सामवेद · विभाग 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1765
प्रा꣢स्य꣣ धा꣡रा꣢ अक्षर꣣न्वृ꣡ष्णः꣢ सु꣣त꣡स्याज꣢꣯सः ।
दे꣣वा꣡ꣳ अनु꣢꣯ प्र꣣भू꣡ष꣢तः ॥ १७६५ ॥
बलवान सोमरसाच्या धारा त्याच्या ओजाने वाहतात; देवांना अलंकृत करत त्या त्यांच्याकडे जातात.
2.20.1766
स꣡प्तिं꣢ मृजन्ति वे꣣ध꣡सो꣢ गृ꣣ण꣡न्तः꣢ का꣣र꣡वो꣢ गि꣣रा꣢ ।
ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञा꣣न꣢मु꣣꣬क्थ्य꣢꣯म् ॥ १७६६ ॥
ज्ञानी आणि कवी स्तुती करत वाणीने सप्तीला—सोमाश्वाला—शुद्ध करतात; स्तुत्य, उत्पन्न झालेल्या प्रकाशाला.
2.20.1767
सु꣣ष꣡हा꣢ सोम꣣ ता꣡नि꣢ ते पुना꣣ना꣡य꣢ प्रभूवसो ।
व꣡र्धा꣢ समु꣣द्र꣡मु꣢क्थ्य ॥ १७६७ ॥
हे सोमा, तुझी ती कर्मे सहज जिंकणारी आहेत; हे विपुल धनाच्या स्वामी, पवित्र होणाऱ्यासाठी स्तुत्य समुद्राला वाढव.
2.20.1768
ए꣣ष꣢ ब्र꣣ह्मा꣢꣫ य ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣢न्द्रो꣣ ना꣡म꣢ श्रु꣣तो꣢ गृ꣣णे ॥ १७६८ ॥
हाच यज्ञाला योग्य ब्रह्मा; नावाने प्रसिद्ध इंद्राची मी स्तुती करतो.
2.20.1769
त्वा꣡मिच्छ꣢꣯वसस्पते꣣ य꣢न्ति꣣ गि꣢रो꣣ न꣢ सं꣣य꣡तः꣢ ॥ १७६९ ॥
हे बलाच्या स्वामी, तुझ्याकडेच स्तुतिवाणी जाते—एकत्र जमलेले लोक जातात तसे.
2.20.1770
वि꣢ स्रु꣣त꣢यो꣣ य꣡था꣢ प꣣थः꣢꣫ (इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः ॥) ॥ १७७० ॥
हे इंद्रा, मार्गामार्गांतून प्रवाह जसे वेगळे वाहतात, तसे तुझ्याकडून दाने वाहोत.
2.20.1771
आ꣢ त्वा꣣ र꣢थं꣣ य꣢थो꣣त꣡ये꣢ (सुम्नाय वर्त्तयामसि ।
तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम् ॥) ॥ १७७१ ॥
हे इंद्रा, संरक्षण आणि सुखासाठी आम्ही तुझा रथ आमच्याकडे वळवतो. तू अत्यंत बलवान, शत्रूंना जिंकणारा, अति समर्थ आणि सज्जनांचा स्वामी इंद्र आहेस.
2.20.1772
तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते ।
आ पप्राथ महित्वना ॥ १७७२ ॥
हे अत्यंत बलवान, महाप्रज्ञ, शक्तिमान, तू आपल्या सर्व बुद्धीने आणि महिम्याने सर्व काही भरून टाकले आहेस.
2.20.1773
यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः ।
हस्ता वज्रं हिरण्ययं ॥ १७७३ ॥
तुझ्या महान महिम्याने तुझे दोन्ही हात पृथ्वीला वेढून फिरतात; ते सोन्याचे वज्र धारण करतात.
2.20.1774
आ꣢꣯ यः पुरं꣣ ना꣡र्मि꣢णी꣣म꣡दी꣢दे꣣द꣡त्यः꣢ क꣣वि꣡र्न꣢भ꣣न्यो꣢३ ना꣡र्वा꣢ ।
सू꣢रो꣣ न꣡ रु꣢रु꣣क्वां꣢ छ꣣ता꣡त्मा꣢ ॥ १७७४ ॥
वेगवान कवी अग्नी, मेघलोकातील अश्वासारखा, अलंकारांनी भरलेल्या या नगरीत प्रकाशला; सूर्याप्रमाणे तळपणारा, शंभर रूपांचा.
2.20.1775
अ꣣भि꣢ द्वि꣣ज꣢न्मा꣣ त्री꣡ रो꣢च꣣ना꣣नि꣣ वि꣢श्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि शुशुचा꣣नो꣡ अ꣢स्थात् ।
हो꣢ता꣣ य꣡जि꣢ष्ठो अ꣣पा꣢ꣳ स꣣ध꣡स्थे꣢ ॥ १७७५ ॥
द्विजन्मा अग्नी तिन्ही प्रकाशलोकांकडे आणि सर्व अंतरिक्षांकडे प्रज्वलित होऊन उभा राहिला; उदकांच्या सामान्य आसनात होता म्हणून, यज्ञासाठी सर्वात योग्य अग्नी.
2.20.1776
अ꣣य꣢꣫ स होता꣣ यो꣢ द्वि꣣ज꣢न्मा꣣ वि꣡श्वा꣢ द꣣धे꣡ वार्या꣢꣯णि श्रव꣣स्या꣢ ।
म꣢र्तो꣣ यो꣡ अ꣢स्मै सु꣣तु꣡को꣢ द꣣दा꣡श꣢ ॥ १७७६ ॥
हाच होता; द्विजन्मा. जो सर्व इष्ट आणि यशस्वी धन धारण करतो. जो मर्त्य याला चांगला सोम पिळून अर्पण करतो, तो देतो.
2.20.1777
अ꣢ग्ने꣣ त꣢म꣣द्या꣢श्वं꣣ न꣢꣫ स्तोमैः꣣ क्र꣢तुं꣣ न꣢ भ꣣द्र꣡ꣳ हृ꣢दि꣣स्पृ꣡श꣢म् ।
ऋ꣣ध्या꣡मा꣢ त꣣ ओ꣡हैः꣢ ॥ १७७७ ॥
हे अग्नी, आज आम्ही स्तोत्रांनी तुला घोड्याप्रमाणे सजवतो; हृदयाला स्पर्श करणारा शुभ संकल्पही तुझ्यासाठी वाढवतो; आमच्या स्तुतींनी आम्ही समृद्ध होवो.
2.20.1778
अ꣢धा꣣꣬ ह्य꣢꣯ग्ने꣣ क्र꣡तो꣢र्भ꣣द्र꣢स्य꣣ द꣡क्ष꣢स्य सा꣣धोः꣢ ।
र꣣थी꣢र्ऋ꣣त꣡स्य꣢ बृह꣣तो꣢ ब꣣भू꣡थ꣢ ॥ १७७८ ॥
म्हणून हे अग्नी, तू शुभ संकल्प, बल, सिद्धी आणि महान ऋताचा रथी झाला आहेस.
2.20.1779
ए꣣भि꣡र्नो꣢ अ꣣र्कै꣡र्भवा꣢꣯ नो अ꣣र्वा꣢ङ्क्स्व꣣ऽऽण꣡ ज्योतिः꣢꣯ ।
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡श्वे꣢भिः सु꣣म꣢ना꣣ अ꣡नी꣢कैः ॥ १७७९ ॥
या अर्कांनी आमच्या जवळ ये; हे अग्नी, स्वर्गाचा प्रकाश हो; सर्व ज्वालांसह प्रसन्न मनाने.
2.20.1780
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡व꣢स्वदु꣣ष꣡स꣢श्चि꣣त्र꣡ꣳ राधो꣢꣯ अमर्त्य ।
आ꣢ दा꣣शु꣡षे꣢ जातवेदो वहा꣣ त्व꣢म꣣द्या꣢ दे꣣वा꣡ꣳ उ꣢ष꣣र्बु꣡धः꣢ ॥ १७८० ॥
हे अग्नी, विवस्वानाच्या उषांपासून येणारे अद्भुत धन, हे अमर्त्या; हे जातवेदा, आज दात्यासाठी ते आण; उषेला जागणाऱ्या देवांनाही आण.
2.20.1781
जु꣢ष्टो꣣ हि꣢ दू꣣तो꣡ असि꣢꣯ हव्य꣣वा꣢ह꣣नो꣡ऽग्ने꣢ र꣣थी꣡र꣢ध्व꣣रा꣡णा꣢म् ।
स꣣जू꣢र꣣श्वि꣡भ्या꣢मु꣣ष꣡सा꣢ स꣣वी꣡र्य꣢म꣣स्मे꣡ धे꣢हि꣣ श्र꣡वो꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ १७८१ ॥
हे अग्नी, तू खरोखर प्रिय दूत आहेस, हविर्वाहक आहेस, यज्ञांचा रथी आहेस; अश्विनींसह आणि उषेसह आम्हाला उत्तम वीरता आणि महान कीर्ती दे.
2.20.1782
वि꣣धुं꣡ द꣢द्रा꣣ण꣡ꣳ सम꣢꣯ने बहू꣣नां꣢ युवा꣢꣯न꣣ꣳस꣡न्तं꣢ पलि꣣तो꣡ ज꣢गार ।
दे꣣व꣡स्य꣢ पश्य꣣ का꣡व्यं꣢ महि꣣त्वा꣢꣫द्या म꣣मा꣢र꣣ स꣡ ह्यः समा꣢꣯न ॥ १७८२ ॥
अनेकांच्या सभेत दिसणाऱ्या चंद्राला, तरुण असूनही, पलित (वृद्ध) याने गिळले; देवाची काव्यमहिमा पाहा, जो आज मरतो तो कालही तसाच होता.
2.20.1783
शा꣡क्म꣢ना शा꣣को꣡ अ꣢रु꣣णः꣡ सु꣢प꣣र्ण꣢꣫ आ यो म꣣हः꣡ शूरः꣢꣯ स꣣ना꣡दनी꣢꣯डः ।
य꣢च्चि꣣के꣡त꣢ स꣣त्य꣢꣫मित्तन्न मोघं꣣ व꣡सु꣢ स्पा꣣र्ह꣢मु꣣तं꣢꣫ जेतो꣣त꣡ दाता꣢꣯ ॥ १७८३ ॥
शक्तीने शक्तिमान, तांबडी कांती असलेला, सुंदर पंखांचा गरुड — जो महान आणि वीर आहे, प्राचीन काळापासून घरट्याशिवाय. जो सत्य जाणतो त्याचे काहीही व्यर्थ जात नाही. इच्छिलेले धन जिंकणारा आणि देणारा तोच आहे.
2.20.1784
ऐ꣡भि꣢र्ददे꣣ वृ꣢ष्ण्या꣣ पौ꣡ꣳस्या꣢नि꣣ ये꣢भि꣣रौ꣡क्ष꣢द्वृत्र꣣ह꣡त्या꣢य व꣣ज्री꣢ ।
ये꣡ कर्म꣢꣯णः क्रि꣣य꣡मा꣢णस्य म꣣ह्न꣡ ऋ꣢ते क꣣र्म꣢मु꣣द꣡जा꣢यन्त दे꣣वाः꣢ ॥ १७८४ ॥
यांच्याद्वारे त्याने वीरोचित पराक्रम दिले; यांच्याद्वारे वज्रधारी वृत्रवधासाठी स्वतःला अभिषिक्त केले. चाललेल्या महान यज्ञकर्मातून ऋतानुसार देव उत्पन्न झाले.
2.20.1785
अ꣢स्ति꣣ सो꣡मो꣢ अ꣣य꣢ꣳ सु꣣तः꣡ पिब꣢꣯न्त्यस्य म꣣रु꣡तः꣢ ।
उ꣣त꣢ स्व꣣रा꣡जो꣢ अ꣣श्वि꣡ना꣢ ॥ १७८५ ॥
हा सोम गाळला गेला आहे; याचे मरुत प्राशन करतात, आणि स्वराज् अश्विनीकुमारही.
2.20.1786
पि꣡ब꣢न्ति मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣡ तना꣢꣯ पू꣣त꣢स्य꣣ व꣡रु꣢णः ।
त्रि꣣षधस्थ꣢स्य꣣ जा꣡व꣢तः ॥ १७८६ ॥
मित्र आणि अर्यमा प्राशन करतात; वरुणही पवित्र सोम प्राशन करतो — तीन स्थानी स्थित आणि वेगवान सोम.
2.20.1787
उ꣣तो꣡ न्व꣢स्य꣣ जो꣢ष꣣मा꣡ इन्द्रः꣢꣯ सु꣣त꣢स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
प्रा꣣त꣡र्होते꣢꣯व मत्सति ॥ १७८७ ॥
आता या गोमिश्रित, गाळलेल्या सोमाच्या आनंदासाठी इंद्र येवो; सकाळी होत्याप्रमाणे तो आनंदित होवो.
2.20.1788
ब꣢ण्म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि सूर्य꣣ ब꣡डा꣢दित्य म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
म꣣ह꣡स्ते꣢ स꣣तो꣡ म꣢हि꣣मा꣡ प꣢निष्टम म꣣ह्ना꣡ दे꣢व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ॥ १७८८ ॥
बण्! तू महान आहेस, हे सूर्या! बट्! तू महान आदित्य आहेस. तुझी महिमा सत्यवानाची महिमा आहे, अत्यंत स्तुत्य; हे देवा, तुझ्या महत्त्वाने तू महान आहेस.
2.20.1789
ब꣡ट् सू꣢र्य꣣ श्र꣡व꣢सा म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि स꣣त्रा꣡ दे꣢व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
म꣣ह्ना꣢ दे꣣वा꣡ना꣢मसु꣣कयः꣢꣯ पु꣣रो꣡हि꣢तो वि꣣भु꣢꣫ ज्योति꣣र꣡दा꣢भ्यम् ॥ १७८९ ॥
बट्-सूर्य, तू कीर्तीने महान आहेस; हे देवा, खरोखर तू महान आहेस. तुझ्या महिमेने देवांमध्ये तू असुरशक्तिमान, अग्रणी पुरोहित आणि सर्वव्यापी आहेस; तू अदम्य प्रकाश आहेस.
2.20.1790
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣तं꣢ या꣣हि꣡ म꣢दानां पते ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९० ॥
हरी घोड्यांसह आमच्याकडे ये, पिळलेल्या सोमासाठी; हे मदांच्या स्वामी, हरी घोड्यांसह आमच्याकडे पिळलेल्या सोमासाठी ये.
2.20.1791
द्वि꣣ता꣡ यो वृ꣢꣯त्र꣣ह꣡न्त꣢मो वि꣣द꣡ इन्द्रः꣢꣯ श꣣त꣡क्र꣢तुः ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९१ ॥
जो दोन प्रकारे वृत्राचा सर्वश्रेष्ठ संहारक आहे, तो शतक्रतू इंद्र प्रसिद्ध आहे. हरी घोड्यांसह आमच्याकडे पिळलेल्या सोमासाठी ये.
2.20.1792
त्व꣡ꣳ हि वृ꣢꣯त्रहन्नेषां पा꣣ता꣡ सोमा꣢꣯ना꣣म꣡सि꣢ ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९२ ॥
तूच वृत्रहन्ता आहेस; या सोमांचा तूच रक्षक आणि पिणारा आहेस. हरी घोड्यांसह आमच्याकडे पिळलेल्या सोमासाठी ये.
2.20.1793
प्र꣡ वो꣢ म꣣हे꣡ म꣢हे꣣वृ꣡धे꣢ भरध्वं꣣ प्र꣡चे꣢तसे꣣ प्र꣡ सु꣢म꣣तिं꣡ कृ꣢णुध्वम् ।
वि꣡शः꣢ पू꣣र्वीः꣡ प्र च꣢꣯र चर्षणि꣣प्राः꣢ ॥ १७९३ ॥
महान आणि वाढणाऱ्या, ज्ञानी देवाला अर्पण करा; त्याच्याप्रती सद्भाव दाखवा. हे पुरातन लोकांनो, पुढे चला, मानवांच्या इच्छा पूर्ण करणाऱ्याकडे जा.
2.20.1794
उ꣣रुव्य꣡च꣢से म꣣हि꣡ने꣢ सुवृ꣣क्ति꣡मिन्द्रा꣢꣯य꣣ ब्र꣡ह्म꣢ जनयन्त꣣ वि꣡प्राः꣢ ।
त꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ न꣡ मि꣢नन्ति꣣ धी꣡राः꣢ ॥ १७९४ ॥
विस्तीर्ण आणि महान अशाला उत्तम स्तुती; इंद्रासाठी विप्रांनी ब्रह्म (पवित्र वाणी) उत्पन्न केले. धीर लोक त्याची व्रते मोडत नाहीत.
2.20.1795
इ꣢न्द्रं꣣ वा꣢णी꣣र꣡नु꣢त्तमन्युमे꣣व꣢ स꣣त्रा꣡ राजा꣢꣯नं दधिरे꣣ स꣡ह꣢ध्यै ।
ह꣡र्य꣢श्वाय बर्हया꣣ स꣢मा꣣पी꣢न् ॥ १७९५ ॥
क्रोधरहित इंद्रासाठी, वाणी एकत्र राजाला विजयबळासाठी स्थापित करतात. हर्यश्वासाठी दर्भावर.
2.20.1796
य꣡दि꣢न्द्र꣣ या꣡व꣢त꣣स्त्व꣢मे꣣ता꣡व꣢द꣣ह꣡मीशी꣢य ।
स्तो꣣ता꣢र꣣मि꣡द्द꣢धिषे रदावसो꣣ न꣡ पा꣢प꣣त्वा꣡य꣢ रꣳसिषम् ॥ १७९६ ॥
हे इंद्रा, तुझ्याजवळ जितके आहे तितके मी अधिकारी होऊ शकेन. हे धनदात्या, तू स्तोत्रकर्त्यालाच धारण करतोस; पापासाठी मी आनंदित न होवो.
2.20.1797
शि꣡क्षे꣢य꣣मि꣡न्म꣢हय꣣ते꣢ दि꣣वे꣡दि꣢वे रा꣣य꣡ आ कु꣢꣯हचि꣣द्वि꣡दे꣢ ।
न꣢꣯ हि त्वद꣣न्य꣡न्म꣢घवन्न꣣ आ꣢प्यं꣣ व꣢स्यो꣣ अ꣡स्ति꣢ पि꣣ता꣢ च꣣ न꣢ ॥ १७९७ ॥
दररोज महानासाठी धनाची इच्छा करतो; कुठूनही मिळवण्यासाठी. हे मघवन्, तुझ्याशिवाय आमचा बंधू किंवा श्रेष्ठ पिता कोणीही नाही.
2.20.1798
श्रु꣣धी꣡ हवं꣢꣯ विपिपा꣣न꣢꣫स्याद्रे꣣र्बो꣢धा꣣ वि꣢प्र꣣स्या꣡र्च꣢तो मनी꣣षा꣢म् ।
कृ꣣ष्वा꣢꣫ दुवा꣣ꣳस्य꣡न्त꣢मा꣣ स꣢चे꣣मा꣢ ॥ १७९८ ॥
हे इंद्रा, माझी हाक ऐक; पान करणाऱ्या दगडाजवळ स्तुती करणाऱ्या विप्राची मनीषा जागी कर. सेवा अत्यंत जवळची कर; आम्ही एकत्र राहू.
2.20.1799
न꣢ ते꣣ गि꣢रो꣣ अ꣡पि꣢ मृष्ये तु꣣र꣢स्य꣣ न꣡ सु꣢ष्टु꣣ति꣡म꣢स्य य꣢꣯स्य वि꣣द्वा꣢न् ।
स꣡दा꣢ ते꣣ ना꣡म꣢ स्वयशो विवक्मि ॥ १७९९ ॥
तुझी गीते मी विसरणार नाही; वेगवानाची चांगली स्तुतीही विसरणार नाही. सदैव तुझे नाव स्वयंयशाने जाहीर करीन.
2.20.1800
भू꣢रि꣣ हि꣢ ते꣣ स꣡व꣢ना꣣ मा꣡नु꣢षेषु꣣ भू꣡रि꣢ मनी꣣षी꣡ ह꣢वते꣣ त्वा꣢मित् ।
मा꣢उ अ꣣स्म꣡न्म꣢घवं꣣ ज्यो꣡क्कः꣢ ॥ १८०० ॥
माणसांमध्ये तुझे अनेक सवन आहेत; विचारी लोक तुलाच हाक मारतात. हे मघवन्, आमच्यापासून दूर होऊ नकोस; दीर्घकाल तू कोण?
2.20.1801
प्रो꣡ ष्व꣢स्मै पुरोर꣣थ꣡मिन्द्रा꣢꣯य शू꣣ष꣡म꣢र्चत ।
अ꣣भी꣡के꣢ चिदु लोक꣣कृ꣢त्स꣣ङ्गे꣢ स꣣म꣡त्सु꣢ वृत्र꣣हा꣢ ।
अ꣣स्मा꣡कं꣢ बोधि चोदि꣣ता꣡ नभ꣢꣯न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०१ ॥
पुढे रथ असलेल्या इंद्राला बलाचे गायन करा. जवळ असो वा युद्धांत, हे वृत्रहंता, तू लोकांचा निर्माता आहेस. आमच्यासाठी जागा राहा, हे प्रेरका; इतरांच्या धनुष्याच्या दोऱ्या धनुष्यांवर तुटून जाऊ दे.
2.20.1802
त्व꣢꣫ꣳ सिन्धू꣣ꣳर꣡वा꣢सृजोऽध꣣रा꣢चो꣣ अ꣢ह꣣न्न꣡हि꣢म् ।
अ꣣श꣡त्रु꣢रिन्द्र जज्ञिषे꣣ वि꣡श्वं꣢ पुष्यसि꣣ वा꣡र्य꣢म् ।
तं꣢ त्वा꣣ प꣡रि꣢ ष्वजामहे꣣ न꣡भ꣢न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०२ ॥
तू नद्यांना वाहवलेस, खाली वाहणाऱ्यांना; अहीला ठार केलेस. हे इंद्रा, तू शत्रुविरहित जन्मलास; सर्वांचे, श्रेष्ठ धनाचेही पोषण करतोस. तुला आम्ही सभोवती आलिंगन देतो; इतरांच्या धनुष्याच्या दोऱ्या धनुष्यांवर तुटून जाऊ दे.
2.20.1803
वि꣢꣯ षु विश्वा꣣ अ꣡रा꣢तयो꣣ऽर्यो꣡ न꣢शन्त नो꣣ धि꣡यः꣢ ।
अ꣡स्ता꣢सि꣣ श꣡त्र꣢वे व꣣धं꣡ यो न꣢꣯ इन्द्र꣣ जि꣡घा꣢ꣳसति ।
या꣡ ते꣢ रा꣣ति꣢र्द꣣दि꣢꣫वसु꣣ न꣡भ꣢न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०३ ॥
शत्रूची सर्व वैरदाने दूर होवोत; आमचे संकल्प शत्रूची बुद्धी नष्ट करो. हे इंद्रा, जो आम्हाला मारू इच्छितो त्याच्यावर तू शत्रूसाठी वधास्त्र फेकतोस. तुझे दान प्राणवायू देणारे ठरले; इतरांच्या धनुष्याच्या दोऱ्या धनुष्यांवर तुटून जाऊ दे.
2.20.1804
रे꣣वा꣢꣫ꣳइद्रे꣣व꣡त꣢ स्तो꣣ता꣡ स्यात्त्वाव꣢꣯तो म꣣घो꣡नः꣢ ।
प्रे꣡दु꣢ हरिवः सु꣣त꣡स्य꣢ ॥ १८०४ ॥
धनवंतांमधील धनवान, तुझ्यासारख्या उदार दात्याचा स्तोता असो. हे हरिवान्, पिळलेल्या सोमासाठी उत्तम स्तुती गा.
2.20.1805
उ꣣क्थं꣢ च꣣ न꣢ श꣣स्य꣡मा꣢नं꣣ ना꣡गो꣢ र꣣यि꣡रा चि꣢꣯केत ।
न꣡ गा꣢य꣣त्रं꣢ गी꣣य꣡मा꣢नम् ॥ १८०५ ॥
पठण होणाऱ्या उक्थाला, निष्पाप धनाला; गायले जाणाऱ्या गायत्राला सुद्धा कोणी जाणत नाही.
2.20.1806
मा꣡ न꣢ इन्द्र पीय꣣त्न꣢वे꣣ मा꣡ शर्ध꣢꣯ते꣣ प꣡रा꣢ दाः ।
शि꣡क्षा꣢ शचीवः꣣ श꣡ची꣢भिः ॥ १८०६ ॥
हे इंद्रा, आम्हाला पीयत्नूच्या हाती देऊ नकोस; शर्धतेलाही देऊ नकोस. हे शचीवान्, तुझ्या शक्तींनी आम्हाला शिकव, साहाय्य कर.
2.20.1807
ए꣡न्द्र꣢ याहि꣣ ह꣡रि꣢भि꣣रु꣢प꣣ क꣡ण्व꣢स्य सुष्टु꣣ति꣢म् ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०७ ॥
हे इंद्रा, तुझ्या हरी अश्वांसह कण्वाच्या उत्तम स्तुतीजवळ ये. त्या शासकाच्या दिव्यलोकातून दिव्यलोकाकडे जा, हे दिव्यधना.
2.20.1808
अ꣢त्रा꣣ वि꣢ ने꣣मि꣡रे꣢षा꣣मु꣢रां꣣ न꣡ धू꣢नुते꣣ वृ꣡कः꣢ ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०८ ॥
येथे यांची चक्रकड विशाल अंतराळाला हलवते, जसा लांडगा हलवतो. त्या शासकाच्या दिव्यलोकातून दिव्यलोकाकडे जा, हे दिव्यधना.
2.20.1809
आ꣢ त्वा꣣ ग्रा꣢वा꣣ व꣡द꣢न्नि꣣ह꣢ सो꣣मी꣡ घोषे꣢꣯ण वक्षतु ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०९ ॥
येथे बोलणारा दगड आणि सोम पिळणारा त्यांच्या घोषाने तुला येथे आणो. त्या शासकाच्या दिव्यलोकातून दिव्यलोकाकडे जा, हे दिव्यधना.
2.20.1810
प꣡व꣢स्व सोम म꣣न्द꣢य꣣न्नि꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ॥ १८१० ॥
हे सोमा, इंद्रासाठी आनंद देत वाहा, मधुरातही अत्यंत मधुर.
2.20.1811
ते꣢ सु꣣ता꣡सो꣢ विप꣣श्चि꣡तः꣢ शु꣣क्रा꣢ वा꣣यु꣡म꣢सृक्षत ॥ १८११ ॥
ते अभिषुत, विचक्षण, तेजस्वी सोम वायूकडे ओतले गेले.
2.20.1812
अ꣡सृ꣢ग्रं दे꣣व꣡वी꣢तये वाज꣣य꣢न्तो꣣ र꣡था꣢ इव ॥ १८१२ ॥
देवांच्या भोगासाठी, बल इच्छिणाऱ्या, रथांसारखे ओतले गेले.
2.20.1813
अ꣣ग्नि꣡ꣳ होता꣢꣯रं मन्ये꣣ दा꣡स्व꣢न्तं꣣ व꣡सोः꣢ सू꣣नु꣡ꣳ सह꣢꣯सो जा꣣त꣡वे꣢दसं꣣ वि꣢प्रं꣣ न꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसम् ।
य꣢ ऊ꣣र्ध्व꣡रो꣢ स्वध्व꣣रो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣡च्या꣢ कृ꣣पा꣢ ।
घृ꣣त꣢स्य꣣ वि꣡भ्रा꣢ष्टि꣣म꣡नु꣢ शु꣣क्र꣡शो꣢चिष आ꣣जु꣡ह्वा꣢नस्य स꣣र्पि꣡षः꣢ ॥ १८१३ ॥
मी अग्नीचे ध्यान करतो, तो होता, दानशील, वैभवाचा पुत्र, बळाचा पुत्र, जातवेदस; विप्राप्रमाणे जातवेदस. ऊर्ध्वगामी, सुंदर यज्ञ करणारा देव — दैवी उपासनेने कुशल, तुपाच्या चमकत्या ज्वालेनुसार, आहुत तुपाच्या शुक्र ज्वालेत.
2.20.1814
य꣡जि꣢ष्ठं त्वा꣣ य꣡ज꣢माना हुवेम꣣ ज्ये꣢ष्ठ꣣म꣡ङ्गि꣢रसां विप्र꣣ म꣡न्म꣢भि꣣र्वि꣡प्रे꣢भिः शुक्र꣣ म꣡न्म꣢भिः ।
प꣡रि꣢ज्मानमिव꣣ द्या꣡ꣳ होता꣢꣯रं चर्षणी꣣ना꣢म् ।
शो꣣चि꣡ष्के꣢शं꣣ वृ꣡ष꣢णं꣣ य꣢मि꣣मा꣢꣫ विशः꣣ प्रा꣡व꣢न्तु जू꣣त꣢ये꣣ वि꣡शः꣢ ॥ १८१४ ॥
यजमान आम्ही तुला आवाहन करतो, यजिष्ठ, अङ्गिरसांत ज्येष्ठ तुला; हे विप्रा, मनन-स्तोत्रांनी, विप्रांसह शुक्र स्तोत्रांनी. आकाश वेढणाऱ्यासारख्या, मानवांच्या होत्याला, ज्वाला हेच केस असलेल्या वर्षकाला — वेगवान साहाय्यासाठी या प्रजा रक्षण करोत, या प्रजा.
2.20.1815
स꣢꣫ हि पु꣣रू꣢ चि꣣दो꣡ज꣢सा वि꣣रु꣡क्म꣢ता꣣ दी꣡द्या꣢नो꣣ भ꣡व꣢ति द्रुहन्त꣣रः꣡ प꣢र꣣शु꣡र्न द्रु꣢꣯हन्त꣣रः꣢ ।
वी꣣डु꣢ चि꣣द्य꣢स्य꣣ स꣡मृ꣢तौ꣣ श्रु꣢व꣣द्व꣡ने꣢व꣣ य꣢त्स्थिर꣣म्꣢ ।
नि꣣ष्ष꣡ह꣢माणो यमते꣣ ना꣡य꣢ते धन्वा꣣स꣢हा꣣ ना꣡य꣢ते ॥ १८१५ ॥
तोच बहु बळाने, चमकत्या अलंकारांसह, तेजस्वी होऊन, शत्रूला भेदणारा होतो; कुऱ्हाड शत्रूला भेदते तसा. ज्याच्या सभेत तो दृढपणे ऐकतो, अरण्यासारखा; तो स्थिर होऊन, विजयी होऊन, शत्रूंना दाबतो तेव्हा तो दाबला जात नाही, धनुष्यासारखा जिंकलेला, दाबला जात नाही.