ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.13.1435
प꣡व꣢स्व वृ꣣ष्टि꣢꣫मा सु नो꣣ऽपा꣢मू꣣र्मिं꣢ दि꣣व꣡स्परि꣢꣯ ।
अ꣣यक्ष्मा꣡ बृ꣢ह꣣ती꣡रिषः꣢꣯ ॥ १४३५ ॥
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ବର୍ଷା ଆଣ, ଆକାଶରୁ ଜଳର ତରଙ୍ଗ ଆଣ। ରୋଗରହିତ, ବିଶାଳ ଅନ୍ନରସ ଆମକୁ ଦିଅ।
2.13.1436
त꣡या꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ गा꣡व꣢ इ꣣हा꣢गम꣢꣯न् ।
ज꣡न्या꣢स꣣ उ꣡प꣢ नो गृ꣣ह꣢म् ॥ १४३६ ॥
ଯେଉଁ ଧାରାରେ ଗାଈମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ, ସେହି ଧାରାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଆମ ଘର ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।
2.13.1437
घृ꣣तं꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या य꣣ज्ञे꣡षु꣢ देव꣣वी꣡त꣢मः ।
अ꣣स्म꣡भ्यं꣢ वृ꣣ष्टि꣡मा प꣢꣯व ॥ १४३७ ॥
ହେ ସୋମ, ଘିଅ ପରି ଧାରାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ତୁମେ, ଆମ ପାଇଁ ବର୍ଷା ଆଣି ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.13.1438
स꣡ न꣢ ऊ꣣र्जे꣢ व्य꣣क꣣ऽ.व्य꣡यं꣢ प꣣वि꣡त्रं꣢ धाव꣣ धा꣡र꣢या ।
दे꣣वा꣡सः꣢ शृ꣣ण꣢व꣣न् हि꣡ क꣢म् ॥ १४३८ ॥
ସେ ଆମ ଅନ୍ନବଳ ପାଇଁ, ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ଧାରାରେ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ସୁଖ-ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତୁ।
2.13.1439
प꣡व꣢मानो असिष्यद꣣द्र꣡क्षा꣢ꣳस्यप꣣ज꣡ङ्घ꣢नत् ।
प्र꣣त्न꣢व꣣द्रो꣢च꣣यन्रु꣡चः꣢ ॥ १४३९ ॥
ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ସୋମ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦୂର କଲେ; ପୂର୍ବ ପରି ଆଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ।
2.13.1440
प्र꣡त्य꣢स्मै꣣ पि꣡पी꣢षते꣣ वि꣡श्वा꣢नि वि꣣दु꣡षे꣢ भर ।
अ꣣रङ्गमा꣢य꣣ ज꣢ग्म꣣ये꣡ऽप꣢श्चादध्वने꣣ न꣡रः꣢ ॥ १४४० ॥
ଏହି ଦାନଶୀଳ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ଆଣ; ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଯେ ଭଲରେ ଆଗକୁ ଯାଏ ଏବଂ ପଥରେ ପଛରେ ରହେ ନାହିଁ, ତା ପାଇଁ ଆଣ।
2.13.1441
ए꣡मे꣢नं प्र꣣त्ये꣡त꣢न꣣ सो꣡मे꣢भिः सोम꣣पा꣡त꣢मम् ।
अ꣡म꣢त्रेभिर्ऋजी꣣षि꣢ण꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः ॥ १४४१ ॥
ଆସ, ସୋମପାନରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା; ସିଧା ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ପାତ୍ର ଓ ନିଚୁଡ଼ା ସୋମବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କର।
2.13.1442
य꣡दी꣢सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः꣣ सो꣡मे꣢भिः प्रति꣣भू꣡ष꣢थ ।
वे꣢दा꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ मे꣡धि꣢रो धृ꣣ष꣢꣫त्तन्त꣣मि꣡देष꣢꣯ते ॥ १४४२ ॥
ଆପଣମାନେ ନିଚୁଡ଼ା ସୋମବିନ୍ଦୁ ଓ ସୋମ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ସଜାଇଲେ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସାହସୀ ପ୍ରହାରକ ସତରେ ଦ୍ରୁତ ଆସନ୍ତି।
2.13.1443
अ꣣स्मा꣡अ꣢स्मा꣣ इ꣢꣫दन्ध꣣सो꣡ऽध्व꣢र्यो꣣ प्र꣡ भ꣢रा सु꣣त꣢म् ।
कु꣣वि꣡त्स꣢मस्य꣣ जे꣡न्य꣢स्य श꣡र्ध꣢तो꣣ऽभि꣡श꣢स्तेरव꣣स्व꣡र꣢त् ॥ १४४३ ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ, ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯ୍ୟୁ, ନିଚୁଡ଼ା ସୋମରସ ଆଣ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ବଳବାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଓ ଆକ୍ରମଣରୁ ସେ ରକ୍ଷା କରୁ।
2.13.1444
ब꣣भ्र꣢वे꣣ नु꣡ स्वत꣢꣯वसेऽरु꣣णा꣡य꣢ दिवि꣣स्पृ꣡शे꣢ ।
सो꣡मा꣢य गा꣣थ꣡म꣢र्चत ॥ १४४४ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ପିଙ୍ଗଳବର୍ଣ୍ଣ, ନିଜ ବଳବାନ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ୟୁଲୋକସ୍ପର୍ଶୀ ସୋମଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଗାଥା ଗାଅ।
2.13.1445
ह꣡स्त꣢च्युतेभि꣣र꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ पुनीतन ।
म꣢धा꣣वा꣡ धा꣢वता꣣ म꣡धु꣢ ॥ १४४५ ॥
ହାତରୁ ଖସିଥିବା ପଥରରେ ନିଚୁଡ଼ା ସୋମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ହେ ମଧୁ, ମଧୁରତା ପ୍ରବାହିତ କର।
2.13.1446
न꣢म꣣से꣡दुप꣢꣯ सीदत द꣣ध्ने꣢द꣣भि꣡ श्री꣢णीतन ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रे꣢ दधातन ॥ १४४६ ॥
ନମସ୍କାର ସହିତ ପାଖରେ ବସ; ଦହି ସହ ସୋମ ମିଶାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ସୋମବିନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ସ୍ଥାପନ କର।
2.13.1447
अ꣣मित्रहा꣡ विच꣢꣯र्षणिः꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ शं꣡ गवे꣢꣯ ।
दे꣣वे꣡भ्यो꣢ अनुकाम꣣कृ꣢त् ॥ १४४७ ॥
ହେ ସୋମ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା, ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛାପୂରଣକାରୀ ହୁଅ।
2.13.1448
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे꣣ म꣡दा꣢य꣣ प꣡रि꣢ षिच्यसे ।
म꣣नश्चि꣡न्मन꣢꣯स꣣स्प꣡तिः꣢ ॥ १४४८ ॥
ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେବା ପାଇଁ ତୁମେ ଚାରିପାଖରେ ଛଣାଯାଉଛ। ତୁମେ ମନକୁ ଜାଣୁଥିବା, ମନର ପ୍ରଭୁ।
2.13.1449
प꣡व꣢मान सु꣣वी꣡र्य꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म रिरीहि नः ।
इ꣢न्द्र꣣वि꣡न्द्रे꣢ण नो यु꣣जा꣢ ॥ १४४९ ॥
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟବିଶିଷ୍ଟ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଥୀ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ (ଦିଅ)।
2.13.1450
उ꣢꣯द्धेद꣣भि꣢ श्रु꣣ता꣡म꣢घं वृष꣣भं꣡ नर्या꣢꣯पसम् ।
अ꣡स्ता꣢रमेषि सूर्य ॥ १४५० ॥
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧନବାନ, ବୃଷଭ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ କରୁଥିବା, ଅସ୍ତକାରୀ ଦିଗକୁ ତୁମେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯାଉଛ।
2.13.1451
न꣢व꣣ यो꣡ न꣢व꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ बि꣣भे꣡द꣢ बा꣣꣬ह्वो꣢꣯जसा ।
अ꣡हिं꣢ च वृत्र꣣हा꣡व꣢धीत् ॥ १४५१ ॥
ଯିଏ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ନଅ, ତା'ପରେ ନବେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଲେ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା ସର୍ପ (ଅହି)କୁ ବଧ କଲେ।
2.13.1452
स꣢ न꣣ इ꣡न्द्रः꣢ शि꣣वः꣡ सखाश्वा꣢꣯व꣣द्गो꣢म꣣द्य꣡व꣢मत् ।
उ꣣रु꣡धा꣢रेव दोहते ॥ १४५२ ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର କଲ୍ୟାଣକାରୀ ସଖା ହେଉନ୍ତୁ; ଘୋଡା, ଗାଈ, ଯବଯୁକ୍ତ (ଧନ) ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ପ୍ରଶସ୍ତ ଧାରାବିଶିଷ୍ଟ (ଗାଈ) ଦୁଗ୍ଧ ଦିଏ।
2.13.1453
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति बहु꣣धा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ १४५३ ॥
ମହାନ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୋମ ମଧୁର ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଅବଞ୍ଚିତ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଇ। ବାୟୁଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସେ ନିଜ ବଳରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ବହୁପ୍ରକାରେ ପୋଷଣ କରି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।
2.13.1454
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्सुभृ꣢꣯तं वाज꣣सा꣡त꣢मं꣣ ध꣡र्मं꣢ दि꣣वो꣢ ध꣣रु꣡णे꣢ स꣣त्य꣡मर्पि꣢꣯तम् ।
अ꣣मित्रहा꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢स्यु꣣ह꣡न्त꣢मं꣣ ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञे असुर꣣हा꣡ स꣢पत्न꣣हा꣢ ॥ १४५४ ॥
ମହାନ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୁଧୃତ, ବଳ ଓ ଧନ ସର୍ବାଧିକ ଦେଉଥିବା ଧର୍ମ ଆକାଶର ଆଧାରରେ ସତ୍ୟରୂପେ ସ୍ଥାପିତ; ତାହାରି ପାଇଁ ଆଲୋକ ଜନ୍ମିଲା — ଶତ୍ରୁ, ବୃତ୍ର ଓ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ସଂହାରକ, ଅସୁର ଓ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ଵୀମାନଙ୍କର ବିନାଶକ।
2.13.1455
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣡ति꣢रुत्त꣣मं꣡ वि꣢श्व꣣जि꣡द्ध꣢न꣣जि꣡दु꣢च्यते बृ꣣ह꣢त् ।
वि꣣श्वभ्रा꣢ड् भ्रा꣣जो꣢꣫ महि꣣ सू꣡र्यो꣢ दृ꣣श꣢ उ꣣रु꣡ प꣢प्रथे꣣ स꣢ह꣣ ओ꣢जो꣣ अ꣡च्यु꣢तम् ॥ १४५५ ॥
ଏହା ଆଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉତ୍ତମ ଜ୍ୟୋତି; ସେ ବିଶ୍ୱଜିତ୍, ଧନଜିତ୍, ମହାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବିଶ୍ୱକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିବା, ତେଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି; ସେ ଅଚ୍ୟୁତ ଓଜ।
2.13.1456
इ꣡न्द्र꣣ क्र꣡तुं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र पि꣣ता꣢ पु꣣त्रे꣢भ्यो꣣ य꣡था꣢ ।
शि꣡क्षा꣢ णो अ꣣स्मि꣡न्पु꣢रुहूत꣣ या꣡म꣢नि जी꣣वा꣡ ज्योति꣣रशीमहि ॥ १४५६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପିତା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଦିଅନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ସଂକଳ୍ପ (ବୁଦ୍ଧି) ଆଣି ଦିଅ। ହେ ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ଏହି ପଥରେ ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ; ଆମେ ବଞ୍ଚି ଆଲୋକ ପାଇବା।
2.13.1457
मा꣢ नो꣣ अ꣡ज्ञा꣢ता वृ꣣ज꣡ना꣢ दुरा꣣ध्यो꣢ऽमा꣡शि꣢वा꣣सो꣡ऽव꣢ क्रमुः ।
त्व꣡या꣢ व꣣यं꣢ प्र꣣व꣢तः꣣ श꣡श्व꣢तीर꣣पो꣡ऽति꣢ शूर तरामसि ॥ १४५७ ॥
ଅଜ୍ଞାତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଆମ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ; ଅମଙ୍ଗଳକାରୀମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ ନ କରନ୍ତୁ। ହେ ଶୂର, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଉଚ୍ଚ ପଥରୁ ଶାଶ୍ୱତ ଜଳ ପାର ହେବା।
2.13.1458
अ꣣द्या꣢द्या꣣ श्वः꣢श्व꣣ इ꣢न्द्र꣣ त्रा꣡स्व꣢ प꣣रे꣡ च꣢ नः ।
वि꣡श्वा꣢ च नो जरि꣣तृ़꣡न्त्स꣢त्पते꣣ अ꣢हा꣣ दि꣢वा꣣ न꣡क्तं꣢ च रक्षिषः ॥ १४५८ ॥
ଆଜି ଆଜି ଏବଂ କାଲି କାଲି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଦୂରବର୍ତ୍ତୀମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ। ହେ ସତ୍ପତି, ଆମ ସମସ୍ତ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦିନରାତି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
2.13.1459
प्र꣣भङ्गी꣡ शूरो꣢꣯ म꣣घ꣡वा꣢ तु꣣वी꣡म꣢घः꣣ स꣡म्मि꣢श्लो वी꣣कया꣢꣯य꣣ क꣢म् ।
उ꣣भा꣡ ते꣢ बा꣣हू꣡ वृष꣢꣯णा शतक्रतो꣣ नि꣡ या वज्रं꣢꣯ मिमि꣣क्ष꣡तुः꣢ ॥ १४५९ ॥
ଆଗକୁ ଧାଉଥିବା ବୀର, ମଘବା, ଅପାର ଧନୀ, ବୀରତ୍ୱ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମିଶିଥିବା। ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ତୁମର ଦୁଇ ବଳବାନ ବାହୁ ବଜ୍ରକୁ ତଳକୁ ନିକ୍ଷେପ କରେ।
2.13.1460
ज꣣नीय꣢न्तो꣣ न्व꣡ग्र꣢वः पुत्री꣣य꣡न्तः꣢ सु꣣दा꣡न꣢वः ।
स꣡र꣢स्वन्तꣳहवामहे ॥ १४६० ॥
ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛାକାରୀ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଗ୍ରଣୀ, ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛାକାରୀ, ଉଦାର ଦାତାମାନେ, ଆମେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
2.13.1461
उ꣣त꣡ नः꣢ प्रि꣣या꣢ प्रि꣣या꣡सु꣢ स꣣प्त꣡स्व꣢सा꣣ सु꣡जु꣢ष्टा ।
स꣡र꣢स्वती꣣ स्तो꣡म्या꣢ भूत् ॥ १४६१ ॥
ଆମ ପ୍ରିୟା, ପ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟା, ସାତ ଭଉଣୀଥିବା, ସୁପ୍ରିୟା ସରସ୍ୱତୀ ସ୍ତୁତି ଯୋଗ୍ୟା ହେଉନ୍ତୁ।
2.13.1462
त꣡त्स꣢वि꣣तु꣡र्वरे꣢꣯ण्यं꣣ भ꣡र्गो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ धीमहि ।
धि꣢यो꣣ यो꣡ नः꣢ प्रचो꣣द꣡या꣢त् ॥ १४६२ ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କର ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ସେ ଆମ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
2.13.1463
सो꣣मा꣢नां꣣ स्व꣡र꣢णं (कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तँ य औशिजः ॥) ॥ १४६३ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ମଧୁର କର; ଉଶିଜଙ୍କ ପୁତ୍ର କକ୍ଷୀବାନ୍ ପାଇଁ।
2.13.1464
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवसे꣣ (आ सुवोर्जं इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥) ॥ १४६४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଆୟୁ ଓ ବଳକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ପ୍ରବାହିତ କର; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ନ ଦିଅ। ଦୁଷ୍ଟମନା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ତଡ଼ି ଦିଅ।
2.13.1465
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य (महो रायो दिव्यस्य ।
महि वा क्षत्रं देवेषु ॥) ॥ १४६५ ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ଆମକୁ ପାର୍ଥିବ ଓ ଦିବ୍ୟ ମହାନ ଧନ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତୁ; ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ କ୍ଷାତ୍ରବଳ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
2.13.1466
ऋ꣣त꣢मृ꣣ते꣢न꣣ स꣡प꣢न्तेषि꣣रं꣡ दक्ष꣢꣯माशाते ।
अ꣣द्रु꣡हा꣢ दे꣣वौ꣡ व꣢र्धेते ॥ १४६६ ॥
ଋତ ଦ୍ୱାରା ଋତର ସେବା କରି ସେହି ଦୁଇଜଣ ଦ୍ରୁତ ବଳ ଓ କୌଶଳ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଦ୍ରୋହରହିତ ସେହି ଦୁଇ ଦେବତା ବଢ଼ନ୍ତି।
2.13.1467
वृ꣣ष्टि꣡द्या꣢वा री꣣꣬त्या꣢꣯पे꣣ष꣢꣫स्पती꣣ दा꣡नु꣢मत्याः ।
बृ꣣ह꣢न्तं꣣ ग꣡र्त꣢माशाते ॥ १४६७ ॥
ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ନିଜ ଗତିରେ, ଦାନସମ୍ପନ୍ନ ଜଳର ପ୍ରଭୁ ହୋଇ, ବିଶାଳ ଆସନ ପାଆନ୍ତି।
2.13.1468
यु꣣ञ्ज꣡न्ति꣢ ब्र꣣ध्न꣡म꣢रु꣣षं꣡ चर꣢꣯न्तं꣣ प꣡रि꣢ त꣣स्थु꣡षः꣢ ।
रो꣡च꣢न्ते रोच꣣ना꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १४६८ ॥
ସ୍ଥିର ହୋଇଥିବାଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଧାରେ ଗତିଶୀଳ ଲାଲ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ରଧ୍ନକୁ ସେମାନେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି; ଦିବିରେ ଆଲୋକିତ ଜିନିଷ ଜ୍ୱଳନ୍ତି।
2.13.1469
यु꣣ञ्ज꣡न्त्य꣢स्य꣣ का꣢म्या꣣ ह꣢री꣣ वि꣡पक्षसा꣣ र꣡थे꣢ ।
शो꣡णा꣢ धृ꣣ष्णू꣢ नृ꣣वा꣡ह꣢सा ॥ १४६९ ॥
ତାଙ୍କ ରଥରେ ଇଚ୍ଛିତ, ଦୁଇ ଲାଲ-ପୀତ, ପଖାଥିବା, ନିର୍ଭୀକ, ମନୁଷ୍ୟ ବହନକାରୀ ଘୋଡ଼ା ସେମାନେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି।
2.13.1470
के꣣तुं꣢ कृ꣣ण्व꣡न्न꣢के꣣त꣢वे꣣ पे꣡शो꣢ मर्या अपे꣣श꣡से꣢ ।
स꣢मु꣣ष꣡द्भि꣢रजायथाः ॥ १४७० ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଅଜ୍ଞାତଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଓ ରୂପହୀନଙ୍କ ପାଇଁ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କରି ତୁମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହ ଜନ୍ମିଲ।
2.13.1471
अ꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ इन्द्र꣣ तु꣡भ्य꣢ꣳसुन्वे꣣ तु꣡भ्यं꣢ पवते꣣ त्व꣡म꣢स्य पाहि ।
त्व꣢ꣳ ह꣣ यं꣡ च꣢कृ꣣षे꣡ त्वं व꣢꣯वृ꣣ष꣢꣫ इन्दुं꣣ म꣡दा꣢य꣣ यु꣡ज्या꣢य꣣ सो꣡म꣢म् ॥ १४७१ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ନିଚୁଡ଼ାଯାଇଛି; ତୁମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ। ତୁମେ ଏହାକୁ ପାନ କର। ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା, ବଢ଼ାଇଥିବା ସେହି ବିନ୍ଦୁକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ସହାୟତା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର।
2.13.1472
स꣢ ई꣣ꣳ र꣢थो꣣ न꣡ भु꣢रि꣣षा꣡ड꣢योजि म꣣हः꣢ पु꣣रू꣡णि꣢ सा꣣त꣢ये꣣ व꣡सू꣢नि ।
आ꣢दीं꣣ वि꣡श्वा꣢ नहु꣣꣬ष्या꣢꣯णि जा꣣ता꣡ स्व꣢र्षाता꣣ व꣡न꣢ ऊ꣣र्ध्वा꣡ न꣢वन्त ॥ १४७२ ॥
ସେ ରଥ ପରି, ବହୁଙ୍କୁ ଜିଣୁଥିବା, ମହାନ୍, ଧନ ପାଇବା ପାଇଁ ଅନେକ ଧନ ସହ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛନ୍ତି; ତା ପରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ବନରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯେ ସ୍ୱର୍ଗାଲୋକ ଜିଣନ୍ତି।
2.13.1473
शु꣣ष्मी꣢꣫ शर्धो꣣ न꣡ मारु꣢꣯तं पव꣣स्वा꣡न꣢भिशस्ता दि꣣व्या꣢꣫ यथा꣣ वि꣢ट् ।
आ꣢पो꣣ न꣢ म꣣क्षू꣡ सु꣢म꣣ति꣡र्भ꣢वा नः स꣣ह꣡स्रा꣢प्साः पृतना꣣षा꣢꣫ण्न य꣣ज्ञः꣢ ॥ १४७३ ॥
ବଳବାନ ହୋଇ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସେନା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ନିନ୍ଦାହୀନ ଦିବ୍ୟ ହୋଇ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ପରି। ଜଳ ପରି ଶୀଘ୍ର ଆମ ପାଇଁ ସୁମତି ହୁଅ; ସହସ୍ରରୂପୀ, ଶତ୍ରୁସେନା ଜିଣୁଥିବା ଯଜ୍ଞ ପରି।
2.13.1474
त्व꣡म꣢ग्ने य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳहो꣢ता꣣ वि꣡श्वे꣣षाꣳहि꣣तः꣢ ।
दे꣣वे꣢भि꣣र्मा꣡नु꣢षे꣣ ज꣡ने꣢ ॥ १४७४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ହୋତା; ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ; ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ (ବିରାଜମାନ)।
2.13.1475
स꣡ नो꣢ म꣣न्द्रा꣡भि꣢रध्व꣣रे꣢ जि꣣ह्वा꣡भि꣢र्यजा म꣣हः꣢ ।
आ꣢ दे꣣वा꣡न्व꣢क्षि꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १४७५ ॥
ସେ ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ମଧୁର ଜିହ୍ୱାରେ ମହାନ (ଦେବତା)ଙ୍କ ଯଜନ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପୂଜା କର।
2.13.1476
वे꣢त्था꣣ हि꣡ वे꣢धो꣣ अ꣡ध्व꣢नः प꣣थ꣡श्च꣢ दे꣣वा꣡ञ्ज꣢सा ।
अ꣡ग्ने꣢ य꣣ज्ञे꣡षु꣢ सुक्रतो ॥ १४७६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପଥ ଓ ମାର୍ଗ ଜାଣ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚ। ହେ ସୁକ୍ରତୁ, ଯଜ୍ଞରେ (ଏହା ତୁମେ ଜାଣ)।
2.13.1477
हो꣡ता꣢ दे꣣वो꣡ अम꣢꣯र्त्यः पु꣣र꣡स्ता꣢देति मा꣣य꣡या꣢ ।
वि꣣द꣡था꣢नि प्रचो꣣द꣡य꣢न् ॥ १४७७ ॥
ଅମର ହୋତା ଦେବ ନିଜ ମାୟାରେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଯଜ୍ଞକର୍ମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି।
2.13.1478
वा꣣जी꣡ वाजे꣢꣯षु धीयतेऽध्व꣣रे꣢षु꣣ प्र꣡ णी꣢यते ।
वि꣡प्रो꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣ सा꣡ध꣢नः ॥ १४७८ ॥
ବଳବାନ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ ଆଗକୁ ନିଆଯାଆନ୍ତି। ଯଜ୍ଞ ସାଧନକାରୀ ପ୍ରେରିତ ଋଷି ସେ।
2.13.1479
धि꣣या꣡ च꣢क्रे꣣ व꣡रे꣢ण्यो भू꣣ता꣢नां꣣ ग꣢र्भ꣣मा꣡ द꣢धे ।
द꣡क्ष꣢स्य पि꣣त꣢रं꣣ त꣡ना꣢ ॥ १४७९ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ। ବଳର ପିତାଙ୍କୁ (ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ କଲେ)।
2.13.1480
आ꣢ सु꣣ते꣡ सि꣢ञ्चत꣣ श्रि꣢य꣣ꣳरो꣡द꣢स्योरभि꣣श्रि꣡य꣢म् ।
र꣣सा꣡ द꣢धीत वृष꣣भ꣢म् ॥ १४८० ॥
ନିଚୋଡ଼ା ସୋମରେ ଶ୍ରୀ (ସମୃଦ୍ଧି) ଢାଳ, ଯାହା ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ। ରସ ବୃଷଭ (ସୋମ)କୁ ଧାରଣ କରୁ।
2.13.1481
ते꣡ जा꣢नत꣣ स्व꣢मो꣣क्यं꣢꣣ऽ. सं꣢ व꣣त्सा꣢सो꣣ न꣢ मा꣣तृ꣡भिः꣢ ।
मि꣣थो꣡ न꣢सन्त जा꣣मि꣡भिः꣢ ॥ १४८१ ॥
ସେମାନେ ନିଜ ବାସସ୍ଥାନ ଜାଣନ୍ତି; ବାଛୁରି ମାଆମାନଙ୍କ ସହ ମିଶେ ପରି। ପରସ୍ପର ସ୍ୱଜନଙ୍କ ସହ ମିଳନ୍ତି।
2.13.1482
उ꣢प꣣ स्र꣡क्वे꣢षु꣣ ब꣡प्स꣢तः कृण्व꣣ते꣢ ध꣣रु꣡णं꣢ दि꣣वि꣢ ।
इ꣡न्द्रे꣢ अ꣣ग्ना꣢꣫ नमः꣣꣬ स्वः꣢꣯ ॥ १४८२ ॥
ସେମାନେ ମାଳା ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦିବରେ ଆଧାର ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନମସ୍କାର।
2.13.1483
त꣡दिदा꣢꣯स꣣ भु꣡व꣢नेषु꣣ ज्ये꣢ष्ठं꣣ य꣡तो꣢ ज꣣ज्ञ꣢ उ꣣ग्र꣢स्त्वे꣣ष꣡नृ꣢म्णः ।
स꣣द्यो꣡ ज꣢ज्ञा꣣नो꣡ नि रि꣢꣯णाति꣣ श꣢त्रू꣣न꣢नु꣣ यं꣢꣫ विश्वे꣣ म꣢द꣣न्त्यू꣡माः꣢ ॥ १४८३ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ; ଉଗ୍ର ଓ ତେଜୋବଳ ବିଶିଷ୍ଟ ସେ ଜନ୍ମିଲେ। ଜନ୍ମ ହେବାମାତ୍ରେ ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପଛରେ ସମସ୍ତ ସହାୟକ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
2.13.1484
वा꣣वृधानः꣡ शव꣢꣯सा꣣ भू꣡र्यो꣢जाः꣣ श꣡त्रु꣢र्दा꣣सा꣡य꣢ भि꣣य꣡सं꣢ दधाति ।
अ꣡व्य꣢नच्च व्य꣣न꣢च्च꣣ स꣢स्नि꣣ सं꣡ ते꣢ नवन्त꣣ प्र꣡भृ꣢ता꣣ म꣡दे꣢षु ॥ १४८४ ॥
ବଳରେ ବଢ଼ୁଥିବା, ପ୍ରଚୁର ଓଜବିଶିଷ୍ଟ ସେ ଶତ୍ରୁ ଦାସ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସେ ନିଶ୍ୱାସ ଭିତରକୁ ନିଅନ୍ତି ଓ ବାହାର କରନ୍ତି; ହେ ବଳବାନ, ଅର୍ପିତ ଉପହାର ମଦରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
2.13.1485
त्वे꣢꣫ क्रतु꣣म꣡पि꣢ वृञ्जन्ति꣣ वि꣢श्वे꣣ द्वि꣢उयदे꣣ते꣢꣫ त्रिर्भव꣣न्त्यू꣡माः꣢ ।
स्वा꣣दोः꣡ स्वादी꣢꣯यः स्वा꣣दु꣡ना꣢ सृजा꣣ स꣢म꣣दः꣢꣫ सु मधु꣣ म꣡धु꣢ना꣣भि꣡ यो꣢धीः ॥ १४८५ ॥
ତୁମଠାରେ ସମସ୍ତ ସହାୟକ ସଂକଳ୍ପ କାମନା କରନ୍ତି; ଦୁଇଥର ଓ ତିନିଥର ସେମାନେ ହୁଅନ୍ତି। ମଧୁରଠାରୁ ମଧୁର, ମଧୁର ରସ ପ୍ରବାହିତ କର; ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ସୋମ, ମଧୁ ସହିତ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.13.1486
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु महि꣣षो꣡ यवा꣢꣯शिरं तुविशु꣣ष्म꣢स्तृ꣣म्प꣡त्सो꣢꣯ममपिब꣣द्वि꣡ष्णु꣢ना सु꣣तं꣡ य꣢थाव꣣श꣢म् ।
स꣡ ईं꣢ ममाद꣣ म꣢हि꣣ क꣢र्म꣣ क꣡र्त꣢वे म꣣हा꣢मु꣣रु꣡ꣳ सैन꣢꣯ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८६ ॥
ତିନି ଦ୍ରୋଣକଳସରେ ବୃଷଭ ପରି ମହାନ, ଯବମିଶ୍ରିତ, ଅତି ବଳବାନ ସେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ନିଷ୍କାସିତ ସୋମ ପାନ କଲେ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ। ସେ ପ୍ରକୃତରେ ମହାନ କର୍ମ କରିବାକୁ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ମହାନ ବିସ୍ତୃତ ଦେବଙ୍କ ସହ ଦେବ ମିଳିଲେ; ସତ୍ୟ ସୋମ ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ।
2.13.1487
सा꣣कं꣢ जा꣣तः꣡ क्रतु꣢꣯ना सा꣣क꣡मोज꣢꣯सा ववक्षिथ सा꣣कं꣢ वृ꣣द्धो꣢ वी꣣कयैः꣢꣯ सास꣣हि꣢उमृधो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
दा꣢ता꣣ रा꣡ध꣢ स्तुव꣣ते꣢꣫ काम्यं꣣ व꣢सु꣣ प्र꣡चे꣢तन꣣ सै꣡न꣢ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८७ ॥
ସାଙ୍ଗରେ ଜନ୍ମିଲ, ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ବଳ ସହ ସାଙ୍ଗରେ ବଢ଼ିଲ; ସାଙ୍ଗରେ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇ, ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣି, ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା ହେଲ। ସ୍ତୋତାକୁ କାମ୍ୟ ଧନ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦାତା, ହେ ପ୍ରଚେତସ, ସେହି ସତ୍ୟ ସୋମବିନ୍ଦୁ ଏହି ଦେବଙ୍କୁ ଏହି ଦେବଙ୍କ ସହ ମିଳୁ, ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିଳୁ।
2.13.1488
अ꣢ध꣣ त्वि꣡षी꣢माꣳअ꣣भ्यो꣡ज꣢सा꣣ कृ꣡विं꣢ यु꣣धा꣡भ꣢व꣣दा꣡ रोद꣢꣯सी आपृणदस्य म꣣ज्म꣢ना꣣ प्र꣡ वा꣢वृधे ।
अ꣡ध꣢त्ता꣣न्यं꣢ ज꣣ठ꣢रे꣣ प्रे꣡म꣢रिच्यत꣣ प्र꣡ चे꣢तय꣣ सै꣡न꣢ꣳसश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८८ ॥
ତା'ପରେ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କବିଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲ; ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ବଢ଼ିଲ। ଅନ୍ୟଟିକୁ ନିଜ ଉଦରରେ ଧାରଣ କଲ, ତାହା ପ୍ରେମରେ ଝରିଲା; ହେ ପ୍ରଚେତସ, ସେହି ସତ୍ୟ ସୋମବିନ୍ଦୁ ଏହି ଦେବଙ୍କୁ ଏହି ଦେବଙ୍କ ସହ ମିଳୁ, ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିଳୁ।