ಯಜುರ್ವೇದ · ಅಧ್ಯಾಯ 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1
एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व ।
ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ४.१ ॥
ನಾವು ದೇವಯಜನ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಈ ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳು ನನಗೆ ಮಂಗಳಕರವಾಗಲಿ. ಓ ಓಷಧಿ, ರಕ್ಷಿಸು. ಋಕ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಗಳಿಂದ ದಾಟುತ್ತಾ, ಯಜುಸ್ಸುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ನಾವು ಸಂತೋಷಿಸೋಣ. ಓ ಸ್ವಧಿತಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ.
4.2
आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः ।
उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि ।
दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन् ॥ ४.२ ॥
ತಾಯಂದಿರಂತಿರುವ ಜಲಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿ; ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಜಲಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಲಿ. ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ನಾನು ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಪಾವನನಾಗಿ ಜಲದಿಂದ ಮೇಲೇರುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ದೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ದೇಹ; ಆ ಮಂಗಳಕರ, ಕೃಪಾಮಯ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ವರ್ಣವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾ.
4.3
महीनां पयो सि वर्चोदा ऽ असि वर्चो मे देहि ।
वृत्रस्यासि कनीनकश् चक्षुर्दा ऽ असि चक्षुर् मे देहि ॥ ४.३ ॥
ನೀನು ಮಹಾತ್ಮರ ಪಯಸ್ಸು (ಪೋಷಕ ರಸ); ನೀನು ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡುವವನು — ನನಗೆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡು. ನೀನು ವೃತ್ರನ ಕನೀನಕ (ಕಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆ); ನೀನು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುವವನು — ನನಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡು.
4.4
चित्पतिर् मा पुनातु ।
वाक्पतिर् मा पुनातु ।
देवो मा सविता पुनात्व् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः ।
तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुने तच् छकेयम् ॥ ४.४ ॥
ಚಿತ್ತದ ಒಡೆಯನು ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ. ವಾಕ್ಕಿನ ಒಡೆಯನು ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ. ದೇವ ಸವಿತೃ ದೋಷರಹಿತ ಸೋಸುವ ಸಾಧನದಿಂದ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ. ಓ ಪವಿತ್ರದ ಒಡೆಯನೇ, ಪವಿತ್ರದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕೃತವಾದ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಾನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಲಿ.
4.5
आ वो देवास ऽ ईमहे वामं प्रयत्य् अध्वरे ।
आ वो देवास आशिषो ऽ यज्ञियासो हवामहे ॥ ४.५ ॥
ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
4.6
स्वाहा यज्ञं मनसः ।
स्वाहोरोर् अन्तरिक्षात् ।
स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याम् ।
स्वाहा वाताद् आ रभे स्वाहा ॥ ४.६ ॥
ಸ್ವಾಹಾ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ. ಸ್ವಾಹಾ, ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ. ಸ್ವಾಹಾ, ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳಿಗೆ. ಸ್ವಾಹಾ, ವಾಯುವಿನಿಂದ ನಾನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸ್ವಾಹಾ.
4.7
आकूत्यै प्रयुजे ऽग्नये स्वाहा मेधायै मनसे ऽग्नये स्वाहा दीक्षायै तपसे ऽग्नये स्वाहा सरस्वत्यै पूष्णे ऽग्नये स्वाहा आपो देवीर् बृहतीर् विश्वशम्भुवो द्यावापृथिवी ऽ उरो ऽ अन्तरिक्ष ।
बृहस्पतये हविषा विधेम स्वाहा ॥ ४.७ ॥
ಆಕೂತಿಗಾಗಿ, ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ. ಮೇಧೆಗಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ. ದೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ. ಸರಸ್ವತಿಗಾಗಿ, ಪೂಷನಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ. ದೇವಿಯರಾದ, ಬೃಹತ್ತಾದ, ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಕಲ್ಯಾಣ ನೀಡುವ ನೀರುಗಳೇ, ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳೇ, ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷವೇ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸೋಣ. ಸ್ವಾಹಾ.
4.8
विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ ४.८ ॥
ದೇವನ ನಾಯಕನ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮರ್ತ್ಯನೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿ. ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸಲಿ; ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ವರಿಸಲಿ. ಸ್ವಾಹಾ.
4.9
ऋक्सामयोः शिल्पे स्थः ते वाम् आ रभे ते मा पातमास्य यज्ञस्योदृचः ।
शर्मासि शर्म मे यच्छ नमस् ते ऽ अस्तु मा मा हिꣳसीः ॥ ४.९ ॥
ನೀವು ಋಕ್ ಮತ್ತು ಸಾಮದ ಅಲಂಕಾರಗಳು; ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ನಾನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ. ಈ ಯಜ್ಞದ ಉದೃಚ್ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ. ನೀವು ಆಶ್ರಯ; ನನಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿ. ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡಿ.
4.10
ऊर्ग् अस्य् आङ्गिरस्यूर्णम्रदा ऽ ऊर्जं मयि धेहि ।
सोमस्य नीविर् असि ।
विष्णोः शर्मासि शर्म यजमानस्य ।
इन्द्रस्य योनिर् असि ।
सुसस्याः कृषीस् कृधि ।
उच् छ्रयस्व वनस्पत ऽऊर्ध्वो मा पाह्य् अꣳहसऽ आस्य यज्ञस्योदृचः ॥ ४.१० ॥
ನೀನು ಊರ್ಕ್; ಆಂಗಿರಸ ಉಣ್ಣೆಯ ಬಟ್ಟೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನು ಇರಿಸು. ನೀನು ಸೋಮನ ನೀವಿ. ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಶ್ರಯ; ಯಜಮಾನನ ಆಶ್ರಯ. ನೀನು ಇಂದ್ರನ ಯೋನಿ. ಉತ್ತಮ ಬೆಳೆಗಾಗಿ ಉಳು. ಓ ವನಸ್ಪತಿಯೇ, ಮೇಲೇಳು; ಈ ಯಜ್ಞದ ಉದೃಚ್ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
4.11
व्रतं कृणुताग्निर् ब्रह्माग्निर् यज्ञो वनस्पतिर् यज्ञियः ।
दैवीं धियं मनामहे सुमृडीकाम् अभिष्टये वर्चोधां यज्ञवाहसꣳ सुतीर्था नो ऽअसद् वशे ।
ये देवा मनोजाता मनोयुजो दक्षक्रतवस् ते नो ऽवन्तु ते नः पान्तु तेभ्यः स्वाहा ॥ ४.११ ॥
ಅಗ್ನಿ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ; ಅಗ್ನಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಗ್ನಿ ಯಜ್ಞ, ವನಸ್ಪತಿ (ಯೂಪ) ಯಜ್ಞಾರ್ಹ. ಕೃಪೆಯುಳ್ಳ, ಶುಭಕರವಾದ, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೊತ್ತ ದೈವೀ ಧೀಯನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದು ನಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿ ಸುಲಭ ಮಾರ್ಗವಾಗಲಿ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯೋಜಿತ, ಚತುರ ಸಂಕಲ್ಪದ ದೇವತೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ಕಾಪಾಡಲಿ; ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ.
4.12
श्वात्राः पीता भवत यूयम् आपो ऽअस्माकम् अन्तर् उदरे सुशेवाः ।
ता ऽअस्मभ्यम् अयक्ष्माऽ अनमीवा ऽअनागसः स्वदन्तु देवीर् अमृता ऽ ऋतावृधः ॥ ४.१२ ॥
ಓ ನೀರೇ, ನೀವು ಕುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರಿ; ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಾಯಕರಾಗಿರಿ. ಅವು ನಮಗೆ ರೋಗರಹಿತವಾಗಿ, ವ್ಯಾಧಿರಹಿತವಾಗಿ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ ರುಚಿಕರವಾಗಲಿ; ಅವು ದೈವಿಕವಾಗಿವೆ, ಅಮೃತವಾಗಿವೆ, ಋತವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವು.
4.13
इयं ते यज्ञिया तनूः ।
अपो मुञ्चामि न प्रजाम् ।
अꣳहोमुचः स्वाहाकृताः पृथिवीम् आविशत ।
पृथिव्या संभव ॥ ४.१३ ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ರೂಪ. ನಾನು (ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ) — ಸಂತಾನವನ್ನು ಅಲ್ಲ (ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ). ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವರೇ, ಸ್ವಾಹಾದಿಂದ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ; ಭೂಮಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿರಿ.
4.14
अग्ने त्वꣳ सु जागृहि वयꣳ सु मन्दिषीमहि ।
रक्षा णो ऽ अप्रयुच्छन् प्रबुधे नः पुनस् कृधि ॥ ४.१४ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರು; ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆನಂದಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸು; ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ (ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ) ಮಾಡು.
4.15
पुनर् मनः पुनर् आयुर् म ऽआगन् पुनः प्राणः पुनर् आत्मा मऽ आगन् पुनश् चक्षुः पुनः श्रोत्रं म ऽआगन् ।
वैश्वानरोऽ अदब्धस् तनूपा ऽअग्निर् नः पातु दुरिताद् अवद्यात् ॥ ४.१५ ॥
ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಆಯುಸ್ಸು ಬರಲಿ; ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಬರಲಿ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಬರಲಿ; ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಬರಲಿ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಶ್ರವಣ ಬರಲಿ. ಸರ್ವಮಾನವರಿಗೆ ಸೇರಿದ, ಅಕ್ಷತ, ದೇಹರಕ್ಷಕ ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮನ್ನು ದುರಿತದಿಂದ, ನಿಂದೆಯಿಂದ ಕಾಯಲಿ.
4.16
त्वम् अग्ने व्रतपा ऽ असि देव ऽ आ मर्त्येष्व् आ त्वं यज्ञेष्व् ईड्यः ।
रास्वेयत्सोमा भूयो भर देवो नः सविता वसोर् दाता वस्व् अदात् ॥ ४.१६ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ವ್ರತಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ದೇವ; ಮರ್ತ್ಯರ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ತುತ್ಯನು. ಇಂತಹ ಸೋಮವನ್ನು ಕೊಡು, ಮತ್ತೆ ತಂದುಕೊಡು. ದೇವ ಸವಿತೃ, ಸಂಪತ್ತಿನ ದಾತ, ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
4.17
एषा ते शुक्र तनूर् एतद् वर्चस् तया सं भव भ्राजं गच्छ ।
जूर् असि धृता मनसा जुष्टा विष्णवे ॥ ४.१७ ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇಹ, ಇದೇ ತೇಜಸ್ಸು; ಅದರೊಡನೆ ಒಂದಾಗು, ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗು. ನೀನು ವೇಗವತಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳು.
4.18
तस्यास् ते सत्यसवसः प्रसवे तन्वो यन्त्रम् अशीय स्वाहा ।
शुक्रम् असि चन्द्रम् अस्य् अमृतम् असि वैश्वदेवम् असि ॥ ४.१८ ॥
ಸತ್ಯಬಲವುಳ್ಳ ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಆ ಆಧಾರವನ್ನು, ಅದರ ಪ್ರಸವದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ. ಸ್ವಾಹಾ. ನೀನು ಶುಭ್ರಳು, ಚಂದ್ರನಂತಿರುವವಳು, ಅಮೃತಳು, ವೈಶ್ವದೇವಿ.
4.19
चिद् असि मनासि धीर् असि दक्षिणासि क्षत्रियासि यज्ञियास्य् अदितिर् अस्य् उभयतःशीर्ष्णी ।
सा नः सुप्राची सुप्रतीच्य् एधि मित्रस् त्वा पदि बध्नीतां पूषाऽध्वनस् पात्व् इन्द्रायाध्यक्षाय ॥ ४.१९ ॥
ನೀನು ಚಿತ್, ನೀನು ಮನಸ್ಸು, ನೀನು ಧೀ, ನೀನು ದಕ್ಷಿಣೆ, ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ, ನೀನು ಯಜ್ಞಿಯಾ; ನೀನು ಅದಿತಿ, ಎರಡು ಕಡೆ ತಲೆ ಇರುವವಳು. ಅವಳು ನಮಗೆ ಸುಪ್ರಾಚೀ, ಸುಪ್ರತೀಚೀ ಆಗಲಿ. ಮಿತ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಲಿ; ಪೂಷನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಇಂದ್ರನ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಗಾಗಿ.
4.20
अनु त्वा माता मन्यताम् अनु पिताऽनु भ्राता सगर्भ्यो ऽनु सखा सयूथ्यः ।
सा देवि देवम् अच्छेहीन्द्राय सोमꣳ रुद्रस् त्वा वर्तयतु स्वस्ति सोमसखा पुनर् एहि ॥ ४.२० ॥
ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ತಾಯಿ ಸಮ್ಮತಿಸಲಿ; ತಂದೆ ಸಮ್ಮತಿಸಲಿ; ಒಂದೇ ಗರ್ಭದ ಸಹೋದರ ಸಮ್ಮತಿಸಲಿ; ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತು ಗುಂಪಿನ ಸಖ ಸಮ್ಮತಿಸಲಿ. ಓ ದೇವಿ, ದೇವನ ಕಡೆಗೆ ಬಾ; ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಸೋಮದ ಕಡೆಗೆ ಬಾ. ರುದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಲಿ; ಸೋಮನ ಸಖನೇ, ಮತ್ತೆ ಬಾ.
4.21
वस्व्य् अस्य् अदितिर् अस्यादित्यासि रुद्रासि चन्द्रासि ।
बृहस्पतिष् ट्वा सुम्ने रम्णातु रुद्रो वसुभिर् आ चके ॥ ४.२१ ॥
ನೀನು ವಸು-ಸಂಬಂಧಿ; ನೀನು ಅದಿತಿ; ನೀನು ಆದಿತ್ಯಾ; ನೀನು ರುದ್ರಾ; ನೀನು ಚಂದ್ರಾ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲಿ; ರುದ್ರನು ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊಳೆಯಲಿ.
4.22
अदित्यास् त्वा मूर्धन्न् आ जिघर्मि देवयजने पृथिव्याऽ इडायास् पदम् असि घृतवत् स्वाहा ।
अस्मे रमस्व ।
अस्मे ते बन्धुः ।
त्वे रायः ।
मे रायः ।
मा वयꣳ रायस्पोषेण वि यौष्म ।
तोतो रायः ॥ ४.२२ ॥
ಅದಿತಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ದೇವಯಜನ, ಭೂಮಿ, ಇಡೆಯ ಸ್ಥಾನ; ಘೃತಯುಕ್ತನು. ಸ್ವಾಹಾ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ರಮಿಸು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಂಧು ಇದ್ದಾನೆ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಧನ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಧನ. ಧನಪೋಷಣೆಯಿಂದ ನಾವು ಬೇರ್ಪಡದಿರಲಿ. ಧನವನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸು.
4.23
सम् अख्ये देव्या धिया सं दक्षिणयोरुचक्षसा ।
मा मऽ आयुः प्र मोषीर् मो ऽअहं तव ।
वीरं विदेय तव देवि संदृशि ॥ ४.२३ ॥
ದಿವ್ಯ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯೊಡನೆ. ನನ್ನ ಆಯುಸ್ಸನ್ನು ಕದಿಯದಿರು; ನಾನೂ ನಿನ್ನವನಾಗಿ ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ. ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವೀರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.
4.24
एष ते गायत्रो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते त्रैष्टुभो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताद् एष ते जागतो भागऽ इति मे सोमाय ब्रूताच् छन्दोनामानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् ।
आस्माकोऽ सि शुक्रस् ते ग्रह्यो विचितस् त्वा वि चिन्वन्तु ॥ ४.२४ ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ಗಾಯತ್ರೀ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಭಾಗ ಎಂದು ಸೋಮನಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಿಸು. ಇದು ನಿನ್ನ ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಭಾಗ ಎಂದು ಸೋಮನಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಿಸು. ಇದು ನಿನ್ನ ಜಗತೀ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಭಾಗ ಎಂದು ಸೋಮನಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಿಸು. ಛಂದಸ್ಸುಗಳ ಹೆಸರಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಸೋಮನಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಿಸು. ನೀನು ನಮ್ಮವನು; ನಿನ್ನ ಶುಕ್ರ ಗ್ರಹವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ಅವರು ಅದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲಿ.
4.25
अभि त्यं देवꣳ सवितारम् ओण्योः कविक्रतुम् अर्चामि सत्यसवꣳ रत्नधाम् अभि प्रियं मतिं कविम् ।
ऊर्ध्वा यस्यामतिर् भा अदिद्युतत् सवीमनि हिरण्यपाणिर् अमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ।
प्रजाभ्यस् त्वा ।
प्रजास् त्वाऽनुप्राणन्तु प्रजास् त्वम् अनुप्राणिहि ॥ ४.२५ ॥
ಆ ದೇವ ಸವಿತೃವನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಎರಡು ಕೈಗಳ ಕವಿ-ಸಂಕಲ್ಪದವನು, ಸತ್ಯ-ಪ್ರೇರಕ, ರತ್ನಗಳ ಧಾಮ; ಪ್ರಿಯನೂ ಮನೀಷಿಯೂ ಆದ ಆತನನ್ನು. ಯಾರ ಊರ್ಧ್ವ ಬೆಳಕು ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯಿತೋ, ಚಿನ್ನದ ಕೈಯ ಸುಕರ್ಮನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಪ್ರಜೆಗಳಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು. ಪ್ರಜೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಪ್ರಾಣಿಸಲಿ; ನೀನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಪ್ರಾಣಿಸು.
4.26
शुक्रं त्वा शुक्रेण क्रीणामि चन्द्रं चन्द्रेणामृतम् अमृतेन ।
सग्मे ते गोः ।
अस्मे ते चन्द्राणि ।
तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्णः परमेण पशुना क्रीयसे सहस्रपोषं पुषेयम् ॥ ४.२६ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಲೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಚಂದ್ರನನ್ನು ಚಂದ್ರನಿಂದ, ಅಮೃತವನ್ನು ಅಮೃತದಿಂದ. ನಿನ್ನ ಕೂಡುವಿಕೆ ಗೋವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರಲಿ. ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಚಂದ್ರಗಳು. ನೀನು ತಪಸ್ಸಿನ ತನು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ವರ್ಣ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಶುವಿನಿಂದ ಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವೆ; ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ.
4.27
मित्रो नऽ एहि सुमित्रधः ।
ऽ इन्द्रस्योरुम् आ विश दक्षिणम् उशन्न् उशन्तꣳ स्योनः स्योनम् ।
स्वान भ्राजाङ्घारे बम्भारे हस्त सुहस्त कृशानो ।
एते वः सोमक्रयणास् तान् रक्षध्वं मा वो दभन् ॥ ४.२७ ॥
ಮಿತ್ರನೇ, ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ; ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ; ಇಂದ್ರನ ವಿಶಾಲ ಬಲಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು; ಬಯಸುವವನಲ್ಲಿ ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಸುಖ, ಸುಖ. ಓ ಸ್ವಾನ, ಭ್ರಾಜ, ಅಂಘಾರ, ಬಂಭಾರ, ಹಸ್ತ, ಸುಹಸ್ತ, ಕೃಶಾನ; ಇವು ನಿಮ್ಮ ಸೋಮ-ಖರೀದಿಯ ಸಾಧನಗಳು; ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ; ಯಾರೂ ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ.
4.28
परि माग्ने दुश्चरिताद् बाधस्वा मा सुचरिते भज ।
उद् आयुषा स्वायुषोदस्थाम् अमृताꣳ ऽअनु ॥ ४.२८ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ದುಶ್ಚರಿತದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡು; ಸುಚರಿತದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸು. ಉತ್ತಮ ಆಯುಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಎದ್ದೆವು, ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ.
4.29
प्रति पन्थाम् अपद्महि स्वस्तिगाम् अनेहसम् ।
येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥ ४.२९ ॥
ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ, ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದ ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
4.30
अदित्यास् त्वग् असि ।
अदित्यै सद ऽआ सीद ।
अस्तभ्नाद् द्यां वृषभो ऽ अन्तरिक्षम् अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः ।
आसीदद् विश्वा भुवनानि सम्राड् विश्वेत् तानि वरुणस्य व्रतानि ॥ ४.३० ॥
ನೀನು ಅದಿತಿಯ ಚರ್ಮ. ಅದಿತಿಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ವೃಷಭನು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಅಳೆದನು, ಭೂಮಿಯ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಅಳೆದನು. ಸಾಮ್ರಾಟನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದನು; ಅವೆಲ್ಲವೂ ವರುಣನ ವ್ರತಗಳು.
4.31
वनेषु व्यन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय ऽउस्रियासु ।
हृत्सु क्रतुं वरुणो विक्ष्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥ ४.३१ ॥
ವರುಣನು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು; ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನು, ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು, ಜನರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಇಟ್ಟನು; ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮವನ್ನು ಇಟ್ಟನು.
4.32
सूर्यस्य चक्षुर् आरोहाग्नेर् अक्ष्णः कनीनकम् ।
यत्रैतशेभिर् ईयसे भ्राजमानो विपश्चिता ॥ ४.३२ ॥
ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಏರು; ಅಗ್ನಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಕಪ್ಪುಗುಡ್ಡೆಯಾಗಿ ಏರು. ನೀನು ಏತಶ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತೀಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯಿಂದ (ನೀನು ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ).
4.33
उस्राव् एतं धूर्षाहौ युज्येथाम् अनश्रूऽ अवीरहणौ ब्रह्मचोदनौ ।
स्वस्ति यजमानस्य गृहान् गच्छतम् ॥ ४.३३ ॥
ಈ ಎರಡು ಎತ್ತುಗಳು ನೊಗವನ್ನು ಹೊರುವವು; ಅವು ಕಣ್ಣೀರಿಲ್ಲದವು, ವೀರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲದವು, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುವವು. ಯಜಮಾನನ ಮನೆಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಹೋಗಿರಿ.
4.34
भद्रो मेऽ सि प्रच्यवस्व भुवस्पते विश्वान्य् अभि धामानि ।
मा त्वा परिपरिणो विदन् मा त्वा परिपन्थिनो विदन् मा वृकाऽ अघायवो विदन् ।
श्येनो भूत्वा परा पत यजमानस्य गृहान् गच्छ तन् नौ सँ̐स्कृतम् ॥ ४.३४ ॥
ನೀನು ನನಗೆ ಮಂಗಳಕರನು; ಭುವನದ ಒಡೆಯನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಧಾಮಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗು. ಸುತ್ತುವರಿಯುವ ಶತ್ರುಗಳು, ದಾರಿ ದರೋಡೆಕೋರರು, ತೋಳಗಳು, ದುಷ್ಟರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣದಿರಲಿ. ಗಿಡುಗನಾಗಿ ದೂರ ಹಾರಿಹೋಗು; ಯಜಮಾನನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು, ಅದು ನಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
4.35
नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे महो देवाय तद् ऋतꣳ सपर्यत ।
दूरेदृशे देवजाताय केतवे दिवस् पुत्राय सूर्याय शꣳसत ॥ ४.३५ ॥
ಮಿತ್ರನಿಗೆ, ವರುಣನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆ ಮಹಾ ದೇವನಿಗೆ ಋತವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ. ದೂರ ನೋಡುವವನು, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಬೆಳಕಿನ ಧ್ವಜ, ದ್ಯುಲೋಕದ ಪುತ್ರನಾದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸ್ತುತಿ ಹೇಳಿ.
4.36
वरुणस्योत्तम्भनम् असि ।
वरुणस्य स्कम्भसर्जनी स्थः ।
वरुणस्यऽ ऋतसदन्य् असि वरुणस्यऽ ऋतसदनम् असि ।
वरुणस्य ऽऋतसदनम् आ सीद ॥ ४.३६ ॥
ನೀನು ವರುಣನ ಆಧಾರ. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ವರುಣನ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುವವರು. ನೀನು ವರುಣನ ಋತ-ಆಸನ; ನೀನು ವರುಣನ ಋತ-ಆಸನ. ವರುಣನ ಋತ-ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊ.
4.37
या ते धामानि हविषा यजन्ति ता ते विश्वा परिभूर् अस्तु यज्ञम् ।
गयस्फानः प्रतरणः सुवीरो ऽवीरहा प्रचरा सोम दुर्यान् ॥ ४.३७ ॥
ಸೋಮನೇ, ನಿನ್ನ ಧಾಮಗಳನ್ನು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಜಿಸುವವರಿದ್ದಾರೆ; ಅವೆಲ್ಲವೂ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಿ. ಮನೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನಾಗಿ, ದಾಟಿಸುವವನಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ವೀರರುಳ್ಳವನಾಗಿ, ವೀರರಲ್ಲದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಾಗಿ, ಸೋಮನೇ, ದ್ವಾರಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗು.