சாம வேதம் · பகுதி 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1765
प्रा꣢स्य꣣ धा꣡रा꣢ अक्षर꣣न्वृ꣡ष्णः꣢ सु꣣त꣡स्याज꣢꣯सः ।
दे꣣वा꣡ꣳ अनु꣢꣯ प्र꣣भू꣡ष꣢तः ॥ १७६५ ॥
வலிமையான சோமத்தின் ஓட்டங்கள் அவனது வீரியத்தால் பாய்கின்றன; அவை தேவர்களை நோக்கி அலங்கரித்தபடி ஓடுகின்றன.
2.20.1766
स꣡प्तिं꣢ मृजन्ति वे꣣ध꣡सो꣢ गृ꣣ण꣡न्तः꣢ का꣣र꣡वो꣢ गि꣣रा꣢ ।
ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञा꣣न꣢मु꣣꣬क्थ्य꣢꣯म् ॥ १७६६ ॥
அறிஞர்களும் கவிஞர்களும் துதித்தபடி, சொல்லால் குதிரையான சோமத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்; புகழ்ச்சிக்குரிய, தோன்றிய ஒளியை.
2.20.1767
सु꣣ष꣡हा꣢ सोम꣣ ता꣡नि꣢ ते पुना꣣ना꣡य꣢ प्रभूवसो ।
व꣡र्धा꣢ समु꣣द्र꣡मु꣢क्थ्य ॥ १७६७ ॥
சோமனே, உனது அந்தச் செயல்கள் எளிதாக வெல்பவை; பெரும் செல்வத்தின் தலைவனே, தூய்மைப்படுபவனுக்காக புகழ்ச்சிக்குரிய கடலை வளர்ப்பாய்.
2.20.1768
ए꣣ष꣢ ब्र꣣ह्मा꣢꣫ य ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣢न्द्रो꣣ ना꣡म꣢ श्रु꣣तो꣢ गृ꣣णे ॥ १७६८ ॥
இவரே பிரம்மா—யாகத்திற்கு உரியவர்; பெயரால் புகழ்பெற்ற இந்திரனை நான் துதிக்கிறேன்.
2.20.1769
त्वा꣡मिच्छ꣢꣯वसस्पते꣣ य꣢न्ति꣣ गि꣢रो꣣ न꣢ सं꣣य꣡तः꣢ ॥ १७६९ ॥
பலத்தின் தலைவனே, உன்னிடமே துதிச் சொற்கள் செல்கின்றன—ஒன்றுகூடிய மக்கள் செல்வது போல.
2.20.1770
वि꣢ स्रु꣣त꣢यो꣣ य꣡था꣢ प꣣थः꣢꣫ (इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः ॥) ॥ १७७० ॥
இந்திரனே, பாதைகள் வழியே நீரோட்டங்கள் பிரிந்து செல்வது போல, உன்னிடமிருந்து வளங்கள் பரவி வரட்டும்.
2.20.1771
आ꣢ त्वा꣣ र꣢थं꣣ य꣢थो꣣त꣡ये꣢ (सुम्नाय वर्त्तयामसि ।
तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम् ॥) ॥ १७७१ ॥
இந்திரனே, பாதுகாப்புக்கும் அருளுக்கும்காக உம் தேரை எங்கள் பக்கம் திருப்புகிறோம். பேராற்றல் கொண்டவரும் பகைவரை வெல்பவரும், மிக வலிமையான, நல்லோரின் தலைவருமான இந்திரனே.
2.20.1772
तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते ।
आ पप्राथ महित्वना ॥ १७७२ ॥
பேராற்றல் கொண்டவரே, பெரும் ஞானம் கொண்டவரே, சக்தி வாய்ந்தவரே, உமது முழு சிந்தனையாலும் உமது மகிமையாலும் நீர் அனைத்தையும் நிரப்பியுள்ளீர்.
2.20.1773
यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः ।
हस्ता वज्रं हिरण्ययं ॥ १७७३ ॥
உமது மகத்தான மகிமையால் உமது இரு கைகளும் பூமியைச் சுற்றிச் செல்கின்றன; அவை பொன்னிறமான வஜ்ரத்தைப் பற்றுகின்றன.
2.20.1774
आ꣢꣯ यः पुरं꣣ ना꣡र्मि꣢णी꣣म꣡दी꣢दे꣣द꣡त्यः꣢ क꣣वि꣡र्न꣢भ꣣न्यो꣢३ ना꣡र्वा꣢ ।
सू꣢रो꣣ न꣡ रु꣢रु꣣क्वां꣢ छ꣣ता꣡त्मा꣢ ॥ १७७४ ॥
விரைந்து செல்லும் கவியான அக்னி, மேகவெளியின் குதிரையைப்போல், அணிகலன்கள் நிறைந்த இந்த நகரத்தில் ஒளிவீசினான்; சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கும் நூறு வடிவினன்.
2.20.1775
अ꣣भि꣢ द्वि꣣ज꣢न्मा꣣ त्री꣡ रो꣢च꣣ना꣣नि꣣ वि꣢श्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि शुशुचा꣣नो꣡ अ꣢स्थात् ।
हो꣢ता꣣ य꣡जि꣢ष्ठो अ꣣पा꣢ꣳ स꣣ध꣡स्थे꣢ ॥ १७७५ ॥
இருமுறை பிறந்த அக்னி மூன்று ஒளி-உலகங்களையும் எல்லா வெளிகளையும் நோக்கி ஒளிர்ந்து நின்றான்; நீரின் பொது இருக்கையில் ஹோதாவாகிய, வேள்விக்கு மிகத் தகுதியான அக்னி.
2.20.1776
अ꣣य꣢꣫ स होता꣣ यो꣢ द्वि꣣ज꣢न्मा꣣ वि꣡श्वा꣢ द꣣धे꣡ वार्या꣢꣯णि श्रव꣣स्या꣢ ।
म꣢र्तो꣣ यो꣡ अ꣢स्मै सु꣣तु꣡को꣢ द꣣दा꣡श꣢ ॥ १७७६ ॥
இவனே ஹோதா; இருமுறை பிறந்தவன். எல்லா விரும்பத்தக்க, புகழ்மிக்க செல்வங்களையும் தாங்குபவன். இவனுக்கு நன்கு சோமம் பிழிந்து அளிக்கும் மனிதன் அளிக்கிறான்.
2.20.1777
अ꣢ग्ने꣣ त꣢म꣣द्या꣢श्वं꣣ न꣢꣫ स्तोमैः꣣ क्र꣢तुं꣣ न꣢ भ꣣द्र꣡ꣳ हृ꣢दि꣣स्पृ꣡श꣢म् ।
ऋ꣣ध्या꣡मा꣢ त꣣ ओ꣡हैः꣢ ॥ १७७७ ॥
அக்னியே, இன்று நாங்கள் புகழ்ச்சிகளால் உன்னை, குதிரையைப் போல் அலங்கரிக்கிறோம்; இதயத்தைத் தொடும் நல்ல சங்கல்பத்தையும் உனக்காக நாங்கள் வளர்க்கிறோம்; நாங்கள் உன் துதிகளால் செழிப்படைவோமாக.
2.20.1778
अ꣢धा꣣꣬ ह्य꣢꣯ग्ने꣣ क्र꣡तो꣢र्भ꣣द्र꣢स्य꣣ द꣡क्ष꣢स्य सा꣣धोः꣢ ।
र꣣थी꣢र्ऋ꣣त꣡स्य꣢ बृह꣣तो꣢ ब꣣भू꣡थ꣢ ॥ १७७८ ॥
ஆகவே, அக்னியே, நீ நல்ல சங்கல்பத்துக்கும், வலிமைக்கும், நிறைவுக்கும், பெரிய ரிதத்துக்கும் தேரோட்டியாகிவிட்டாய்.
2.20.1779
ए꣣भि꣡र्नो꣢ अ꣣र्कै꣡र्भवा꣢꣯ नो अ꣣र्वा꣢ङ्क्स्व꣣ऽऽण꣡ ज्योतिः꣢꣯ ।
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡श्वे꣢भिः सु꣣म꣢ना꣣ अ꣡नी꣢कैः ॥ १७७९ ॥
இந்தப் பாடல்களால் எங்களுக்கு அருகில் வா; அக்னியே, சொர்க்கத்தின் ஒளியாக இரு; எல்லா சுடர்களோடும் மகிழ்ந்த மனதுடன்.
2.20.1780
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡व꣢स्वदु꣣ष꣡स꣢श्चि꣣त्र꣡ꣳ राधो꣢꣯ अमर्त्य ।
आ꣢ दा꣣शु꣡षे꣢ जातवेदो वहा꣣ त्व꣢म꣣द्या꣢ दे꣣वा꣡ꣳ उ꣢ष꣣र्बु꣡धः꣢ ॥ १७८० ॥
அக்னியே, விவஸ்வானின் உஷஸ்களிலிருந்து வரும் அற்புத செல்வத்தை, அழியாதவனே; ஜாதவேதனே, இன்று கொடுப்பவனுக்காக அதைக் கொண்டுவா; உஷையில் விழிக்கும் தேவர்களையும் கொண்டுவா.
2.20.1781
जु꣢ष्टो꣣ हि꣢ दू꣣तो꣡ असि꣢꣯ हव्य꣣वा꣢ह꣣नो꣡ऽग्ने꣢ र꣣थी꣡र꣢ध्व꣣रा꣡णा꣢म् ।
स꣣जू꣢र꣣श्वि꣡भ्या꣢मु꣣ष꣡सा꣢ स꣣वी꣡र्य꣢म꣣स्मे꣡ धे꣢हि꣣ श्र꣡वो꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ १७८१ ॥
அக்னியே, நீ உண்மையில் விருப்பமான தூதன், ஹவ்யத்தைச் சுமப்பவன், யாகங்களின் தேரோட்டி; அசுவினருடனும் உஷையுடனும் சேர்ந்து, எங்களுக்கு நல்ல வீரத்தையும் பெரும் புகழையும் அளி.
2.20.1782
वि꣣धुं꣡ द꣢द्रा꣣ण꣡ꣳ सम꣢꣯ने बहू꣣नां꣢ युवा꣢꣯न꣣ꣳस꣡न्तं꣢ पलि꣣तो꣡ ज꣢गार ।
दे꣣व꣡स्य꣢ पश्य꣣ का꣡व्यं꣢ महि꣣त्वा꣢꣫द्या म꣣मा꣢र꣣ स꣡ ह्यः समा꣢꣯न ॥ १७८२ ॥
பலரின் கூட்டத்தில் தோன்றும் சந்திரனை, இளமையுடன் இருந்தாலும், நரைத்தவன் விழுங்கினான்; தேவனின் கவிதைப் பெருமையைப் பார், இன்று இறப்பவன் நேற்றும் அதேபோல் இருந்தான்.
2.20.1783
शा꣡क्म꣢ना शा꣣को꣡ अ꣢रु꣣णः꣡ सु꣢प꣣र्ण꣢꣫ आ यो म꣣हः꣡ शूरः꣢꣯ स꣣ना꣡दनी꣢꣯डः ।
य꣢च्चि꣣के꣡त꣢ स꣣त्य꣢꣫मित्तन्न मोघं꣣ व꣡सु꣢ स्पा꣣र्ह꣢मु꣣तं꣢꣫ जेतो꣣त꣡ दाता꣢꣯ ॥ १७८३ ॥
வலிமையால் வலிமையுள்ளவனும், செந்நிறமானவனும், அழகிய சிறகுள்ள கழுகுமானவனும் — மகத்தானவனும் வீரனுமான அவன், பண்டைய காலம் முதல் கூடில்லாதவன். உண்மையை அறிந்தவனுக்கு எதுவும் வீணாகாது. விரும்பத்தக்க செல்வத்தை வென்று வழங்குபவன் அவனே.
2.20.1784
ऐ꣡भि꣢र्ददे꣣ वृ꣢ष्ण्या꣣ पौ꣡ꣳस्या꣢नि꣣ ये꣢भि꣣रौ꣡क्ष꣢द्वृत्र꣣ह꣡त्या꣢य व꣣ज्री꣢ ।
ये꣡ कर्म꣢꣯णः क्रि꣣य꣡मा꣢णस्य म꣣ह्न꣡ ऋ꣢ते क꣣र्म꣢मु꣣द꣡जा꣢यन्त दे꣣वाः꣢ ॥ १७८४ ॥
இவற்றால் அவன் வீரச் செயல்களை அளித்தான்; இவற்றால் வஜ்ரதாரி விருத்திரனைக் கொல்வதற்காகத் தன்னை நனைத்துக்கொண்டான். செய்யப்படும் மகத்தான சடங்கின் செயலால், ஒழுங்கிற்கு (ṛta) இணங்க தேவர்கள் தோன்றினர்.
2.20.1785
अ꣢स्ति꣣ सो꣡मो꣢ अ꣣य꣢ꣳ सु꣣तः꣡ पिब꣢꣯न्त्यस्य म꣣रु꣡तः꣢ ।
उ꣣त꣢ स्व꣣रा꣡जो꣢ अ꣣श्वि꣡ना꣢ ॥ १७८५ ॥
இந்த சோமம் பிழியப்பட்டுள்ளது; இதை மருத்துகள் பருகுகின்றனர், சுயராஜ் அசுவினிகளும் பருகுகின்றனர்.
2.20.1786
पि꣡ब꣢न्ति मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣡ तना꣢꣯ पू꣣त꣢स्य꣣ व꣡रु꣢णः ।
त्रि꣣षधस्थ꣢स्य꣣ जा꣡व꣢तः ॥ १७८६ ॥
மித்ரனும் அர்யமனும் பருகுகின்றனர்; வருணனும் தூய சோமத்தைப் பருகுகிறான் — மூன்று இடங்களில் நிலைபெற்றதும் விரைந்து செல்வதுமான சோமத்தை.
2.20.1787
उ꣣तो꣡ न्व꣢स्य꣣ जो꣢ष꣣मा꣡ इन्द्रः꣢꣯ सु꣣त꣢स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
प्रा꣣त꣡र्होते꣢꣯व मत्सति ॥ १७८७ ॥
இப்போது இந்த பசுக்கள் கலந்த, பிழியப்பட்ட சோமத்தின் இன்பத்திற்காக இந்திரன் வரட்டும்; காலையில் ஹோதா போல அவன் மகிழட்டும்.
2.20.1788
ब꣢ण्म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि सूर्य꣣ ब꣡डा꣢दित्य म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
म꣣ह꣡स्ते꣢ स꣣तो꣡ म꣢हि꣣मा꣡ प꣢निष्टम म꣣ह्ना꣡ दे꣢व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ॥ १७८८ ॥
பண்! நீ பெரியவன், ஓ சூரியனே! பட்! நீ பெரிய ஆதித்தன். உன் மகிமை உண்மையானவனின் மகிமை, மிகவும் போற்றத்தக்கது; ஓ தேவனே, உன் மகத்துவத்தால் நீ மகத்தானவன்.
2.20.1789
ब꣡ट् सू꣢र्य꣣ श्र꣡व꣢सा म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि स꣣त्रा꣡ दे꣢व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
म꣣ह्ना꣢ दे꣣वा꣡ना꣢मसु꣣कयः꣢꣯ पु꣣रो꣡हि꣢तो वि꣣भु꣢꣫ ज्योति꣣र꣡दा꣢भ्यम् ॥ १७८९ ॥
பட்-சூர்ய, நீ புகழால் பெரியவன்; தேவனே, உண்மையாகவே நீ பெரியவன். உன் மகிமையால் தேவர்களுக்குள் அசுர சக்தி கொண்டவனும், முன்னணி புரோகிதனும், எங்கும் நிறைந்தவனும் நீயே; நீ அழியாத ஒளி.
2.20.1790
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣तं꣢ या꣣हि꣡ म꣢दानां पते ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९० ॥
ஹரி குதிரைகளுடன் எங்களிடம் வா, பிழிந்த சோமத்திற்காக; மகிழ்ச்சி தரும் பானங்களின் தலைவனே, ஹரி குதிரைகளுடன் எங்களிடம் பிழிந்த சோமத்திற்காக வா.
2.20.1791
द्वि꣣ता꣡ यो वृ꣢꣯त्र꣣ह꣡न्त꣢मो वि꣣द꣡ इन्द्रः꣢꣯ श꣣त꣡क्र꣢तुः ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९१ ॥
இரு வகையிலும் விருத்ரனை அழிப்பவனான, நூறு ஆற்றல் கொண்ட இந்திரன் அறியப்படுகிறான். ஹரி குதிரைகளுடன் எங்களிடம் வா, பிழிந்த சோமத்திற்காக.
2.20.1792
त्व꣡ꣳ हि वृ꣢꣯त्रहन्नेषां पा꣣ता꣡ सोमा꣢꣯ना꣣म꣡सि꣢ ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९२ ॥
நீயே விருத்ரனை அழிப்பவன்; இந்த சோமங்களின் காவலனும் பருகுபவனும் நீயே. ஹரி குதிரைகளுடன் எங்களிடம் வா, பிழிந்த சோமத்திற்காக.
2.20.1793
प्र꣡ वो꣢ म꣣हे꣡ म꣢हे꣣वृ꣡धे꣢ भरध्वं꣣ प्र꣡चे꣢तसे꣣ प्र꣡ सु꣢म꣣तिं꣡ कृ꣢णुध्वम् ।
वि꣡शः꣢ पू꣣र्वीः꣡ प्र च꣢꣯र चर्षणि꣣प्राः꣢ ॥ १७९३ ॥
பெரியவனும் வளர்பவனுமான, ஞானியானவனுக்குக் கொண்டு வாருங்கள்; அவனிடம் நல்ல விருப்பம் காட்டுங்கள். பழைய மக்களே, முன்னே செல்லுங்கள், மனிதர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுபவனிடம் செல்லுங்கள்.
2.20.1794
उ꣣रुव्य꣡च꣢से म꣣हि꣡ने꣢ सुवृ꣣क्ति꣡मिन्द्रा꣢꣯य꣣ ब्र꣡ह्म꣢ जनयन्त꣣ वि꣡प्राः꣢ ।
त꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ न꣡ मि꣢नन्ति꣣ धी꣡राः꣢ ॥ १७९४ ॥
விரிந்து பரவிய, பெரியவனுக்கு அழகிய துதி; இந்திரனுக்காக பிரம்மத்தை (புனித மொழியை) விப்ரர்கள் உருவாக்கினர். அவனுடைய விரதங்களை தீரர்கள் மீறுவதில்லை.
2.20.1795
इ꣢न्द्रं꣣ वा꣢णी꣣र꣡नु꣢त्तमन्युमे꣣व꣢ स꣣त्रा꣡ राजा꣢꣯नं दधिरे꣣ स꣡ह꣢ध्यै ।
ह꣡र्य꣢श्वाय बर्हया꣣ स꣢मा꣣पी꣢न् ॥ १७९५ ॥
சினமற்ற இந்திரனுக்காக, பாடல்கள் ஒன்றாக அரசனை வெற்றிக்கான வலிமைக்காக நிறுவுகின்றன. பழுப்புக் குதிரைகளை உடையவனுக்கு தர்ப்பையில்.
2.20.1796
य꣡दि꣢न्द्र꣣ या꣡व꣢त꣣स्त्व꣢मे꣣ता꣡व꣢द꣣ह꣡मीशी꣢य ।
स्तो꣣ता꣢र꣣मि꣡द्द꣢धिषे रदावसो꣣ न꣡ पा꣢प꣣त्वा꣡य꣢ रꣳसिषम् ॥ १७९६ ॥
இந்திரனே, உனக்கு உள்ளதை எல்லாம் நான் உடையவனாக இருக்கலாம். செல்வம் தருபவனே, நீ துதிப்பவனையே தாங்குகிறாய்; பாவத்திற்காக நான் மகிழாமல் இருப்பேன்.
2.20.1797
शि꣡क्षे꣢य꣣मि꣡न्म꣢हय꣣ते꣢ दि꣣वे꣡दि꣢वे रा꣣य꣡ आ कु꣢꣯हचि꣣द्वि꣡दे꣢ ।
न꣢꣯ हि त्वद꣣न्य꣡न्म꣢घवन्न꣣ आ꣢प्यं꣣ व꣢स्यो꣣ अ꣡स्ति꣢ पि꣣ता꣢ च꣣ न꣢ ॥ १७९७ ॥
நாள்தோறும் பெரியவனுக்காக செல்வத்தை நாடுவேன்; எங்கிருந்தாவது அடைய. மகவனே, உன்னைத் தவிர எங்களுக்கு உறவினனும் சிறந்த தந்தையும் இல்லை.
2.20.1798
श्रु꣣धी꣡ हवं꣢꣯ विपिपा꣣न꣢꣫स्याद्रे꣣र्बो꣢धा꣣ वि꣢प्र꣣स्या꣡र्च꣢तो मनी꣣षा꣢म् ।
कृ꣣ष्वा꣢꣫ दुवा꣣ꣳस्य꣡न्त꣢मा꣣ स꣢चे꣣मा꣢ ॥ १७९८ ॥
இந்திரனே, என் அழைப்பைக் கேள்; அருந்தும் கல்லின் அருகிலுள்ள, துதிக்கும் ஞானியின் சிந்தனையை விழிப்படையச் செய். பணிவிடையை மிக அருகில் ஆக்கு; நாங்கள் சேர்ந்திருப்போம்.
2.20.1799
न꣢ ते꣣ गि꣢रो꣣ अ꣡पि꣢ मृष्ये तु꣣र꣢स्य꣣ न꣡ सु꣢ष्टु꣣ति꣡म꣢स्य य꣢꣯स्य वि꣣द्वा꣢न् ।
स꣡दा꣢ ते꣣ ना꣡म꣢ स्वयशो विवक्मि ॥ १७९९ ॥
உன் பாடல்களை நான் மறக்க மாட்டேன்; விரைவானவனின் நல்ல துதியையும் மறக்க மாட்டேன். எப்போதும் உன் பெயரை, சுயமகிமையுடையதாக, அறிந்து அறிவிப்பேன்.
2.20.1800
भू꣢रि꣣ हि꣢ ते꣣ स꣡व꣢ना꣣ मा꣡नु꣢षेषु꣣ भू꣡रि꣢ मनी꣣षी꣡ ह꣢वते꣣ त्वा꣢मित् ।
मा꣢उ अ꣣स्म꣡न्म꣢घवं꣣ ज्यो꣡क्कः꣢ ॥ १८०० ॥
மனிதர்களிடையே உன் பல சவனங்கள் உண்டு; சிந்தனையாளர்கள் பலர் உன்னையே அழைக்கின்றனர். மகவனே, எங்களிடமிருந்து விலகாதே; நீண்ட காலம் நீ யார்?
2.20.1801
प्रो꣡ ष्व꣢स्मै पुरोर꣣थ꣡मिन्द्रा꣢꣯य शू꣣ष꣡म꣢र्चत ।
अ꣣भी꣡के꣢ चिदु लोक꣣कृ꣢त्स꣣ङ्गे꣢ स꣣म꣡त्सु꣢ वृत्र꣣हा꣢ ।
अ꣣स्मा꣡कं꣢ बोधि चोदि꣣ता꣡ नभ꣢꣯न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०१ ॥
முன்னே தேர் கொண்ட இந்திரனுக்கு வலிமையைப் பாடுங்கள். அருகிலும் போர்களிலும், விருத்திரனைக் கொல்பவனே, நீ உலகை உருவாக்குபவன். எங்களுக்காக விழித்திரு, தூண்டுபவனே; பிறருடைய வில்லின் நாண்கள் வில்லின்மேல் அறுபடட்டும்.
2.20.1802
त्व꣢꣫ꣳ सिन्धू꣣ꣳर꣡वा꣢सृजोऽध꣣रा꣢चो꣣ अ꣢ह꣣न्न꣡हि꣢म् ।
अ꣣श꣡त्रु꣢रिन्द्र जज्ञिषे꣣ वि꣡श्वं꣢ पुष्यसि꣣ वा꣡र्य꣢म् ।
तं꣢ त्वा꣣ प꣡रि꣢ ष्वजामहे꣣ न꣡भ꣢न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०२ ॥
நீ ஆறுகளைப் பாயவிட்டாய், கீழ்நோக்கி ஓடுபவற்றை; அஹியைக் கொன்றாய். இந்திரா, நீ பகையற்றவனாகப் பிறந்தாய்; எல்லாவற்றையும், சிறந்த செல்வத்தையும் போஷிக்கிறாய். உன்னை நாங்கள் சுற்றித் தழுவுகிறோம்; பிறருடைய வில்லின் நாண்கள் வில்லின்மேல் அறுபடட்டும்.
2.20.1803
वि꣢꣯ षु विश्वा꣣ अ꣡रा꣢तयो꣣ऽर्यो꣡ न꣢शन्त नो꣣ धि꣡यः꣢ ।
अ꣡स्ता꣢सि꣣ श꣡त्र꣢वे व꣣धं꣡ यो न꣢꣯ इन्द्र꣣ जि꣡घा꣢ꣳसति ।
या꣡ ते꣢ रा꣣ति꣢र्द꣣दि꣢꣫वसु꣣ न꣡भ꣢न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०३ ॥
பகைவரின் எல்லா விரோதக் கொடைகளும் அகலட்டும்; எங்களுடைய எண்ணங்களை எதிரியின் எண்ணங்கள் அழிக்கட்டும். இந்திரா, எங்களைக் கொல்ல விரும்புபவனுக்கு பகைவனின்மேல் நீ வதப்படையை எறிகிறாய். உன் கொடை, உயிர்மூச்சைக் கொடுத்தது; பிறருடைய வில்லின் நாண்கள் வில்லின்மேல் அறுபடட்டும்.
2.20.1804
रे꣣वा꣢꣫ꣳइद्रे꣣व꣡त꣢ स्तो꣣ता꣡ स्यात्त्वाव꣢꣯तो म꣣घो꣡नः꣢ ।
प्रे꣡दु꣢ हरिवः सु꣣त꣡स्य꣢ ॥ १८०४ ॥
செல்வர்களில் செல்வனாக, உன்னைப் போன்ற கொடையாளிக்கு பாடுபவன் இருக்கட்டும். ஹரிவானே, பிழிந்த சோமத்திற்காக மிகுதியாகப் பாடுங்கள்.
2.20.1805
उ꣣क्थं꣢ च꣣ न꣢ श꣣स्य꣡मा꣢नं꣣ ना꣡गो꣢ र꣣यि꣡रा चि꣢꣯केत ।
न꣡ गा꣢य꣣त्रं꣢ गी꣣य꣡मा꣢नम् ॥ १८०५ ॥
ஓதப்படும் உக்தத்தையும், பாவமற்ற செல்வத்தையும்; பாடப்படும் காயத்திரத்தையும் ஒருவரும் அறிவதில்லை.
2.20.1806
मा꣡ न꣢ इन्द्र पीय꣣त्न꣢वे꣣ मा꣡ शर्ध꣢꣯ते꣣ प꣡रा꣢ दाः ।
शि꣡क्षा꣢ शचीवः꣣ श꣡ची꣢भिः ॥ १८०६ ॥
இந்திரா, எங்களைப் பீயத்நுவிடம் ஒப்படைக்காதே; சர்த்ததேவிடம் ஒப்படைக்காதே. சசீவானே, உன் சக்திகளால் எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடு, உதவு.
2.20.1807
ए꣡न्द्र꣢ याहि꣣ ह꣡रि꣢भि꣣रु꣢प꣣ क꣡ण्व꣢स्य सुष्टु꣣ति꣢म् ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०७ ॥
இந்திரா, உன் பொன்னிற குதிரைகளுடன் கண்வனின் நல்ல துதியின் அருகில் வா. அந்த ஆளும் தேவனின் வானிலிருந்து வானுக்குச் செல், வானைச் செல்வமாகக் கொண்டவனே.
2.20.1808
अ꣢त्रा꣣ वि꣢ ने꣣मि꣡रे꣢षा꣣मु꣢रां꣣ न꣡ धू꣢नुते꣣ वृ꣡कः꣢ ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०८ ॥
இங்கே இவர்களின் சக்கர விளிம்பு விரிந்த வெளியை அசைக்கிறது, ஓநாய் அசைப்பது போல. அந்த ஆளும் தேவனின் வானிலிருந்து வானுக்குச் செல், வானைச் செல்வமாகக் கொண்டவனே.
2.20.1809
आ꣢ त्वा꣣ ग्रा꣢वा꣣ व꣡द꣢न्नि꣣ह꣢ सो꣣मी꣡ घोषे꣢꣯ण वक्षतु ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०९ ॥
இங்கே பேசும் கல்லும் சோமம் பிழிபவனும் தங்கள் ஒலியால் உன்னை இங்கு கொண்டுவரட்டும். அந்த ஆளும் தேவனின் வானிலிருந்து வானுக்குச் செல், வானைச் செல்வமாகக் கொண்டவனே.
2.20.1810
प꣡व꣢स्व सोम म꣣न्द꣢य꣣न्नि꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ॥ १८१० ॥
சோமனே, இந்திரனுக்காக மகிழ்வளித்து ஓடு, இனிமையிலும் இனியவனே.
2.20.1811
ते꣢ सु꣣ता꣡सो꣢ विप꣣श्चि꣡तः꣢ शु꣣क्रा꣢ वा꣣यु꣡म꣢सृक्षत ॥ १८११ ॥
அவை பிழியப்பட்டவை, ஞானமுள்ளவை, ஒளிரும் சோமங்கள், வாயுவை நோக்கி ஊற்றப்பட்டன.
2.20.1812
अ꣡सृ꣢ग्रं दे꣣व꣡वी꣢तये वाज꣣य꣢न्तो꣣ र꣡था꣢ इव ॥ १८१२ ॥
தேவர்களின் இன்பத்திற்காக, வலிமை வேண்டி, தேர்களைப் போல ஊற்றப்பட்டன.
2.20.1813
अ꣣ग्नि꣡ꣳ होता꣢꣯रं मन्ये꣣ दा꣡स्व꣢न्तं꣣ व꣡सोः꣢ सू꣣नु꣡ꣳ सह꣢꣯सो जा꣣त꣡वे꣢दसं꣣ वि꣢प्रं꣣ न꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसम् ।
य꣢ ऊ꣣र्ध्व꣡रो꣢ स्वध्व꣣रो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣡च्या꣢ कृ꣣पा꣢ ।
घृ꣣त꣢स्य꣣ वि꣡भ्रा꣢ष्टि꣣म꣡नु꣢ शु꣣क्र꣡शो꣢चिष आ꣣जु꣡ह्वा꣢नस्य स꣣र्पि꣡षः꣢ ॥ १८१३ ॥
நான் அக்னியைத் தியானிக்கிறேன், அவர் ஹோதா, கொடையாளர், செல்வத்தின் மகன், வலிமையின் மகன், ஜாதவேதஸ்; விப்ரரைப்போல் ஜாதவேதஸ். மேல்நோக்கி எழும், நல்ல யாகமுடையவரான தேவன் — தெய்வீக வழிபாட்டால் திறமையானவர், நெய்யின் ஒளிரும் சுடருக்கேற்ப, வேள்வியில் சொரியப்படும் நெய்யின் சுக்கிர ஜ்வாலையில்.
2.20.1814
य꣡जि꣢ष्ठं त्वा꣣ य꣡ज꣢माना हुवेम꣣ ज्ये꣢ष्ठ꣣म꣡ङ्गि꣢रसां विप्र꣣ म꣡न्म꣢भि꣣र्वि꣡प्रे꣢भिः शुक्र꣣ म꣡न्म꣢भिः ।
प꣡रि꣢ज्मानमिव꣣ द्या꣡ꣳ होता꣢꣯रं चर्षणी꣣ना꣢म् ।
शो꣣चि꣡ष्के꣢शं꣣ वृ꣡ष꣢णं꣣ य꣢मि꣣मा꣢꣫ विशः꣣ प्रा꣡व꣢न्तु जू꣣त꣢ये꣣ वि꣡शः꣢ ॥ १८१४ ॥
யஜமானர்களாகிய நாங்கள் உன்னை, யஜிஷ்டனும் அங்கிரசர்களில் மூத்தவனுமான உன்னை அழைக்கிறோம்; ஓ விப்ரனே, சிந்தனைப் பாடல்களாலும், விப்ரர்களுடன் சுக்கிர பாடல்களாலும். வானத்தைச் சூழ்பவரைப்போல, மனிதர்களின் ஹோதாவை, ஜ்வாலையே கேசமாகக் கொண்ட வர்ஷகனை — விரைந்த உதவிக்காக இந்த மக்கள் காக்கட்டும், இந்த மக்கள்.
2.20.1815
स꣢꣫ हि पु꣣रू꣢ चि꣣दो꣡ज꣢सा वि꣣रु꣡क्म꣢ता꣣ दी꣡द्या꣢नो꣣ भ꣡व꣢ति द्रुहन्त꣣रः꣡ प꣢र꣣शु꣡र्न द्रु꣢꣯हन्त꣣रः꣢ ।
वी꣣डु꣢ चि꣣द्य꣢स्य꣣ स꣡मृ꣢तौ꣣ श्रु꣢व꣣द्व꣡ने꣢व꣣ य꣢त्स्थिर꣣म्꣢ ।
नि꣣ष्ष꣡ह꣢माणो यमते꣣ ना꣡य꣢ते धन्वा꣣स꣢हा꣣ ना꣡य꣢ते ॥ १८१५ ॥
அவரே பல வலிமையால், ஒளிரும் அலங்காரங்களுடன், ஒளிர்ந்து, பகைவரைத் துளைப்பவராகிறார்; கோடரி பகைவரைத் துளைப்பதுபோல். அவருடைய சபையில் அவர் உறுதியாகக் கேட்கிறார், காடுபோல்; அவர் நிலையாக, வெல்லும் வீரராக, எதிரிகளை அடக்கும்போது, அவர் அடக்கப்படுவதில்லை, வில்லைப்போல் வென்றவராய், அடக்கப்படுவதில்லை.