Bhagavad Gītā · Kapitel 10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.1
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १०.१ ॥
Der Erhabene sprach: Höre noch einmal, Starkarmiger, mein höchstes Wort, das ich dir, der du dich daran erfreust, aus Sorge um dein Wohl verkünden werde.
10.2
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।
अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥ १०.२ ॥
Weder die Scharen der Götter noch die großen Seher kennen meinen Ursprung, denn ich bin in jeder Hinsicht der Anfang der Götter und der großen Seher.
10.3
यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।
असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १०.३ ॥
Wer mich als ungeboren und anfanglos kennt, als den großen Herrn der Welten, der ist unter den Sterblichen frei von Verblendung und wird von allen Sünden erlöst.
10.4
बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।
सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥ १०.४ ॥
Einsicht, Erkenntnis, Freiheit von Verblendung, Geduld, Wahrhaftigkeit, Selbstbezähmung, Ruhe, Freude und Leid, Entstehen und Vergehen, Furcht und auch Furchtlosigkeit,
10.5
अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।
भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥ १०.५ ॥
Gewaltlosigkeit, Gleichmut, Zufriedenheit, Askese, Freigebigkeit, Ruhm und Schmach – diese vielfältigen Zustände der Wesen entstehen allein aus mir.
10.6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥ १०.६ ॥
Die sieben großen Seher der Vorzeit und ebenso die vier Manus, von meinem Wesen erfüllt, wurden aus meinem Geist geboren; von ihnen stammen diese Geschöpfe der Welt.
10.7
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।
सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥ १०.७ ॥
Wer diese meine Herrlichkeit und Macht wahrhaft erkennt, wird mit unerschütterlichem Yoga verbunden; daran besteht kein Zweifel.
10.8
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।
इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥ १०.८ ॥
Ich bin der Ursprung von allem; aus mir geht alles hervor. Dies erkennend, verehren mich die Weisen, von Hingabe erfüllt.
10.9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ १०.९ ॥
Mit ihrem Geist bei mir und ihrem Leben mir hingegeben, einander erleuchtend und stets von mir sprechend, sind sie zufrieden und freuen sich.
10.10
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।
ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ १०.१० ॥
Denen, die stets mit mir verbunden sind und mich mit Liebe verehren, gebe ich jenen Yoga der Einsicht, durch den sie zu mir gelangen.
10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥ १०.११ ॥
Allein aus Mitgefühl mit ihnen vernichte ich, in ihrem Wesen wohnend, die aus Unwissenheit geborene Finsternis mit der leuchtenden Lampe der Erkenntnis.
10.12
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।
पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥ १०.१२ ॥
Arjuna sprach: Du bist das höchste Brahman, die höchste Stätte, der höchste Läuterer; die ewige göttliche Person, der uranfängliche Gott, ungeboren und allgegenwärtig.
10.13
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥ १०.१३ ॥
So nennen dich alle Weisen, ebenso der göttliche Weise Nārada, Asita, Devala und Vyāsa; und du selbst sagst es mir.
10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन् व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ १०.१४ ॥
All dies, was du mir sagst, halte ich für wahr, Keśava. Denn weder die Götter noch die Dämonen kennen, o Erhabener, deine Offenbarung.
10.15
स्वयमेवात्मनाऽत्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।
भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥ १०.१५ ॥
Du allein kennst dich selbst durch dich selbst, o Puruṣottama, Ursprung der Wesen, Herr der Wesen, Gott der Götter, Herr der Welt.
10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १०.१६ ॥
Du mögest vollständig deine göttlichen Manifestationen beschreiben, durch die du diese Welten durchdringst und in ihnen weilst.
10.17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १०.१७ ॥
Wie soll ich dich erkennen, o Yogin, indem ich stets an dich denke? Und in welchen verschiedenen Daseinsformen soll ich dich betrachten, o Erhabener?
10.18
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।
भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥ १०.१८ ॥
Erzähle mir noch einmal ausführlich von deinem Yoga und deiner Manifestation, Janārdana, denn ich werde nicht satt, diesen Nektar zu hören.
10.19
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १०.१९ ॥
Der Herr sprach: Wohlan, Bester der Kurus, ich will dir meine göttlichen Erscheinungsformen nennen, die hervorragendsten, denn meine Ausdehnung hat kein Ende.
10.20
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।
अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥ १०.२० ॥
Ich bin das Selbst, Guḍākeśa, das im Herzen aller Wesen wohnt. Ich bin der Anfang, die Mitte und auch das Ende der Wesen.
10.21
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।
मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥ १०.२१ ॥
Unter den Ādityas bin ich Viṣṇu, unter den Lichtern die strahlende Sonne. Ich bin Marīci unter den Maruts, unter den Sternen bin ich der Mond.
10.22
वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।
इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥ १०.२२ ॥
Unter den Veden bin ich der Sāmaveda, unter den Göttern bin ich Vāsava. Unter den Sinnen bin ich der Geist, in den Wesen bin ich das Bewusstsein.
10.23
रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।
वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥ १०.२३ ॥
Unter den Rudras bin ich Śaṅkara, unter den Yakṣas und Rākṣasas der Herr des Reichtums. Unter den Vasus bin ich Pāvaka, das Feuer, unter den Gipfeln bin ich der Meru.
10.24
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।
सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥ १०.२४ ॥
Erkenne mich, Pārtha, als Bṛhaspati, den ersten der Hauspriester. Unter den Heerführern bin ich Skanda, unter den Gewässern bin ich der Ozean.
10.25
महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।
यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥ १०.२५ ॥
Unter den großen Sehern bin ich Bhṛgu, unter den Worten die eine Silbe. Unter den Opfern bin ich das Opfer des Japa, unter dem Unbeweglichen der Himālaya.
10.26
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥ १०.२६ ॥
Unter allen Bäumen bin ich der Aśvattha, unter den göttlichen Sehern Nārada. Unter den Gandharvas bin ich Citraratha, unter den Vollendeten der Weise Kapila.
10.27
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।
ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥ १०.२७ ॥
Unter den Pferden erkenne mich als Uccaiḥśravas, aus dem Nektar geboren, unter den Elefantenfürsten als Airāvata und unter den Menschen als den König.
10.28
आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।
प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥ १०.२८ ॥
Unter den Waffen bin ich der Donnerkeil, unter den Kühen Kāmadhuk, die wunscherfüllende Kuh. Ich bin Kandarpa, der Zeugende; unter den Schlangen bin ich Vāsuki.
10.29
अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।
पितृ़णामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥ १०.२९ ॥
Unter den Nāgas bin ich Ananta, unter den Wasserwesen Varuṇa. Unter den Ahnen bin ich Aryaman, unter den Bezwingenden Yama.
10.30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥ १०.३० ॥
Unter den Daityas bin ich Prahlāda, unter den Zählenden die Zeit. Unter den Tieren bin ich der Löwe und unter den Vögeln Vainateya.
10.31
पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् ।
झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥ १०.३१ ॥
Unter den Reinigenden bin ich der Wind, unter den Waffenträgern bin ich Rāma. Unter den Fischen bin ich der Makara, und unter den Flüssen bin ich Jāhnavī, der Ganges.
10.32
सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन ।
अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥ १०.३२ ॥
Von den Schöpfungen bin ich der Anfang, das Ende und auch die Mitte, Arjuna. Unter den Wissenschaften bin ich das Wissen vom Selbst, und bei den Disputierenden bin ich die Beweisführung.
10.33
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताऽहं विश्वतोमुखः ॥ १०.३३ ॥
Unter den Buchstaben bin ich das A, unter den Komposita das Dvandva. Ich allein bin die unvergängliche Zeit; ich bin der Erhalter, dessen Antlitz nach allen Seiten gewandt ist.
10.34
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥ १०.३४ ॥
Ich bin der alles hinwegraffende Tod und der Ursprung dessen, was sein wird. Unter den weiblichen Eigenschaften bin ich Ruhm, Glück, Rede, Gedächtnis, Einsicht, Standhaftigkeit und Nachsicht.
10.35
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् ।
मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥ १०.३५ ॥
Unter den Sāman-Gesängen bin ich das Bṛhat-sāman, unter den Versmaßen die Gāyatrī. Unter den Monaten bin ich Mārgaśīrṣa, unter den Jahreszeiten der blütenreiche Frühling.
10.36
द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ।
जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥ १०.३६ ॥
Bei den Betrügern bin ich das Würfelspiel; ich bin der Glanz der Glanzvollen. Ich bin der Sieg, ich bin die Entschlossenheit, ich bin die Güte der Guten.
10.37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनंजयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥ १०.३७ ॥
Unter den Vṛṣṇis bin ich Vāsudeva, unter den Pāṇḍavas Dhanañjaya; unter den Weisen bin ich Vyāsa, unter den Dichtern der Dichter Uśanā.
10.38
दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् ।
मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥ १०.३८ ॥
Der Bändigenden Zuchtstab bin ich, der nach Sieg Strebenden kluge Staatskunst; von den Geheimnissen bin ich das Schweigen und das Wissen der Wissenden.
10.39
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ १०.३९ ॥
Und was der Same aller Wesen ist, das bin ich, Arjuna. Es gibt kein Wesen, beweglich oder unbeweglich, das ohne mich sein könnte.
10.40
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परंतप ।
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥ १०.४० ॥
Meine göttlichen Manifestationen haben kein Ende, Paraṃtapa. Was ich vom Umfang meiner Herrlichkeit gesagt habe, ist nur beispielhaft.
10.41
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा ।
तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसंभवम् ॥ १०.४१ ॥
Was immer an Wesen herrlich, glanzvoll oder machtvoll ist, das erkenne als aus einem Bruchteil meines Glanzes entsprungen.
10.42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥ १०.४२ ॥
Doch was nützt dir all dieses viele Wissen, Arjuna? Ich stehe und trage dieses ganze Weltall mit einem einzigen Teil meiner selbst.