Bhagavad Gītā · Kapitel 4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1
इमं विवस्वते योगं प्रोक्तवानहमव्ययम् ।
विवस्वान् मनवे प्राह मनुरिक्ष्वाकवेऽब्रवीत् ॥ ४.१ ॥
Der Erhabene sprach: Diesen unvergänglichen Yoga lehrte ich Vivasvān; Vivasvān gab ihn an Manu weiter, und Manu gab ihn an Ikṣvāku weiter.
4.2
एवं परम्पराप्राप्तमिमं राजर्षयो विदुः ।
स कालेनेह महता योगो नष्टः परन्तप ॥ ४.२ ॥
So durch Überlieferung empfangen, kannten ihn die königlichen Weisen. Doch im Laufe langer Zeit, Parantapa, ging dieser Yoga hier verloren.
4.3
स एवायं मया तेऽद्य योगः प्रोक्तः पुरातनः ।
भक्तोऽसि मे सखा चेति रहस्यं ह्येतदुत्तमम् ॥ ४.३ ॥
Eben diesen uralten Yoga habe ich dir heute verkündet, denn du bist mein Verehrer und mein Freund; dies ist wahrlich das höchste Geheimnis.
4.4
अपरं भवतो जन्म परं जन्म विवस्वतः ।
कथमेतद्विजानीयां त्वमादौ प्रोक्तवानिति ॥ ४.४ ॥
Arjuna sprach: Deine Geburt ist später, die Geburt Vivasvāns früher. Wie soll ich verstehen, dass du dies am Anfang verkündet hast?
4.5
बहूनि मे व्यतीतानि जन्मानि तव चार्जुन ।
तान्यहं वेद सर्वाणि न त्वं वेत्थ परन्तप ॥ ४.५ ॥
Der Erhabene sprach: Viele meiner Geburten sind vergangen, und auch deine, Arjuna. Ich kenne sie alle, du aber kennst sie nicht, Parantapa.
4.6
अजोऽपि सन्नव्ययात्मा भूतानामीश्वरोऽपि सन् ।
प्रकृतिं स्वामधिष्ठाय संभवाम्यात्ममायया ॥ ४.६ ॥
Obwohl ich ungeboren bin, von unvergänglichem Wesen, und obwohl ich der Herr aller Wesen bin, nehme ich, über meine eigene Natur gebietend, durch meine eigene Māyā Gestalt an.
4.7
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम् ॥ ४.७ ॥
Immer wenn der Dharma schwindet, Bhārata, und der Adharma sich erhebt, dann bringe ich mich selbst hervor.
4.8
परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम् ।
धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे ॥ ४.८ ॥
Um die Guten zu schützen, die Übeltäter zu vernichten und den Dharma zu festigen, entstehe ich von Zeitalter zu Zeitalter.
4.9
जन्म कर्म च मे दिव्यमेवं यो वेत्ति तत्त्वतः ।
त्यक्त्वा देहं पुनर्जन्म नैति मामेति सोऽर्जुन ॥ ४.९ ॥
Wer meine göttliche Geburt und mein Wirken so in Wahrheit erkennt, geht nach dem Verlassen des Körpers nicht zu neuer Geburt; er kommt zu mir, Arjuna.
4.10
वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः ।
बहवो ज्ञानतपसा पूता मद्भावमागताः ॥ ४.१० ॥
Frei von Begierde, Furcht und Zorn, ganz in mir aufgehend, zu mir Zuflucht nehmend, haben viele, geläutert durch die Askese des Wissens, mein Wesen erlangt.
4.11
ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ४.११ ॥
Wie die Menschen sich mir nahen, so nehme ich sie an, Pārtha. In jeder Hinsicht folgen die Menschen meinem Pfad.
4.12
काङ्क्षन्तः कर्मणां सिद्धिं यजन्त इह देवताः ।
क्षिप्रं हि मानुषे लोके सिद्धिर्भवति कर्मजा ॥ ४.१२ ॥
Im Verlangen nach dem Erfolg ihrer Handlungen opfern die Menschen hier den Göttern, denn in der Menschenwelt stellt sich der aus Handlung geborene Erfolg schnell ein.
4.13
चातुर्वर्ण्यं मया सृष्टं गुणकर्मविभागशः ।
तस्य कर्तारमपि मां विद्ध्यकर्तारमव्ययम् ॥ ४.१३ ॥
Die vierfache Ordnung der Varṇas wurde von mir nach der Verteilung der Guṇas und Handlungen geschaffen. Obwohl ich ihr Urheber bin, erkenne mich als den unvergänglichen Nicht-Handelnden.
4.14
न मां कर्माणि लिम्पन्ति न मे कर्मफले स्पृहा ।
इति मां योऽभिजानाति कर्मभिर्न स बध्यते ॥ ४.१४ ॥
Handlungen beflecken mich nicht, noch verlange ich nach der Frucht des Handelns. Wer mich so erkennt, wird durch Handlungen nicht gebunden.
4.15
एवं ज्ञात्वा कृतं कर्म पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
कुरु कर्मैव तस्मात्त्वं पूर्वैः पूर्वतरं कृतम् ॥ ४.१५ ॥
In diesem Wissen haben auch die nach Befreiung Strebenden der Vorzeit gehandelt. Darum handle auch du, wie es die Alten in früheren Zeiten taten.
4.16
किं कर्म किमकर्मेति कवयोऽप्यत्र मोहिताः ।
तत्ते कर्म प्रवक्ष्यामि यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ४.१६ ॥
Was ist Handeln, was ist Nicht-Handeln? Darin sind selbst die Weisen verwirrt. Ich will dir dieses Handeln erklären; wenn du es kennst, wirst du vom Unheilvollen befreit.
4.17
कर्मणो ह्यपि बोद्धव्यं बोद्धव्यं च विकर्मणः ।
अकर्मणश्च बोद्धव्यं गहना कर्मणो गतिः ॥ ४.१७ ॥
Man muss das Handeln verstehen, man muss das falsche Handeln verstehen, und man muss das Nicht-Handeln verstehen; denn der Weg des Handelns ist schwer zu ergründen.
4.18
कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः ।
स बुद्धिमान् मनुष्येषु स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत् ॥ ४.१८ ॥
Wer im Handeln Nicht-Handeln und im Nicht-Handeln Handeln sieht, ist weise unter den Menschen; er ist im Yoga gefestigt und vollbringt alles Handeln.
4.19
यस्य सर्वे समारम्भाः कामसङ्कल्पवर्जिताः ।
ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं तमाहुः पण्डितं बुधाः ॥ ४.१९ ॥
Wessen Unternehmungen alle frei von Begierde und eigennütziger Absicht sind, wessen Taten im Feuer der Erkenntnis verbrannt sind, den nennen die Weisen einen Gelehrten.
4.20
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः ।
कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति सः ॥ ४.२० ॥
Wer die Anhaftung an die Frucht des Handelns aufgegeben hat, stets zufrieden und von nichts abhängig ist, der tut, obwohl ganz im Handeln begriffen, in Wahrheit gar nichts.
4.21
निराशीर्यतचित्तात्मा त्यक्तसर्वपरिग्रहः ।
शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥ ४.२१ ॥
Ohne Erwartung, Geist und Selbst gezügelt, allem Besitz entsagt, nur mit dem Körper handelnd, zieht er sich keine Schuld zu.
4.22
यदृच्छालाभसन्तुष्टो द्वन्द्वातीतो विमत्सरः ।
समः सिद्धावसिद्धौ च कृत्वापि न निबध्यते ॥ ४.२२ ॥
Zufrieden mit dem, was von selbst kommt, jenseits der Gegensatzpaare, frei von Neid, gleichmütig in Erfolg und Misserfolg, wird er nicht gebunden, auch wenn er handelt.
4.23
गतसङ्गस्य मुक्तस्य ज्ञानावस्थितचेतसः ।
यज्ञायाचरतः कर्म समग्रं प्रविलीयते ॥ ४.२३ ॥
Bei dem, dessen Anhaftung geschwunden ist, der frei ist, dessen Geist in der Erkenntnis gefestigt ist und der um des Opfers willen handelt, löst sich alles Handeln völlig auf.
4.24
ब्रह्मार्पणं ब्रह्महविर्ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम् ।
ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ ४.२४ ॥
Das Darbringen ist Brahman, die Opfergabe ist Brahman, von Brahman in das Feuer des Brahman gegossen; Brahman allein erreicht, wer im Handeln ganz in Brahman versunken ist.
4.25
दैवमेवापरे यज्ञं योगिनः पर्युपासते ।
ब्रह्माग्नावपरे यज्ञं यज्ञेनैवोपजुह्वति ॥ ४.२५ ॥
Manche Yogis verehren allein das den Göttern dargebrachte Opfer; andere bringen das Opfer selbst durch das Opfer im Feuer des Brahman dar.
4.26
श्रोत्रादीनीन्द्रियाण्यन्ये संयमाग्निषु जुह्वति ।
शब्दादीन्विषयानन्य इन्द्रियाग्निषु जुह्वति ॥ ४.२६ ॥
Andere opfern das Gehör und die übrigen Sinne in die Feuer der Zügelung; wieder andere opfern den Klang und die übrigen Sinnesobjekte in die Feuer der Sinne.
4.27
सर्वाणीन्द्रियकर्माणि प्राणकर्माणि चापरे ।
आत्मसंयमयोगाग्नौ जुह्वति ज्ञानदीपिते ॥ ४.२७ ॥
Andere opfern alle Tätigkeiten der Sinne und die Tätigkeiten des Lebensatems in das Feuer des Yoga der Selbstbeherrschung, das durch Erkenntnis entzündet ist.
4.28
द्रव्ययज्ञास्तपोयज्ञा योगयज्ञास्तथापरे ।
स्वाध्यायज्ञानयज्ञाश्च यतयः संशितव्रताः ॥ ४.२८ ॥
Manche bringen materielle Güter als Opfer dar, manche Askese, andere Yoga; und Asketen mit strengen Gelübden bringen das Studium der Schriften und die Erkenntnis als Opfer dar.
4.29
अपाने जुह्वति प्राण प्राणेऽपानं तथाऽपरे ।
प्राणापानगती रुद्ध्वा प्राणायामपरायणाः ॥ ४.२९ ॥
Ebenso hemmen andere, dem Atemlenken hingegeben, die Bewegung von Prāṇa und Apāna und opfern Prāṇa in Apāna und Apāna in Prāṇa.
4.30
अपरे नियताहाराः प्राणान्प्राणेषु जुह्वति ।
सर्वेऽप्येते यज्ञविदो यज्ञक्षपितकल्मषाः ॥ ४.३० ॥
Andere, die ihre Nahrung maßvoll regeln, opfern die Lebensatem in die Lebensatem. Sie alle kennen das Opfer, und durch das Opfer sind ihre Unreinheiten getilgt.
4.31
यज्ञशिष्टामृतभुजो यान्ति ब्रह्म सनातनम् ।
नायं लोकोऽस्त्ययज्ञस्य कुतो़ऽन्यः कुरुसत्तम ॥ ४.३१ ॥
Wer den Nektar isst, der vom Opfer übrig bleibt, gelangt zum ewigen Brahman. Für den, der nicht opfert, ist nicht einmal diese Welt da – wie dann die andere, du Bester der Kurus?
4.32
एवं बहुविधा यज्ञा वितता ब्रह्मणो मुखे ।
कर्मजान्विद्धि तान्सर्वानेवं ज्ञात्वा विमोक्ष्यसे ॥ ४.३२ ॥
So sind vielerlei Opfer im Munde des Brahman ausgebreitet. Erkenne sie alle als aus Handeln geboren; wenn du das weißt, wirst du befreit.
4.33
श्रेयान्द्रव्यमयाद्यज्ञाज्ज्ञानयज्ञः परन्तप ।
सर्वं कर्माखिलं पार्थ ज्ञाने परिसमाप्यते ॥ ४.३३ ॥
Besser als das Opfer aus stofflichen Dingen ist das Opfer der Erkenntnis, Parantapa. Alles Handeln ohne Ausnahme, Pārtha, findet seine Vollendung in der Erkenntnis.
4.34
तद्विद्धि प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया ।
उपदेक्ष्यन्ति ते ज्ञानं ज्ञानिनस्तत्त्वदर्शिनः ॥ ४.३४ ॥
Erlerne dies durch Verneigung, durch Fragen und durch Dienst. Die Weisen, die die Wahrheit geschaut haben, werden dich die Erkenntnis lehren.
4.35
यज्ज्ञात्वा न पुनर्मोहमेवं यास्यसि पाण्डव ।
येन भूतान्यशेषेण द्रक्ष्यस्यात्मन्यथो मयि ॥ ४.३५ ॥
Hast du dies erkannt, Pāṇḍava, so wirst du nicht wieder so in Verblendung fallen; durch es wirst du alle Wesen ohne Ausnahme im Selbst und dann in mir sehen.
4.36
अपि चेदसि पापेभ्यः सर्वेभ्यः पापकृत्तमः ।
सर्वं ज्ञानप्लवेनैव वृजिनं सन्तरिष्यसि ॥ ४.३६ ॥
Selbst wenn du der ärgste Sünder unter allen Sündern wärst, würdest du allein mit dem Floß der Erkenntnis alles Unrecht überqueren.
4.37
यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन ।
ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात्कुरुते तथा ॥ ४.३७ ॥
Wie ein lodernes Feuer das Brennholz zu Asche macht, Arjuna, so macht das Feuer der Erkenntnis alle Taten zu Asche.
4.38
न हि ज्ञानेन सदृशं पवित्रमिह विद्यते ।
तत्स्वयं योगसंसिद्धः कालेनात्मनि विन्दति ॥ ४.३८ ॥
Wahrlich, nichts in dieser Welt reinigt so wie die Erkenntnis. Wer im Yoga vollendet ist, findet sie mit der Zeit von selbst in sich.
4.39
श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं तत्परः संयतेन्द्रियः ।
ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिमचिरेणाधिगच्छति ॥ ४.३९ ॥
Wer Vertrauen hat, sich ganz ihr widmet und die Sinne beherrscht, erlangt Erkenntnis; hat er sie erlangt, findet er bald den höchsten Frieden.
4.40
अज्ञश्चाश्रद्दधानश्च संशयात्मा विनश्यति ।
नायं लोकोऽस्ति न परो न सुखं संशयात्मनः ॥ ४.४० ॥
Der Unwissende, der Glaubenslose und der von Zweifeln Erfüllte gehen zugrunde. Für den Zweifler gibt es weder diese Welt noch die jenseitige noch Glück.
4.41
योगसंन्यस्तकर्माणं ज्ञानसंछिन्नसंशयम् ।
आत्मवन्तं न कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ॥ ४.४१ ॥
Taten binden den nicht, der durch Yoga den Taten entsagt hat, dessen Zweifel durch Erkenntnis zerschnitten sind und der seiner selbst mächtig ist, Dhanañjaya.
4.42
तस्मादज्ञानसंभूतं हृत्स्थं ज्ञानासिनाऽऽत्मनः ।
छित्त्वैनं संशयं योगमातिष्ठोत्तिष्ठ भारत ॥ ४.४२ ॥
Darum zerschneide mit dem Schwert der Erkenntnis diesen deinen Zweifel, der aus Unwissenheit geboren im Herzen wohnt, und gründe dich im Yoga. Erhebe dich, Bhārata!