ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
27.1
समास् त्वाग्न ऽ ऋतवो वर्धयन्तु संवत्सरा ऽ ऋषयो यानि सत्या ।
सं दिव्येन दीदिहि रोचनेन विश्वा ऽ आ भाहि प्रदिशश् चतस्रः ॥ २७.१ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଋତୁ ଓ ବର୍ଷମାନେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଆନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅ; ଚାରି ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କର।
27.2
सं चेध्यस्वाग्ने प्र च बोधयैनम् उच् च तिष्ठ महते सौभगाय ।
मा च रिषद् उपसत्ता ते ऽ अग्ने ब्रह्माणस् ते यशसः सन्तु मा ऽन्ये ॥ २७.२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭଲ ଭାବରେ ଜଳ; ଏହାକୁ ଜାଗ୍ରତ କର; ମହା ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉଠି ଠିଆ ହୁଅ। ତୁମ ନିକଟସ୍ଥଙ୍କର କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ବ୍ରହ୍ମାମାନେ ଯଶସ୍ୱୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।
27.3
त्वाम् अग्ने वृणते ब्राह्मणा ऽ इमे शिवो ऽ अग्ने संवरणे भवा नः ।
सपत्नहा नो ऽ अभिमातिजिच् च स्वे गये जागृह्य् अप्रयुच्छन् ॥ २७.३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୁମକୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ବେଢ଼ାରେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ। ଆମ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା ଓ ବିରୋଧୀବିଜୟୀ ହୁଅ; ଆମ ନିଜ ଗୃହରେ ସର୍ବଦା ଜାଗ୍ରତ ରୁହ।
27.4
इहैवाग्ने ऽ अधि धारया रयिं मा त्वा नि क्रन् पूर्वचितो निकारिणः ।
क्षत्रम् अग्ने सुयमम् अस्तु तुभ्यम् उपसत्ता वर्धतां ते ऽ अनिष्टृतः ॥ २७.४ ॥
ଏଠାରେ ହିଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଧାରାରେ ଧନ ଦିଅ। ପୂର୍ବ ଅଗ୍ନିଚୟନକାରୀ ଓ ଅପକାରୀମାନେ ତୁମକୁ ପାଡ଼ି ନ ଦେଉନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ବଳ ସହଜରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ତୁମ ସେବକ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ବଢ଼ୁ।
27.5
क्षत्रेणाग्ने स्वायुः सꣳ रभस्व मित्रेणाग्ने मित्रधेये यतस्व ।
सजातानां मध्यमस्था ऽ एधि राज्ञाम् अग्ने विहव्यो दीदिहीह ॥ २७.५ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳ ସହିତ ନିଜର ଉତ୍ତମ ଆୟୁ ସଂଯୁକ୍ତ କର; ହେ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ସହିତ ମିତ୍ରତାର ସ୍ଥାନରେ ଚେଷ୍ଟା କର। ସଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ହୁଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଏଠାରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅ।
27.6
अति निहो ऽ अति स्रिधो ऽत्य् अचित्तिम् अत्य् अरातिम् अग्ने ।
विश्वा ह्य् अग्ने दुरिता सहस्वाथास्मभ्यꣳ सहवीराꣳ रयिं दाः ॥ २७.६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୁପ୍ତ ବିଦ୍ୱେଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଆକ୍ରମଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଅଜ୍ଞାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଶତ୍ରୁତାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦୁରିତକୁ ଜୟ କର; ତା'ପରେ ଆମକୁ ବୀରପୁତ୍ର ସହିତ ଧନ ଦିଅ।
27.7
अनाधृष्यो जातवेदा ऽ अनाधृष्टो विराड् अग्ने क्षत्रभृद् दीदिहीह ।
विश्वा ऽ आशाः प्रमुञ्चन् मानुषीर् भयः शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो वृधे ॥ २७.७ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଜେୟ ଜାତବେଦା, ଅପରାଜିତ, ଦୀପ୍ତ ଶାସକ, କ୍ଷାତ୍ରଧାରୀ, ଏଠାରେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମାନୁଷ ଭୟ ମୁକ୍ତ କରି, ଆଜି ଶୁଭମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
27.8
बृहस्पते सवितर् बोधयैनꣳ सꣳशितं चित् संतराꣳ सꣳ शिशाधि ।
वर्धयैनं महते सौभगाय विश्व ऽ एनम् अनु मदन्तु देवाः ॥ २७.८ ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ହେ ସବିତା, ଏହାକୁ ଜାଗ୍ରତ କର; ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବାକୁ ଭଲଭାବେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର। ଏହାକୁ ମହାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ବଢ଼ାଅ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହା ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
27.9
अमुत्रभूयादध यद् यमस्य बृहस्पते ऽ अभिशस्तेर् अमुञ्चः ।
प्रत्य् औहताम् अश्विना मृत्युम् अस्माद् देवानाम् अग्ने भिषजा शचीभिः ॥ २७.९ ॥
ଦୂର ଲୋକରୁ, ତେବେ ହେ ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ ଯମର ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ; ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଏଥିରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ବୈଦ୍ୟ ହୋଇ ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ।
27.10
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् ॥ २७.१० ॥
ଅନ୍ଧକାରର ପରପାରେ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱସ୍ଥ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଆମେ ପାଇଲୁ।
27.11
ऊर्ध्वा ऽ अस्य समिधो भवन्त्य् ऊर्ध्वा शुक्रा शोचीꣳष्य् अग्नेः ।
द्युमत्तमा सुप्रतीकस्य सूनोः ॥ २७.११ ॥
ଏହାର ସମିଧା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ; ଅଗ୍ନିର ଶୁଭ୍ର ଶିଖା ମଧ୍ୟ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ। ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁତ୍ରର ଅତି ଦୀପ୍ତ ଶିଖା।
27.12
तनूनपाद् असुरो विश्ववेदा देवो देवेषु देवः ।
पथो अनक्तु मध्वा घृतेन ॥ २७.१२ ॥
ତନୂନପାତ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ; ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହ ପଥସମୂହକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
27.13
मध्वा यज्ञं नक्षसे प्रीणानो नराशꣳसो ऽ अग्ने ।
सुकृद् देवः सविता विश्ववारः ॥ २७.१३ ॥
ମଧୁ ସହ ଯଜ୍ଞରେ ପହଞ୍ଚି, ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ନରାଶଂସ, ହେ ଅଗ୍ନି; ସତ୍କର୍ମୀ ଦେବ ସବିତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବରଣୀୟ।
27.14
अच्छायम् एति शवसा घृतेनेडानो वह्निर् नमसा ।
अग्निꣳ स्रुचो ऽ अध्वरेषु प्रयत्सु ॥ २७.१४ ॥
ଏ ବଳ ଓ ଘିଅ ସହ, ସ୍ତୁତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ନମସ୍କାର ସହ ଆସନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ, ଆହୁତିରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସ୍ରୁଚ୍।
27.15
स यक्षद् अस्य महिमानम् अग्नेः स ऽ ईं मन्द्रा सुप्रयसः ।
वसुश्चेतिष्ठो वसुधातमश् च ॥ २७.१५ ॥
ସେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ମହିମାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତୁ; ସେ ଆନନ୍ଦଦାୟୀ, ଉତ୍ତମ ଆହୁତିଯୁକ୍ତ, ଧନବାନ, ଅତି ବିବେକୀ ଓ ସର୍ବାଧିକ ଧନ ଦାତା।
27.16
द्वारो देवीर् अन्व् अस्य विश्वे व्रता ददन्ते ऽ अग्नेः ।
उरुव्यचसो धाम्ना पत्यमानाः ॥ २७.१६ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରସମୂହ ଏହାଙ୍କ ପଛରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ବିସ୍ତୃତ ବିସ୍ତାର କରୁଥିବା ସେମାନେ ନିଜ ଧାମର ଶକ୍ତିରେ ଶାସନ କରି ଚାଲନ୍ତି।
27.17
ते ऽ अस्य योषणे दिव्ये न योना ऽ उषासानक्ता ।
इमं यज्ञम् अवताम् अध्वरं नः ॥ २७.१७ ॥
ସେମାନେ ଏହାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ପତ୍ନୀ, ଯେପରି ଏକ ଗର୍ଭରେ; ଉଷା ଓ ରାତ୍ରି ଆମର ଏହି ଅଧ୍ୱର ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
27.18
दैव्या होतारा ऽ ऊर्ध्वम् अध्वरं नो ऽग्नेर् जिह्वाम् अभि गृणीतम् ।
कृणुतम् नः स्विष्टम् ॥ २७.१८ ॥
ହେ ଦୈବ ଦୁଇ ହୋତା, ଆମ ଅଧ୍ୱରକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଜିହ୍ୱାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ଏହାକୁ ସୁଇଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ।
27.19
तिस्रो देवीर् बर्हिर् इदꣳ सदन्त्व् इडा सरस्वती भारती ।
मही गृणाना ॥ २७.१९ ॥
ତିନି ଦେବୀ — ଇଳା, ସରସ୍ୱତୀ, ଭାରତୀ — ଏହି ବର୍ହିସ୍ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ; ମହାନ ହୋଇ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
27.20
तन् नस् तुरीपम् अद्भुतं पुरुक्षु त्वष्टा सुवीर्यम् ।
रायस्पोषं वि ष्यतु नाभिम् अस्मे ॥ २७.२० ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ସେହି ଦ୍ରୁତ, ଅଦ୍ଭୁତ, ଅତ୍ୟଧିକ ସୁବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଉ; ଧନ-ପୋଷଣ ଆମ ନାଭିରେ ପ୍ରକଟ କରୁ।
27.21
वनस्पते ऽव सृजा रराणस् त्मना देवेषु ।
अग्निर् हव्यꣳ शमिता सूदयाति ॥ २७.२१ ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ତୁମେ ନିଜେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହବିଷ୍ୟ ତଳକୁ ଛାଡ଼; ଅଗ୍ନି, ଶମିତା ରୂପେ, ହବ୍ୟକୁ ସଫଳ କରନ୍ତୁ।
27.22
अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेदो ऽ इन्द्राय हव्यम् ।
विश्वे देवा हविर् इदं जुषन्ताम् ॥ २७.२२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାହା। ହେ ଜାତବେଦସ୍, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ହବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ହବିଷ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
27.23
पीवो ऽ अन्ना रयिवृधः सुमेधाः श्वेतः सिषक्ति नियुताम् अभिश्रीः ।
ते वायवे समनसो वि तस्थुर् विश्वेन् नरः स्वपत्यानि चक्रुः ॥ २७.२३ ॥
ଧନ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ସୁବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ, ପୁଷ୍ଟିକର ଅନ୍ନ; ଶ୍ୱେତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ (ବାୟୁ) ନିୟୁତ ଅଶ୍ୱ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହି ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଏକମନରେ ବାୟୁ ପାଇଁ ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ କଲେ।
27.24
राये नु यं जज्ञतू रोदसीमे राये देवी धिषणा धाति देवम् ।
अध वायुं नियुतः सश्चत स्वा ऽ उत श्वेतं वसुधितिं निरेके ॥ २७.२४ ॥
ଧନ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ଲୋକ ଯାହାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଧନ ପାଇଁ ଦେବୀ ଧିଷଣା ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ। ତାପରେ ନିଜର ନିୟୁତ ଅଶ୍ୱ ବାୟୁ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଶ୍ୱେତ ଧନଦାତା (ବାୟୁ) ନିରେକରେ ରହନ୍ତି।
27.25
आपो ह यद् बृहतीर् विश्वम् आयन् गर्भं दधाना जनयन्तीर् अग्निम् ।
ततो देवानाꣳ सम् अवर्ततासुरेकः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २७.२५ ॥
ମହାନ ଜଳ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇ, ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା ବେଳେ; ସେଥିରୁ ଦେବତାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରାଣ ଉଦିତ ହେଲା। କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା?
27.26
यश् चिद् आपो महिना पर्यपश्यद् दक्षं दधाना जनयन्तीर् यज्ञम् ।
यो देवेष्व् अधि देव ऽ एक ऽ आसीत् कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २७.२६ ॥
ଯେ ନିଜ ମହିମାରେ ଜଳକୁ ଦେଖିଲେ, ବଳ ଧାରଣ କରି ଯଜ୍ଞକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଏକମାତ୍ର ଦେବ ଥିଲେ। କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା?
27.27
प्र याभिर् यासि दाश्वाꣳसम् अच्छा नियुद्भिर् वायविष्टये दुरोणे ।
नि नो रयिꣳ सुभोजसं युवस्व नि वीरं गव्यम् अश्व्यं च राधः ॥ २७.२७ ॥
ଦାନକାରୀ ଯଜମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯେଉଁ ରଥରେ ଆପଣ ଯାଆନ୍ତି, ସେହି ନିଯୁତ୍ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ହେ ବାୟୁ, ଯଜ୍ଞଗୃହକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଉତ୍ତମ ଅନ୍ନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନ, ବୀର ସନ୍ତାନ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
27.28
आ नो नियुद्भिः शतिनीभिर् अध्वरꣳ सहस्रिणीभिर् उप याहि यज्ञम् ।
वायो ऽ अस्मिन् सवने मादयस्व यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २७.२८ ॥
ନିଯୁତ୍ ଘୋଡ଼ା ଓ ଶହ-ହଜାର ସହିତ ଆମ ଅଧ୍ବର ଓ ଯଜ୍ଞ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ବାୟୁ, ଏହି ସବନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳକର ଉପାୟରେ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
27.29
नियुत्वान् वायवा गह्य् अयꣳ शुक्रो अयामि ते ।
गन्तासि सुन्वतो गृहम् ॥ २७.२९ ॥
ନିଯୁତ୍ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ହେ ବାୟୁ, ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆପଣ ଯିବେ।
27.30
वायो शुक्रो ऽ अयामि ते मध्वो ऽ अग्रं दिविष्टिषु ।
आ याहि सोमपीतये स्पार्हो देव नियुत्वता ॥ २७.३० ॥
ହେ ବାୟୁ, ମଧୁର ସୋମର ପ୍ରଥମ ଭାଗ, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ହେ ଦେବ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ନିଯୁତ୍ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣ ପ୍ରିୟ।
27.31
वायुर् अग्रेगा यज्ञप्रीः साकं गन् मनसा यज्ञम् ।
शिवो नियुद्भिः शिवाभिः ॥ २७.३१ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଆଗରେ ଚାଲୁଥିବା ବାୟୁ ମନ ସହିତ ଆମ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉନ୍ତୁ; ମଙ୍ଗଳକାରୀ ବାୟୁ ନିଯୁତ୍ ଓ ଶୁଭ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।
27.32
वायो ये ते सहस्रिणो रथासस् तेभिर् आ गहि ।
नियुत्वान्त् सोमपीतये ॥ २७.३२ ॥
ହେ ବାୟୁ, ଆପଣଙ୍କର ଯେଉଁ ହଜାର ରଥ ଅଛି, ସେଥିରେ ଆସନ୍ତୁ; ନିଯୁତ୍ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।
27.33
एकया च दशभिश् च स्वभूते द्वाभ्याम् इष्टये विꣳशती च ।
तिसृभिश् च वहसे त्रिꣳशता च नियुद्भिर् वायव् इह ता वि मुञ्च ॥ २७.३३ ॥
ହେ ସ୍ୱଭୂତ ବାୟୁ, ଏକ, ଦଶ, ଦୁଇ, କୋଡ଼ିଏ, ତିନି ଓ ତିରିଶି ନିଯୁତ ସହିତ ତୁମେ ବହନ କର; ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।
27.34
तव वायवृतस्पते त्वष्टुर् जामातर् अद्भुत ।
अवाꣳस्य् आ वृणीमहे ॥ २७.३४ ॥
ହେ ବାୟୁ, ଋତର ସ୍ୱାମୀ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଜ୍ଞାତି, ଅଦ୍ଭୁତ! ଆମେ ତୁମକୁ ହିଁ ବରଣ କରୁ।
27.35
अभि त्वा शूर नोनुमो ऽदुग्धा इव धेनवः ।
ईशानम् अस्य जगतः स्वर्दृशम् ईशानम् इन्द्र तस्थुषः ॥ २७.३५ ॥
ହେ ଶୂର, ଦୁଗ୍ଧହୀନ ଗାଈ ପରି ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ। ଚଳନ୍ତି ଏ ଜଗତର ଈଶାନ, ସ୍ୱର୍ଗଦର୍ଶୀ ତୁମେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ଥିର ଜଗତର ଈଶାନ।
27.36
न त्वावाꣳ२ऽ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते ।
अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस् त्वा हवामहे ॥ २७.३६ ॥
ତୁମ ପରି ଦିବ୍ୟ କି ପାର୍ଥିବ ଅନ୍ୟ କେହି ଜନ୍ମି ନାହାନ୍ତି, ଜନ୍ମିବେ ନାହିଁ। ହେ ମଘବନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱ, ବଳ, ଗାଈ ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ।
27.37
त्वाम् इद्धि हवामहे साता वाजस्य कारवः ।
त्वां वृत्रेष्व् इन्द्र सत्पतिं नरस् त्वां काष्ठास्व् अर्वतः ॥ २७.३७ ॥
ବଳ ଜିଣିବା ପାଇଁ ଆମେ ସ୍ତୋତା ତୁମକୁ ହିଁ ଡାକୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ପତି ତୁମକୁ ମଣିଷମାନେ ଡାକନ୍ତି; ଦୌଡ଼ ପଥରେ ଅଶ୍ୱର ସ୍ୱାମୀ ତୁମକୁ।
27.38
स त्वं नश् चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो ऽ अद्रिवः ।
गाम् अश्वꣳ रथ्यम् इन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे ॥ २७.३८ ॥
ସେହି ତୁମେ ଆମକୁ, ହେ ଚିତ୍ର, ବଜ୍ରହସ୍ତ, ଧୃଷ୍ଣୁ, ମହାନ୍, ସ୍ତୁତ, ଅଦ୍ରିବାନ୍! ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଅଶ୍ୱ, ରଥାଶ୍ୱ ଏକତ୍ର ଦିଅ; ବିଜୟୀକୁ ବଳ ଦେବା ପରି।
27.39
कया नश् चित्र ऽ आ भुवद् ऊती सदावृधः सखा ।
कया शचिष्ठया वृता ॥ २७.३९ ॥
ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା ସଖା, କେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ? କେଉଁ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷାରେ?
27.40
कस् त्वा सत्यो मदानां मꣳहिष्ठो मत्सद् अन्धसः ।
दृढा चिद् आरुजे वसु ॥ २७.४० ॥
ସତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଏ ସୋମରସର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବ? ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ଧନ ପାଇବା ପାଇଁ।
27.41
अभी षु णः सखीनाम् अविता जरितॄणाम् ।
शतं भवास्य् ऊतये ॥ २७.४१ ॥
ଆମ ସଖା ଓ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କର ନିଶ୍ଚୟ ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମେ ଶତରୂପ ହୁଅ।
27.42
यज्ञा-यज्ञा वो ऽ अग्नये गिरा-गिरा च दक्षसे ।
प्र-प्र वयम् अमृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शꣳसिषम् ॥ २७.४२ ॥
ପ୍ରତି ଯଜ୍ଞରେ, ପ୍ରତି ସ୍ତୋତ୍ରରେ, ତୁମ ଓ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ବଳ ନିମିତ୍ତ — ଆମେ ଅମର, ଜାତବେଦ, ପ୍ରିୟ ସଖା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ।
27.43
पाहि नो ऽ अग्न ऽ एकया पाह्य् उत द्वितीयया ।
पाहि गीर्भिस् तिसृभिर् ऊर्जां पते पाहि चतसृभिर् वसो ॥ २७.४३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏକ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର। ହେ ଊର୍ଜାର ପ୍ରଭୁ, ତିନି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର; ହେ ବସୁ, ଚାରି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର।
27.44
ऊर्जो नपातꣳ स हिनायम् अस्मयुर् दाशेम हव्यदातये ।
भुवद् वाजेष्व् अविता भुवद् वृध ऽ उत त्राता तनूनाम् ॥ २७.४४ ॥
ଊର୍ଜାର ପୌତ୍ରଙ୍କୁ — ଯେ ଆମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ — ଆମେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି; ହବ୍ୟଦାନ ପାଇଁ ଆମେ ଅର୍ପଣ କରିବା। ସେ ସଂଗ୍ରାମରେ ସହାୟକ, ବୃଦ୍ଧିରେ ସହାୟକ ଏବଂ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ।
27.45
संवत्सरो ऽसि परिवत्सरोऽसीदावत्सरो ऽसीद्वत्सरो ऽसि वत्सरो ऽसि ।
उषसस् ते कल्पन्ताम् अहोरात्रास् ते कल्पन्ताम् अर्धमासास् ते कल्पन्तां मासास् ते कल्पन्ताम् ऋतवस् ते कल्पन्ताꣳ संवत्सरस् ते कल्पताम् ।
प्रेत्या ऽ एत्यै सं चाञ्च प्र च सारय ।
सुपर्णचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवः सीद ॥ २७.४५ ॥
ତୁମେ ସଂବତ୍ସର; ତୁମେ ପରିବତ୍ସର; ତୁମେ ଇଦାବତ୍ସର; ତୁମେ ଇଦ୍ବତ୍ସର; ତୁମେ ବତ୍ସର। ଉଷାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ଦିନ-ରାତ୍ରି ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ପକ୍ଷମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ମାସମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ଋତୁମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ସଂବତ୍ସର ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉ। ଯିବା ଓ ଆସିବା ପାଇଁ (ଏଗୁଡ଼ିକୁ) ମିଶାଇ ଆଗକୁ ପଠାଅ। ତୁମେ ସୁପର୍ଣ୍ଣଚିତ; ସେହି ଦେବତା ସହିତ, ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପରି, ସ୍ଥିର ହୋଇ ବସ।