ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · ଅଧ୍ୟାୟ 10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.1
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १०.१ ॥
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ହେ ମହାବାହୁ, ମୋର ପରମ ବଚନ ପୁଣି ଶୁଣ, ଯାହା ମୁଁ ପ୍ରୀତ ହେଉଥିବା ତୁମକୁ ତୁମର ହିତ କାମନାରେ କହିବି।
10.2
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।
अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥ १०.२ ॥
ଦେବଗଣ କିମ୍ବା ମହର୍ଷିମାନେ ମୋର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ମୁଁ ହିଁ ଦେବତା ଓ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କର ଆଦି।
10.3
यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।
असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १०.३ ॥
ଯେ ମୋତେ ଅଜନ୍ମା, ଅନାଦି ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ମହେଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣେ, ସେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋହରହିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
10.4
बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।
सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥ १०.४ ॥
ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ମୋହହୀନତା, କ୍ଷମା, ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମ, ମନର ଶାନ୍ତି, ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଉତ୍ପତ୍ତି, ବିନାଶ, ଭୟ ଓ ଅଭୟ ମଧ୍ୟ,
10.5
अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।
भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥ १०.५ ॥
ଅହିଂସା, ସମତା, ସନ୍ତୋଷ, ତପ, ଦାନ, ଯଶ ଓ ଅପଯଶ — ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଏହି ନାନାବିଧ ଭାବ ମୋଠାରୁ ହିଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
10.6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥ १०.६ ॥
ପ୍ରାଚୀନ ସପ୍ତ ମହର୍ଷି ଏବଂ ସେହିପରି ଚାରି ମନୁ, ମୋ ଭାବରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୋ ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଜଗତର ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ସେମାନଙ୍କର।
10.7
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।
सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥ १०.७ ॥
ଯିଏ ମୋର ଏହି ବିଭୂତି ଓ ଯୋଗକୁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଜାଣେ, ସେ ଅବିଚଳ ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
10.8
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।
इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥ १०.८ ॥
ମୁଁ ହିଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ମୋଠାରୁ ହିଁ ସବୁକିଛି ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ଏହା ଜାଣି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଭାବଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି।
10.9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ १०.९ ॥
ମୋଠାରେ ଚିତ୍ତ ରଖି, ମୋଠାରେ ପ୍ରାଣ ଅର୍ପଣ କରି, ପରସ୍ପରକୁ ବୁଝାଇ ଏବଂ ସର୍ବଦା ମୋ କଥା କହି ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
10.10
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।
ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ १०.१० ॥
ଯେଉଁମାନେ ସତତ ମୋଠାରେ ଯୁକ୍ତ ରହି ପ୍ରୀତିପୂର୍ବକ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସେହି ବୁଦ୍ଧିଯୋଗ ଦିଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥ १०.११ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁକମ୍ପା ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ଅଜ୍ଞାନଜନିତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜ୍ଞାନଦୀପରେ ନାଶ କରେ।
10.12
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।
पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥ १०.१२ ॥
ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ଆପଣ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ପରମ ଧାମ, ପରମ ପବିତ୍ର; ଆପଣ ଶାଶ୍ୱତ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ, ଆଦିଦେବ, ଅଜ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ।
10.13
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥ १०.१३ ॥
ସମସ୍ତ ଋଷି, ଦେବର୍ଷି ନାରଦ, ଅସିତ, ଦେବଳ ଓ ବ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଏହା କହୁଛ।
10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन् व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ १०.१४ ॥
ହେ କେଶବ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା କହୁଛ, ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ମାନେ। ହେ ଭଗବାନ, ତୁମର ପ୍ରକାଶକୁ ଦେବତା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଦାନବ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
10.15
स्वयमेवात्मनाऽत्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।
भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥ १०.१५ ॥
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ହେ ଭୂତଭାବନ, ହେ ଭୂତେଶ, ହେ ଦେବଦେବ, ହେ ଜଗତ୍ପତି, ତୁମେ ନିଜେ ହିଁ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଜାଣ।
10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १०.१६ ॥
ଯେଉଁ ବିଭୂତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏହି ଲୋକସମୂହକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛ, ତୁମର ସେହି ଦିବ୍ୟ ବିଭୂତିଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବା ତୁମର ଉଚିତ।
10.17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १०.१७ ॥
ହେ ଯୋଗୀ, ସର୍ବଦା ତୁମକୁ ଚିନ୍ତନ କରି ମୁଁ ତୁମକୁ କିପରି ଜାଣିବି? ହେ ଭଗବାନ, କେଉଁ କେଉଁ ଭାବରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିନ୍ତା କରିବି?
10.18
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।
भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥ १०.१८ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମର ଯୋଗ ଓ ବିଭୂତି ପୁଣି ବିସ୍ତାରରେ କୁହ, କାରଣ ଏହି ଅମୃତ ଶୁଣି ମୋର ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
10.19
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १०.१९ ॥
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଲ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ଦିବ୍ୟ ବିଭୂତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନଗୁଡ଼ିକ କହିବି; କାରଣ ମୋ ବିସ୍ତାରର ଅନ୍ତ ନାହିଁ।
10.20
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।
अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥ १०.२० ॥
ହେ ଗୁଡ଼ାକେଶ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥିତ ଆତ୍ମା। ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ।
10.21
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।
मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥ १०.२१ ॥
ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ଜ୍ୟୋତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିରଣମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ। ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମରୀଚି ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର।
10.22
वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।
इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥ १०.२२ ॥
ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସାମବେଦ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)। ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମନ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚେତନା।
10.23
रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।
वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥ १०.२३ ॥
ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଶଙ୍କର, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନପତି କୁବେର। ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପାବକ (ଅଗ୍ନି) ଓ ଶିଖରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମେରୁ।
10.24
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।
सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥ १०.२४ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ବୃହସ୍ପତି ବୋଲି ମୋତେ ଜାଣ। ସେନାପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଜଳାଶୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାଗର।
10.25
महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।
यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥ १०.२५ ॥
ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଭୃଗୁ, ବାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଏକାକ୍ଷର। ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜପଯଜ୍ଞ ଏବଂ ସ୍ଥାବର ମଧ୍ୟରେ ହିମାଳୟ।
10.26
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥ १०.२६ ॥
ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାରଦ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍ରରଥ ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କପିଳ ମୁନି।
10.27
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।
ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥ १०.२७ ॥
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋତେ ଅମୃତରୁ ଜାତ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ବୋଲି ଜାଣ, ଗଜେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଐରାବତ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା।
10.28
आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।
प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥ १०.२८ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବଜ୍ର, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାମଧେନୁ। ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନକାରୀ କନ୍ଦର୍ପ ମୁଁ, ଏବଂ ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସୁକି।
10.29
अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।
पितृ़णामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥ १०.२९ ॥
ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅନନ୍ତ, ଜଳଚରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବରୁଣ। ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯମ।
10.30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥ १०.३० ॥
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଗଣନାକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାଳ। ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସିଂହ ଏବଂ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ଼)।
10.31
पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् ।
झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥ १०.३१ ॥
ପବିତ୍ରକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପବନ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରାମ। ମାଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମକର ଏବଂ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜାହ୍ନବୀ (ଗଙ୍ଗା)।
10.32
सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन ।
अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥ १०.३२ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ସୃଷ୍ଟିମାନଙ୍କର ଆଦି, ଅନ୍ତ ଓ ମଧ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ। ବିଦ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅଧ୍ୟାତ୍ମବିଦ୍ୟା ଏବଂ ତର୍କ କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ମୁଁ ବାଦ।
10.33
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताऽहं विश्वतोमुखः ॥ १०.३३ ॥
ଅକ୍ଷରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅକାର ଏବଂ ସମାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ। ମୁଁ ହିଁ ଅକ୍ଷୟ କାଳ, ଏବଂ ସବୁ ଦିଗରେ ମୁଖ ଥିବା ଧାତା ମୁଁ।
10.34
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥ १०.३४ ॥
ମୁଁ ସର୍ବହରଣକାରୀ ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ହେବାକୁ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି। ନାରୀବାଚକ ଗୁଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୀ, ବାକ୍, ସ୍ମୃତି, ମେଧା, ଧୃତି ଓ କ୍ଷମା।
10.35
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् ।
मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥ १०.३५ ॥
ସାମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବୃହତ୍ସାମ ଏବଂ ଛନ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାୟତ୍ରୀ। ମାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଏବଂ ଋତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁସୁମାକର ବସନ୍ତ।
10.36
द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ।
जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥ १०.३६ ॥
ଛଳନାକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜୁଆ, ତେଜସ୍ୱୀମାନଙ୍କର ତେଜ ମୁଁ। ମୁଁ ବିଜୟ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ, ସତ୍ତ୍ୱବାନମାନଙ୍କର ସତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ।
10.37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनंजयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥ १०.३७ ॥
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବାସୁଦେବ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନଞ୍ଜୟ; ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବ୍ୟାସ ଏବଂ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କବି ଉଶନା।
10.38
दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् ।
मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥ १०.३८ ॥
ଦମନକାରୀମାନଙ୍କର ମୁଁ ଦଣ୍ଡ, ବିଜୟକାମୀମାନଙ୍କର ମୁଁ ନୀତି; ଗୁପ୍ତ ବିଷୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୌନ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ମୁଁ।
10.39
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ १०.३९ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଯାହା ବୀଜ, ତାହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ। ଚର ବା ଅଚର ଏପରି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ନାହିଁ ଯାହା ମୋ ବିନା ରହିପାରେ।
10.40
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परंतप ।
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥ १०.४० ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ମୋର ଦିବ୍ୟ ବିଭୂତିର କୌଣସି ଅନ୍ତ ନାହିଁ। ମୋ ବିଭୂତିର ଏହି ବିସ୍ତାର ମୁଁ କେବଳ ଉଦାହରଣ ରୂପେ କହିଲି।
10.41
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा ।
तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसंभवम् ॥ १०.४१ ॥
ଯାହା ଯାହା ବିଭୂତିଯୁକ୍ତ, ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସତ୍ତା, ତାହାକୁ ତୁମେ ମୋ ତେଜର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି ଜାଣ।
10.42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥ १०.४२ ॥
ଅଥବା ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଏତେ ବିସ୍ତାରରେ ଜାଣି ତୁମର କି ପ୍ରୟୋଜନ? ମୁଁ ମୋର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରି ସ୍ଥିତ ଅଛି।