du bist der Leib der Glut, die Farbe Prajāpatis; du wirst mit dem besten Vieh gekauft; mögen wir tausendfältige Nahrung gewinnen.

4.27

मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥

Mitra, komm zu uns, du Geber guter Freundschaft; tritt in die weite rechte Seite Indras ein. Dem Begehrenden, dem Begehrten, Glück, Glück. O Klingender, o Strahlender, o Aṅghāra, o Bambhāra, o Hand, o gute Hand, o Kṛśāna; diese sind eure Geräte zum Kauf des Soma; hütet sie, damit euch niemand schade.

4.28

परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥

O Agni, halte mich fern von schlechtem Wandel; setze mich in guten Wandel ein. Mit gutem Leben sind wir aufgestanden, der Unsterblichkeit folgend.

4.29

प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥

Mögen wir jenen Pfad erreichen, der zum Heil führt und frei von Not ist, durch den man alle Feinde abwehrt und Reichtum erlangt.

4.30

अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥

Du bist die Haut der Aditi. Setze dich auf den Sitz der Aditi. Der Stier stützte den Himmel, maß den Luftraum und maß die Weite der Erde. Der Herrscher setzte sich in allen Welten nieder; das sind die Gesetze Varuṇas.

4.31

वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥

Varuṇa spannte den Luftraum in den Wäldern aus, legte Kraft in die Pferde und Milch in die Kühe. Er legte Entschlossenheit in die Herzen, das Feuer unter die Völker, die Sonne an den Himmel und den Soma auf den Stein.

4.32

सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥

Steige empor als das Auge der Sonne, die Pupille im Auge des Agni. Wohin du leuchtend mit den schnellen Rossen ziehst, dorthin wirst du vom Weisen geführt.

4.33

उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥

Diese beiden Stiere, Joch-Träger, sollt ihr angeschirrt werden, tränenlos, die Helden nicht erschlagend, die heilige Formel antreibend. Geht mit Heil zum Haus des Opferherrn.

4.34

भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥

Du bist mir gewogen; o Herr der Welt, schreite zu allen Wohnstätten. Mögen dich die umzingelnden Feinde, die Wegelagerer, die Wölfe und die Übelgesinnten nicht finden. Werde zum Falken und fliege weit fort; geh zum Haus des Opferherrn, das für uns bereitet ist.