யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवेऽत्वान्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ६.१ ॥
சவிதாவின் தூண்டுதலில், அஸ்வின்களின் புயங்களாலும் பூஷனின் கரங்களாலும் நான் உன்னைப் பற்றுகிறேன். நீ பெண். இங்கே அரக்கர்களின் கழுத்துகளையும் வெட்டுகிறேன். நீ யவம்; வெறுப்பை எங்களிடமிருந்து விலக்கு, பகைவர்களை விலக்கு. வானுக்காக உன்னை, இடைவெளிக்காக உன்னை, பூமிக்காக உன்னை. பித்ருக்களின் இருக்கைகளாகிய உலகங்கள் தூய்மையாகட்டும். நீ பித்ருசதனம்.
6.2
अग्रेणीर् असि स्वावेश ऽ उन्नेतॄणाम् एतस्य वित्ताद् अधि त्वा स्थास्यति ।
देवस् त्वा सविता मध्व् आनक्तु ।
सुपिप्पलाभ्यस् त्वौषधीभ्यः ।
द्याम् अग्रेणास्पृक्ष ऽ आन्तरिक्षं मध्येनाप्राः पृथिवीम् उपरेणादृꣳहीः ॥ ६.२ ॥
நீ முன்னணி, உன்னில் தானே நுழைந்தவன், உயர்த்துபவர்களின்; இந்தப் பெறுதலால் உன்மேல் நிலைகொள்வான். தேவன் சவிதா உன்னை தேனால் பூசட்டும். நல்ல கனிகளையுடைய மூலிகைகளுக்காக உன்னை. முன்னால் வானைத் தொட்டாய், நடுவில் இடைவெளியை நிரப்பினாய், மேலிருந்து பூமியை உறுதிப்படுத்தினாய்.
6.3
या ते धामान्य् उश्मसि गमध्यै यत्र गावो भूरिशृङ्गा ऽ अयासः ।
अत्राह तद् उरुगायस्य विष्णोः परमं पदम् अव भारि भूरि ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ६.३ ॥
எந்த இடங்களை நாங்கள் விரும்புகிறோமோ, அங்கே பல கொம்புகளுடைய, களைக்காத பசுக்கள் செல்கின்றனவோ, அங்கேதான் உருகாயனான விஷ்ணுவின் அந்த உயர்ந்த பதம் உள்ளது; அது மிகுதியாகத் தாங்கப்பட்டுள்ளது. பிரம்மத்தை வெல்பவளே, க்ஷத்திரத்தை வெல்பவளே, செல்வத்தையும் போஷணையையும் வெல்பவளே, உன்னை நான் சுற்றிலும் இழுக்கிறேன். பிரம்மத்தை உறுதிப்படுத்து, க்ஷத்திரத்தை உறுதிப்படுத்து, ஆயுளை உறுதிப்படுத்து, பிரஜையை உறுதிப்படுத்து.
6.4
विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ ६.४ ॥
விஷ்ணுவின் செயல்களைப் பாருங்கள்; அவர் எதிலிருந்து விரதங்களைக் கண்டாரோ அதைப் பாருங்கள். இந்திரனின் தோழனும் இணையானவனுமானவன்.
6.5
तद् विष्णोः परमं पदꣳ सदा पश्यन्ति सूरयो दिवीव चक्षुर् आततम् ॥ ६.५ ॥
விஷ்ணுவின் அந்த உயர்ந்த பதத்தை ஞானிகள் எப்போதும் காண்கின்றனர்; வானில் விரிந்த கண் போல.
6.6
परिवीर् असि परि त्वा दैवीर् विशो व्ययन्तां परीमं यजमानꣳ रायो मनुष्याणाम् ।
दिवः सूनुर् असि ।
एष ते पृथिव्यां लोक ऽ आरण्यस् ते पशुः ॥ ६.६ ॥
நீ பரிவீ ஆவாய். தெய்வீக மக்கள் உன்னைச் சுற்றிலும் சூழட்டும்; மனிதர்களின் செல்வத்துடன் இந்த யஜமானனையும் சுற்றிலும் சூழட்டும். நீ வானத்தின் மகன். இது பூமியில் உன் உலகம்; உன் விலங்கு காட்டில் பிறந்தது.
6.7
उपावीर् असि ।
उप देवान् दैवीर् विशः प्रागुर् उशिजो वह्नितमान् ।
देव त्वष्टर् वसु रम हव्या ते स्वदन्ताम् ॥ ६.७ ॥
நீ உபாவீ ஆவாய். தெய்வீக மக்களைத் தேவர்களிடம் அருகே கொண்டு வா; உசிஜ புரோகிதர்களை, அதிகம் ஹவிஸ் சுமப்பவர்களை முன்னே கொண்டு செல். தேவனே த்வஷ்டாவே, செல்வத்தில் மகிழ்ச்சியடை; உன் ஹவிஸ்கள் சுவைக்கப்படட்டும்.
6.8
रेवती रमध्वं बृहस्पते धारया वसूनि ।
ऋतस्य त्वा देवहविः पाशेन प्रति मुञ्चामि धर्षा मानुषः ॥ ६.८ ॥
ரேவதிகளே, மகிழுங்கள். பிருஹஸ்பதியே, தாரையுடன் செல்வங்களை அருளுங்கள். ருதத்தின் தேவஹவிஸாகிய உன்னை நான் பாசத்தால் கட்டுகிறேன். துணிச்சல் மிக்க மனிதனே!
6.9
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं नि युनज्मि ।
अद्भ्यस् त्वौषधीभ्योऽनु त्वा माता मन्यताम् अनु पितानु भ्राता सगर्भ्योऽनु सखा सयूथ्यः ।
अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ॥ ६.९ ॥
தேவன் சவிதாவின் ஏவுதலில், அஸ்வினரின் கரங்களாலும் பூஷனின் கைகளாலும் உன்னை இணைக்கிறேன். அக்னி-சோமருக்கு உகந்த உன்னை நியமிக்கிறேன். நீர்களாலும் மூலிகைகளாலும் உனக்கு அனுமதி கிடைக்கட்டும்; தாய், தந்தை, சகோதரன், சக மந்தை நண்பன் அனைவரும் உன்னை ஏற்கட்டும். அக்னி-சோமருக்கு உகந்த உன்னை நான் தெளிக்கிறேன்.
6.10
अपां पेरुर् असि ।
आपो देवीः स्वदन्तु स्वात्तं चित् सद् देवहविः ।
सं ते प्राणो वातेन गच्छताꣳ सम् अङ्गानि यजत्रैः सं यज्ञपतिर् आशिषा ॥ ६.१० ॥
நீ நீர்களின் பாத்திரம். தெய்வீக நீர்கள் சுவைக்கட்டும்; இந்த தேவஹவிஸ் உண்மையிலேயே நன்கு ஏற்கப்படட்டும். உன் பிராணன் காற்றுடன் சேரட்டும்; அங்கங்கள் வழிபடத்தக்க தேவர்களுடன் சேரட்டும்; யஜ்ஞபதி ஆசியுடன் சேரட்டும்.
6.11
घृतेनाक्तौ पशूँस् त्रायेथा ।
रेवति यजमाने प्रियं धा ऽ आ विश ।
उरोर् अन्तरिक्षात् सजूर् देवेन वातेनास्य हविषस् त्मना यज समस्य तन्वा भव ।
वर्षो वर्षीयसि यज्ञे यज्ञपतिं धाः ।
स्वाहा देवेभ्यः ।
देवेभ्यः स्वाहा ॥ ६.११ ॥
நெய்யால் அபிஷேகிக்கப்பட்ட நீங்கள் இருவரும் விலங்குகளைக் காக்கட்டும். ஐசுவரியமுள்ள தேவியே, யஜமானனில் அன்பானதை வையுங்கள், இங்கே பிரவேசியுங்கள். பரந்த அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து தேவனாகிய வாயுவுடன் சேர்ந்து, இந்த ஹவிசின் ஆத்மாவால் யஜியுங்கள்; முழு உடலுடன் இருங்கள். மிக்க வலிமையுள்ள யஜ்ஞத்தில் யஜ்ஞபதியை நிலைநிறுத்துங்கள். ஸ்வாஹா, தேவர்களுக்கு. தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.
6.12
माहिर् भूर् मा पृदाकुः ।
नमस् तऽ आतानानर्वा प्रेहि ।
घृतस्य कुल्याऽ उपऽ ऋतस्य पथ्याऽ अनु ॥ ६.१२ ॥
நீ பாம்பாக ஆகாதே, பிருதாகுவாகவும் ஆகாதே. உனக்கு வணக்கம்; நீட்டப்பட்ட குதிரையே, முன்னேறிச் செல். நெய்யின் ஓடைகளை நோக்கி, ரிதத்தின் வழிகளில் பின்தொடர்ந்து.
6.13
देवीर् आपः शुद्धा वोढ्वꣳ सुपरिविष्टा देवेषु ।
सुपरिविष्टा वयं परिवेष्टारो भूयास्म ॥ ६.१३ ॥
தெய்வீக நீர்களே, தூய்மையாக நீங்கள் சுமக்கப்பட வேண்டும்; தேவர்களிடையே நன்கு சூழப்பட்டவர்களாக. நாங்களும் நன்கு சூழ்பவர்களாக ஆகட்டும்.
6.14
वाचं ते शुन्धामि ।
प्राणं ते शुन्धामि ।
चक्षुस् ते शुन्धामि ।
श्रोत्रं ते शुन्धामि ।
नाभिं ते शुन्धामि ।
मेढ्रं ते शुन्धामि ।
पायुं ते शुन्धामि ।
चरित्राꣳस् ते शुन्धामि ॥ ६.१४ ॥
நான் உன் பேச்சைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் பிராணனைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் கண்ணைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் காதைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் தொப்புளைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் உறுப்பைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் ஆசனவாயைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன். நான் உன் அங்கங்களைச் சுத்தப்படுத்துகிறேன்.
6.15
मनस्तऽ आ प्यायताम् ।
वाक् तऽ आ प्यायताम् ।
प्राणस् तऽ आ प्यायताम् ।
चक्षुस्तऽ आ प्यायताम् ।
श्रोत्रं तऽ आ प्यायताम् ।
यत् ते क्रूरं यद् आस्थितं तत् त ऽआ प्यायतां निष्ट्यायतां तत् ते शुध्यतु ।
शम् अहोभ्यः ।
ओषधे त्रायस्व ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ६.१५ ॥
உன் மனம் வளம் பெறட்டும், உன் பேச்சு வளம் பெறட்டும், உன் மூச்சு வளம் பெறட்டும், உன் கண் வளம் பெறட்டும், உன் செவி வளம் பெறட்டும். உன்னில் உள்ள கடினமானதும் உறைந்ததுமான பகுதி வளம் பெற்று முழுமையாக குணமடையட்டும்; அது உனக்குத் தூய்மையாகட்டும். நாட்களுக்கு நலம். ஓ மூலிகையே, காப்பாற்று. ஓ கோடரியே, இவனை துன்புறுத்தாதே.
6.16
रक्षसां भागो ऽसि ।
निरस्तꣳ रक्षः ।
ऽ इदम् अहꣳ रक्षोऽ भितिष्ठामीदम् अहꣳ रक्षोऽ व बाधऽ इदम् अहꣳ रक्षो ऽधमं तमो नयामि ।
घृतेन द्यावापृथिवी प्रोर्णुवाथाम् ।
वायो वे स्तोकानाम् ।
अग्निर् आज्यस्य वेतु स्वाहा ।
स्वाहाकृते ऽ ऊर्ध्वनभसं मारुतं गच्छतम् ॥ ६.१६ ॥
நீ அரக்கர்களின் பங்கு. அரக்கன் தூக்கி எறியப்பட்டான். இந்த அரக்கனை நான் மேல் நின்று அடக்குகிறேன், இந்த அரக்கனை நிச்சயமாக விரட்டுகிறேன், இந்த அரக்கனை மிகக் கீழான இருளுக்கு அனுப்புகிறேன். நெய்யால் விண்ணையும் மண்ணையும் மூடுங்கள். ஓ வாயு, நீ துளிகளுக்கானவன். அக்னி ஆஜ்யத்தை அனுபவிக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஸ்வாஹாவுடன் அர்ப்பிக்கப்பட்டு உயர்ந்த வானில் உள்ள மருத்துகளிடம் செல்லுங்கள்.
6.17
इदम् आपः प्रवहतावद्यं च मलं च यत् ।
यच् चाभिदुद्रोहानृतं यच् च शेपे ऽ अभीरुणम् ।
आपो मा तस्माद् एनसः पवमानश् च मुञ्चतु ॥ ६.१७ ॥
இந்த நீர்கள் குற்றத்தையும் அழுக்கையும் அடித்துச் செல்லட்டும்; நான் துரோகம் செய்த பொய்யும், வஞ்சகமாகச் சொன்ன சத்தியமும் அடித்துச் செல்லட்டும். நீர்களே, அந்தப் பாவத்திலிருந்து என்னை விடுவியுங்கள்; தூய்மைப்படுத்தும் வாயுவும் விடுவிக்கட்டும்.
6.18
सं ते मनो मनसा सं प्राणः प्राणेन गच्छताम् ।
रेड् अस्य् अग्निष् ट्वा श्रीणात्व् आपस् त्वा समरिणन् वातस्य त्वा ध्राज्यै पूष्णो रꣳह्या ऽ ऊष्मणो व्यथिषत् ।
प्रयुतं द्वेषः ॥ ६.१८ ॥
உன் மனம் மனத்துடனும், உன் பிராணன் பிராணனுடனும் சேரட்டும். நீ அக்னியால் பக்குவமாகட்டும்; நீர்கள் உன்னை இணைக்கட்டும்; வாயுவின் வேகத்திற்காகவும், பூஷனின் விரைவிற்காகவும் வெப்பத்திலிருந்து பகை தொலைவில் ஓடட்டும்.
6.19
घृतं घृतपावानः पिबत वसां वसापावानः पिबतान्तरिक्षस्य हविर् असि स्वाहा ।
दिशः ।
प्रदिशः ।
ऽ आदिशः ।
विदिशः ।
ऽ उद्दिशः ।
दिग्भ्यः स्वाहा ॥ ६.१९ ॥
நெய் அருந்துபவர்களே, நெய்யை அருந்துங்கள்; கொழுப்பை அருந்துபவர்களே, கொழுப்பை அருந்துங்கள்; நீ அந்தரிக்ஷத்தின் ஹவிஸ், ஸ்வாஹா. திசைகளுக்கு, முன் திசைகளுக்கு, அருகிலுள்ள திசைகளுக்கு, துணைத் திசைகளுக்கு, மேல் திசைகளுக்கு — திசைகளுக்கு ஸ்வாஹா.
6.20
ऐन्द्रः प्राणो ऽ अङ्गे ऽ अङ्गे नि दीध्यद् ऐन्द्र ऽ उदानो ऽ अङ्गे ऽ अङ्गे निधीतः ।
देव त्वष्टर् भूरि ते सꣳ-समेतु सलक्ष्मा यद् विषुरूपं भवाति ।
देवत्रा यन्तम् अवसे सखायो ऽनु त्वा माता पितरो मदन्तु ॥ ६.२० ॥
இந்திர பிராணன் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் ஒளிர்கிறது; இந்திர உதானன் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் நிலைபெற்றுள்ளது. தேவ த்வஷ்டாவே, உன் பல அங்கங்கள் ஒன்றாகச் சேரட்டும்; வேறுபட்ட வடிவம் உடையது ஆகட்டும். தேவர்களிடம் செல்லும் நண்பர்களே, பாதுகாப்புக்காக; உன்னைப் பின்தொடர்ந்து தாயும் தந்தையரும் மகிழட்டும்.
6.21
समुद्रं गच्छ स्वाहा ।
ऽ अन्तरिक्षं गच्छ स्वाहा ।
देवꣳ सवितारं गच्छ स्वाहा ।
मित्रावरुणौ गच्छ स्वाहा ।
ऽ अहोरात्रे गच्छ स्वाहा ।
छन्दाꣳसि गच्छ स्वाहा ।
द्यावापृथिवी गच्छ स्वाहा ।
यज्ञं गच्छ स्वाहा ।
सोमं गच्छ स्वाहा ।
दिव्यं नभो गच्छ स्वाहा ।
अग्निं वैश्वानरं गच्छ स्वाहा ।
मनो मे हार्दि यच्छ ।
दिवं ते धूमो गच्छतु स्वर् ज्योतिः पृथिवीं भस्मना पृण स्वाहा ॥ ६.२१ ॥
சமுத்திரத்துக்குச் செல், ஸ்வாஹா. அந்தரிக்ஷத்துக்குச் செல், ஸ்வாஹா. தேவ சவிதாவிடம் செல், ஸ்வாஹா. மித்ர-வருணர்களிடம் செல், ஸ்வாஹா. பகலும் இரவுக்கும் செல், ஸ்வாஹா. சந்தஸ்களிடம் செல், ஸ்வாஹா. த்யாவாபிருதிவிக்குச் செல், ஸ்வாஹா. யஜ்ஞத்துக்குச் செல், ஸ்வாஹா. சோமனிடம் செல், ஸ்வாஹா. தெய்வீக ஆகாயத்துக்குச் செல், ஸ்வாஹா. வைச்வானர அக்னியிடம் செல், ஸ்வாஹா. என் மனத்தை இதயத்தில் நிறுத்து. உன் புகை சுவர்க்கத்துக்குச் செல்லட்டும்; ஒளி ஒளியாக, சாம்பலால் பூமியை நிரப்பு, ஸ்வாஹா.
6.22
मापो मौषधीर् हिꣳसीः ।
धाम्नो-धाम्नो राजꣳस् ततो वरुण नो मुञ्च ।
यद् आहुर् अघ्न्या ऽ इति वरुणेति शपामहे ततो वरुण नो मुञ्च ।
सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु +दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ ६.२२ ॥
நீர்களையும் மூலிகைகளையும் துன்புறுத்தாதே. ஒவ்வோர் இடத்திலிருந்தும், அரசனே, வருணனே, எங்களை விடுவி. அகற்றப்படக் கூடாதவை என்று சொல்லப்படுவதால், 'வருணா' என்று நாங்கள் சத்தியம் செய்கிறோம்; அதனால் வருணனே, எங்களை விடுவி. நீர்களும் மூலிகைகளும் எங்களுக்கு நண்பர்களாக இருக்கட்டும்; எங்களை வெறுப்பவனுக்கும் நாங்கள் வெறுப்பவனுக்கும் அவை பகைவர்களாக இருக்கட்டும்.
6.23
हविष्मतीर् इमा ऽ आपो हविष्माꣳ२ ऽ आ विवासति ।
हविष्मान् देवो ऽ अध्वरो हविष्माꣳ२ ऽ अस्तु सूर्यः ॥ ६.२३ ॥
இந்த நீர்கள் ஹவிசால் நிறைந்தவை; ஹவிசுடன் கூடியவையான நீர்களை அவர் வணங்குகிறார். யாகமாகிய தெய்வம் ஹவிசுடன் கூடியதாகட்டும்; சூரியனும் ஹவிசுடன் கூடியவனாகட்டும்.
6.24
अग्नेर्वोऽ पन्नगृहस्य सदसि सादयामि ।
इन्द्राग्न्योर् भागधेयी स्थ ।
मित्रावरुण्योर् भागधेयी स्थ ।
विश्वेषां देवानां भागधेयी स्थ ।
अमूर् या ऽ उप सूर्ये याभिर् वा सूर्यः सह ।
ता नो हिन्वन्त्व् अध्वरम् ॥ ६.२४ ॥
அக்னியின் அபன்னகிருஹத்தின் சபையில் உங்களை அமர்த்துகிறேன். நீங்கள் இந்திராக்னிகளின் பங்குடையவர்கள். மித்ரவருணர்களின் பங்குடையவர்கள். எல்லா தேவர்களின் பங்குடையவர்கள். சூரியனுக்கு அருகில் உள்ள அவை, சூரியன் எவற்றுடன் இணைந்துள்ளதோ அவை, அவை எங்கள் அத்வரத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லட்டும்.
6.25
हृदे त्वा मनसे त्वा दिवे त्वा सूर्याय त्वा ।
ऊर्ध्वम् इमम् अध्वरं दिवि देवेषु होत्रा यच्छ ॥ ६.२५ ॥
இதயத்திற்காக உன்னை, மனதிற்காக உன்னை, வானத்திற்காக உன்னை, சூரியனுக்காக உன்னை. இந்த அத்வரத்தை மேலே உயர்த்து; வானத்தில் தேவர்களிடையே ஹோத்ராவை உயர்த்து.
6.26
सोम राजन् विश्वास् त्वं प्रजा ऽ उपाव रोह ।
विश्वास् त्वां प्रजा उपाव रोहन्तु ।
शृणोत्व् अग्निः समिधा हवं मे शृण्वन्त्व् आपो धिषणाश् च देवीः ।
श्रोता ग्रावाणो विदुषो न यज्ञꣳ शृणोतु देवः सविता हवं मे स्वाहा ॥ ६.२६ ॥
ஓ சோமனே, அரசனே, நீ எல்லா குடிகளின் மேல் ஏறு. எல்லா குடிகளும் உன்மேல் ஏறட்டும். அக்னி சமிதையுடன் என் அழைப்பைக் கேட்கட்டும்; தெய்வீக நீர்களும் தாய்த் தேவதைகளும் கேட்கட்டும். அறிந்தோர் யஜ்ஞத்தைக் கேட்பது போல கல்லுகள் கேட்கட்டும்; தேவன் சவிதா என் அழைப்பைக் கேட்கட்டும். ஸ்வாஹா.
6.27
देवीर् आपो ऽ अपां नपाद् यो व ऽ ऊर्मिर् हविष्य ऽ इन्द्रियावान् मदिन्तमः ।
तं देवेभ्यो देवत्रा दत्त शुक्रपेभ्यो येषां भाग स्थ स्वाहा ॥ ६.२७ ॥
ஓ தெய்வீக நீர்களே, நீர்களின் மகனே, உங்கள் அலை ஹவிஸுக்குத் தகுந்தது, இந்திரிய வலிமை கொண்டது, மிகவும் மகிழ்விப்பது. அதை தேவர்களுக்கு, தேவர்களிடையே, சுக்ரபர்களுக்குக் கொடுங்கள்; அவர்களுக்கு பங்கு நீங்களே. ஸ்வாஹா.
6.28
कार्षिर् असि ।
समुद्रस्य त्वाक्षित्या ऽ उन् नयामि ।
सम् आपो ऽ अद्भिर् अग्मत सम् ओषधीभिर् ओषधीः ॥ ६.२८ ॥
நீ கார்ஷி ஆவாய். அக்ஷிதிக்காக சமுத்திரத்திலிருந்து உன்னை மேலே கொண்டு செல்கிறேன். நீர்கள் நீருடன் கலந்தன; மூலிகைகள் மூலிகைகளுடன் கலந்தன.
6.29
यम् अग्ने पृत्सु मर्त्यम् अवा वाजेषु यं जुनाः ।
स यन्ता शश्वतीर् इषः स्वाहा ॥ ६.२९ ॥
ஓ அக்னி, போர்களில் எந்த மனிதனை நீ காக்கிறாயோ, போட்டிகளில் எவனை நீ தூண்டுகிறாயோ, அவன் நிலையான ஆசைகளை வழிநடத்துபவனாகட்டும். ஸ்வாஹா.
6.30
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे रावासि गभीरम् इमम् अध्वरं कृधीन्द्राय सुषूतमम् ।
उत्तमेन पविनोर्जस्वन्तं मधुमन्तं पयस्वन्तम् ।
निग्राभ्या स्थ देवश्रुतस् तर्पयत मा ॥ ६.३० ॥
தேவன் சவிதாவின் ஏவுதலில், அஸ்வினிகளின் புயங்களாலும் பூஷனின் கரங்களாலும் உன்னை நான் ஏற்கிறேன். நீ ஆழமானவன்; இந்த யாகத்தை இந்திரனுக்காக மிக நன்கு பிழியப்பட்டதாக ஆக்கு. உத்தமமான பவித்திரத்தால் (சோமத்தை) ஊர்ஜஸ்வியதாகவும், தேனினிமையுடையதாகவும், பாலுடையதாகவும் ஆக்கு. நிக்ராப்யா நீங்கள் இருவரும்; தேவர்களால் கேட்கப்பட்டவர்களே, என்னைத் திருப்தி செய்யுங்கள்.
6.31
मनो मे तर्पयत वाचं मे तर्पयत प्राणं मे तर्पयत चक्षुर् मे तर्पयत श्रोत्रं मे तर्पयतात्मानं मे तर्पयत प्रजां मे तर्पयत पशून् मे तर्पयत गणान् मे तर्पयत गणा मे मा वितृषन् ॥ ६.३१ ॥
என் மனதைத் திருப்தி செய், என் வாக்கைத் திருப்தி செய், என் பிராணனைத் திருப்தி செய், என் கண்ணைத் திருப்தி செய், என் செவியைத் திருப்தி செய், என் ஆன்மாவைத் திருப்தி செய், என் மக்களைத் திருப்தி செய், என் கால்நடைகளைத் திருப்தி செய், என் குழுக்களைத் திருப்தி செய்; என் குழுக்கள் தாகமுறாமல் இருக்கட்டும்.
6.32
इन्द्राय त्वा वसुमते रुद्रवते ।
ऽ इन्द्राय त्वादित्यवते ।
ऽ इन्द्राय त्वाभिमातिघ्ने ।
श्येनाय त्वा सोमभृते ।
ऽ अग्नये त्वा रायस्पोषदे ॥ ६.३२ ॥
வசுக்களை உடைய இந்திரனுக்காக உன்னை; ருத்ரர்களுடன் இருக்கும் இந்திரனுக்காக உன்னை; ஆதித்தியர்களுடன் இருக்கும் இந்திரனுக்காக உன்னை; எதிரிகளை அழிக்கும் இந்திரனுக்காக உன்னை; சோமத்தைத் தாங்கும் சியேனனுக்காக உன்னை; செல்வத்தை வளர்க்கும் அக்னிக்காக உன்னை.
6.33
यत् ते सोम दिवि ज्योतिर् यत् पृथिव्यां यद् उराव् अन्तरिक्षे ।
तेनास्मै यजमानायोरु राये कृध्य् अधि दात्रे वोचः ॥ ६.३३ ॥
சோமனே, உன் ஒளி வானிலும், பூமியிலும், விரிந்த அந்தரிக்ஷத்திலும் உள்ளது; அதனால் இந்த யஜமானனுக்கு விரிந்த செல்வத்தை அருள்; கொடையாளிக்கு (நல்ல) வார்த்தையைச் சொல்.
6.34
श्वात्रा स्थ वृत्रतुरो राधोगूर्ता ऽ अमृतस्य पत्नीः ।
ता देवीर् देवत्रेमं यज्ञं नयतोपहूताः सोमस्य पिबत ॥ ६.३४ ॥
நீங்கள் ஒளிமிக்கவர்கள், விருத்திரனை வெல்பவர்கள், செல்வத்தை விரைந்து தருபவர்கள், அமிருதத்தின் மனைவியர்; அழைக்கப்பட்ட அந்த தேவியர் இந்த யாகத்தை தேவர்களிடம் கொண்டு செல்லட்டும்; சோமத்தைப் பருகுங்கள்.
6.35
मा भेर् मा सं विक्था ऽ ऊर्जं धत्स्व धिषणे वीड्वी सती वीडयेथामूर्जं दधाथाम् ।
पाप्मा हतो न सोमः ॥ ६.३५ ॥
அஞ்சாதே, சிதறாதே; ஓ தியஷணா, வலிமையை நிலைநிறுத்து. உறுதியாக இருந்து உறுதிப்படுத்துங்கள், வலிமையை வைத்திடுங்கள்; பாவம் அழிந்தது, சோமம் அழியவில்லை.
6.36
प्राग् अपाग् उदग् अधराक् सर्वतस् त्वा दिश ऽ आ धावन्तु ।
अम्ब नि ष्पर सम् अरीर् विदाम् ॥ ६.३६ ॥
கிழக்கு, தெற்கு, வடக்கு, கீழ் எனும் எல்லா திசைகளும் உன்னை நோக்கி ஓடட்டும். ஓ தாயே, கீழே (பகைவரை) விரட்டு; பகைவர்களை நாங்கள் முழுமையாகக் கண்டுபிடிப்போமாக.
6.37
त्वम् अङ्ग प्र शꣳसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् ।
न त्वद् अन्यो मघवन्न् अस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः ॥ ६.३७ ॥
நண்பனே, நீ தேவன், மிக்க வலிமையுடையவனே, மனிதனைப் போற்றுகிறாய். செல்வனே, உன்னைத் தவிர கருணையுள்ளவன் வேறு யாரும் இல்லை; இந்திரா, உனக்கு இந்த வார்த்தையைச் சொல்கிறேன்.