ياجورفيدا · أدهيايا 27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
27.1
समास् त्वाग्न ऽ ऋतवो वर्धयन्तु संवत्सरा ऽ ऋषयो यानि सत्या ।
सं दिव्येन दीदिहि रोचनेन विश्वा ऽ आ भाहि प्रदिशश् चतस्रः ॥ २७.१ ॥
يا أغني، لتُنمّك الفصول والسنون والرّشيون الصادقون. أشرق بالنور السماوي، وأنر الجهات الأربع.
27.2
सं चेध्यस्वाग्ने प्र च बोधयैनम् उच् च तिष्ठ महते सौभगाय ।
मा च रिषद् उपसत्ता ते ऽ अग्ने ब्रह्माणस् ते यशसः सन्तु मा ऽन्ये ॥ २७.२ ॥
يا أغني، توقّد جيّدًا وأيقظه؛ انهض لسعادةٍ عظيمة. لا يُصِبْ أذًى مُلازِمَك؛ يا أغني، لِيكنْ كهنتك مجيدين، لا غيرهم.
27.3
त्वाम् अग्ने वृणते ब्राह्मणा ऽ इमे शिवो ऽ अग्ने संवरणे भवा नः ।
सपत्नहा नो ऽ अभिमातिजिच् च स्वे गये जागृह्य् अप्रयुच्छन् ॥ २७.३ ॥
يا أغني، لقد اختارك هؤلاء البراهمة. يا أغني، كن مباركًا لنا في هذه الحظيرة. كن قاتل خصومنا وغالب أعدائنا، وكن يقظًا بلا انقطاع في مسكننا.
27.4
इहैवाग्ने ऽ अधि धारया रयिं मा त्वा नि क्रन् पूर्वचितो निकारिणः ।
क्षत्रम् अग्ने सुयमम् अस्तु तुभ्यम् उपसत्ता वर्धतां ते ऽ अनिष्टृतः ॥ २७.४ ॥
هنا بعينه، يا أغني، امنح الثروة كالتيار. لا يُسقطك الذين بنوا النار من قبل ولا المؤذون. يا أغني، لتكن قوتك سهلة الضبط؛ ولْيَزدَدْ مُلازِمُك نماءً دون أذى.
27.5
क्षत्रेणाग्ने स्वायुः सꣳ रभस्व मित्रेणाग्ने मित्रधेये यतस्व ।
सजातानां मध्यमस्था ऽ एधि राज्ञाम् अग्ने विहव्यो दीदिहीह ॥ २७.५ ॥
يا أغني، اجمع عمرك الحسن مع القوة؛ يا أغني، اجتهد في موضع الصداقة مع الصديق. كن الوسيط بين ذوي قرباك؛ يا أغني، أشرق هنا، جديرًا بالدعاء بين الملوك.
27.6
अति निहो ऽ अति स्रिधो ऽत्य् अचित्तिम् अत्य् अरातिम् अग्ने ।
विश्वा ह्य् अग्ने दुरिता सहस्वाथास्मभ्यꣳ सहवीराꣳ रयिं दाः ॥ २७.६ ॥
يا أغني، تجاوز الحقد الخفي والهجمات والحماقة والعداوة. يا أغني، اغلب كل الشرور؛ ثم أعطنا الثروة مع أبناء أبطال.
27.7
अनाधृष्यो जातवेदा ऽ अनाधृष्टो विराड् अग्ने क्षत्रभृद् दीदिहीह ।
विश्वा ऽ आशाः प्रमुञ्चन् मानुषीर् भयः शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो वृधे ॥ २७.७ ॥
يا أغني، يا جاتافيدا الذي لا يُقهر، غير المغلوب، الحاكم المتألق، حامل السلطان، أشرق هنا. محررًا إيانا من مخاوف البشر من كل الجهات، احمنا اليوم مع المباركين من أجل نمونا.
27.8
बृहस्पते सवितर् बोधयैनꣳ सꣳशितं चित् संतराꣳ सꣳ शिशाधि ।
वर्धयैनं महते सौभगाय विश्व ऽ एनम् अनु मदन्तु देवाः ॥ २७.८ ॥
يا برهسباتي، يا سافيتر، أيقظه؛ واشحذ جيدًا من هو مشحوذ. قوِّه لسعادة عظيمة؛ ولْيفرح به جميع الآلهة.
27.9
अमुत्रभूयादध यद् यमस्य बृहस्पते ऽ अभिशस्तेर् अमुञ्चः ।
प्रत्य् औहताम् अश्विना मृत्युम् अस्माद् देवानाम् अग्ने भिषजा शचीभिः ॥ २७.९ ॥
من العالم البعيد، حين أطلقته، يا برهسباتي، من لعنة ياما؛ فليرد الأشفيان الموت عنه. يا أغني، بوصفك طبيب الآلهة، بقواك.
27.10
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् ॥ २७.१० ॥
نحن، متجاوزين الظلمة، ناظرين إلى النور السماوي الأعلى، قد بلغنا الإله سوريا بين الآلهة، النور الأسمى.
27.11
ऊर्ध्वा ऽ अस्य समिधो भवन्त्य् ऊर्ध्वा शुक्रा शोचीꣳष्य् अग्नेः ।
द्युमत्तमा सुप्रतीकस्य सूनोः ॥ २७.११ ॥
منتصبة هي حطبه المُوقَد، ومنتصبة كذلك ألسنة أغني البيضاء، وهي أشد الألسنة إشراقًا للابن ذي الوجه الجميل.
27.12
तनूनपाद् असुरो विश्ववेदा देवो देवेषु देवः ।
पथो अनक्तु मध्वा घृतेन ॥ २७.१२ ॥
تنوناپات، القوي، الإله العليم بكل شيء، إله بين الآلهة؛ فليمسح الطرق بالعسل والسمن.
27.13
मध्वा यज्ञं नक्षसे प्रीणानो नराशꣳसो ऽ अग्ने ।
सुकृद् देवः सविता विश्ववारः ॥ २७.१३ ॥
يا أغني نراشنسا، الواصل إلى القربان بالعسل، المُسعِد له؛ والإله سافيتري فاعل الخير، المختار من الجميع.
27.14
अच्छायम् एति शवसा घृतेनेडानो वह्निर् नमसा ।
अग्निꣳ स्रुचो ऽ अध्वरेषु प्रयत्सु ॥ २७.१४ ॥
يأتي إليه بالقوة والسمن، مُمجَّدًا، حاملًا القرابين بالإجلال؛ في القرابين، في النذور، المغارف للأغني.
27.15
स यक्षद् अस्य महिमानम् अग्नेः स ऽ ईं मन्द्रा सुप्रयसः ।
वसुश्चेतिष्ठो वसुधातमश् च ॥ २७.१५ ॥
فليعبد عظمة هذا الأغني؛ إنه المُفرِح، الغني بالقرابين الطيبة، الثري، الأكثر فطنة، والمانح الأعظم للثروة.
27.16
द्वारो देवीर् अन्व् अस्य विश्वे व्रता ददन्ते ऽ अग्नेः ।
उरुव्यचसो धाम्ना पत्यमानाः ॥ २७.१६ ॥
تحفظ الأبواب الإلهية من بعده جميع نذور أغني؛ وهي تمتد واسعة، تتقدم حاكمةً بمسكنها.
27.17
ते ऽ अस्य योषणे दिव्ये न योना ऽ उषासानक्ता ।
इमं यज्ञम् अवताम् अध्वरं नः ॥ २७.१७ ॥
هما زوجتاه الإلهيتان، كأنهما في رحم واحد؛ لتحرس الفجر والليل قرباننا غير العنيف هذا.
27.18
दैव्या होतारा ऽ ऊर्ध्वम् अध्वरं नो ऽग्नेर् जिह्वाम् अभि गृणीतम् ।
कृणुतम् नः स्विष्टम् ॥ २७.१८ ॥
يا هوتاريَن إلهيين، ارفعا قرباننا غير العنيف؛ امدحا لسان أغني، واجعلاه قربانًا حسنًا لأجلنا.
27.19
तिस्रो देवीर् बर्हिर् इदꣳ सदन्त्व् इडा सरस्वती भारती ।
मही गृणाना ॥ २७.१९ ॥
لتجلس الإلهات الثلاث — إيدا وسرسوتي وبهاراتي — على هذا العشب المقدس، وهن يمجدن عظيمًا.
27.20
तन् नस् तुरीपम् अद्भुतं पुरुक्षु त्वष्टा सुवीर्यम् ।
रायस्पोषं वि ष्यतु नाभिम् अस्मे ॥ २७.२० ॥
ليمنحنا تفاشطري تلك القوة الحسنة السريعة العجيبة الوافرة، وليُظهر في مركزنا غذاء الثروة.
27.21
वनस्पते ऽव सृजा रराणस् त्मना देवेषु ।
अग्निर् हव्यꣳ शमिता सूदयाति ॥ २७.२१ ॥
يا فانَسباتي، مبتهجًا بذاتك، أرسل القربان نازلًا بين الآلهة؛ ليُتمّ أغني القربان بوصفه المضحّي.
27.22
अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेदो ऽ इन्द्राय हव्यम् ।
विश्वे देवा हविर् इदं जुषन्ताम् ॥ २७.२२ ॥
يا أغني، سفاها! يا جاتافيدَس، أعدَّ القربان لإندرا! ليقبل جميع الآلهة هذا القربان.
27.23
पीवो ऽ अन्ना रयिवृधः सुमेधाः श्वेतः सिषक्ति नियुताम् अभिश्रीः ।
ते वायवे समनसो वि तस्थुर् विश्वेन् नरः स्वपत्यानि चक्रुः ॥ २७.२३ ॥
أطعمة غنية تزيد الثروة وتمنح الفطنة الحسنة؛ الأبيض المتلألئ (فايو) يقترن بالخيول السريعة. وقام أولئك الرجال جميعًا بقلب واحد لأجل فايو، فأدَّوا أعمالهم.
27.24
राये नु यं जज्ञतू रोदसीमे राये देवी धिषणा धाति देवम् ।
अध वायुं नियुतः सश्चत स्वा ऽ उत श्वेतं वसुधितिं निरेके ॥ २७.२४ ॥
من أجل الثروة حقًّا ولدَه العالمان، ومن أجل الثروة تحمل الإلهة الكريمة ديشانا ذلك الإله. ثم تتصل خيوله السريعة بفايو، ويسكن الأبيض معطي الثروات في الفضاء الرحب.
27.25
आपो ह यद् बृहतीर् विश्वम् आयन् गर्भं दधाना जनयन्तीर् अग्निम् ।
ततो देवानाꣳ सम् अवर्ततासुरेकः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २७.२५ ॥
حين انتشرت المياه العظيمة في العالم كله، حاملةً الجنين، فولدت أغني، عندئذٍ نشأت من ذلك النفس الواحدة للآلهة. فلأيِّ إلهٍ نعبد بالقربان؟
27.26
यश् चिद् आपो महिना पर्यपश्यद् दक्षं दधाना जनयन्तीर् यज्ञम् ।
यो देवेष्व् अधि देव ऽ एक ऽ आसीत् कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २७.२६ ॥
ذاك الذي بعظمته نظر إلى المياه، حامِلاً القوة ومُولِّداً القربان، وهو وحده الإله فوق الآلهة. فلأيِّ إلهٍ نعبد بالقربان؟
27.27
प्र याभिर् यासि दाश्वाꣳसम् अच्छा नियुद्भिर् वायविष्टये दुरोणे ।
नि नो रयिꣳ सुभोजसं युवस्व नि वीरं गव्यम् अश्व्यं च राधः ॥ २७.२७ ॥
بتلك الأزواج تذهب إلى المقدِّم السخي؛ يا فايو، تعال بخيول نيُوت إلى بيت القربان. امنحنا ثروةً وفيرةً بالطعام الطيب، وأبناءً أبطالاً، ومواشي، وخيولاً، وازدهاراً.
27.28
आ नो नियुद्भिः शतिनीभिर् अध्वरꣳ सहस्रिणीभिर् उप याहि यज्ञम् ।
वायो ऽ अस्मिन् सवने मादयस्व यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २७.२८ ॥
اقترب إلى قرباننا وشعائرنا بخيول نيُوت، بالمئات والآلاف؛ يا فايو، افرح بهذا العصر؛ ولتحفظونا جميعاً دائماً بالبركات.
27.29
नियुत्वान् वायवा गह्य् अयꣳ शुक्रो अयामि ते ।
गन्तासि सुन्वतो गृहम् ॥ २७.२९ ॥
بخيول نيُوت، يا فايو، تعال. إني أقدّم لك هذا السوما الساطع؛ ستذهب إلى بيت من يعصر السوما.
27.30
वायो शुक्रो ऽ अयामि ते मध्वो ऽ अग्रं दिविष्टिषु ।
आ याहि सोमपीतये स्पार्हो देव नियुत्वता ॥ २७.३० ॥
يا فايو، أقدّم لك أول حصة من السوما الحلو، هذا السوما الساطع؛ أيها الإله، تعال بخيول نيُوت لتشرب السوما، يا من أنت مرغوب.
27.31
वायुर् अग्रेगा यज्ञप्रीः साकं गन् मनसा यज्ञम् ।
शिवो नियुद्भिः शिवाभिः ॥ २७.३१ ॥
ليذهب فايو، المتقدّم المسرور بالشعيرة، معنا بقلبنا إلى القربان؛ وليأتِ فايو المبارك بخيول نيُوت والخيول الميمونة.
27.32
वायो ये ते सहस्रिणो रथासस् तेभिर् आ गहि ।
नियुत्वान्त् सोमपीतये ॥ २७.३२ ॥
يا فايو، تعال بتلك العربات الألف التي لك؛ تعال بخيول نيُوت لتشرب السوما.
27.33
एकया च दशभिश् च स्वभूते द्वाभ्याम् इष्टये विꣳशती च ।
तिसृभिश् च वहसे त्रिꣳशता च नियुद्भिर् वायव् इह ता वि मुञ्च ॥ २७.३३ ॥
أيها الريح المتولد من ذاته، بواحد وعشرة واثنين وعشرين وثلاثة وثلاثين نِيوتاً تحملهم؛ أطلقهم هنا.
27.34
तव वायवृतस्पते त्वष्टुर् जामातर् अद्भुत ।
अवाꣳस्य् आ वृणीमहे ॥ २७.३४ ॥
أيها الريح، سيد الرِّتا، صهر تفشتري، يا عجيب، إياك نختار.
27.35
अभि त्वा शूर नोनुमो ऽदुग्धा इव धेनवः ।
ईशानम् अस्य जगतः स्वर्दृशम् ईशानम् इन्द्र तस्थुषः ॥ २७.३५ ॥
أيها البطل، نمجدك كالأبقار التي لا تنضب ألبانها. أنت سيد هذا العالم المتحرك، الرائي للسماء؛ يا إندرا، سيد العالم الساكن.
27.36
न त्वावाꣳ२ऽ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते ।
अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस् त्वा हवामहे ॥ २७.३६ ॥
لا غيرك، سماوياً كان أو أرضياً، وُلد أو سيولد مثلك. أيها إندرا الكريم، راغبين في الخيل والقوة والأبقار، ندعوك.
27.37
त्वाम् इद्धि हवामहे साता वाजस्य कारवः ।
त्वां वृत्रेष्व् इन्द्र सत्पतिं नरस् त्वां काष्ठास्व् अर्वतः ॥ २७.३७ ॥
إنا نحن المنشدين ندعوك لنظفر بالقوة. يا إندرا، يدعوك الناس سيّد الأخيار في المعارك، وسيّد الخيل في مضامير السباق.
27.38
स त्वं नश् चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो ऽ अद्रिवः ।
गाम् अश्वꣳ रथ्यम् इन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे ॥ २७.३८ ॥
أنت، أيها البديع، حامل الصاعقة، الجسور، العظيم، المحمود، حامل الحجر، فامنحنا معاً الأبقار والخيل وخيل المركبات، يا إندرا، كما تُمنح القوة للمنتصر.
27.39
कया नश् चित्र ऽ आ भुवद् ऊती सदावृधः सखा ।
कया शचिष्ठया वृता ॥ २७.३९ ॥
بأي عون، أيها العجيب الصديق المتنامي أبدًا، ستأتي إلينا؟ وبأي حماية هي الأقوى؟
27.40
कस् त्वा सत्यो मदानां मꣳहिष्ठो मत्सद् अन्धसः ।
दृढा चिद् आरुजे वसु ॥ २७.४० ॥
من الصادق وأكثر المانحين للمسرات، يُسعدك بنشوة الشراب المقدس، لتكسر حتى الصلب وتنال الثروة؟
27.41
अभी षु णः सखीनाम् अविता जरितॄणाम् ।
शतं भवास्य् ऊतये ॥ २७.४१ ॥
كن حقًا حافظًا لنا، أصدقائك والمادحين لك؛ وكن مئة ضعف للحماية.
27.42
यज्ञा-यज्ञा वो ऽ अग्नये गिरा-गिरा च दक्षसे ।
प्र-प्र वयम् अमृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शꣳसिषम् ॥ २७.४२ ॥
في كل قربان، وبكل نشيد، من أجل القوة، لك وللنار — نحمد حسنًا الخالد جاتافيداس، الصديق الحبيب.
27.43
पाहि नो ऽ अग्न ऽ एकया पाह्य् उत द्वितीयया ।
पाहि गीर्भिस् तिसृभिर् ऊर्जां पते पाहि चतसृभिर् वसो ॥ २७.४३ ॥
احمنا يا أغني بالأولى؛ واحمنا بالثانية. يا رب القوة، احمنا بثلاثة أناشيد؛ يا واسو، احمنا بأربعة.
27.44
ऊर्जो नपातꣳ स हिनायम् अस्मयुर् दाशेम हव्यदातये ।
भुवद् वाजेष्व् अविता भुवद् वृध ऽ उत त्राता तनूनाम् ॥ २७.४४ ॥
نحرّك حفيد القوة، الودود إلينا؛ فلنقدّم لعطاء القرابين. ليكن معينًا في المسابقات، ومعينًا في النمو، وحافظًا للأجساد.
27.45
संवत्सरो ऽसि परिवत्सरोऽसीदावत्सरो ऽसीद्वत्सरो ऽसि वत्सरो ऽसि ।
उषसस् ते कल्पन्ताम् अहोरात्रास् ते कल्पन्ताम् अर्धमासास् ते कल्पन्तां मासास् ते कल्पन्ताम् ऋतवस् ते कल्पन्ताꣳ संवत्सरस् ते कल्पताम् ।
प्रेत्या ऽ एत्यै सं चाञ्च प्र च सारय ।
सुपर्णचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवः सीद ॥ २७.४५ ॥
أنت السنة؛ أنت السنة الكاملة؛ أنت سنة القرابين؛ أنت السنة؛ أنت السنة. لتكن الفجور مناسبةً لك؛ لتكن الأيام والليالي مناسبةً لك؛ لتكن الأنصاف الشهرية مناسبةً لك؛ لتكن الشهور مناسبةً لك؛ لتكن الفصول مناسبةً لك؛ لتكن السنة مناسبةً لك. اجمعها وأرسلها للذهاب والإياب. أنت بانِي طائر سوباrnا؛ مع تلك الإلهة، كالأنغيراس، اجلس ثابتًا.