பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.1
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १०.१ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: நீண்ட கைகளை உடையவனே, என் உயர்ந்த சொல்லை மீண்டும் கேள். இதைக் கேட்டு மகிழும் உனக்கு உன் நலனை விரும்பி நான் அதைக் கூறுவேன்.
10.2
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।
अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥ १०.२ ॥
தேவர் கூட்டங்களும் பெருமுனிவர்களும் என் தோற்றத்தை அறியார்; ஏனெனில் எல்லா வகையிலும் நானே தேவர்களுக்கும் பெருமுனிவர்களுக்கும் மூலம்.
10.3
यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।
असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १०.३ ॥
என்னைப் பிறப்பற்றவனாகவும், தொடக்கமற்றவனாகவும், உலகங்களின் பேரிறைவனாகவும் அறிபவன், மனிதர்களுள் மயக்கமற்றவனாய் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
10.4
बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।
सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥ १०.४ ॥
அறிவுத்திறன், ஞானம், மயக்கமின்மை, பொறுமை, வாய்மை, புலனடக்கம், மன அமைதி, இன்பம், துன்பம், தோற்றம், அழிவு, அச்சம், அச்சமின்மை,
10.5
अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।
भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥ १०.५ ॥
அகிம்சை, சமநிலை, மனநிறைவு, தவம், தானம், புகழ், இகழ் — உயிர்களின் இந்தப் பலவகைப் பாவங்கள் என்னிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன.
10.6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥ १०.६ ॥
முற்கால ஏழு பெருமுனிவர்களும், அவ்வாறே நான்கு மனுக்களும், என் இயல்புடையவர்களாய் என் மனத்திலிருந்து தோன்றினர்; உலகிலுள்ள இந்த உயிர்கள் அனைத்தும் அவர்களிடமிருந்து வந்தவை.
10.7
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।
सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥ १०.७ ॥
என்னுடைய இந்த மகிமையையும் யோக ஆற்றலையும் உண்மையாக அறிபவன் அசையாத யோகத்தில் இணைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
10.8
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।
इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥ १०.८ ॥
நானே அனைத்திற்கும் தோற்றுவாய்; என்னிடமிருந்தே அனைத்தும் இயங்குகிறது. இவ்வாறு உணர்ந்து, அறிஞர்கள் பக்தியுணர்வுடன் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.
10.9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ १०.९ ॥
என்னில் மனம் வைத்து, என்னில் உயிரை அர்ப்பணித்து, ஒருவருக்கொருவர் உணர்த்திக்கொண்டு, எப்போதும் என்னைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டு அவர்கள் திருப்தியடைந்து மகிழ்கிறார்கள்.
10.10
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।
ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ १०.१० ॥
எப்போதும் என்னில் இணைந்து, அன்புடன் என்னை வழிபடுபவர்களுக்கு, அவர்கள் என்னை அடைவதற்கான அந்த புத்தியோகத்தை நான் அளிக்கிறேன்.
10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥ १०.११ ॥
அவர்கள் மீது கொண்ட கருணையால் மட்டுமே, அவர்களுடைய உள்ளத்தில் உறைந்து, அறியாமையால் பிறந்த இருளை ஒளிரும் ஞான விளக்கால் நான் அழிக்கிறேன்.
10.12
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।
पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥ १०.१२ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: நீரே பரம பிரம்மம், பரம இருப்பிடம், பரம தூய்மையானவர்; நித்தியமான தெய்வீக புருஷர், ஆதி தேவர், பிறப்பற்றவர், எங்கும் நிறைந்தவர்.
10.13
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥ १०.१३ ॥
எல்லா முனிவர்களும், தேவரிஷி நாரதரும், அசிதர், தேவலர், வியாசரும் உன்னை இவ்வாறே கூறுகின்றனர்; நீயே எனக்கும் இதைச் சொல்கிறாய்.
10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन् व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ १०.१४ ॥
கேசவா, நீ எனக்குச் சொல்வது அனைத்தையும் உண்மை என்று கருதுகிறேன். பகவானே, உன் வெளிப்பாட்டைத் தேவர்களும் அறியார், தானவர்களும் அறியார்.
10.15
स्वयमेवात्मनाऽत्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।
भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥ १०.१५ ॥
புருஷோத்தமா, உயிர்களைத் தோற்றுவிப்பவனே, உயிர்களின் இறைவனே, தேவர்களின் தேவனே, உலகின் தலைவனே, நீயே உன்னால் உன்னை அறிகிறாய்.
10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १०.१६ ॥
எந்த மேன்மைகளால் நீ இவ்வுலகங்களில் வியாபித்து நிலைத்திருக்கிறாயோ, உன் அந்தத் தெய்வீக மேன்மைகளை முழுமையாக எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
10.17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १०.१७ ॥
யோகியே, எப்போதும் உன்னைத் தியானித்துக்கொண்டு நான் உன்னை எவ்வாறு அறிவேன்? பகவானே, எந்தெந்த நிலைகளில் நான் உன்னை நினைக்க வேண்டும்?
10.18
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।
भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥ १०.१८ ॥
ஜனார்த்தனா, உன் யோகத்தையும் மேன்மையையும் மீண்டும் விரிவாகக் கூறு; ஏனெனில் இந்த அமுதத்தைக் கேட்டு எனக்குத் திருப்தி ஏற்படவில்லை.
10.19
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १०.१९ ॥
ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்: குருசிரேஷ்டனே, நல்லது, என் தெய்வீக விபூதிகளில் முதன்மையானவற்றை உனக்குச் சொல்வேன்; ஏனெனில் என் விரிவுக்கு முடிவே இல்லை.
10.20
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।
अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥ १०.२० ॥
குடாகேசா, எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் உறையும் ஆத்மா நானே. உயிர்களின் தொடக்கமும் நடுவும் முடிவும் நானே.
10.21
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।
मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥ १०.२१ ॥
ஆதித்யர்களில் நான் விஷ்ணு; ஒளிகளில் கதிர்கள் நிறைந்த சூரியன். மருத்துகளில் நான் மரீசி; நட்சத்திரங்களில் நான் சந்திரன்.
10.22
वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।
इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥ १०.२२ ॥
வேதங்களில் நான் சாமவேதம்; தேவர்களில் நான் வாசவன் (இந்திரன்). புலன்களில் நான் மனம்; உயிர்களில் நான் உணர்வு.
10.23
रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।
वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥ १०.२३ ॥
ருத்திரர்களில் நான் சங்கரன்; யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்களில் செல்வத்தின் தலைவன் குபேரன். வசுக்களில் நான் பாவகன் (அக்னி); சிகரங்களில் நான் மேரு.
10.24
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।
सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥ १०.२४ ॥
பார்த்தா, புரோகிதர்களில் முதன்மையான பிருஹஸ்பதியாக என்னை அறி. சேனாதிபதிகளில் நான் ஸ்கந்தன்; நீர்நிலைகளில் நான் கடல்.
10.25
महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।
यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥ १०.२५ ॥
மகரிஷிகளில் நான் பிருகு; சொற்களில் நான் ஏக அட்சரம். யாகங்களில் நான் ஜப யாகம்; அசையாதவற்றில் இமயமலை.
10.26
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥ १०.२६ ॥
எல்லா மரங்களிலும் நான் அரசமரம்; தேவரிஷிகளில் நாரதர். கந்தர்வர்களில் சித்திரரதன்; சித்தர்களில் கபில முனிவர்.
10.27
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।
ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥ १०.२७ ॥
குதிரைகளில் அமுதத்திலிருந்து தோன்றிய உச்சைஸ்ரவஸ் என்றும், யானைகளின் தலைவர்களில் ஐராவதம் என்றும், மனிதர்களில் அரசன் என்றும் என்னை அறி.
10.28
आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।
प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥ १०.२८ ॥
ஆயுதங்களில் நான் வஜ்ராயுதம்; பசுக்களில் காமதேனு. சந்ததியை உண்டாக்கும் கந்தர்ப்பன் நான்; பாம்புகளில் வாசுகி.
10.29
अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।
पितृ़णामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥ १०.२९ ॥
நாகங்களில் நான் அனந்தன்; நீர்வாழ்வனவற்றில் வருணன். பிதிரர்களில் நான் அர்யமா; அடக்கி ஆள்பவர்களில் யமன்.
10.30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥ १०.३० ॥
தைத்தியர்களில் நான் பிரகலாதன்; கணக்கிடுபவர்களில் காலம். விலங்குகளில் நான் சிங்கம்; பறவைகளில் வைனதேயன் (கருடன்).
10.31
पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् ।
झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥ १०.३१ ॥
தூய்மைப்படுத்துபவற்றில் நான் காற்று; ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் நான் ராமன். மீன்களில் நான் மகரம்; நதிகளில் நான் ஜாஹ்னவி (கங்கை).
10.32
सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन ।
अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥ १०.३२ ॥
அர்ஜுனா, படைப்புகளின் தொடக்கமும் முடிவும் நடுவும் நானே. கல்விகளில் நான் ஆன்ம ஞானம்; வாதிடுபவர்களின் வாதம் நான்.
10.33
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताऽहं विश्वतोमुखः ॥ १०.३३ ॥
எழுத்துகளில் நான் 'அ'; சமாசங்களில் நான் த்வந்த்வம். நானே அழிவற்ற காலம்; எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்ட தாங்குபவனும் நானே.
10.34
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥ १०.३४ ॥
எல்லாவற்றையும் கவரும் மரணம் நான்; இனி தோன்றப்போகுபவற்றின் தோற்றமும் நானே. பெண்பால் பண்புகளில் நான் புகழ், செல்வம், வாக்கு, நினைவு, மேதை, உறுதி, பொறுமை.
10.35
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् ।
मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥ १०.३५ ॥
சாமங்களில் நான் பிருஹத்சாமம்; சந்தங்களில் நான் காயத்ரி. மாதங்களில் நான் மார்கழி; பருவங்களில் நான் மலர்கள் நிறைந்த வசந்தம்.
10.36
द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ।
जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥ १०.३६ ॥
ஏமாற்றுபவர்களின் சூதாட்டம் நான்; ஒளிமிக்கவர்களின் ஒளி நான். நான் வெற்றி, நான் உறுதிப்பாடு; நல்லோர்களின் சத்துவம் நான்.
10.37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनंजयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥ १०.३७ ॥
விருஷ்ணிகளில் நான் வாசுதேவன்; பாண்டவர்களில் தனஞ்சயன்; முனிவர்களில் நான் வியாசர்; கவிகளில் கவி உசனா.
10.38
दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् ।
मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥ १०.३८ ॥
அடக்குபவர்களின் தண்டம் நான்; வெற்றியை நாடுவோரின் நீதி நான்; ரகசியங்களில் மௌனம் நான்; ஞானிகளின் ஞானமும் நானே.
10.39
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ १०.३९ ॥
அர்ஜுனா, எல்லா உயிர்களுக்கும் வித்தாக இருப்பது எதுவோ அதுவும் நானே. அசைவதோ அசையாததோ, என்னை இன்றி இருக்கக்கூடிய உயிர் எதுவும் இல்லை.
10.40
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परंतप ।
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥ १०.४० ॥
பரந்தபா, என் தெய்வீக விபூதிகளுக்கு முடிவே இல்லை. என் விபூதியின் இந்த விரிவை நான் சுருக்கமாக எடுத்துக்காட்டாகவே கூறினேன்.
10.41
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा ।
तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसंभवम् ॥ १०.४१ ॥
மகிமையுடையதோ, செழிப்புடையதோ, வலிமையுடையதோ ஆன எந்த உயிரும், அது என் ஒளியின் ஒரு கூறிலிருந்து தோன்றியதென அறிவாயாக.
10.42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥ १०.४२ ॥
அல்லது அர்ஜுனா, இவ்வளவு விரிவாக அறிவதால் உனக்கு என்ன பயன்? இந்த முழு உலகத்தையும் என் ஒரே ஒரு கூறினால் தாங்கி நான் நிலைத்திருக்கிறேன்.