ಭಗವದ್ಗೀತೆ · ಅಧ್ಯಾಯ 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1
इमं विवस्वते योगं प्रोक्तवानहमव्ययम् ।
विवस्वान् मनवे प्राह मनुरिक्ष्वाकवेऽब्रवीत् ॥ ४.१ ॥
ಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಈ ಯೋಗವನ್ನು ನಾನು ವಿವಸ್ವಾನನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದೆನು; ವಿವಸ್ವಾನನು ಅದನ್ನು ಮನುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಮನು ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
4.2
एवं परम्पराप्राप्तमिमं राजर्षयो विदुः ।
स कालेनेह महता योगो नष्टः परन्तप ॥ ४.२ ॥
ಪರಂತಪ, ಹೀಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದ ಇದನ್ನು ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದಿಂದ ಆ ಯೋಗವು ಇಲ್ಲಿ ನಷ್ಟವಾಯಿತು.
4.3
स एवायं मया तेऽद्य योगः प्रोक्तः पुरातनः ।
भक्तोऽसि मे सखा चेति रहस्यं ह्येतदुत्तमम् ॥ ४.३ ॥
ಅದೇ ಪುರಾತನ ಯೋಗವನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಭಕ್ತನೂ ಸಖನೂ ಆಗಿರುವೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಉತ್ತಮ ರಹಸ್ಯ.
4.4
अपरं भवतो जन्म परं जन्म विवस्वतः ।
कथमेतद्विजानीयां त्वमादौ प्रोक्तवानिति ॥ ४.४ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಜನ್ಮ ನಂತರದ್ದು, ವಿವಸ್ವಾನನ ಜನ್ಮ ಹಿಂದಿನದು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ?
4.5
बहूनि मे व्यतीतानि जन्मानि तव चार्जुन ।
तान्यहं वेद सर्वाणि न त्वं वेत्थ परन्तप ॥ ४.५ ॥
ಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಜುನ, ನನಗೂ ನಿನಗೂ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ. ಪರಂತಪ, ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ, ನೀನು ಅರಿಯೆ.
4.6
अजोऽपि सन्नव्ययात्मा भूतानामीश्वरोऽपि सन् ।
प्रकृतिं स्वामधिष्ठाय संभवाम्यात्ममायया ॥ ४.६ ॥
ನಾನು ಜನ್ಮರಹಿತನೂ ಅವಿನಾಶಿ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನೂ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಈಶ್ವರನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅಧಿಷ್ಠಿಸಿ ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವಿರ್ಭವಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.7
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम् ॥ ४.७ ॥
ಭಾರತ, ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾಗಿ ಅಧರ್ಮವು ಏಳುತ್ತದೆಯೋ, ಆಗ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
4.8
परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम् ।
धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे ॥ ४.८ ॥
ಸಜ್ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ನಾನು ಯುಗಯುಗದಲ್ಲೂ ಅವತರಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.9
जन्म कर्म च मे दिव्यमेवं यो वेत्ति तत्त्वतः ।
त्यक्त्वा देहं पुनर्जन्म नैति मामेति सोऽर्जुन ॥ ४.९ ॥
ಅರ್ಜುನ, ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮ ದಿವ್ಯವೆಂದು ಹೀಗೆ ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿದವನು ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದ ಮೇಲೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
4.10
वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः ।
बहवो ज्ञानतपसा पूता मद्भावमागताः ॥ ४.१० ॥
ರಾಗ, ಭಯ, ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಜ್ಞಾನತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದ ಅನೇಕರು ನನ್ನ ಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
4.11
ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ४.११ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರನ್ನು ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
4.12
काङ्क्षन्तः कर्मणां सिद्धिं यजन्त इह देवताः ।
क्षिप्रं हि मानुषे लोके सिद्धिर्भवति कर्मजा ॥ ४.१२ ॥
ಕರ್ಮಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಸಿದ್ಧಿ ಬೇಗನೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
4.13
चातुर्वर्ण्यं मया सृष्टं गुणकर्मविभागशः ।
तस्य कर्तारमपि मां विद्ध्यकर्तारमव्ययम् ॥ ४.१३ ॥
ಗುಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು. ಅದರ ಕರ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವ್ಯಯನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಅಕರ್ತನೆಂದು ತಿಳಿ.
4.14
न मां कर्माणि लिम्पन्ति न मे कर्मफले स्पृहा ।
इति मां योऽभिजानाति कर्मभिर्न स बध्यते ॥ ४.१४ ॥
ಕರ್ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಲೇಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕರ್ಮಫಲದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವವನು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
4.15
एवं ज्ञात्वा कृतं कर्म पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
कुरु कर्मैव तस्मात्त्वं पूर्वैः पूर्वतरं कृतम् ॥ ४.१५ ॥
ಹೀಗೆ ತಿಳಿದೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಮುಮುಕ್ಷುಗಳೂ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೂರ್ವಿಕರು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ನೀನೂ ಕರ್ಮವನ್ನೇ ಮಾಡು.
4.16
किं कर्म किमकर्मेति कवयोऽप्यत्र मोहिताः ।
तत्ते कर्म प्रवक्ष्यामि यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ४.१६ ॥
ಕರ್ಮ ಯಾವುದು, ಅಕರ್ಮ ಯಾವುದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ನೀನು ಅಶುಭದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆಯೋ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುವೆನು.
4.17
कर्मणो ह्यपि बोद्धव्यं बोद्धव्यं च विकर्मणः ।
अकर्मणश्च बोद्धव्यं गहना कर्मणो गतिः ॥ ४.१७ ॥
ಕರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ವಿಕರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಅಕರ್ಮವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ಮದ ಗತಿ ಗಹನವಾದುದು.
4.18
कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः ।
स बुद्धिमान् मनुष्येषु स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत् ॥ ४.१८ ॥
ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಕರ್ಮವನ್ನೂ ಅಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಕಾಣುವವನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು; ಅವನು ಯೋಗಯುಕ್ತನು, ಸಮಸ್ತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು.
4.19
यस्य सर्वे समारम्भाः कामसङ्कल्पवर्जिताः ।
ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं तमाहुः पण्डितं बुधाः ॥ ४.१९ ॥
ಯಾರ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಾರಂಭಗಳು ಕಾಮ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ರಹಿತವಾಗಿವೆಯೋ, ಯಾರ ಕರ್ಮಗಳು ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿವೆಯೋ, ಅವನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಂಡಿತನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
4.20
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः ।
कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति सः ॥ ४.२० ॥
ಕರ್ಮಫಲದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ನಿತ್ಯತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಯಾವುದನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸದೆ ಇರುವವನು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
4.21
निराशीर्यतचित्तात्मा त्यक्तसर्वपरिग्रहः ।
शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥ ४.२१ ॥
ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಪರಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ತೊರೆದವನು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
4.22
यदृच्छालाभसन्तुष्टो द्वन्द्वातीतो विमत्सरः ।
समः सिद्धावसिद्धौ च कृत्वापि न निबध्यते ॥ ४.२२ ॥
ತಾನಾಗಿ ದೊರೆತ ಲಾಭದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮತ್ಸರರಹಿತನಾಗಿ, ಯಶಸ್ಸು ಸೋಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವವನು ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ ಬಂಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
4.23
गतसङ्गस्य मुक्तस्य ज्ञानावस्थितचेतसः ।
यज्ञायाचरतः कर्म समग्रं प्रविलीयते ॥ ४.२३ ॥
ಆಸಕ್ತಿ ಕಳೆದುಹೋದ, ಮುಕ್ತನಾದ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನ ಸಮಸ್ತ ಕರ್ಮವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.
4.24
ब्रह्मार्पणं ब्रह्महविर्ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम् ।
ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ ४.२४ ॥
ಅರ್ಪಣೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಹವಿಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮವೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೇ ಹೋಮ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾದವನು ಸೇರಬೇಕಾದುದು ಬ್ರಹ್ಮವೇ.
4.25
दैवमेवापरे यज्ञं योगिनः पर्युपासते ।
ब्रह्माग्नावपरे यज्ञं यज्ञेनैवोपजुह्वति ॥ ४.२५ ॥
ಕೆಲವು ಯೋಗಿಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೇ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಬ್ರಹ್ಮವೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
4.26
श्रोत्रादीनीन्द्रियाण्यन्ये संयमाग्निषु जुह्वति ।
शब्दादीन्विषयानन्य इन्द्रियाग्निषु जुह्वति ॥ ४.२६ ॥
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕಿವಿ ಮೊದಲಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸಂಯಮವೆಂಬ ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಶಬ್ದ ಮೊದಲಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೆಂಬ ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
4.27
सर्वाणीन्द्रियकर्माणि प्राणकर्माणि चापरे ।
आत्मसंयमयोगाग्नौ जुह्वति ज्ञानदीपिते ॥ ४.२७ ॥
ಇತರರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಾಣದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಯೋಗವೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
4.28
द्रव्ययज्ञास्तपोयज्ञा योगयज्ञास्तथापरे ।
स्वाध्यायज्ञानयज्ञाश्च यतयः संशितव्रताः ॥ ४.२८ ॥
ಕೆಲವರು ದ್ರವ್ಯಯಜ್ಞ, ಕೆಲವರು ತಪೋಯಜ್ಞ, ಇತರರು ಯೋಗಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳ ಯತಿಗಳು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
4.29
अपाने जुह्वति प्राण प्राणेऽपानं तथाऽपरे ।
प्राणापानगती रुद्ध्वा प्राणायामपरायणाः ॥ ४.२९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಇತರರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಪರಾಯಣರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ ಅಪಾನಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ತಡೆದು, ಅಪಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಅಪಾನವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
4.30
अपरे नियताहाराः प्राणान्प्राणेषु जुह्वति ।
सर्वेऽप्येते यज्ञविदो यज्ञक्षपितकल्मषाः ॥ ४.३० ॥
ಇತರರು ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರಿಗಳಾಗಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರಿತವರು, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾದವರು.
4.31
यज्ञशिष्टामृतभुजो यान्ति ब्रह्म सनातनम् ।
नायं लोकोऽस्त्ययज्ञस्य कुतो़ऽन्यः कुरुसत्तम ॥ ४.३१ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಜ್ಞದ ಶೇಷವೆಂಬ ಅಮೃತವನ್ನು ಉಣ್ಣುವವರು ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೇ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಪರಲೋಕ ಎಲ್ಲಿಂದ?
4.32
एवं बहुविधा यज्ञा वितता ब्रह्मणो मुखे ।
कर्मजान्विद्धि तान्सर्वानेवं ज्ञात्वा विमोक्ष्यसे ॥ ४.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಯಜ್ಞಗಳು ಬ್ರಹ್ಮದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು ಎಂದು ತಿಳಿ; ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.
4.33
श्रेयान्द्रव्यमयाद्यज्ञाज्ज्ञानयज्ञः परन्तप ।
सर्वं कर्माखिलं पार्थ ज्ञाने परिसमाप्यते ॥ ४.३३ ॥
ಪರಂತಪ, ದ್ರವ್ಯಮಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಪಾರ್ಥ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
4.34
तद्विद्धि प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया ।
उपदेक्ष्यन्ति ते ज्ञानं ज्ञानिनस्तत्त्वदर्शिनः ॥ ४.३४ ॥
ನಮಸ್ಕಾರ, ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ತಿಳಿ. ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವರು.
4.35
यज्ज्ञात्वा न पुनर्मोहमेवं यास्यसि पाण्डव ।
येन भूतान्यशेषेण द्रक्ष्यस्यात्मन्यथो मयि ॥ ४.३५ ॥
ಪಾಂಡವ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವೆ.
4.36
अपि चेदसि पापेभ्यः सर्वेभ्यः पापकृत्तमः ।
सर्वं ज्ञानप्लवेनैव वृजिनं सन्तरिष्यसि ॥ ४.३६ ॥
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಪಾಪವನ್ನೂ ದಾಟುವೆ.
4.37
यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन ।
ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात्कुरुते तथा ॥ ४.३७ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಬೂದಿ ಮಾಡುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಬೂದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
4.38
न हि ज्ञानेन सदृशं पवित्रमिह विद्यते ।
तत्स्वयं योगसंसिद्धः कालेनात्मनि विन्दति ॥ ४.३८ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪವಿತ್ರಕಾರಕ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧನಾದವನು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೇ ತಾನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
4.39
श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं तत्परः संयतेन्द्रियः ।
ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिमचिरेणाधिगच्छति ॥ ४.३९ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು, ಅದರಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸಂಯಮಿಸಿದವನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಬೇಗನೆ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
4.40
अज्ञश्चाश्रद्दधानश्च संशयात्मा विनश्यति ।
नायं लोकोऽस्ति न परो न सुखं संशयात्मनः ॥ ४.४० ॥
ಅಜ್ಞಾನಿಯೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವನೂ ಸಂಶಯಾತ್ಮನೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸಂಶಯಾತ್ಮನಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಪರಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ.
4.41
योगसंन्यस्तकर्माणं ज्ञानसंछिन्नसंशयम् ।
आत्मवन्तं न कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ॥ ४.४१ ॥
ಧನಂಜಯ, ಯೋಗದಿಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂನ್ಯಸಿಸಿದವನನ್ನು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡವನನ್ನು, ಆತ್ಮವಂತನನ್ನು ಕರ್ಮಗಳು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
4.42
तस्मादज्ञानसंभूतं हृत्स्थं ज्ञानासिनाऽऽत्मनः ।
छित्त्वैनं संशयं योगमातिष्ठोत्तिष्ठ भारत ॥ ४.४२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು; ಏಳು.