സാമവേദം · ഭാഗം 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.13.1435
प꣡व꣢स्व वृ꣣ष्टि꣢꣫मा सु नो꣣ऽपा꣢मू꣣र्मिं꣢ दि꣣व꣡स्परि꣢꣯ ।
अ꣣यक्ष्मा꣡ बृ꣢ह꣣ती꣡रिषः꣢꣯ ॥ १४३५ ॥
സോമാ, പവിത്രനായി ഒഴുകുക; ഞങ്ങൾക്കായി നല്ല മഴ കൊണ്ടുവരിക, ആകാശത്തുനിന്ന് ജലതരംഗം കൊണ്ടുവരിക. രോഗരഹിതവും വിശാലവുമായ അന്നരസങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക.
2.13.1436
त꣡या꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ गा꣡व꣢ इ꣣हा꣢गम꣢꣯न् ।
ज꣡न्या꣢स꣣ उ꣡प꣢ नो गृ꣣ह꣢म् ॥ १४३६ ॥
ഏതു ധാരയാൽ പശുക്കൾ ഇവിടെ വന്നുവോ, ആ ധാരയാൽ തന്നെ പവിത്രനായി ഒഴുകുക; ബന്ധുക്കൾ ഞങ്ങളുടെ വീടിനടുത്ത് വരട്ടെ.
2.13.1437
घृ꣣तं꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या य꣣ज्ञे꣡षु꣢ देव꣣वी꣡त꣢मः ।
अ꣣स्म꣡भ्यं꣢ वृ꣣ष्टि꣡मा प꣢꣯व ॥ १४३७ ॥
സോമാ, നെയ്യുപോലുള്ള ധാരയാൽ പവിത്രനായി ഒഴുകുക; യജ്ഞങ്ങളിൽ ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായവനേ, ഞങ്ങൾക്കായി മഴ കൊണ്ടുവന്ന് പവിത്രനായി ഒഴുകുക.
2.13.1438
स꣡ न꣢ ऊ꣣र्जे꣢ व्य꣣क꣣ऽ.व्य꣡यं꣢ प꣣वि꣡त्रं꣢ धाव꣣ धा꣡र꣢या ।
दे꣣वा꣡सः꣢ शृ꣣ण꣢व꣣न् हि꣡ क꣢म् ॥ १४३८ ॥
അവൻ ഞങ്ങളുടെ അന്നബലത്തിനായി, പവിത്രമായ അരിപ്പയിലൂടെ ധാരയോടെ ഓടട്ടെ; ദേവന്മാർ നിശ്ചയമായും ഞങ്ങളുടെ സുഖപ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
2.13.1439
प꣡व꣢मानो असिष्यद꣣द्र꣡क्षा꣢ꣳस्यप꣣ज꣡ङ्घ꣢नत् ।
प्र꣣त्न꣢व꣣द्रो꣢च꣣यन्रु꣡चः꣢ ॥ १४३९ ॥
പവിത്രനായി ഒഴുകിയ സോമൻ രാക്ഷസരെ അകറ്റി; പണ്ടത്തെപ്പോലെ പ്രകാശങ്ങളെ തെളിയിച്ചു.
2.13.1440
प्र꣡त्य꣢स्मै꣣ पि꣡पी꣢षते꣣ वि꣡श्वा꣢नि वि꣣दु꣡षे꣢ भर ।
अ꣣रङ्गमा꣢य꣣ ज꣢ग्म꣣ये꣡ऽप꣢श्चादध्वने꣣ न꣡रः꣢ ॥ १४४० ॥
ഈ ദാനശീലനും ജ്ഞാനിക്കും എല്ലാം കൊണ്ടുവരിക; മനുഷ്യരേ, നന്നായി മുന്നോട്ടുപോകുന്നവനും വഴിയിൽ പിന്നിലാകാത്തവനും കൊണ്ടുവരിക.
2.13.1441
ए꣡मे꣢नं प्र꣣त्ये꣡त꣢न꣣ सो꣡मे꣢भिः सोम꣣पा꣡त꣢मम् ।
अ꣡म꣢त्रेभिर्ऋजी꣣षि꣢ण꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः ॥ १४४१ ॥
വരൂ, സോമപാനത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാം; നേരെ വരുന്നവനെ പാത്രങ്ങളോടും പിഴിഞ്ഞ സോമബിന്ദുക്കളോടും കൂടി സ്വീകരിക്കൂ.
2.13.1442
य꣡दी꣢सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः꣣ सो꣡मे꣢भिः प्रति꣣भू꣡ष꣢थ ।
वे꣢दा꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ मे꣡धि꣢रो धृ꣣ष꣢꣫त्तन्त꣣मि꣡देष꣢꣯ते ॥ १४४२ ॥
പിഴിഞ്ഞ സോമബിന്ദുക്കളും സോമങ്ങളും കൊണ്ട് നിങ്ങൾ അവനെ വീണ്ടും അലങ്കരിക്കുമ്പോൾ, സർവജ്ഞനും ജ്ഞാനിയും ധൈര്യത്തോടെ പ്രഹരിക്കുന്നവനും തീർച്ചയായും വേഗത്തിൽ വരുന്നു.
2.13.1443
अ꣣स्मा꣡अ꣢स्मा꣣ इ꣢꣫दन्ध꣣सो꣡ऽध्व꣢र्यो꣣ प्र꣡ भ꣢रा सु꣣त꣢म् ।
कु꣣वि꣡त्स꣢मस्य꣣ जे꣡न्य꣢स्य श꣡र्ध꣢तो꣣ऽभि꣡श꣢स्तेरव꣣स्व꣡र꣢त् ॥ १४४३ ॥
അവനുവേണ്ടി, അവനുവേണ്ടി തന്നെ, അധ്വര്യുവേ, പിഴിഞ്ഞ സോമരസം കൊണ്ടുവരൂ; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുന്ന ബലവാനെ ശാപത്തിൽനിന്നും ആക്രമണത്തിൽനിന്നും അവൻ രക്ഷിക്കട്ടെ.
2.13.1444
ब꣣भ्र꣢वे꣣ नु꣡ स्वत꣢꣯वसेऽरु꣣णा꣡य꣢ दिवि꣣स्पृ꣡शे꣢ ।
सो꣡मा꣢य गा꣣थ꣡म꣢र्चत ॥ १४४४ ॥
ഇപ്പോൾ തവിട്ടുനിറമുള്ളവനും സ്വബലമുള്ളവനും ചുവന്നവനും ദ്യുലോകം തൊടുന്നവനുമായ സോമന് ഒരു ഗാഥ പാടൂ.
2.13.1445
ह꣡स्त꣢च्युतेभि꣣र꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ पुनीतन ।
म꣢धा꣣वा꣡ धा꣢वता꣣ म꣡धु꣢ ॥ १४४५ ॥
കൈകളിൽനിന്ന് വീണ കല്ലുകൾകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞ സോമത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കൂ; മധുരനേ, മധുരം ഒഴുക്കൂ.
2.13.1446
न꣢म꣣से꣡दुप꣢꣯ सीदत द꣣ध्ने꣢द꣣भि꣡ श्री꣢णीतन ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रे꣢ दधातन ॥ १४४६ ॥
നമസ്കാരത്തോടെ അടുത്തിരിക്കൂ; തൈരുമായി സോമം കലർത്തി ഒരുക്കൂ; സോമബിന്ദുവിനെ ഇന്ദ്രനിൽ സ്ഥാപിക്കൂ.
2.13.1447
अ꣣मित्रहा꣡ विच꣢꣯र्षणिः꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ शं꣡ गवे꣢꣯ ।
दे꣣वे꣡भ्यो꣢ अनुकाम꣣कृ꣢त् ॥ १४४७ ॥
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, സർവദർശിയേ സോമാ, പശുക്കൾക്ക് ശുഭകരമായി ഒഴുകുക. ദേവന്മാർക്ക് ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനാകുക.
2.13.1448
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे꣣ म꣡दा꣢य꣣ प꣡रि꣢ षिच्यसे ।
म꣣नश्चि꣡न्मन꣢꣯स꣣स्प꣡तिः꣢ ॥ १४४८ ॥
സോമാ, ഇന്ദ്രൻ കുടിച്ച് ആഹ്ലാദിക്കാൻ നീ എല്ലായിടത്തും അരിക്കപ്പെടുന്നു. നീ മനസ്സറിയുന്നവനും മനസ്സിന്റെ നാഥനുമാണ്.
2.13.1449
प꣡व꣢मान सु꣣वी꣡र्य꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म रिरीहि नः ।
इ꣢न्द्र꣣वि꣡न्द्रे꣢ण नो यु꣣जा꣢ ॥ १४४९ ॥
ഒഴുകി ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന സോമാ, നല്ല വീര്യമുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക. പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സഖാവായി ഞങ്ങൾക്കായി (നൽകുക).
2.13.1450
उ꣢꣯द्धेद꣣भि꣢ श्रु꣣ता꣡म꣢घं वृष꣣भं꣡ नर्या꣢꣯पसम् ।
अ꣡स्ता꣢रमेषि सूर्य ॥ १४५० ॥
സൂര്യാ, പ്രസിദ്ധ സമ്പത്തുള്ളവനേ, കാളയേപ്പോലുള്ളവനേ, മനുഷ്യർക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനേ, അസ്തമിപ്പിക്കുന്നവനിലേക്ക് നീ ഉയർന്നു പോകുന്നു.
2.13.1451
न꣢व꣣ यो꣡ न꣢व꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ बि꣣भे꣡द꣢ बा꣣꣬ह्वो꣢꣯जसा ।
अ꣡हिं꣢ च वृत्र꣣हा꣡व꣢धीत् ॥ १४५१ ॥
തന്റെ ഭുജബലത്താൽ ഒൻപതും പിന്നെ തൊണ്ണൂറും കോട്ടകൾ തകർത്തവൻ; വൃത്രഹന്താവ് സർപ്പത്തെ (അഹിയെ) വധിച്ചു.
2.13.1452
स꣢ न꣣ इ꣡न्द्रः꣢ शि꣣वः꣡ सखाश्वा꣢꣯व꣣द्गो꣢म꣣द्य꣡व꣢मत् ।
उ꣣रु꣡धा꣢रेव दोहते ॥ १४५२ ॥
ആ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭകരനായ സഖാവാകട്ടെ; കുതിരകളും പശുക്കളും യവവും ഉള്ള (സമ്പത്ത്) നൽകട്ടെ, വിശാലധാരയുള്ള (പശു) പാൽ ചുരത്തുന്നതുപോലെ.
2.13.1453
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति बहु꣣धा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ १४५३ ॥
മഹത്തായ ശോഭയുള്ള സോമൻ മധുരമായ സോമരസം പാനം ചെയ്യട്ടെ; യജ്ഞപതിക്ക് വഞ്ചനയില്ലാത്ത ദീർഘായുസ്സ് നൽകിക്കൊണ്ട്. കാറ്റിനാൽ പ്രേരിതനായവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രജകളെ രക്ഷിക്കുന്നു; പലവിധത്തിൽ പോഷിപ്പിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു.
2.13.1454
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्सुभृ꣢꣯तं वाज꣣सा꣡त꣢मं꣣ ध꣡र्मं꣢ दि꣣वो꣢ ध꣣रु꣡णे꣢ स꣣त्य꣡मर्पि꣢꣯तम् ।
अ꣣मित्रहा꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢स्यु꣣ह꣡न्त꣢मं꣣ ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञे असुर꣣हा꣡ स꣢पत्न꣣हा꣢ ॥ १४५४ ॥
മഹത്തായ ശോഭയുള്ള, നന്നായി താങ്ങപ്പെട്ട, ബലവും സമ്പത്തും ഏറ്റവും അധികം നൽകുന്ന ധർമ്മം ആകാശത്തിന്റെ ആധാരത്തിൽ സത്യമായി സ്ഥാപിതമാണ്; അതിനായി പ്രകാശം ജനിച്ചു — ശത്രുക്കളെയും വൃത്രനെയും ദസ്യുക്കളെയും ഏറ്റവും അധികം സംഹരിക്കുന്നവൻ, അസുരന്മാരെയും എതിരാളികളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
2.13.1455
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣡ति꣢रुत्त꣣मं꣡ वि꣢श्व꣣जि꣡द्ध꣢न꣣जि꣡दु꣢च्यते बृ꣣ह꣢त् ।
वि꣣श्वभ्रा꣢ड् भ्रा꣣जो꣢꣫ महि꣣ सू꣡र्यो꣢ दृ꣣श꣢ उ꣣रु꣡ प꣢प्रथे꣣ स꣢ह꣣ ओ꣢जो꣣ अ꣡च्यु꣢तम् ॥ १४५५ ॥
ഇതാണ് വെളിച്ചങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠവും ഉത്തമവുമായ പ്രകാശം; അവൻ വിശ്വജിത്, ധനജിത്, മഹാൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തെ മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന, തേജസ്സുകളിൽ മഹാനായ സൂര്യൻ കാഴ്ചയ്ക്കായി വിശാലമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവനാണ് അച്യുതമായ ഓജസ്സ്.
2.13.1456
इ꣡न्द्र꣣ क्र꣡तुं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र पि꣣ता꣢ पु꣣त्रे꣢भ्यो꣣ य꣡था꣢ ।
शि꣡क्षा꣢ णो अ꣣स्मि꣡न्पु꣢रुहूत꣣ या꣡म꣢नि जी꣣वा꣡ ज्योति꣣रशीमहि ॥ १४५६ ॥
ഇന്ദ്രാ, പിതാവ് പുത്രന്മാർക്ക് നൽകുന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് സങ്കല്പം (ബുദ്ധി) കൊണ്ടുവരൂ. പലരാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവനേ, ഈ യാത്രയിൽ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കൂ; ഞങ്ങൾ ജീവിച്ച് പ്രകാശം നേടട്ടെ.
2.13.1457
मा꣢ नो꣣ अ꣡ज्ञा꣢ता वृ꣣ज꣡ना꣢ दुरा꣣ध्यो꣢ऽमा꣡शि꣢वा꣣सो꣡ऽव꣢ क्रमुः ।
त्व꣡या꣢ व꣣यं꣢ प्र꣣व꣢तः꣣ श꣡श्व꣢तीर꣣पो꣡ऽति꣢ शूर तरामसि ॥ १४५७ ॥
അറിയപ്പെടാത്ത വഞ്ചനകളും ദുഷ്ടചിന്തകളും ഞങ്ങളെ ബാധിക്കാതിരിക്കട്ടെ; അശുഭകാരികൾ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ശൂരാ, നിന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഉന്നതമായ വഴിയിൽ നിന്ന് ശാശ്വതമായ ജലങ്ങൾ കടക്കട്ടെ.
2.13.1458
अ꣣द्या꣢द्या꣣ श्वः꣢श्व꣣ इ꣢न्द्र꣣ त्रा꣡स्व꣢ प꣣रे꣡ च꣢ नः ।
वि꣡श्वा꣢ च नो जरि꣣तृ़꣡न्त्स꣢त्पते꣣ अ꣢हा꣣ दि꣢वा꣣ न꣡क्तं꣢ च रक्षिषः ॥ १४५८ ॥
ഇന്ന് ഇന്ന്, നാളെ നാളെ, ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; അകലെയുള്ളവരിൽ നിന്നും. സത്പതേ, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ഗായകരെയും പകലും രാത്രിയും രാക്ഷസരിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ.
2.13.1459
प्र꣣भङ्गी꣡ शूरो꣢꣯ म꣣घ꣡वा꣢ तु꣣वी꣡म꣢घः꣣ स꣡म्मि꣢श्लो वी꣣कया꣢꣯य꣣ क꣢म् ।
उ꣣भा꣡ ते꣢ बा꣣हू꣡ वृष꣢꣯णा शतक्रतो꣣ नि꣡ या वज्रं꣢꣯ मिमि꣣क्ष꣡तुः꣢ ॥ १४५९ ॥
മുന്നേറുന്ന വീരാ, മഘവാ, അതിസമ്പന്നാ, വീര്യത്തിനും സന്തോഷത്തിനുമായി ചേർന്നവനേ. ശതക്രതോ, നിന്റെ ബലമുള്ള രണ്ടു ബാഹുക്കളും വജ്രത്തെ താഴേക്ക് എറിയുന്നു.
2.13.1460
ज꣣नीय꣢न्तो꣣ न्व꣡ग्र꣢वः पुत्री꣣य꣡न्तः꣢ सु꣣दा꣡न꣢वः ।
स꣡र꣢स्वन्तꣳहवामहे ॥ १४६० ॥
സന്തതിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഇപ്പോൾ മുന്നിലുള്ള, പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഉദാരദാതാക്കളായ ഞങ്ങൾ സരസ്വതിയെ വിളിക്കുന്നു.
2.13.1461
उ꣣त꣡ नः꣢ प्रि꣣या꣢ प्रि꣣या꣡सु꣢ स꣣प्त꣡स्व꣢सा꣣ सु꣡जु꣢ष्टा ।
स꣡र꣢स्वती꣣ स्तो꣡म्या꣢ भूत् ॥ १४६१ ॥
ഞങ്ങളുടെ പ്രിയയും, പ്രിയരിൽ പ്രിയയും, ഏഴ് സഹോദരിമാരുള്ളവളും, നന്നായി സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നവളുമായ സരസ്വതി സ്തുതിക്ക് യോഗ്യയായിരിക്കട്ടെ.
2.13.1462
त꣡त्स꣢वि꣣तु꣡र्वरे꣢꣯ण्यं꣣ भ꣡र्गो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ धीमहि ।
धि꣢यो꣣ यो꣡ नः꣢ प्रचो꣣द꣡या꣢त् ॥ १४६२ ॥
സവിതാ ദേവന്റെ ആ ശ്രേഷ്ഠമായ തേജസ്സിനെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധികളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
2.13.1463
सो꣣मा꣢नां꣣ स्व꣡र꣢णं (कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तँ य औशिजः ॥) ॥ १४६३ ॥
ബ്രഹ്മണസ്പതേ, സോമങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഇമ്പമുള്ളതാക്കേണമേ; ഉശിജിന്റെ പുത്രനായ കക്ഷീവാന് വേണ്ടി.
2.13.1464
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवसे꣣ (आ सुवोर्जं इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥) ॥ १४६४ ॥
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങൾക്കായി ആയുസ്സും ബലവും ശുദ്ധമാക്കി ഒഴുക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തിയും അന്നവും നൽകേണമേ. ദുഷ്ടചിന്തകരെ അകറ്റിനിർത്തേണമേ.
2.13.1465
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य (महो रायो दिव्यस्य ।
महि वा क्षत्रं देवेषु ॥) ॥ १४६५ ॥
ആ ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് ഭൗമവും ദിവ്യവുമായ മഹത്തായ സമ്പത്ത് നൽകാൻ ശക്തരാകട്ടെ; ദേവന്മാർക്കിടയിൽ മഹത്തായ അധികാരവും നൽകേണമേ.
2.13.1466
ऋ꣣त꣢मृ꣣ते꣢न꣣ स꣡प꣢न्तेषि꣣रं꣡ दक्ष꣢꣯माशाते ।
अ꣣द्रु꣡हा꣢ दे꣣वौ꣡ व꣢र्धेते ॥ १४६६ ॥
ഋതത്താൽ ഋതത്തെ സേവിച്ച്, ആ ഇരുവരും വേഗമുള്ള ബലവും വൈദഗ്ധ്യവും നേടുന്നു; വഞ്ചനയില്ലാത്ത ആ ദേവന്മാർ വളരുന്നു.
2.13.1467
वृ꣣ष्टि꣡द्या꣢वा री꣣꣬त्या꣢꣯पे꣣ष꣢꣫स्पती꣣ दा꣡नु꣢मत्याः ।
बृ꣣ह꣢न्तं꣣ ग꣡र्त꣢माशाते ॥ १४६७ ॥
മഴ നൽകുന്ന ദ്യാവാ-പൃഥിവി തങ്ങളുടെ ഗതിയാൽ, ദാനസമൃദ്ധമായ ജലങ്ങളുടെ നാഥരായി, വിശാലമായ ആസനം നേടുന്നു.
2.13.1468
यु꣣ञ्ज꣡न्ति꣢ ब्र꣣ध्न꣡म꣢रु꣣षं꣡ चर꣢꣯न्तं꣣ प꣡रि꣢ त꣣स्थु꣡षः꣢ ।
रो꣡च꣢न्ते रोच꣣ना꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १४६८ ॥
നിശ്ചലരായവരെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്ന ചുവന്ന ശോഭയുള്ള ബ്രധ്നനെ അവർ യോജിപ്പിക്കുന്നു; ദിവിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവ തിളങ്ങുന്നു.
2.13.1469
यु꣣ञ्ज꣡न्त्य꣢स्य꣣ का꣢म्या꣣ ह꣢री꣣ वि꣡पक्षसा꣣ र꣡थे꣢ ।
शो꣡णा꣢ धृ꣣ष्णू꣢ नृ꣣वा꣡ह꣢सा ॥ १४६९ ॥
ഇവന്റെ രഥത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന, രണ്ടു ചുവപ്പ്-തവിട്ടുനിറ, ചിറകുള്ള, ധീരരായ, മനുഷ്യരെ വഹിക്കുന്ന കുതിരകളെ അവർ യോജിപ്പിക്കുന്നു.
2.13.1470
के꣣तुं꣢ कृ꣣ण्व꣡न्न꣢के꣣त꣢वे꣣ पे꣡शो꣢ मर्या अपे꣣श꣡से꣢ ।
स꣢मु꣣ष꣡द्भि꣢रजायथाः ॥ १४७० ॥
മനുഷ്യരേ, അജ്ഞാതർക്കു പ്രകാശവും രൂപമില്ലാത്തവർക്കു രൂപവും നൽകിക്കൊണ്ട്, നീ ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം ജനിച്ചു.
2.13.1471
अ꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ इन्द्र꣣ तु꣡भ्य꣢ꣳसुन्वे꣣ तु꣡भ्यं꣢ पवते꣣ त्व꣡म꣢स्य पाहि ।
त्व꣢ꣳ ह꣣ यं꣡ च꣢कृ꣣षे꣡ त्वं व꣢꣯वृ꣣ष꣢꣫ इन्दुं꣣ म꣡दा꣢य꣣ यु꣡ज्या꣢य꣣ सो꣡म꣢म् ॥ १४७१ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഈ സോമം നിനക്കായി പിഴിയപ്പെട്ടു; നിനക്കായി ശുദ്ധമായി ഒഴുകുന്നു. ഇത് നീ പാനം ചെയ്യുക. നീ ഉണ്ടാക്കിയ, നീ വളർത്തിയ ആ തുള്ളിയെ ആനന്ദത്തിനും ചേർന്ന സഹായത്തിനുമായി സ്വീകരിക്കുക.
2.13.1472
स꣢ ई꣣ꣳ र꣢थो꣣ न꣡ भु꣢रि꣣षा꣡ड꣢योजि म꣣हः꣢ पु꣣रू꣡णि꣢ सा꣣त꣢ये꣣ व꣡सू꣢नि ।
आ꣢दीं꣣ वि꣡श्वा꣢ नहु꣣꣬ष्या꣢꣯णि जा꣣ता꣡ स्व꣢र्षाता꣣ व꣡न꣢ ऊ꣣र्ध्वा꣡ न꣢वन्त ॥ १४७२ ॥
അവൻ രഥം പോലെ, പലരെയും ജയിക്കുന്നവനായി, മഹാനായി, സമ്പത്തുകൾ നേടാൻ അനേകം ധനങ്ങളോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ എല്ലാ മനുഷ്യവംശവും കാട്ടിൽ ഉയർന്നു തലകുനിക്കുന്നു, സ്വർഗപ്രകാശം ജയിക്കുന്നവനു.
2.13.1473
शु꣣ष्मी꣢꣫ शर्धो꣣ न꣡ मारु꣢꣯तं पव꣣स्वा꣡न꣢भिशस्ता दि꣣व्या꣢꣫ यथा꣣ वि꣢ट् ।
आ꣢पो꣣ न꣢ म꣣क्षू꣡ सु꣢म꣣ति꣡र्भ꣢वा नः स꣣ह꣡स्रा꣢प्साः पृतना꣣षा꣢꣫ण्न य꣣ज्ञः꣢ ॥ १४७३ ॥
ശക്തനായി മരുത്തുകളുടെ സേനപോലെ ഒഴുകുക; കുറ്റമറ്റ ദിവ്യനായി, ജനങ്ങളെപ്പോലെ. വെള്ളംപോലെ വേഗം ഞങ്ങൾക്കു നല്ല മനസ്സായി ഭവിക്കുക; ആയിരം രൂപമുള്ള, ശത്രുസേനകളെ ജയിക്കുന്ന യജ്ഞംപോലെ.
2.13.1474
त्व꣡म꣢ग्ने य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳहो꣢ता꣣ वि꣡श्वे꣣षाꣳहि꣣तः꣢ ।
दे꣣वे꣢भि꣣र्मा꣡नु꣢षे꣣ ज꣡ने꣢ ॥ १४७४ ॥
അഗ്നേ, നീയാണ് എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും ഹോതാവ്; എല്ലാവർക്കുമായി സ്ഥാപിതൻ; ദേവന്മാരോടൊപ്പം മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ (നിൽക്കുന്നു).
2.13.1475
स꣡ नो꣢ म꣣न्द्रा꣡भि꣢रध्व꣣रे꣢ जि꣣ह्वा꣡भि꣢र्यजा म꣣हः꣢ ।
आ꣢ दे꣣वा꣡न्व꣢क्षि꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १४७५ ॥
അവൻ ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിൽ മധുരമായ നാവുകളാൽ മഹാന്മാരെ യജിക്കട്ടെ; ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് അവരെ പൂജിക്കുക.
2.13.1476
वे꣢त्था꣣ हि꣡ वे꣢धो꣣ अ꣡ध्व꣢नः प꣣थ꣡श्च꣢ दे꣣वा꣡ञ्ज꣢सा ।
अ꣡ग्ने꣢ य꣣ज्ञे꣡षु꣢ सुक्रतो ॥ १४७६ ॥
അഗ്നേ, നീ വഴികളും പാതകളും അറിയുന്നു; ദേവന്മാരെ വേഗത്തിൽ പ്രാപിക്കുന്നു. നല്ല സങ്കൽപ്പമുള്ളവനേ, യജ്ഞങ്ങളിൽ (ഇത് നിനക്കറിയാം).
2.13.1477
हो꣡ता꣢ दे꣣वो꣡ अम꣢꣯र्त्यः पु꣣र꣡स्ता꣢देति मा꣣य꣡या꣢ ।
वि꣣द꣡था꣢नि प्रचो꣣द꣡य꣢न् ॥ १४७७ ॥
അമർത്യനായ ഹോതാവായ ദേവൻ തന്റെ മായയാൽ മുന്നിൽ നീങ്ങുന്നു; യജ്ഞകർമ്മങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.
2.13.1478
वा꣣जी꣡ वाजे꣢꣯षु धीयतेऽध्व꣣रे꣢षु꣣ प्र꣡ णी꣢यते ।
वि꣡प्रो꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣ सा꣡ध꣢नः ॥ १४७८ ॥
ശക്തനായവൻ മത്സരങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; യജ്ഞങ്ങളിൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കപ്പെടുന്നു. യജ്ഞം സാധിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയായ ഋഷിയും അവനാണ്.
2.13.1479
धि꣣या꣡ च꣢क्रे꣣ व꣡रे꣢ण्यो भू꣣ता꣢नां꣣ ग꣢र्भ꣣मा꣡ द꣢धे ।
द꣡क्ष꣢स्य पि꣣त꣢रं꣣ त꣡ना꣢ ॥ १४७९ ॥
ശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ധിയാൽ സൃഷ്ടിച്ചു; ജീവജാലങ്ങളുടെ ഗർഭം ധരിച്ചു. ബലത്തിന്റെ പിതാവിനെ (സന്താനത്തിലൂടെ സ്ഥാപിച്ചു).
2.13.1480
आ꣢ सु꣣ते꣡ सि꣢ञ्चत꣣ श्रि꣢य꣣ꣳरो꣡द꣢स्योरभि꣣श्रि꣡य꣢म् ।
र꣣सा꣡ द꣢धीत वृष꣣भ꣢म् ॥ १४८० ॥
പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ ശ്രീയെ (സമ്പത്തിനെ) ചൊരിയുക; ഇരു ലോകങ്ങളെയും അലങ്കരിക്കുന്നതിനെ. രസം വൃഷഭനെ (സോമത്തെ) ധരിക്കട്ടെ.
2.13.1481
ते꣡ जा꣢नत꣣ स्व꣢मो꣣क्यं꣢꣣ऽ. सं꣢ व꣣त्सा꣢सो꣣ न꣢ मा꣣तृ꣡भिः꣢ ।
मि꣣थो꣡ न꣢सन्त जा꣣मि꣡भिः꣢ ॥ १४८१ ॥
അവർ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനം അറിയുന്നു; കിടാങ്ങൾ അമ്മമാരോടു ചേരുന്നതുപോലെ. പരസ്പരം ബന്ധുക്കളോടു ചേരുന്നു.
2.13.1482
उ꣢प꣣ स्र꣡क्वे꣢षु꣣ ब꣡प्स꣢तः कृण्व꣣ते꣢ ध꣣रु꣡णं꣢ दि꣣वि꣢ ।
इ꣡न्द्रे꣢ अ꣣ग्ना꣢꣫ नमः꣣꣬ स्वः꣢꣯ ॥ १४८२ ॥
അവർ മാലകളിൽ തിളങ്ങി ദിവിയിൽ ആധാരം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രന്നും അഗ്നിക്കും നമസ്കാരം; സ്വർഗ്ഗത്തിന് നമസ്കാരം.
2.13.1483
त꣡दिदा꣢꣯स꣣ भु꣡व꣢नेषु꣣ ज्ये꣢ष्ठं꣣ य꣡तो꣢ ज꣣ज्ञ꣢ उ꣣ग्र꣢स्त्वे꣣ष꣡नृ꣢म्णः ।
स꣣द्यो꣡ ज꣢ज्ञा꣣नो꣡ नि रि꣢꣯णाति꣣ श꣢त्रू꣣न꣢नु꣣ यं꣢꣫ विश्वे꣣ म꣢द꣣न्त्यू꣡माः꣢ ॥ १४८३ ॥
ലോകങ്ങളിൽ അവനാണ് ജ്യേഷ്ഠൻ; ഉഗ്രനും തേജോബലമുള്ളവനുമായ അവൻ ജനിച്ചു. ജനിച്ച ഉടനെ ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നു; അവനെ പിന്തുടർന്ന് സഹായികളെല്ലാം ആനന്ദിക്കുന്നു.
2.13.1484
वा꣣वृधानः꣡ शव꣢꣯सा꣣ भू꣡र्यो꣢जाः꣣ श꣡त्रु꣢र्दा꣣सा꣡य꣢ भि꣣य꣡सं꣢ दधाति ।
अ꣡व्य꣢नच्च व्य꣣न꣢च्च꣣ स꣢स्नि꣣ सं꣡ ते꣢ नवन्त꣣ प्र꣡भृ꣢ता꣣ म꣡दे꣢षु ॥ १४८४ ॥
ബലത്താൽ വളരുന്നവനും മഹാ ഓജസ്സുള്ളവനുമായ അവൻ ശത്രുവായ ദാസന്റെ ഉള്ളിൽ ഭയം വയ്ക്കുന്നു. ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുക്കുന്നു, പുറത്തേക്കു വിടുന്നു; ശക്തനേ, സമർപ്പിച്ച കാണിക്കകൾ മദങ്ങളിൽ നിന്നെ വണങ്ങുന്നു.
2.13.1485
त्वे꣢꣫ क्रतु꣣म꣡पि꣢ वृञ्जन्ति꣣ वि꣢श्वे꣣ द्वि꣢उयदे꣣ते꣢꣫ त्रिर्भव꣣न्त्यू꣡माः꣢ ।
स्वा꣣दोः꣡ स्वादी꣢꣯यः स्वा꣣दु꣡ना꣢ सृजा꣣ स꣢म꣣दः꣢꣫ सु मधु꣣ म꣡धु꣢ना꣣भि꣡ यो꣢धीः ॥ १४८५ ॥
നിന്നിൽ എല്ലാ സഹായികളും സങ്കല്പം തേടുന്നു; രണ്ടു തവണയും മൂന്നു തവണയും അവർ ആകുന്നു. മധുരത്തേക്കാൾ മധുരനേ, മധുരമായ രസം ഒഴുക്കൂ; ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന സോമമേ, തേനോടൊപ്പം നന്നായി ഒഴുകൂ.
2.13.1486
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु महि꣣षो꣡ यवा꣢꣯शिरं तुविशु꣣ष्म꣢स्तृ꣣म्प꣡त्सो꣢꣯ममपिब꣣द्वि꣡ष्णु꣢ना सु꣣तं꣡ य꣢थाव꣣श꣢म् ।
स꣡ ईं꣢ ममाद꣣ म꣢हि꣣ क꣢र्म꣣ क꣡र्त꣢वे म꣣हा꣢मु꣣रु꣡ꣳ सैन꣢꣯ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८६ ॥
മൂന്നു ദ്രോണകലശങ്ങളിൽ കാളയെപ്പോലെ മഹാനും യവമിശ്രിതനും അതിബലവാനുമായവൻ, തൃപ്തനായി വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം പിഴിഞ്ഞ സോമത്തെ ഇഷ്ടാനുസരണം കുടിച്ചു. അവൻ മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്യാൻ സന്തോഷിച്ചു; മഹത്തും വിശാലനുമായ ദേവനോടു ദേവൻ ചേർന്നു; സത്യസോമം സത്യ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം.
2.13.1487
सा꣣कं꣢ जा꣣तः꣡ क्रतु꣢꣯ना सा꣣क꣡मोज꣢꣯सा ववक्षिथ सा꣣कं꣢ वृ꣣द्धो꣢ वी꣣कयैः꣢꣯ सास꣣हि꣢उमृधो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
दा꣢ता꣣ रा꣡ध꣢ स्तुव꣣ते꣢꣫ काम्यं꣣ व꣢सु꣣ प्र꣡चे꣢तन꣣ सै꣡न꣢ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८७ ॥
ഒന്നിച്ചു ജനിച്ചു, ജ്ഞാനത്തോടും ബലത്തോടും ഒന്നിച്ചു നീ വളർന്നു; ഒന്നിച്ചു വൃദ്ധനായി, വീര്യങ്ങളാൽ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച്, എല്ലാം കാണുന്നവനായി. സ്തോതാവിന് ആഗ്രഹിക്കത്തക്ക ധനവും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവനേ, പ്രചേതസേ, ആ സത്യമായ സോമബിന്ദു ഈ ദേവനെ ഈ ദേവനോടു ചേരട്ടെ, സത്യനായ ഇന്ദ്രനോടു ചേരട്ടെ.
2.13.1488
अ꣢ध꣣ त्वि꣡षी꣢माꣳअ꣣भ्यो꣡ज꣢सा꣣ कृ꣡विं꣢ यु꣣धा꣡भ꣢व꣣दा꣡ रोद꣢꣯सी आपृणदस्य म꣣ज्म꣢ना꣣ प्र꣡ वा꣢वृधे ।
अ꣡ध꣢त्ता꣣न्यं꣢ ज꣣ठ꣢रे꣣ प्रे꣡म꣢रिच्यत꣣ प्र꣡ चे꣢तय꣣ सै꣡न꣢ꣳसश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८८ ॥
അപ്പോൾ തേജസ്വിയായി ബലത്താൽ യുദ്ധത്തിൽ കവിയെ കീഴടക്കി; ദ്യാവാപൃഥിവികളെ തന്റെ ശക്തിയാൽ നിറച്ചു, വളർന്നു. മറ്റൊന്നിനെ വയറ്റിൽ വെച്ചു, അത് സ്നേഹത്തോടെ ഒഴുകി; പ്രചേതസേ, ആ സത്യമായ സോമബിന്ദു ഈ ദേവനെ ഈ ദേവനോടു ചേരട്ടെ, സത്യനായ ഇന്ദ്രനോടു ചേരട്ടെ.