സാമവേദം · ഭാഗം 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1765
प्रा꣢स्य꣣ धा꣡रा꣢ अक्षर꣣न्वृ꣡ष्णः꣢ सु꣣त꣡स्याज꣢꣯सः ।
दे꣣वा꣡ꣳ अनु꣢꣯ प्र꣣भू꣡ष꣢तः ॥ १७६५ ॥
ശക്തനായ സോമത്തിന്റെ ധാരകൾ അതിന്റെ ഓജസ്സോടെ ഒഴുകുന്നു; ദേവന്മാരെ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട് അവ അവരിലേക്ക് പോകുന്നു.
2.20.1766
स꣡प्तिं꣢ मृजन्ति वे꣣ध꣡सो꣢ गृ꣣ण꣡न्तः꣢ का꣣र꣡वो꣢ गि꣣रा꣢ ।
ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञा꣣न꣢मु꣣꣬क्थ्य꣢꣯म् ॥ १७६६ ॥
ജ്ഞാനികളും കവികളും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് വാക്കുകൊണ്ട് സപ്തിയെ—സോമാശ്വത്തെ—ശുദ്ധമാക്കുന്നു; സ്തുത്യമായി ജനിച്ച പ്രകാശത്തെ.
2.20.1767
सु꣣ष꣡हा꣢ सोम꣣ ता꣡नि꣢ ते पुना꣣ना꣡य꣢ प्रभूवसो ।
व꣡र्धा꣢ समु꣣द्र꣡मु꣢क्थ्य ॥ १७६७ ॥
ഹേ സോമാ, നിന്റെ ആ പ്രവൃത്തികൾ അനായാസം ജയിക്കുന്നവ; സമൃദ്ധധനമേ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനു വേണ്ടി സ്തുത്യമായ സമുദ്രത്തെ വളർത്തുക.
2.20.1768
ए꣣ष꣢ ब्र꣣ह्मा꣢꣫ य ऋ꣣त्वि꣢य꣣ इ꣢न्द्रो꣣ ना꣡म꣢ श्रु꣣तो꣢ गृ꣣णे ॥ १७६८ ॥
ഇവനാണ് യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനായ ബ്രഹ്മാവ്; നാമത്താൽ പ്രസിദ്ധനായ ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
2.20.1769
त्वा꣡मिच्छ꣢꣯वसस्पते꣣ य꣢न्ति꣣ गि꣢रो꣣ न꣢ सं꣣य꣡तः꣢ ॥ १७६९ ॥
ബലത്തിന്റെ പതേ, നിന്നിലേക്കുതന്നെ സ്തുതിവാക്കുകൾ പോകുന്നു—ഒരുമിച്ചുകൂടിയ ജനങ്ങൾ പോകുന്നതുപോലെ.
2.20.1770
वि꣢ स्रु꣣त꣢यो꣣ य꣡था꣢ प꣣थः꣢꣫ (इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः ॥) ॥ १७७० ॥
ഇന്ദ്രാ, വഴികളിലൂടെ ജലപ്രവാഹങ്ങൾ വേർതിരിഞ്ഞ് ഒഴുകുന്നതുപോലെ, നിന്നിൽനിന്ന് ദാനങ്ങൾ ഒഴുകട്ടെ.
2.20.1771
आ꣢ त्वा꣣ र꣢थं꣣ य꣢थो꣣त꣡ये꣢ (सुम्नाय वर्त्तयामसि ।
तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम् ॥) ॥ १७७१ ॥
ഇന്ദ്രാ, സംരക്ഷണത്തിനും സുഖത്തിനുമായി ഞങ്ങൾ നിന്റെ രഥം ഞങ്ങളുടെ നേർക്ക് തിരിക്കുന്നു. മഹാബലനും ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനും അത്യന്തം ശക്തനും സജ്ജനങ്ങളുടെ നാഥനുമായ ഇന്ദ്രാ.
2.20.1772
तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते ।
आ पप्राथ महित्वना ॥ १७७२ ॥
മഹാബലനേ, മഹാപ്രജ്ഞനേ, ശക്തിമാനേ, നിന്റെ സമസ്ത ചിന്തയാലും മഹിമയാലും നീ എല്ലാം നിറച്ചിരിക്കുന്നു.
2.20.1773
यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः ।
हस्ता वज्रं हिरण्ययं ॥ १७७३ ॥
നിന്റെ മഹത്തായ മഹിമയാൽ നിന്റെ രണ്ടു കൈകളും ഭൂമിയെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവ സ്വർണ്ണവജ്രം പിടിക്കുന്നു.
2.20.1774
आ꣢꣯ यः पुरं꣣ ना꣡र्मि꣢णी꣣म꣡दी꣢दे꣣द꣡त्यः꣢ क꣣वि꣡र्न꣢भ꣣न्यो꣢३ ना꣡र्वा꣢ ।
सू꣢रो꣣ न꣡ रु꣢रु꣣क्वां꣢ छ꣣ता꣡त्मा꣢ ॥ १७७४ ॥
വേഗമേറിയ കവിയായ അഗ്നി, മേഘലോകത്തിലെ കുതിരപോലെ, ആഭരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ നഗരത്തിൽ തിളങ്ങി; സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, നൂറു രൂപങ്ങളുള്ളവൻ.
2.20.1775
अ꣣भि꣢ द्वि꣣ज꣢न्मा꣣ त्री꣡ रो꣢च꣣ना꣣नि꣣ वि꣢श्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि शुशुचा꣣नो꣡ अ꣢स्थात् ।
हो꣢ता꣣ य꣡जि꣢ष्ठो अ꣣पा꣢ꣳ स꣣ध꣡स्थे꣢ ॥ १७७५ ॥
ദ്വിജന്മാവായ അഗ്നി മൂന്നു പ്രകാശലോകങ്ങളെയും സമസ്ത അന്തരീക്ഷങ്ങളെയും നോക്കി ജ്വലിച്ചു നിന്നു; ജലങ്ങളുടെ പൊതു ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഹോതാവായി, യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനായ അഗ്നി.
2.20.1776
अ꣣य꣢꣫ स होता꣣ यो꣢ द्वि꣣ज꣢न्मा꣣ वि꣡श्वा꣢ द꣣धे꣡ वार्या꣢꣯णि श्रव꣣स्या꣢ ।
म꣢र्तो꣣ यो꣡ अ꣢स्मै सु꣣तु꣡को꣢ द꣣दा꣡श꣢ ॥ १७७६ ॥
ഇവനാണ് ഹോതാവ്; ദ്വിജന്മാവ്. ആഗ്രഹിക്കത്തക്കവയും യശസ്സുള്ളവയുമായ എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ധരിക്കുന്നവൻ. ഇവന് നന്നായി സോമം പിഴിഞ്ഞ് അർപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ നൽകുന്നു.
2.20.1777
अ꣢ग्ने꣣ त꣢म꣣द्या꣢श्वं꣣ न꣢꣫ स्तोमैः꣣ क्र꣢तुं꣣ न꣢ भ꣣द्र꣡ꣳ हृ꣢दि꣣स्पृ꣡श꣢म् ।
ऋ꣣ध्या꣡मा꣢ त꣣ ओ꣡हैः꣢ ॥ १७७७ ॥
അഗ്നേ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ കുതിരയെപ്പോലെ അലങ്കരിക്കുന്നു; ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന ശുഭസങ്കൽപ്പവും നിനക്കായി ഞങ്ങൾ വളർത്തുന്നു; ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികളാൽ ഞങ്ങൾ സമൃദ്ധരാകട്ടെ.
2.20.1778
अ꣢धा꣣꣬ ह्य꣢꣯ग्ने꣣ क्र꣡तो꣢र्भ꣣द्र꣢स्य꣣ द꣡क्ष꣢स्य सा꣣धोः꣢ ।
र꣣थी꣢र्ऋ꣣त꣡स्य꣢ बृह꣣तो꣢ ब꣣भू꣡थ꣢ ॥ १७७८ ॥
അതിനാൽ അഗ്നേ, നീ ശുഭസങ്കൽപ്പത്തിന്റെയും ബലത്തിന്റെയും സിദ്ധിയുടെയും മഹത് ഋതത്തിന്റെയും രഥസാരഥിയായിരിക്കുന്നു.
2.20.1779
ए꣣भि꣡र्नो꣢ अ꣣र्कै꣡र्भवा꣢꣯ नो अ꣣र्वा꣢ङ्क्स्व꣣ऽऽण꣡ ज्योतिः꣢꣯ ।
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡श्वे꣢भिः सु꣣म꣢ना꣣ अ꣡नी꣢कैः ॥ १७७९ ॥
ഈ അർകങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾക്ക് അടുത്തുവരിക; അഗ്നേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശമാകുക; എല്ലാ ജ്വാലകളോടുംകൂടി പ്രസന്നമനസ്സോടെ.
2.20.1780
अ꣢ग्ने꣣ वि꣡व꣢स्वदु꣣ष꣡स꣢श्चि꣣त्र꣡ꣳ राधो꣢꣯ अमर्त्य ।
आ꣢ दा꣣शु꣡षे꣢ जातवेदो वहा꣣ त्व꣢म꣣द्या꣢ दे꣣वा꣡ꣳ उ꣢ष꣣र्बु꣡धः꣢ ॥ १७८० ॥
അഗ്നേ, വിവസ്വാന്റെ ഉഷസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള അത്ഭുത സമ്പത്ത്, അമർത്യനേ; ജാതവേദസേ, ഇന്ന് ദാതാവിനായി അത് കൊണ്ടുവരിക; ഉഷസ്സിൽ ഉണരുന്ന ദേവന്മാരെയും കൊണ്ടുവരിക.
2.20.1781
जु꣢ष्टो꣣ हि꣢ दू꣣तो꣡ असि꣢꣯ हव्य꣣वा꣢ह꣣नो꣡ऽग्ने꣢ र꣣थी꣡र꣢ध्व꣣रा꣡णा꣢म् ।
स꣣जू꣢र꣣श्वि꣡भ्या꣢मु꣣ष꣡सा꣢ स꣣वी꣡र्य꣢म꣣स्मे꣡ धे꣢हि꣣ श्र꣡वो꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ १७८१ ॥
അഗ്നേ, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രിയദൂതനാണ്, ഹവ്യവാഹകനാണ്, യജ്ഞങ്ങളുടെ രഥസാരഥിയാണ്; അശ്വികളോടും ഉഷസ്സോടും ചേർന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല വീര്യവും മഹത്തായ കീർത്തിയും നൽകുക.
2.20.1782
वि꣣धुं꣡ द꣢द्रा꣣ण꣡ꣳ सम꣢꣯ने बहू꣣नां꣢ युवा꣢꣯न꣣ꣳस꣡न्तं꣢ पलि꣣तो꣡ ज꣢गार ।
दे꣣व꣡स्य꣢ पश्य꣣ का꣡व्यं꣢ महि꣣त्वा꣢꣫द्या म꣣मा꣢र꣣ स꣡ ह्यः समा꣢꣯न ॥ १७८२ ॥
പലരുടെ സഭയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ചന്ദ്രനെ, യുവാവായിരുന്നിട്ടും, നരച്ചവൻ വിഴുങ്ങി; ദേവന്റെ കാവ്യമഹിമ കാണുക, ഇന്ന് മരിക്കുന്നവൻ ഇന്നലെയും അങ്ങനെതന്നെയായിരുന്നു.
2.20.1783
शा꣡क्म꣢ना शा꣣को꣡ अ꣢रु꣣णः꣡ सु꣢प꣣र्ण꣢꣫ आ यो म꣣हः꣡ शूरः꣢꣯ स꣣ना꣡दनी꣢꣯डः ।
य꣢च्चि꣣के꣡त꣢ स꣣त्य꣢꣫मित्तन्न मोघं꣣ व꣡सु꣢ स्पा꣣र्ह꣢मु꣣तं꣢꣫ जेतो꣣त꣡ दाता꣢꣯ ॥ १७८३ ॥
ശക്തിയാൽ ശക്തനും, ചുവന്ന ശോഭയുള്ളവനും, മനോഹരച്ചിറകുള്ള ഗരുഡനുമായവൻ — മഹാനും വീരനുമായ അവൻ, പണ്ടുമുതൽ കൂടില്ലാത്തവൻ. സത്യം അറിയുന്നവന് ഒന്നും വ്യർത്ഥമാകില്ല. അഭിലഷണീയമായ സമ്പത്ത് ജയിച്ചു നൽകുന്നവൻ അവനാണ്.
2.20.1784
ऐ꣡भि꣢र्ददे꣣ वृ꣢ष्ण्या꣣ पौ꣡ꣳस्या꣢नि꣣ ये꣢भि꣣रौ꣡क्ष꣢द्वृत्र꣣ह꣡त्या꣢य व꣣ज्री꣢ ।
ये꣡ कर्म꣢꣯णः क्रि꣣य꣡मा꣢णस्य म꣣ह्न꣡ ऋ꣢ते क꣣र्म꣢मु꣣द꣡जा꣢यन्त दे꣣वाः꣢ ॥ १७८४ ॥
ഇവയാൽ അവൻ വീരോചിതമായ പരാക്രമങ്ങൾ നൽകി; ഇവയാൽ വജ്രധാരി വൃത്രവധത്തിനായി തന്നെ അഭിഷേചിച്ചു. നടക്കുന്ന മഹായജ്ഞകർമ്മത്താൽ ഋതപ്രകാരം ദേവന്മാർ ഉദിച്ചു.
2.20.1785
अ꣢स्ति꣣ सो꣡मो꣢ अ꣣य꣢ꣳ सु꣣तः꣡ पिब꣢꣯न्त्यस्य म꣣रु꣡तः꣢ ।
उ꣣त꣢ स्व꣣रा꣡जो꣢ अ꣣श्वि꣡ना꣢ ॥ १७८५ ॥
ഈ സോമം പിഴിഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ മരുത്തുകൾ കുടിക്കുന്നു, സ്വരാജ് അശ്വിനികളും കുടിക്കുന്നു.
2.20.1786
पि꣡ब꣢न्ति मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣡ तना꣢꣯ पू꣣त꣢स्य꣣ व꣡रु꣢णः ।
त्रि꣣षधस्थ꣢स्य꣣ जा꣡व꣢तः ॥ १७८६ ॥
മിത്രനും അര്യമാവും കുടിക്കുന്നു; വരുണനും ശുദ്ധമായ സോമത്തെ കുടിക്കുന്നു — മൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന സോമത്തെ.
2.20.1787
उ꣣तो꣡ न्व꣢स्य꣣ जो꣢ष꣣मा꣡ इन्द्रः꣢꣯ सु꣣त꣢स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
प्रा꣣त꣡र्होते꣢꣯व मत्सति ॥ १७८७ ॥
ഇപ്പോൾ ഈ ഗോമിശ്രിതമായ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഇന്ദ്രൻ വരട്ടെ; പ്രഭാതത്തിൽ ഹോതാവിനെപ്പോലെ അവൻ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
2.20.1788
ब꣢ण्म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि सूर्य꣣ ब꣡डा꣢दित्य म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
म꣣ह꣡स्ते꣢ स꣣तो꣡ म꣢हि꣣मा꣡ प꣢निष्टम म꣣ह्ना꣡ दे꣢व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ॥ १७८८ ॥
ബൺ! നീ മഹാനാകുന്നു, ഓ സൂര്യാ! ബട്! നീ മഹാനായ ആദിത്യൻ. നിന്റെ മഹിമ സത്യവാന്റെ മഹിമയാണ്, അത്യന്തം സ്തുത്യം; ഓ ദേവാ, നിന്റെ മഹത്വത്താൽ നീ മഹാനാകുന്നു.
2.20.1789
ब꣡ट् सू꣢र्य꣣ श्र꣡व꣢सा म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि स꣣त्रा꣡ दे꣢व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
म꣣ह्ना꣢ दे꣣वा꣡ना꣢मसु꣣कयः꣢꣯ पु꣣रो꣡हि꣢तो वि꣣भु꣢꣫ ज्योति꣣र꣡दा꣢भ्यम् ॥ १७८९ ॥
ബട്-സൂര്യ, നീ കീർത്തിയാൽ മഹാനാണ്; ദേവാ, സത്യമായും നീ മഹാനാണ്. നിന്റെ മഹിമയാൽ ദേവന്മാരിൽ അസുരശക്തിയുള്ളവനും മുന്നിലെ പുരോഹിതനും സർവ്വവ്യാപിയും നീയാണ്; നീ അനശ്വരമായ പ്രകാശമാണ്.
2.20.1790
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣तं꣢ या꣣हि꣡ म꣢दानां पते ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९० ॥
ഹരി കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് വരൂ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനായി; ആനന്ദപാനങ്ങളുടെ നാഥാ, ഹരി കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനായി വരൂ.
2.20.1791
द्वि꣣ता꣡ यो वृ꣢꣯त्र꣣ह꣡न्त꣢मो वि꣣द꣡ इन्द्रः꣢꣯ श꣣त꣡क्र꣢तुः ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९१ ॥
രണ്ടു വിധത്തിൽ വൃത്രനെ ഏറ്റവും വലിയ വിധത്തിൽ സംഹരിക്കുന്ന, നൂറു ശക്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ അറിയപ്പെടുന്നു. ഹരി കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനായി വരൂ.
2.20.1792
त्व꣡ꣳ हि वृ꣢꣯त्रहन्नेषां पा꣣ता꣡ सोमा꣢꣯ना꣣म꣡सि꣢ ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १७९२ ॥
നീയാണ് വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ; ഈ സോമങ്ങളുടെ രക്ഷകനും പാനം ചെയ്യുന്നവനും നീയാണ്. ഹരി കുതിരകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനായി വരൂ.
2.20.1793
प्र꣡ वो꣢ म꣣हे꣡ म꣢हे꣣वृ꣡धे꣢ भरध्वं꣣ प्र꣡चे꣢तसे꣣ प्र꣡ सु꣢म꣣तिं꣡ कृ꣢णुध्वम् ।
वि꣡शः꣢ पू꣣र्वीः꣡ प्र च꣢꣯र चर्षणि꣣प्राः꣢ ॥ १७९३ ॥
മഹാനും വളരുന്നവനുമായ, ജ്ഞാനിയായവന് കൊണ്ടുവരൂ; അവനോട് നല്ല മനസ്സ് കാണിക്കൂ. പുരാതന ജനങ്ങളേ, മുന്നോട്ടു പോകൂ, മനുഷ്യരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ.
2.20.1794
उ꣣रुव्य꣡च꣢से म꣣हि꣡ने꣢ सुवृ꣣क्ति꣡मिन्द्रा꣢꣯य꣣ ब्र꣡ह्म꣢ जनयन्त꣣ वि꣡प्राः꣢ ।
त꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ न꣡ मि꣢नन्ति꣣ धी꣡राः꣢ ॥ १७९४ ॥
വിസ്തൃതനും മഹാനുമായവന് നല്ല സ്തുതി; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ബ്രഹ്മത്തെ (പവിത്രവചനത്തെ) വിപ്രർ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു. അവന്റെ വ്രതങ്ങളെ ധീരർ ലംഘിക്കുന്നില്ല.
2.20.1795
इ꣢न्द्रं꣣ वा꣢णी꣣र꣡नु꣢त्तमन्युमे꣣व꣢ स꣣त्रा꣡ राजा꣢꣯नं दधिरे꣣ स꣡ह꣢ध्यै ।
ह꣡र्य꣢श्वाय बर्हया꣣ स꣢मा꣣पी꣢न् ॥ १७९५ ॥
കോപമില്ലാത്ത ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, പാട്ടുകൾ ഒന്നിച്ച് രാജാവിനെ ജയബലത്തിനായി സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഹര്യശ്വന് ദർഭയിൽ.
2.20.1796
य꣡दि꣢न्द्र꣣ या꣡व꣢त꣣स्त्व꣢मे꣣ता꣡व꣢द꣣ह꣡मीशी꣢य ।
स्तो꣣ता꣢र꣣मि꣡द्द꣢धिषे रदावसो꣣ न꣡ पा꣢प꣣त्वा꣡य꣢ रꣳसिषम् ॥ १७९६ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിനക്കുള്ളത്രയും എനിക്കും അധികാരമുണ്ടാകാം. ധനദാതാവേ, നീ സ്തോതാവിനെയേ താങ്ങുന്നു; പാപത്തിനായി ഞാൻ സന്തോഷിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
2.20.1797
शि꣡क्षे꣢य꣣मि꣡न्म꣢हय꣣ते꣢ दि꣣वे꣡दि꣢वे रा꣣य꣡ आ कु꣢꣯हचि꣣द्वि꣡दे꣢ ।
न꣢꣯ हि त्वद꣣न्य꣡न्म꣢घवन्न꣣ आ꣢प्यं꣣ व꣢स्यो꣣ अ꣡स्ति꣢ पि꣣ता꣢ च꣣ न꣢ ॥ १७९७ ॥
ദിനംതോറും മഹാനുവേണ്ടി ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എവിടെ നിന്നെങ്കിലും നേടാൻ. മഘവൻ, നിന്നെക്കൂടാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ബന്ധുവോ ശ്രേഷ്ഠനായ പിതാവോ ഇല്ല.
2.20.1798
श्रु꣣धी꣡ हवं꣢꣯ विपिपा꣣न꣢꣫स्याद्रे꣣र्बो꣢धा꣣ वि꣢प्र꣣स्या꣡र्च꣢तो मनी꣣षा꣢म् ।
कृ꣣ष्वा꣢꣫ दुवा꣣ꣳस्य꣡न्त꣢मा꣣ स꣢चे꣣मा꣢ ॥ १७९८ ॥
ഇന്ദ്രാ, എന്റെ വിളി കേൾക്കേണമേ; പാനം ചെയ്യുന്ന കല്ലിനരികെ സ്തുതിക്കുന്ന വിപ്രന്റെ മനീഷയെ ഉണർത്തേണമേ. സേവനം ഏറ്റവും അടുത്തതാക്കേണമേ; ഞങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കട്ടെ.
2.20.1799
न꣢ ते꣣ गि꣢रो꣣ अ꣡पि꣢ मृष्ये तु꣣र꣢स्य꣣ न꣡ सु꣢ष्टु꣣ति꣡म꣢स्य य꣢꣯स्य वि꣣द्वा꣢न् ।
स꣡दा꣢ ते꣣ ना꣡म꣢ स्वयशो विवक्मि ॥ १७९९ ॥
നിന്റെ പാട്ടുകൾ ഞാൻ മറക്കില്ല; വേഗവാന്റെ നല്ല സ്തുതിയും മറക്കില്ല. എപ്പോഴും നിന്റെ നാമം സ്വയംയശസ്സോടെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കും.
2.20.1800
भू꣢रि꣣ हि꣢ ते꣣ स꣡व꣢ना꣣ मा꣡नु꣢षेषु꣣ भू꣡रि꣢ मनी꣣षी꣡ ह꣢वते꣣ त्वा꣢मित् ।
मा꣢उ अ꣣स्म꣡न्म꣢घवं꣣ ज्यो꣡क्कः꣢ ॥ १८०० ॥
മനുഷ്യരിൽ നിന്റെ പല സവനങ്ങളുണ്ട്; ചിന്താശീലരായ പലരും നിന്നെ മാത്രം വിളിക്കുന്നു. മഘവൻ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലരുതേ; ദീർഘകാലം നീ ആരാണ്?
2.20.1801
प्रो꣡ ष्व꣢स्मै पुरोर꣣थ꣡मिन्द्रा꣢꣯य शू꣣ष꣡म꣢र्चत ।
अ꣣भी꣡के꣢ चिदु लोक꣣कृ꣢त्स꣣ङ्गे꣢ स꣣म꣡त्सु꣢ वृत्र꣣हा꣢ ।
अ꣣स्मा꣡कं꣢ बोधि चोदि꣣ता꣡ नभ꣢꣯न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०१ ॥
മുന്നിൽ രഥമുള്ള ഇന്ദ്രന് ശക്തിയെ പാടുക. അടുത്തും യുദ്ധങ്ങളിലും, വൃത്രഹന്താവേ, നീ ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. ഞങ്ങൾക്കായി ഉണരുക, പ്രേരകനേ; മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലിന്റെ ഞാണുകൾ വില്ലുകളിൽ പൊട്ടട്ടെ.
2.20.1802
त्व꣢꣫ꣳ सिन्धू꣣ꣳर꣡वा꣢सृजोऽध꣣रा꣢चो꣣ अ꣢ह꣣न्न꣡हि꣢म् ।
अ꣣श꣡त्रु꣢रिन्द्र जज्ञिषे꣣ वि꣡श्वं꣢ पुष्यसि꣣ वा꣡र्य꣢म् ।
तं꣢ त्वा꣣ प꣡रि꣢ ष्वजामहे꣣ न꣡भ꣢न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०२ ॥
നീ നദികളെ ഒഴുക്കി, താഴോട്ടൊഴുകുന്നവയെ; അഹിയെ കൊന്നു. ഇന്ദ്രാ, ശത്രുവില്ലാത്തവനായി നീ ജനിച്ചു; എല്ലാറ്റിനെയും, ശ്രേഷ്ഠമായ ധനത്തെയും നീ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. നിന്നെ ഞങ്ങൾ ചുറ്റും പുണരുന്നു; മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലിന്റെ ഞാണുകൾ വില്ലുകളിൽ പൊട്ടട്ടെ.
2.20.1803
वि꣢꣯ षु विश्वा꣣ अ꣡रा꣢तयो꣣ऽर्यो꣡ न꣢शन्त नो꣣ धि꣡यः꣢ ।
अ꣡स्ता꣢सि꣣ श꣡त्र꣢वे व꣣धं꣡ यो न꣢꣯ इन्द्र꣣ जि꣡घा꣢ꣳसति ।
या꣡ ते꣢ रा꣣ति꣢र्द꣣दि꣢꣫वसु꣣ न꣡भ꣢न्तामन्य꣣के꣡षां꣢ ज्या꣣का꣢꣫ अधि꣣ ध꣡न्व꣢सु ॥ १८०३ ॥
ശത്രുവിന്റെ എല്ലാ വൈരദാനങ്ങളും അകലട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ ശത്രുവിന്റെ ചിന്തകൾ നശിപ്പിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ മേൽ നീ ശത്രുവിന് വധായുധം എറിയുന്നു. നിന്റെ ദാനം പ്രാണവായു നൽകി; മറ്റുള്ളവരുടെ വില്ലിന്റെ ഞാണുകൾ വില്ലുകളിൽ പൊട്ടട്ടെ.
2.20.1804
रे꣣वा꣢꣫ꣳइद्रे꣣व꣡त꣢ स्तो꣣ता꣡ स्यात्त्वाव꣢꣯तो म꣣घो꣡नः꣢ ।
प्रे꣡दु꣢ हरिवः सु꣣त꣡स्य꣢ ॥ १८०४ ॥
സമ്പന്നരിൽ സമ്പന്നനായ, നിന്നെപ്പോലെ ഉദാരനായ ദാതാവിന് സ്തോതാവ് ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. ഹരിവാൻ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനായി മികവോടെ പാടുക.
2.20.1805
उ꣣क्थं꣢ च꣣ न꣢ श꣣स्य꣡मा꣢नं꣣ ना꣡गो꣢ र꣣यि꣡रा चि꣢꣯केत ।
न꣡ गा꣢य꣣त्रं꣢ गी꣣य꣡मा꣢नम् ॥ १८०५ ॥
ചൊല്ലപ്പെടുന്ന ഉക്ഥത്തെയും, പാപരഹിതമായ ധനത്തെയും; പാടപ്പെടുന്ന ഗായത്രത്തെയും ആരും അറിയുന്നില്ല.
2.20.1806
मा꣡ न꣢ इन्द्र पीय꣣त्न꣢वे꣣ मा꣡ शर्ध꣢꣯ते꣣ प꣡रा꣢ दाः ।
शि꣡क्षा꣢ शचीवः꣣ श꣡ची꣢भिः ॥ १८०६ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളെ പീയത്നുവിന് നൽകരുതേ; ശർധതെക്കും നൽകരുതേ. ശചീവാൻ, നിന്റെ ശക്തികളാൽ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കൂ, സഹായിക്കൂ.
2.20.1807
ए꣡न्द्र꣢ याहि꣣ ह꣡रि꣢भि꣣रु꣢प꣣ क꣡ण्व꣢स्य सुष्टु꣣ति꣢म् ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०७ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഹരി അശ്വങ്ങളോടെ കണ്വന്റെ നല്ല സ്തുതിക്ക് അരികിൽ വരൂ. ആ ഭരിക്കുന്നവന്റെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകൂ, സ്വർഗ്ഗധനനേ.
2.20.1808
अ꣢त्रा꣣ वि꣢ ने꣣मि꣡रे꣢षा꣣मु꣢रां꣣ न꣡ धू꣢नुते꣣ वृ꣡कः꣢ ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०८ ॥
ഇവിടെ ഇവരുടെ ചക്രവക്കം വിശാലമായ ആകാശത്തെ ഇളക്കുന്നു, ചെന്നായ ഇളക്കുന്നതുപോലെ. ആ ഭരിക്കുന്നവന്റെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകൂ, സ്വർഗ്ഗധനനേ.
2.20.1809
आ꣢ त्वा꣣ ग्रा꣢वा꣣ व꣡द꣢न्नि꣣ह꣢ सो꣣मी꣡ घोषे꣢꣯ण वक्षतु ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ १८०९ ॥
ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്ന കല്ലും സോമം പിഴിയുന്നവനും തങ്ങളുടെ ശബ്ദത്താൽ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ. ആ ഭരിക്കുന്നവന്റെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകൂ, സ്വർഗ്ഗധനനേ.
2.20.1810
प꣡व꣢स्व सोम म꣣न्द꣢य꣣न्नि꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ॥ १८१० ॥
സോമമേ, ഇന്ദ്രന് സന്തോഷം നൽകിക്കൊണ്ട് ഒഴുകൂ, മധുരത്തിൽ ഏറ്റവും മധുരനേ.
2.20.1811
ते꣢ सु꣣ता꣡सो꣢ विप꣣श्चि꣡तः꣢ शु꣣क्रा꣢ वा꣣यु꣡म꣢सृक्षत ॥ १८११ ॥
ആ പിഴിഞ്ഞ, ജ്ഞാനമുള്ള, തിളങ്ങുന്ന സോമങ്ങൾ വായുവിലേക്ക് ഒഴുക്കപ്പെട്ടു.
2.20.1812
अ꣡सृ꣢ग्रं दे꣣व꣡वी꣢तये वाज꣣य꣢न्तो꣣ र꣡था꣢ इव ॥ १८१२ ॥
ദേവന്മാരുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി, ബലം ആഗ്രഹിച്ച്, രഥങ്ങൾ പോലെ ഒഴുക്കപ്പെട്ടു.
2.20.1813
अ꣣ग्नि꣡ꣳ होता꣢꣯रं मन्ये꣣ दा꣡स्व꣢न्तं꣣ व꣡सोः꣢ सू꣣नु꣡ꣳ सह꣢꣯सो जा꣣त꣡वे꣢दसं꣣ वि꣢प्रं꣣ न꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसम् ।
य꣢ ऊ꣣र्ध्व꣡रो꣢ स्वध्व꣣रो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣡च्या꣢ कृ꣣पा꣢ ।
घृ꣣त꣢स्य꣣ वि꣡भ्रा꣢ष्टि꣣म꣡नु꣢ शु꣣क्र꣡शो꣢चिष आ꣣जु꣡ह्वा꣢नस्य स꣣र्पि꣡षः꣢ ॥ १८१३ ॥
ഞാൻ അഗ്നിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു, അദ്ദേഹം ഹോതാവ്, ദാനശീലൻ, സമ്പത്തിന്റെ പുത്രൻ, ബലത്തിന്റെ പുത്രൻ, ജാതവേദസ്; വിപ്രനെപ്പോലെ ജാതവേദസ്. ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന, നല്ല യാഗമുള്ള, ദേവനായ അദ്ദേഹം — ദിവ്യാരാധനയാൽ സമർത്ഥൻ, നെയ്യിന്റെ തിളങ്ങുന്ന ജ്വാലയ്ക്കനുസൃതമായി, ഹോമത്തിൽ അർപ്പിച്ച നെയ്യിന്റെ ശുക്ര ജ്വാലയിൽ.
2.20.1814
य꣡जि꣢ष्ठं त्वा꣣ य꣡ज꣢माना हुवेम꣣ ज्ये꣢ष्ठ꣣म꣡ङ्गि꣢रसां विप्र꣣ म꣡न्म꣢भि꣣र्वि꣡प्रे꣢भिः शुक्र꣣ म꣡न्म꣢भिः ।
प꣡रि꣢ज्मानमिव꣣ द्या꣡ꣳ होता꣢꣯रं चर्षणी꣣ना꣢म् ।
शो꣣चि꣡ष्के꣢शं꣣ वृ꣡ष꣢णं꣣ य꣢मि꣣मा꣢꣫ विशः꣣ प्रा꣡व꣢न्तु जू꣣त꣢ये꣣ वि꣡शः꣢ ॥ १८१४ ॥
യജമാനന്മാരായ ഞങ്ങൾ നിന്നെ, യജിഷ്ഠനും അംഗിരസരിൽ ജ്യേഷ്ഠനുമായ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; ഹേ വിപ്രാ, ചിന്താസ്തുതികളാൽ, വിപ്രരോടൊപ്പം ശുക്ര സ്തുതികളാൽ. ആകാശത്തെ ചുറ്റുന്നവനെപ്പോലെ, മനുഷ്യരുടെ ഹോതാവിനെ, ജ്വാലയാണ് കേശമായ വർഷകനെ — വേഗസഹായത്തിനായി ഈ ജനങ്ങൾ കാക്കട്ടെ, ഈ ജനങ്ങൾ.
2.20.1815
स꣢꣫ हि पु꣣रू꣢ चि꣣दो꣡ज꣢सा वि꣣रु꣡क्म꣢ता꣣ दी꣡द्या꣢नो꣣ भ꣡व꣢ति द्रुहन्त꣣रः꣡ प꣢र꣣शु꣡र्न द्रु꣢꣯हन्त꣣रः꣢ ।
वी꣣डु꣢ चि꣣द्य꣢स्य꣣ स꣡मृ꣢तौ꣣ श्रु꣢व꣣द्व꣡ने꣢व꣣ य꣢त्स्थिर꣣म्꣢ ।
नि꣣ष्ष꣡ह꣢माणो यमते꣣ ना꣡य꣢ते धन्वा꣣स꣢हा꣣ ना꣡य꣢ते ॥ १८१५ ॥
അദ്ദേഹം തന്നെ വളരെ ബലത്താൽ, തിളങ്ങുന്ന അലങ്കാരങ്ങളോടെ, ജ്വലിച്ച്, ശത്രുവിനെ തുളയ്ക്കുന്നവനാകുന്നു; മഴു ശത്രുവിനെ തുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഭയിൽ ഉറപ്പോടെ അദ്ദേഹം കേൾക്കുന്നു, കാടുപോലെ; അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി, വിജയിയായി, ശത്രുക്കളെ അടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം അടക്കപ്പെടുന്നില്ല, വില്ലുപോലെ ജയിച്ചവനായി, അടക്കപ്പെടുന്നില്ല.