Bhagavad Gītā · Capítulo 10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.1
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १०.१ ॥
O Senhor disse: Ouve mais uma vez, ó de braços poderosos, a minha palavra suprema, que te direi, a ti que nela te deleitas, desejando o teu bem.
10.2
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।
अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥ १०.२ ॥
Nem as hostes dos deuses nem os grandes sábios conhecem a minha origem, pois eu sou, em todos os sentidos, o princípio dos deuses e dos grandes sábios.
10.3
यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।
असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १०.३ ॥
Quem me conhece como não nascido e sem princípio, o grande Senhor dos mundos, fica livre de ilusão entre os mortais e é libertado de todos os pecados.
10.4
बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।
सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥ १०.४ ॥
A inteligência, o conhecimento, a ausência de ilusão, a paciência, a veracidade, o domínio de si, a calma, o prazer e a dor, o surgir e o deixar de ser, o medo e também a ausência de medo,
10.5
अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।
भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥ १०.५ ॥
a não violência, a equanimidade, o contentamento, a austeridade, a caridade, a fama e a desonra: estes diversos estados dos seres surgem somente de mim.
10.6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥ १०.६ ॥
Os sete grandes sábios de outrora e também os quatro Manus, partilhando a minha natureza, nasceram da minha mente; deles procedem estas criaturas do mundo.
10.7
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।
सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥ १०.७ ॥
Quem conhece verdadeiramente esta minha glória e este meu poder une-se a um yoga inabalável; disso não há dúvida.
10.8
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।
इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥ १०.८ ॥
Eu sou a origem de tudo; de mim tudo procede. Sabendo isto, os sábios, cheios de devoção, adoram-me.
10.9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ १०.९ ॥
Com a mente posta em mim e a vida entregue a mim, iluminando-se uns aos outros e falando sempre de mim, ficam contentes e regozijam-se.
10.10
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।
ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ १०.१० ॥
Àqueles que estão sempre unidos a mim e me adoram com amor, dou esse yoga do entendimento pelo qual chegam a mim.
10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥ १०.११ ॥
Somente por compaixão por eles, eu, habitando no seu ser, destruo a escuridão nascida da ignorância com a lâmpada resplandecente do conhecimento.
10.12
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।
पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥ १०.१२ ॥
Arjuna disse: Tu és o Brahman supremo, a morada suprema, o supremo purificador; a Pessoa divina eterna, o Deus primordial, não nascido e omnipresente.
10.13
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥ १०.१३ ॥
Assim te proclamam todos os sábios, e também o sábio divino Nārada, Asita, Devala e Vyāsa; e tu próprio mo dizes.
10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन् व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ १०.१४ ॥
Considero verdadeiro tudo isto que me dizes, Keśava. Na verdade, ó Senhor, nem os deuses nem os demónios conhecem a tua manifestação.
10.15
स्वयमेवात्मनाऽत्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।
भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥ १०.१५ ॥
Só tu te conheces a ti mesmo por ti mesmo, ó Puruṣottama, origem dos seres, senhor dos seres, deus dos deuses, senhor do mundo.
10.16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १०.१६ ॥
Digna-te descrever por completo as tuas manifestações divinas, pelas quais permaneces permeando estes mundos.
10.17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १०.१७ ॥
Como posso conhecer-te, ó Yogin, meditando sempre em ti? E em que diversos modos de ser devo contemplar-te, ó Senhor?
10.18
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।
भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥ १०.१८ ॥
Fala-me de novo em pormenor do teu yoga e da tua manifestação, Janārdana, pois não me sacio de ouvir este néctar.
10.19
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १०.१९ ॥
O Senhor disse: Pois bem, ó melhor dos Kurus, falar-te-ei das minhas manifestações divinas, as mais proeminentes, pois a minha extensão não tem fim.
10.20
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।
अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥ १०.२० ॥
Eu sou o Ser, Guḍākeśa, que habita no coração de todos os seres. Eu sou o princípio, o meio e também o fim dos seres.
10.21
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।
मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥ १०.२१ ॥
Entre os Ādityas sou Viṣṇu; entre as luzes, o sol radiante. Sou Marīci entre os Maruts; entre as estrelas sou a lua.
10.22
वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।
इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥ १०.२२ ॥
Entre os Vedas sou o Sāmaveda; entre os deuses sou Vāsava. Entre os sentidos sou a mente; nos seres vivos sou a consciência.
10.23
रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।
वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥ १०.२३ ॥
Entre os Rudras sou Śaṅkara; entre os Yakṣas e Rākṣasas, o senhor da riqueza. Entre os Vasus sou Pāvaka, o fogo; entre os cumes sou o Meru.
10.24
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।
सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥ १०.२४ ॥
Sabe, Pārtha, que sou Bṛhaspati, o principal dos sacerdotes. Entre os comandantes sou Skanda; entre as massas de água sou o oceano.
10.25
महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।
यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥ १०.२५ ॥
Entre os grandes sábios sou Bhṛgu; entre as palavras sou a sílaba única. Entre os sacrifícios sou o sacrifício do japa; entre as coisas imóveis, o Himālaya.
10.26
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥ १०.२६ ॥
Entre todas as árvores sou o aśvattha, e entre os sábios divinos, Nārada. Entre os gandharvas sou Citraratha, e entre os perfeitos, o sábio Kapila.
10.27
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।
ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥ १०.२७ ॥
Entre os cavalos conhece-me como Uccaiḥśravas, nascido do néctar; entre os elefantes senhoriais, Airāvata; e entre os homens, o rei.
10.28
आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।
प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥ १०.२८ ॥
Entre as armas sou o raio; entre as vacas sou Kāmadhuk, a vaca que realiza desejos. Sou Kandarpa, causa da procriação; entre as serpentes sou Vāsuki.
10.29
अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।
पितृ़णामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥ १०.२९ ॥
Entre os nāgas sou Ananta; entre os seres das águas sou Varuṇa. Entre os antepassados sou Aryaman; entre os que refreiam, sou Yama.
10.30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥ १०.३० ॥
Entre os daityas sou Prahlāda; entre os que contam, sou o tempo. Entre os animais sou o leão, e entre as aves, Vainateya.
10.31
पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् ।
झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥ १०.३१ ॥
Entre os purificadores sou o vento; entre os que empunham armas sou Rāma. Entre os peixes sou o makara, e entre os rios sou Jāhnavī, o Ganges.
10.32
सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन ।
अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥ १०.३२ ॥
Das criações sou o princípio, o fim e também o meio, Arjuna. Das ciências sou o conhecimento do Ser, e dos que debatem sou o raciocínio.
10.33
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताऽहं विश्वतोमुखः ॥ १०.३३ ॥
Das letras sou a letra A, e dos compostos sou o dvandva. Só eu sou o tempo imperecível; sou o sustentador cujo rosto se volta para todas as direções.
10.34
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥ १०.३४ ॥
Sou a morte que tudo arrebata e a origem do que há de vir. Entre as qualidades femininas sou a fama, a fortuna, a fala, a memória, a inteligência, a firmeza e a paciência.
10.35
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् ।
मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥ १०.३५ ॥
Entre os cantos Sāman sou o Bṛhat-sāman; entre os metros sou a Gāyatrī. Entre os meses sou Mārgaśīrṣa; entre as estações sou a primavera florida.
10.36
द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ।
जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥ १०.३६ ॥
Dos trapaceiros sou o jogo de dados; sou o esplendor dos esplêndidos. Sou a vitória, sou a resolução, sou a bondade dos bons.
10.37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनंजयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥ १०.३७ ॥
Entre os Vṛṣṇis sou Vāsudeva, entre os Pāṇḍavas, Dhanañjaya; entre os sábios sou Vyāsa, e entre os poetas, o poeta Uśanā.
10.38
दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् ।
मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥ १०.३८ ॥
Dos que subjugam sou o cetro do castigo; dos que buscam a vitória, a boa política; dos segredos sou o silêncio, e o conhecimento dos que conhecem.
10.39
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ १०.३९ ॥
E o que é a semente de todos os seres, isso sou eu, Arjuna. Não há ser, móvel ou imóvel, que possa existir sem mim.
10.40
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परंतप ।
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥ १०.४० ॥
Não há fim para as minhas manifestações divinas, Paraṃtapa. O que eu disse da extensão da minha glória é apenas a título de exemplo.
10.41
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा ।
तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसंभवम् ॥ १०.४१ ॥
Todo ser que seja glorioso, próspero ou poderoso, sabe que surgiu de uma fração do meu esplendor.
10.42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥ १०.४२ ॥
Mas de que te serve saber tudo isto em detalhe, Arjuna? Eu permaneço, sustentando todo este universo com uma só fração de mim.