सामवेद · विभाग 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.13.1435
प꣡व꣢स्व वृ꣣ष्टि꣢꣫मा सु नो꣣ऽपा꣢मू꣣र्मिं꣢ दि꣣व꣡स्परि꣢꣯ ।
अ꣣यक्ष्मा꣡ बृ꣢ह꣣ती꣡रिषः꣢꣯ ॥ १४३५ ॥
हे सोमा, पवित्र होऊन वाहा; आमच्यासाठी चांगला पाऊस आण, आकाशातून पाण्याची लाट आण. रोगरहित, विशाल अन्नरस आम्हाला दे.
2.13.1436
त꣡या꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ गा꣡व꣢ इ꣣हा꣢गम꣢꣯न् ।
ज꣡न्या꣢स꣣ उ꣡प꣢ नो गृ꣣ह꣢म् ॥ १४३६ ॥
ज्या धारेने गायी इथे आल्या, त्याच धारेने पवित्र होऊन वाहा; आप्तजन आमच्या घराजवळ येवोत.
2.13.1437
घृ꣣तं꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या य꣣ज्ञे꣡षु꣢ देव꣣वी꣡त꣢मः ।
अ꣣स्म꣡भ्यं꣢ वृ꣣ष्टि꣡मा प꣢꣯व ॥ १४३७ ॥
हे सोमा, तुपासारख्या धारेने पवित्र होऊन वाहा; यज्ञांत देवांना सर्वात प्रिय असलेल्या तू, आमच्यासाठी पाऊस आणून पवित्र होऊन वाहा.
2.13.1438
स꣡ न꣢ ऊ꣣र्जे꣢ व्य꣣क꣣ऽ.व्य꣡यं꣢ प꣣वि꣡त्रं꣢ धाव꣣ धा꣡र꣢या ।
दे꣣वा꣡सः꣢ शृ꣣ण꣢व꣣न् हि꣡ क꣢म् ॥ १४३८ ॥
तो आमच्या अन्नबलासाठी, पवित्र गाळणीतून धारेने धावो; देव निश्चितपणे आमची सुखप्रार्थना ऐकोत.
2.13.1439
प꣡व꣢मानो असिष्यद꣣द्र꣡क्षा꣢ꣳस्यप꣣ज꣡ङ्घ꣢नत् ।
प्र꣣त्न꣢व꣣द्रो꣢च꣣यन्रु꣡चः꣢ ॥ १४३९ ॥
पवित्र होऊन वाहणाऱ्या सोमाने राक्षसांना दूर पळवले; पूर्वीप्रमाणे प्रकाश उजळवले.
2.13.1440
प्र꣡त्य꣢स्मै꣣ पि꣡पी꣢षते꣣ वि꣡श्वा꣢नि वि꣣दु꣡षे꣢ भर ।
अ꣣रङ्गमा꣢य꣣ ज꣢ग्म꣣ये꣡ऽप꣢श्चादध्वने꣣ न꣡रः꣢ ॥ १४४० ॥
या दानशीलासाठी, ज्ञान्यासाठी सर्व काही आण; हे माणसांनो, जो चांगला पुढे चालतो आणि मार्गात मागे राहत नाही, त्याच्यासाठी आणा.
2.13.1441
ए꣡मे꣢नं प्र꣣त्ये꣡त꣢न꣣ सो꣡मे꣢भिः सोम꣣पा꣡त꣢मम् ।
अ꣡म꣢त्रेभिर्ऋजी꣣षि꣢ण꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः ॥ १४४१ ॥
या, सोमपानात सर्वश्रेष्ठ असलेल्या इंद्राकडे जाऊया; सरळ येणाऱ्याला पात्रे आणि पिळलेल्या सोमबिंदूंसह बोलवा.
2.13.1442
य꣡दी꣢सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः꣣ सो꣡मे꣢भिः प्रति꣣भू꣡ष꣢थ ।
वे꣢दा꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ मे꣡धि꣢रो धृ꣣ष꣢꣫त्तन्त꣣मि꣡देष꣢꣯ते ॥ १४४२ ॥
तुम्ही पिळलेल्या सोमबिंदूंनी आणि सोमांनी त्याला पुन्हा सजवता, तेव्हा सर्वज्ञ, बुद्धिमान, धाडसी प्रहार करणारा तो खरोखर वेगाने येतो.
2.13.1443
अ꣣स्मा꣡अ꣢स्मा꣣ इ꣢꣫दन्ध꣣सो꣡ऽध्व꣢र्यो꣣ प्र꣡ भ꣢रा सु꣣त꣢म् ।
कु꣣वि꣡त्स꣢मस्य꣣ जे꣡न्य꣢स्य श꣡र्ध꣢तो꣣ऽभि꣡श꣢स्तेरव꣣स्व꣡र꣢त् ॥ १४४३ ॥
त्याच्यासाठी, त्याच्यासाठीच, हे अध्वर्यू, पिळलेला सोमरस आण; युद्धात जिंकणाऱ्या बलवानाला शाप आणि हल्ल्यापासून तो वाचवो.
2.13.1444
ब꣣भ्र꣢वे꣣ नु꣡ स्वत꣢꣯वसेऽरु꣣णा꣡य꣢ दिवि꣣स्पृ꣡शे꣢ ।
सो꣡मा꣢य गा꣣थ꣡म꣢र्चत ॥ १४४४ ॥
आता तपकिरी, स्वबलयुक्त, तांबडा, द्युलोकाला स्पर्श करणाऱ्या सोमासाठी एक गाथा गा.
2.13.1445
ह꣡स्त꣢च्युतेभि꣣र꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ पुनीतन ।
म꣢धा꣣वा꣡ धा꣢वता꣣ म꣡धु꣢ ॥ १४४५ ॥
हातातून पडलेल्या दगडांनी पिळलेला सोम शुद्ध करा; हे मधुरा, मधुरता वाहू दे.
2.13.1446
न꣢म꣣से꣡दुप꣢꣯ सीदत द꣣ध्ने꣢द꣣भि꣡ श्री꣢णीतन ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रे꣢ दधातन ॥ १४४६ ॥
नमस्काराने जवळ बसा; दह्याने सोम मिसळून सिद्ध करा; सोमबिंदू इंद्रात ठेवा.
2.13.1447
अ꣣मित्रहा꣡ विच꣢꣯र्षणिः꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ शं꣡ गवे꣢꣯ ।
दे꣣वे꣡भ्यो꣢ अनुकाम꣣कृ꣢त् ॥ १४४७ ॥
हे सोमा, शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, सर्वद्रष्ट्या, गायींसाठी कल्याणकारक होऊन वाहा. देवांसाठी इच्छापूर्ती करणारा हो.
2.13.1448
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे꣣ म꣡दा꣢य꣣ प꣡रि꣢ षिच्यसे ।
म꣣नश्चि꣡न्मन꣢꣯स꣣स्प꣡तिः꣢ ॥ १४४८ ॥
हे सोमा, इंद्राने प्राशन करून आनंदित व्हावे म्हणून तू सर्वत्र ओतला जातोस. तू मनाला जाणणारा, मनाचा स्वामी आहेस.
2.13.1449
प꣡व꣢मान सु꣣वी꣡र्य꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म रिरीहि नः ।
इ꣢न्द्र꣣वि꣡न्द्रे꣢ण नो यु꣣जा꣢ ॥ १४४९ ॥
हे पवमान सोमा, उत्तम वीर्याने युक्त धन आम्हांस दे. हे तेजस्वी सोमा, इंद्राचा सोबती होऊन आमच्यासाठी (दे).
2.13.1450
उ꣢꣯द्धेद꣣भि꣢ श्रु꣣ता꣡म꣢घं वृष꣣भं꣡ नर्या꣢꣯पसम् ।
अ꣡स्ता꣢रमेषि सूर्य ॥ १४५० ॥
हे सूर्या, प्रसिद्ध धन असलेल्या, वृषभा, मनुष्यांसाठी कर्म करणाऱ्या, अस्त करणाऱ्याकडे तू वर चढत जातोस.
2.13.1451
न꣢व꣣ यो꣡ न꣢व꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ बि꣣भे꣡द꣢ बा꣣꣬ह्वो꣢꣯जसा ।
अ꣡हिं꣢ च वृत्र꣣हा꣡व꣢धीत् ॥ १४५१ ॥
ज्याने बाहुबलाने नऊ, नंतर नव्वद किल्ले फोडले; वृत्रहंत्याने सर्पाला (अहीला) ठार केले.
2.13.1452
स꣢ न꣣ इ꣡न्द्रः꣢ शि꣣वः꣡ सखाश्वा꣢꣯व꣣द्गो꣢म꣣द्य꣡व꣢मत् ।
उ꣣रु꣡धा꣢रेव दोहते ॥ १४५२ ॥
तो इंद्र आमचा कल्याणकारी सखा होवो; घोडे, गायी, यवांनी युक्त (धन) देवो, जसे विस्तृत धारेची (गाय) दूध देते.
2.13.1453
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति बहु꣣धा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ १४५३ ॥
महान तेजस्वी सोम मधुर सोमरस प्राशन करो, यज्ञपतीला निष्कपट दीर्घायुष्य देत. वायूने प्रेरित झालेला तो स्वबलाने प्रजांचे रक्षण करतो; अनेक प्रकारे पोषण करीत तो प्रकाशतो.
2.13.1454
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्सुभृ꣢꣯तं वाज꣣सा꣡त꣢मं꣣ ध꣡र्मं꣢ दि꣣वो꣢ ध꣣रु꣡णे꣢ स꣣त्य꣡मर्पि꣢꣯तम् ।
अ꣣मित्रहा꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢स्यु꣣ह꣡न्त꣢मं꣣ ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञे असुर꣣हा꣡ स꣢पत्न꣣हा꣢ ॥ १४५४ ॥
महान तेजस्वी, सुधृत, बल आणि संपत्ती सर्वाधिक देणारा धर्म आकाशाच्या आधारावर सत्यरूपाने स्थापित आहे; त्यासाठी प्रकाश उत्पन्न झाला — शत्रू, वृत्र आणि दस्यूंचा सर्वात मोठा संहारक, असुर आणि प्रतिस्पर्ध्यांचा नाश करणारा.
2.13.1455
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣡ति꣢रुत्त꣣मं꣡ वि꣢श्व꣣जि꣡द्ध꣢न꣣जि꣡दु꣢च्यते बृ꣣ह꣢त् ।
वि꣣श्वभ्रा꣢ड् भ्रा꣣जो꣢꣫ महि꣣ सू꣡र्यो꣢ दृ꣣श꣢ उ꣣रु꣡ प꣢प्रथे꣣ स꣢ह꣣ ओ꣢जो꣣ अ꣡च्यु꣢तम् ॥ १४५५ ॥
हेच प्रकाशांमध्ये श्रेष्ठ, उत्तम ज्योती आहे; तो विश्वजित्, धनजित्, महान म्हणवला जातो. जगाला उजळवणारा, तेजांमध्ये महान सूर्य दर्शनासाठी विस्तीर्णपणे पसरला आहे; तोच अच्युत ओज आहे.
2.13.1456
इ꣡न्द्र꣣ क्र꣡तुं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र पि꣣ता꣢ पु꣣त्रे꣢भ्यो꣣ य꣡था꣢ ।
शि꣡क्षा꣢ णो अ꣣स्मि꣡न्पु꣢रुहूत꣣ या꣡म꣢नि जी꣣वा꣡ ज्योति꣣रशीमहि ॥ १४५६ ॥
हे इंद्रा, वडील मुलांना देतात तसे आम्हाला संकल्प (बुद्धी) दे. हे बहुतांनी आवाहन केलेल्या, या मार्गात आम्हाला शिकव; आम्ही जगावे आणि प्रकाश मिळवावा.
2.13.1457
मा꣢ नो꣣ अ꣡ज्ञा꣢ता वृ꣣ज꣡ना꣢ दुरा꣣ध्यो꣢ऽमा꣡शि꣢वा꣣सो꣡ऽव꣢ क्रमुः ।
त्व꣡या꣢ व꣣यं꣢ प्र꣣व꣢तः꣣ श꣡श्व꣢तीर꣣पो꣡ऽति꣢ शूर तरामसि ॥ १४५७ ॥
अज्ञात कपटे आणि दुष्ट विचार आम्हावर येऊ नयेत; अमंगल करणारे आमच्यावर हल्ला करू नयेत. हे शूरा, तुझ्यामुळे आम्ही उंच मार्गाने शाश्वत जल ओलांडावे.
2.13.1458
अ꣣द्या꣢द्या꣣ श्वः꣢श्व꣣ इ꣢न्द्र꣣ त्रा꣡स्व꣢ प꣣रे꣡ च꣢ नः ।
वि꣡श्वा꣢ च नो जरि꣣तृ़꣡न्त्स꣢त्पते꣣ अ꣢हा꣣ दि꣢वा꣣ न꣡क्तं꣢ च रक्षिषः ॥ १४५८ ॥
आज आज आणि उद्या उद्या, हे इंद्रा, आमचे रक्षण कर; दूरच्या लोकांपासूनही. हे सत्पती, आमच्या सर्व स्तोत्रकर्त्यांचे दिवसा व रात्री राक्षसांपासून रक्षण कर.
2.13.1459
प्र꣣भङ्गी꣡ शूरो꣢꣯ म꣣घ꣡वा꣢ तु꣣वी꣡म꣢घः꣣ स꣡म्मि꣢श्लो वी꣣कया꣢꣯य꣣ क꣢म् ।
उ꣣भा꣡ ते꣢ बा꣣हू꣡ वृष꣢꣯णा शतक्रतो꣣ नि꣡ या वज्रं꣢꣯ मिमि꣣क्ष꣡तुः꣢ ॥ १४५९ ॥
पुढे झेपावणाऱ्या शूरा, मघवन्, अपार धनवान, पराक्रमासाठी आणि आनंदासाठी एकत्र आलेल्या. हे शतक्रतो, तुझ्या दोन बलवान बाहू वज्र खाली फेकतात.
2.13.1460
ज꣣नीय꣢न्तो꣣ न्व꣡ग्र꣢वः पुत्री꣣य꣡न्तः꣢ सु꣣दा꣡न꣢वः ।
स꣡र꣢स्वन्तꣳहवामहे ॥ १४६० ॥
संततीची इच्छा करणारे, आता अग्रेसर, पुत्राची इच्छा करणारे, उदार दाते, आम्ही सरस्वतीचे आवाहन करतो.
2.13.1461
उ꣣त꣡ नः꣢ प्रि꣣या꣢ प्रि꣣या꣡सु꣢ स꣣प्त꣡स्व꣢सा꣣ सु꣡जु꣢ष्टा ।
स꣡र꣢स्वती꣣ स्तो꣡म्या꣢ भूत् ॥ १४६१ ॥
आमची प्रिय, प्रियांमध्ये प्रिय, सात भगिनी असलेली, उत्तम प्रिय सरस्वती स्तुतीस पात्र होवो.
2.13.1462
त꣡त्स꣢वि꣣तु꣡र्वरे꣢꣯ण्यं꣣ भ꣡र्गो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ धीमहि ।
धि꣢यो꣣ यो꣡ नः꣢ प्रचो꣣द꣡या꣢त् ॥ १४६२ ॥
सविता देवाच्या त्या श्रेष्ठ तेजाचे आम्ही ध्यान करतो; तो आमच्या बुद्धींना प्रेरणा देवो.
2.13.1463
सो꣣मा꣢नां꣣ स्व꣡र꣢णं (कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तँ य औशिजः ॥) ॥ १४६३ ॥
हे ब्रह्मणस्पती, सोमांचा स्वर मधुर कर; उशिजाचा पुत्र कक्षीवान् यासाठी.
2.13.1464
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवसे꣣ (आ सुवोर्जं इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥) ॥ १४६४ ॥
हे अग्ने, तू आमच्यासाठी आयुष्य आणि शक्ती शुद्ध करून प्रवाहित करतोस; आम्हांला बल व अन्न दे. दुष्ट द्वेष्ट्यांना दूर हाकलून दे.
2.13.1465
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य (महो रायो दिव्यस्य ।
महि वा क्षत्रं देवेषु ॥) ॥ १४६५ ॥
ते दोघे आम्हांला पार्थिव आणि दिव्य महान धन देण्यास समर्थ होवोत; देवांमध्ये महान सत्ता-बलही दे.
2.13.1466
ऋ꣣त꣢मृ꣣ते꣢न꣣ स꣡प꣢न्तेषि꣣रं꣡ दक्ष꣢꣯माशाते ।
अ꣣द्रु꣡हा꣢ दे꣣वौ꣡ व꣢र्धेते ॥ १४६६ ॥
ऋताने ऋताची सेवा करीत ते दोघे वेगवान बल आणि कौशल्य मिळवतात; द्रोहरहित ते दोन देव वाढतात.
2.13.1467
वृ꣣ष्टि꣡द्या꣢वा री꣣꣬त्या꣢꣯पे꣣ष꣢꣫स्पती꣣ दा꣡नु꣢मत्याः ।
बृ꣣ह꣢न्तं꣣ ग꣡र्त꣢माशाते ॥ १४६७ ॥
पाऊस देणारे द्यावा-पृथिवी आपल्या गतीने, दानसमृद्ध जलांचे स्वामी होऊन, विशाल आसन प्राप्त करतात.
2.13.1468
यु꣣ञ्ज꣡न्ति꣢ ब्र꣣ध्न꣡म꣢रु꣣षं꣡ चर꣢꣯न्तं꣣ प꣡रि꣢ त꣣स्थु꣡षः꣢ ।
रो꣡च꣢न्ते रोच꣣ना꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १४६८ ॥
स्थिर राहिलेल्यांभोवती संचार करणाऱ्या तांबड्या तेजस्वी ब्रध्नाला ते जुंपतात; दिवीत तेजस्वी तेजाने चमकतात.
2.13.1469
यु꣣ञ्ज꣡न्त्य꣢स्य꣣ का꣢म्या꣣ ह꣢री꣣ वि꣡पक्षसा꣣ र꣡थे꣢ ।
शो꣡णा꣢ धृ꣣ष्णू꣢ नृ꣣वा꣡ह꣢सा ॥ १४६९ ॥
त्याच्या रथात इष्ट, दोन तांबूस-पिंगट, पंखधारी, धाडसी, माणसांना वाहून नेणारे घोडे ते जुंपतात.
2.13.1470
के꣣तुं꣢ कृ꣣ण्व꣡न्न꣢के꣣त꣢वे꣣ पे꣡शो꣢ मर्या अपे꣣श꣡से꣢ ।
स꣢मु꣣ष꣡द्भि꣢रजायथाः ॥ १४७० ॥
हे मानवांनो, अप्रकाशितांसाठी प्रकाश आणि रूपहीनांसाठी रूप निर्माण करीत तू उषांसह प्रकट झालास.
2.13.1471
अ꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ इन्द्र꣣ तु꣡भ्य꣢ꣳसुन्वे꣣ तु꣡भ्यं꣢ पवते꣣ त्व꣡म꣢स्य पाहि ।
त्व꣢ꣳ ह꣣ यं꣡ च꣢कृ꣣षे꣡ त्वं व꣢꣯वृ꣣ष꣢꣫ इन्दुं꣣ म꣡दा꣢य꣣ यु꣡ज्या꣢य꣣ सो꣡म꣢म् ॥ १४७१ ॥
हे इंद्रा, हा सोम तुझ्यासाठी पिळला आहे; तुझ्यासाठी पवित्र होऊन वाहतो. तू हे प्राशन कर. तू निर्माण केलेला, वाढवलेला तो बिंदू आनंदासाठी व योग्य साहाय्यासाठी स्वीकार.
2.13.1472
स꣢ ई꣣ꣳ र꣢थो꣣ न꣡ भु꣢रि꣣षा꣡ड꣢योजि म꣣हः꣢ पु꣣रू꣡णि꣢ सा꣣त꣢ये꣣ व꣡सू꣢नि ।
आ꣢दीं꣣ वि꣡श्वा꣢ नहु꣣꣬ष्या꣢꣯णि जा꣣ता꣡ स्व꣢र्षाता꣣ व꣡न꣢ ऊ꣣र्ध्वा꣡ न꣢वन्त ॥ १४७२ ॥
तो रथासारखा, अनेकांना जिंकणारा, महान, धन मिळवण्यासाठी अनेक संपत्तींशी जोडला गेला; मग सर्व मानवजात अरण्यात वर पाहून त्याला नमन करते, जो स्वर्गप्रकाश जिंकतो.
2.13.1473
शु꣣ष्मी꣢꣫ शर्धो꣣ न꣡ मारु꣢꣯तं पव꣣स्वा꣡न꣢भिशस्ता दि꣣व्या꣢꣫ यथा꣣ वि꣢ट् ।
आ꣢पो꣣ न꣢ म꣣क्षू꣡ सु꣢म꣣ति꣡र्भ꣢वा नः स꣣ह꣡स्रा꣢प्साः पृतना꣣षा꣢꣫ण्न य꣣ज्ञः꣢ ॥ १४७३ ॥
बलवान होऊन मरुतांच्या सेनेसारखा वाहा; निर्दोष दिव्य होऊन, प्रजेसारखा. पाण्यासारखा वेगाने आमच्यासाठी सुबुद्धी हो; सहस्रस्वरूप, शत्रुसेना जिंकणाऱ्या यज्ञासारखा.
2.13.1474
त्व꣡म꣢ग्ने य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳहो꣢ता꣣ वि꣡श्वे꣣षाꣳहि꣣तः꣢ ।
दे꣣वे꣢भि꣣र्मा꣡नु꣢षे꣣ ज꣡ने꣢ ॥ १४७४ ॥
हे अग्नी, तूच सर्व यज्ञांचा होता आहेस; सर्वांसाठी स्थापित; देवांसह मानवांमध्ये (विराजमान आहेस).
2.13.1475
स꣡ नो꣢ म꣣न्द्रा꣡भि꣢रध्व꣣रे꣢ जि꣣ह्वा꣡भि꣢र्यजा म꣣हः꣢ ।
आ꣢ दे꣣वा꣡न्व꣢क्षि꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १४७५ ॥
तो आमच्या यज्ञात आनंददायी जिव्हांनी महान (देवांचे) यजन करो; देवांना येथे आण आणि त्यांची पूजा कर.
2.13.1476
वे꣢त्था꣣ हि꣡ वे꣢धो꣣ अ꣡ध्व꣢नः प꣣थ꣡श्च꣢ दे꣣वा꣡ञ्ज꣢सा ।
अ꣡ग्ने꣢ य꣣ज्ञे꣡षु꣢ सुक्रतो ॥ १४७६ ॥
हे अग्नी, तू मार्ग आणि वाटा जाणतोस आणि देवांपर्यंत वेगाने पोहोचतोस. हे सुक्रतो, यज्ञांमध्ये (हे तुला ठाऊक आहे).
2.13.1477
हो꣡ता꣢ दे꣣वो꣡ अम꣢꣯र्त्यः पु꣣र꣡स्ता꣢देति मा꣣य꣡या꣢ ।
वि꣣द꣡था꣢नि प्रचो꣣द꣡य꣢न् ॥ १४७७ ॥
अमर होता देव आपल्या मायेने पुढे जातो; यज्ञकर्मांना प्रेरणा देतो.
2.13.1478
वा꣣जी꣡ वाजे꣢꣯षु धीयतेऽध्व꣣रे꣢षु꣣ प्र꣡ णी꣢यते ।
वि꣡प्रो꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣ सा꣡ध꣢नः ॥ १४७८ ॥
बलवान अग्नी स्पर्धांमध्ये स्थापित होतो; यज्ञांमध्ये पुढे नेला जातो. तोच यज्ञ साधणारा प्रेरित ऋषी आहे.
2.13.1479
धि꣣या꣡ च꣢क्रे꣣ व꣡रे꣢ण्यो भू꣣ता꣢नां꣣ ग꣢र्भ꣣मा꣡ द꣢धे ।
द꣡क्ष꣢स्य पि꣣त꣢रं꣣ त꣡ना꣢ ॥ १४७९ ॥
श्रेष्ठाने आपल्या बुद्धीने निर्मिती केली; प्राण्यांचा गर्भ धारण केला. बलाच्या पित्याला (संततीद्वारे स्थापित केले).
2.13.1480
आ꣢ सु꣣ते꣡ सि꣢ञ्चत꣣ श्रि꣢य꣣ꣳरो꣡द꣢स्योरभि꣣श्रि꣡य꣢म् ।
र꣣सा꣡ द꣢धीत वृष꣣भ꣢म् ॥ १४८० ॥
पिळलेल्या सोमात श्री (समृद्धी) ओता, जी दोन्ही लोकांना अलंकृत करते. रस वृषभाला (सोमाला) धारण करो.
2.13.1481
ते꣡ जा꣢नत꣣ स्व꣢मो꣣क्यं꣢꣣ऽ. सं꣢ व꣣त्सा꣢सो꣣ न꣢ मा꣣तृ꣡भिः꣢ ।
मि꣣थो꣡ न꣢सन्त जा꣣मि꣡भिः꣢ ॥ १४८१ ॥
ते आपले निवासस्थान जाणतात; वासरे मातांशी मिळतात तसे. परस्परांशी आपल्या बांधवांसह मिळतात.
2.13.1482
उ꣢प꣣ स्र꣡क्वे꣢षु꣣ ब꣡प्स꣢तः कृण्व꣣ते꣢ ध꣣रु꣡णं꣢ दि꣣वि꣢ ।
इ꣡न्द्रे꣢ अ꣣ग्ना꣢꣫ नमः꣣꣬ स्वः꣢꣯ ॥ १४८२ ॥
ते माळांवर तेजस्वी होऊन दिवीत आधार निर्माण करतात. इंद्र व अग्नी यांना नमस्कार, स्वर्गाला नमस्कार.
2.13.1483
त꣡दिदा꣢꣯स꣣ भु꣡व꣢नेषु꣣ ज्ये꣢ष्ठं꣣ य꣡तो꣢ ज꣣ज्ञ꣢ उ꣣ग्र꣢स्त्वे꣣ष꣡नृ꣢म्णः ।
स꣣द्यो꣡ ज꣢ज्ञा꣣नो꣡ नि रि꣢꣯णाति꣣ श꣢त्रू꣣न꣢नु꣣ यं꣢꣫ विश्वे꣣ म꣢द꣣न्त्यू꣡माः꣢ ॥ १४८३ ॥
लोकांमध्ये तोच ज्येष्ठ आहे; उग्र आणि तेजोबलसंपन्न असा तो जन्मला. जन्मताच तो शत्रूंना चिरडतो; त्याच्या मागे सर्व सहाय्यक आनंदित होतात.
2.13.1484
वा꣣वृधानः꣡ शव꣢꣯सा꣣ भू꣡र्यो꣢जाः꣣ श꣡त्रु꣢र्दा꣣सा꣡य꣢ भि꣣य꣡सं꣢ दधाति ।
अ꣡व्य꣢नच्च व्य꣣न꣢च्च꣣ स꣢स्नि꣣ सं꣡ ते꣢ नवन्त꣣ प्र꣡भृ꣢ता꣣ म꣡दे꣢षु ॥ १४८४ ॥
बलाने वाढणारा, विपुल ओजस्वी असा तो शत्रू दासाच्या ठायी भीती ठेवतो. तो श्वास आत घेतो व सोडतो; हे बलवान, अर्पिलेली आहुती मदांमध्ये तुला नमन करतात.
2.13.1485
त्वे꣢꣫ क्रतु꣣म꣡पि꣢ वृञ्जन्ति꣣ वि꣢श्वे꣣ द्वि꣢उयदे꣣ते꣢꣫ त्रिर्भव꣣न्त्यू꣡माः꣢ ।
स्वा꣣दोः꣡ स्वादी꣢꣯यः स्वा꣣दु꣡ना꣢ सृजा꣣ स꣢म꣣दः꣢꣫ सु मधु꣣ म꣡धु꣢ना꣣भि꣡ यो꣢धीः ॥ १४८५ ॥
तुझ्यात सर्व सहाय्यक संकल्प मागतात; दोनदा व तीनदा ते होतात. गोडापेक्षाही गोड असा, गोड रस वाहू दे; आनंददायी सोमा, मधासह उत्तम वाहा.
2.13.1486
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु महि꣣षो꣡ यवा꣢꣯शिरं तुविशु꣣ष्म꣢स्तृ꣣म्प꣡त्सो꣢꣯ममपिब꣣द्वि꣡ष्णु꣢ना सु꣣तं꣡ य꣢थाव꣣श꣢म् ।
स꣡ ईं꣢ ममाद꣣ म꣢हि꣣ क꣢र्म꣣ क꣡र्त꣢वे म꣣हा꣢मु꣣रु꣡ꣳ सैन꣢꣯ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८६ ॥
तीन द्रोणकलशांमध्ये वृषभासारखा महान, यवमिश्रित, अत्यंत बलवान असा तृप्त होऊन विष्णूसह अभिषुत सोम, इच्छेप्रमाणे प्याला. तो खरोखर मोठे कार्य करण्यास आनंदला; महान विशाल देवाशी देव जोडला गेला; सत्य सोम सत्य इंद्रासह.
2.13.1487
सा꣣कं꣢ जा꣣तः꣡ क्रतु꣢꣯ना सा꣣क꣡मोज꣢꣯सा ववक्षिथ सा꣣कं꣢ वृ꣣द्धो꣢ वी꣣कयैः꣢꣯ सास꣣हि꣢उमृधो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
दा꣢ता꣣ रा꣡ध꣢ स्तुव꣣ते꣢꣫ काम्यं꣣ व꣢सु꣣ प्र꣡चे꣢तन꣣ सै꣡न꣢ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८७ ॥
एकत्र जन्मलास, प्रज्ञा व बलाने एकत्र वाढलास; एकत्र वृद्ध होऊन, वीर्याने शत्रूंना जिंकणारा, सर्वद्रष्टा झालास. स्तोत्याला इच्छित धन व ऐश्वर्य देणाऱ्या, हे प्रचेतसा, ते खरे सोमबिंदू या देवाला या देवाशी मिळो, सत्य इंद्राशी मिळो.
2.13.1488
अ꣢ध꣣ त्वि꣡षी꣢माꣳअ꣣भ्यो꣡ज꣢सा꣣ कृ꣡विं꣢ यु꣣धा꣡भ꣢व꣣दा꣡ रोद꣢꣯सी आपृणदस्य म꣣ज्म꣢ना꣣ प्र꣡ वा꣢वृधे ।
अ꣡ध꣢त्ता꣣न्यं꣢ ज꣣ठ꣢रे꣣ प्रे꣡म꣢रिच्यत꣣ प्र꣡ चे꣢तय꣣ सै꣡न꣢ꣳसश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८८ ॥
मग तेजस्वी होऊन बलाने युद्धात कवीला पराभूत केले; द्यावापृथिवी आपल्या शक्तीने भरून वाढला. दुसऱ्याला उदरात ठेवले, ते प्रेमाने वाहिले; हे प्रचेतसा, ते खरे सोमबिंदू या देवाला या देवाशी मिळो, सत्य इंद्राशी मिळो.