சாம வேதம் · பகுதி 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.13.1435
प꣡व꣢स्व वृ꣣ष्टि꣢꣫मा सु नो꣣ऽपा꣢मू꣣र्मिं꣢ दि꣣व꣡स्परि꣢꣯ ।
अ꣣यक्ष्मा꣡ बृ꣢ह꣣ती꣡रिषः꣢꣯ ॥ १४३५ ॥
சோமனே, தூய்மையாகப் பாய்வாயாக; எங்களுக்கு நல்ல மழையைக் கொண்டு வா, வானிலிருந்து நீரின் அலையைக் கொண்டு வா. நோயற்ற, பெரிய உணவுகளை எங்களுக்குத் தா.
2.13.1436
त꣡या꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ गा꣡व꣢ इ꣣हा꣢गम꣢꣯न् ।
ज꣡न्या꣢स꣣ उ꣡प꣢ नो गृ꣣ह꣢म् ॥ १४३६ ॥
எந்த நீரோட்டத்தால் பசுக்கள் இங்கு வந்தனவோ, அதே நீரோட்டத்தால் தூய்மையாகப் பாய்வாயாக; உறவினர்கள் எங்கள் வீட்டிற்கு அருகில் வரட்டும்.
2.13.1437
घृ꣣तं꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या य꣣ज्ञे꣡षु꣢ देव꣣वी꣡त꣢मः ।
अ꣣स्म꣡भ्यं꣢ वृ꣣ष्टि꣡मा प꣢꣯व ॥ १४३७ ॥
சோமனே, நெய்போன்ற நீரோட்டத்தால் தூய்மையாகப் பாய்வாயாக; யாகங்களில் தேவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவனே, எங்களுக்கு மழையைக் கொண்டு வந்து தூய்மையாகப் பாய்வாயாக.
2.13.1438
स꣡ न꣢ ऊ꣣र्जे꣢ व्य꣣क꣣ऽ.व्य꣡यं꣢ प꣣वि꣡त्रं꣢ धाव꣣ धा꣡र꣢या ।
दे꣣वा꣡सः꣢ शृ꣣ण꣢व꣣न् हि꣡ क꣢म् ॥ १४३८ ॥
அவன் எங்கள் ஊட்டத்திற்காக, தூய வடிகட்டியில் நீரோட்டத்தால் ஓடுவாயாக; தேவர்கள் நிச்சயமாக எங்கள் மகிழ்ச்சியைக் கேட்கட்டும்.
2.13.1439
प꣡व꣢मानो असिष्यद꣣द्र꣡क्षा꣢ꣳस्यप꣣ज꣡ङ्घ꣢नत् ।
प्र꣣त्न꣢व꣣द्रो꣢च꣣यन्रु꣡चः꣢ ॥ १४३९ ॥
தூய்மையாகப் பாய்ந்த சோமன் அரக்கர்களை விரட்டி அடித்தான்; பழங்காலத்தைப் போல ஒளிகளை ஒளிர வைத்தான்.
2.13.1440
प्र꣡त्य꣢स्मै꣣ पि꣡पी꣢षते꣣ वि꣡श्वा꣢नि वि꣣दु꣡षे꣢ भर ।
अ꣣रङ्गमा꣢य꣣ ज꣢ग्म꣣ये꣡ऽप꣢श्चादध्वने꣣ न꣡रः꣢ ॥ १४४० ॥
இதைக் கேட்கும் இவனுக்கு, அறிந்தவனுக்கு எல்லாவற்றையும் கொண்டு வா; மனிதர்களே, நன்றாக நடந்து முன்னேறுபவனுக்கும், வழியில் பின்தங்காதவனுக்கும் கொண்டு வாருங்கள்.
2.13.1441
ए꣡मे꣢नं प्र꣣त्ये꣡त꣢न꣣ सो꣡मे꣢भिः सोम꣣पा꣡त꣢मम् ।
अ꣡म꣢त्रेभिर्ऋजी꣣षि꣢ण꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः ॥ १४४१ ॥
வாருங்கள், சோமம் அருந்துவதில் சிறந்தவனான இந்திரனிடம் செல்லுங்கள்; நேராக வருபவனை, பாத்திரங்களிலும் பிழிந்த சோமத் துளிகளிலும் அழையுங்கள்.
2.13.1442
य꣡दी꣢सु꣣ते꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢भिः꣣ सो꣡मे꣢भिः प्रति꣣भू꣡ष꣢थ ।
वे꣢दा꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ मे꣡धि꣢रो धृ꣣ष꣢꣫त्तन्त꣣मि꣡देष꣢꣯ते ॥ १४४२ ॥
நீங்கள் பிழிந்த சோமத் துளிகளாலும் சோமங்களாலும் அவனை மீண்டும் அலங்கரிக்கும்போது, அனைத்தையும் அறிந்த, ஞானமுள்ள, துணிவான தாக்குபவன் விரைந்து வருகிறான்.
2.13.1443
अ꣣स्मा꣡अ꣢स्मा꣣ इ꣢꣫दन्ध꣣सो꣡ऽध्व꣢र्यो꣣ प्र꣡ भ꣢रा सु꣣त꣢म् ।
कु꣣वि꣡त्स꣢मस्य꣣ जे꣡न्य꣢स्य श꣡र्ध꣢तो꣣ऽभि꣡श꣢स्तेरव꣣स्व꣡र꣢त् ॥ १४४३ ॥
அவனுக்காக, அவனுக்காகவே, அத்வர்யுவே, பிழிந்த சோம ரசத்தைக் கொண்டு வா; போரில் வெற்றிபெறும் வலிமையுள்ளவனை சாபத்திலிருந்தும் தாக்குதலிலிருந்தும் அவன் காக்கட்டும்.
2.13.1444
ब꣣भ्र꣢वे꣣ नु꣡ स्वत꣢꣯वसेऽरु꣣णा꣡य꣢ दिवि꣣स्पृ꣡शे꣢ ।
सो꣡मा꣢य गा꣣थ꣡म꣢र्चत ॥ १४४४ ॥
இப்போது பொன்னிறமானவனும், தன் வலிமையுள்ளவனும், சிவந்தவனும், வானைத் தொடுபவனுமான சோமனுக்கு ஒரு பாடலை இசையுங்கள்.
2.13.1445
ह꣡स्त꣢च्युतेभि꣣र꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ पुनीतन ।
म꣢धा꣣वा꣡ धा꣢वता꣣ म꣡धु꣢ ॥ १४४५ ॥
கைகளிலிருந்து விழும் கற்களால் பிழியப்பட்ட சோமத்தைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்; இனிமையானவனே, தேனை ஓடச் செய்.
2.13.1446
न꣢म꣣से꣡दुप꣢꣯ सीदत द꣣ध्ने꣢द꣣भि꣡ श्री꣢णीतन ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रे꣢ दधातन ॥ १४४६ ॥
வணக்கத்துடன் அருகில் அமருங்கள்; தயிருடன் சோமத்தைக் கலந்து தயாரியுங்கள்; சோமத் துளியை இந்திரனில் நிலைநிறுத்துங்கள்.
2.13.1447
अ꣣मित्रहा꣡ विच꣢꣯र्षणिः꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ शं꣡ गवे꣢꣯ ।
दे꣣वे꣡भ्यो꣢ अनुकाम꣣कृ꣢त् ॥ १४४७ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனே, எல்லாவற்றையும் காண்பவனே, சோமனே, பசுக்களுக்கு நலம் தரும்படி பெருக்கெடு. தேவர்களுக்கு விருப்பங்களை நிறைவேற்றுபவனாக இரு.
2.13.1448
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे꣣ म꣡दा꣢य꣣ प꣡रि꣢ षिच्यसे ।
म꣣नश्चि꣡न्मन꣢꣯स꣣स्प꣡तिः꣢ ॥ १४४८ ॥
சோமனே, இந்திரன் பருகவும் மகிழவும் நீ எங்கும் வடிகட்டப்படுகிறாய். நீ மனதை அறிபவன், மனத்தின் தலைவன்.
2.13.1449
प꣡व꣢मान सु꣣वी꣡र्य꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म रिरीहि नः ।
इ꣢न्द्र꣣वि꣡न्द्रे꣢ण नो यु꣣जा꣢ ॥ १४४९ ॥
பாய்ந்து தூய்மைப்படுத்தும் சோமனே, நல்ல வீரியம் கொண்ட செல்வத்தை எங்களுக்குக் கொடு. ஒளிர்பவனே, இந்திரனுடன் தோழனாக எங்களுக்காக (அருள்).
2.13.1450
उ꣢꣯द्धेद꣣भि꣢ श्रु꣣ता꣡म꣢घं वृष꣣भं꣡ नर्या꣢꣯पसम् ।
अ꣡स्ता꣢रमेषि सूर्य ॥ १४५० ॥
சூரியனே, புகழ்பெற்ற செல்வமுடையவனே, காளை போன்றவனே, மனிதர்களுக்காகச் செயலாற்றுபவனே, அஸ்தமிப்பவனை நோக்கி நீ மேலெழுந்து செல்கிறாய்.
2.13.1451
न꣢व꣣ यो꣡ न꣢व꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ बि꣣भे꣡द꣢ बा꣣꣬ह्वो꣢꣯जसा ।
अ꣡हिं꣢ च वृत्र꣣हा꣡व꣢धीत् ॥ १४५१ ॥
தன் தோள்களின் வலிமையால் ஒன்பது, பின்னர் தொண்ணூறு கோட்டைகளை உடைத்தவன்; வ்ருத்ரனைக் கொல்பவன் பாம்பையும் (அஹியை) வீழ்த்தினான்.
2.13.1452
स꣢ न꣣ इ꣡न्द्रः꣢ शि꣣वः꣡ सखाश्वा꣢꣯व꣣द्गो꣢म꣣द्य꣡व꣢मत् ।
उ꣣रु꣡धा꣢रेव दोहते ॥ १४५२ ॥
அந்த இந்திரன் எங்களுக்கு நலம் தரும் நண்பனாகட்டும்; குதிரைகளும், பசுக்களும், வாற்கோதுமையும் உடைய (செல்வத்தை) அளிக்கட்டும், பரந்த தாரையுள்ள (பசு) பால் கறப்பது போல்.
2.13.1453
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति बहु꣣धा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ १४५३ ॥
பேரொளி வீசும் பெரியவன் இனிய சோமச் சாற்றைப் பருகட்டும்; யாகத்தின் தலைவனுக்கு வஞ்சனையற்ற நீண்ட ஆயுளைத் தந்து. காற்றால் தூண்டப்பட்டவன், தன் வலிமையால் உயிரினங்களைக் காக்கின்றான்; பல வகையாகப் போஷித்து ஒளிர்கின்றான்.
2.13.1454
वि꣣भ्रा꣢ड् बृ꣣ह꣡त्सुभृ꣢꣯तं वाज꣣सा꣡त꣢मं꣣ ध꣡र्मं꣢ दि꣣वो꣢ ध꣣रु꣡णे꣢ स꣣त्य꣡मर्पि꣢꣯तम् ।
अ꣣मित्रहा꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ द꣢स्यु꣣ह꣡न्त꣢मं꣣ ज्यो꣡ति꣢र्जज्ञे असुर꣣हा꣡ स꣢पत्न꣣हा꣢ ॥ १४५४ ॥
பேரொளி வீசும், நன்கு தாங்கப்பட்ட, பெரும் வலிமையையும் செல்வத்தையும் அளிக்கும் அவன், வானத்தின் ஆதாரத்தில் உண்மையாக நிலைநிறுத்தப்பட்ட தர்மம்; அதற்காக ஒளி தோன்றியது — எதிரிகளையும் வ்ருத்ரனையும் தஸ்யுக்களையும் அழிப்பவன், அசுரர்களையும் போட்டியாளரையும் வெல்பவன்.
2.13.1455
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣡ति꣢रुत्त꣣मं꣡ वि꣢श्व꣣जि꣡द्ध꣢न꣣जि꣡दु꣢च्यते बृ꣣ह꣢त् ।
वि꣣श्वभ्रा꣢ड् भ्रा꣣जो꣢꣫ महि꣣ सू꣡र्यो꣢ दृ꣣श꣢ उ꣣रु꣡ प꣢प्रथे꣣ स꣢ह꣣ ओ꣢जो꣣ अ꣡च्यु꣢तम् ॥ १४५५ ॥
இதுவே ஒளிகளுள் சிறந்தது, மேலான ஒளி; அவன் உலகை வென்றவன், செல்வத்தை வென்றவன், பெரியவன் என்று சொல்லப்படுகிறான். உலகு முழுவதையும் ஒளிரச் செய்யும் பெரிய சூரியன் பார்வைக்காக அகலமாகப் பரவியுள்ளான்; அவனே அழியாத வலிமை.
2.13.1456
इ꣡न्द्र꣣ क्र꣡तुं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र पि꣣ता꣢ पु꣣त्रे꣢भ्यो꣣ य꣡था꣢ ।
शि꣡क्षा꣢ णो अ꣣स्मि꣡न्पु꣢रुहूत꣣ या꣡म꣢नि जी꣣वा꣡ ज्योति꣣रशीमहि ॥ १४५६ ॥
இந்திரனே, தந்தை மகன்களுக்குக் கொடுப்பது போல் எங்களுக்கு எண்ணத்தை (அறிவை) கொண்டு வா. பலராலும் அழைக்கப்பட்டவனே, இந்த வழியில் எங்களுக்குக் கற்பி; நாங்கள் வாழவும் ஒளியை அடையவும்.
2.13.1457
मा꣢ नो꣣ अ꣡ज्ञा꣢ता वृ꣣ज꣡ना꣢ दुरा꣣ध्यो꣢ऽमा꣡शि꣢वा꣣सो꣡ऽव꣢ क्रमुः ।
त्व꣡या꣢ व꣣यं꣢ प्र꣣व꣢तः꣣ श꣡श्व꣢तीर꣣पो꣡ऽति꣢ शूर तरामसि ॥ १४५७ ॥
அறியப்படாத வஞ்சனைகளும் தீய எண்ணங்களும் எங்களை அடையாதிருக்கட்டும்; அமங்கலர்கள் எங்களைத் தாக்காதிருக்கட்டும். வீரனே, உன்னால் நாங்கள் உயர்ந்த வழியிலிருந்து நித்திய நீர்களைக் கடக்கட்டும்.
2.13.1458
अ꣣द्या꣢द्या꣣ श्वः꣢श्व꣣ इ꣢न्द्र꣣ त्रा꣡स्व꣢ प꣣रे꣡ च꣢ नः ।
वि꣡श्वा꣢ च नो जरि꣣तृ़꣡न्त्स꣢त्पते꣣ अ꣢हा꣣ दि꣢वा꣣ न꣡क्तं꣢ च रक्षिषः ॥ १४५८ ॥
இன்று இன்று, நாளை நாளை, இந்திரா, எங்களைக் காப்பாயாக; தொலைவில் உள்ளவர்களிடமிருந்தும். சத்பதியே, எங்கள் அனைத்துப் பாடகர்களையும் பகலும் இரவும் அரக்கர்களிடமிருந்து காப்பாயாக.
2.13.1459
प्र꣣भङ्गी꣡ शूरो꣢꣯ म꣣घ꣡वा꣢ तु꣣वी꣡म꣢घः꣣ स꣡म्मि꣢श्लो वी꣣कया꣢꣯य꣣ क꣢म् ।
उ꣣भा꣡ ते꣢ बा꣣हू꣡ वृष꣢꣯णा शतक्रतो꣣ नि꣡ या वज्रं꣢꣯ मिमि꣣क्ष꣡तुः꣢ ॥ १४५९ ॥
முன்னேறும் வீரனே, மகவனே, மிகு செல்வனே, வீரத்திற்காகவும் இன்பத்திற்காகவும் கலந்தவனே. நூறு ஆற்றல் உடையவனே, உன் இரு வலிய கரங்களும் வஜ்ரத்தைத் தாழ்த்திச் செலுத்துகின்றன.
2.13.1460
ज꣣नीय꣢न्तो꣣ न्व꣡ग्र꣢वः पुत्री꣣य꣡न्तः꣢ सु꣣दा꣡न꣢वः ।
स꣡र꣢स्वन्तꣳहवामहे ॥ १४६० ॥
பிள்ளைகளை விரும்பும் முன்னோர்களும், மகன்களை விரும்பும் நல்ல கொடையாளர்களும், நாங்கள் சரஸ்வதியை அழைக்கிறோம்.
2.13.1461
उ꣣त꣡ नः꣢ प्रि꣣या꣢ प्रि꣣या꣡सु꣢ स꣣प्त꣡स्व꣢सा꣣ सु꣡जु꣢ष्टा ।
स꣡र꣢स्वती꣣ स्तो꣡म्या꣢ भूत् ॥ १४६१ ॥
எங்கள் அன்புக்குரியவளும், அன்பர்களுக்குள் அன்பானவளும், ஏழு சகோதரிகளை உடையவளும், நன்கு விரும்பப்படுபவளுமான சரஸ்வதி புகழ்ச்சிக்குரியவளாக ஆகட்டும்.
2.13.1462
त꣡त्स꣢वि꣣तु꣡र्वरे꣢꣯ण्यं꣣ भ꣡र्गो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ धीमहि ।
धि꣢यो꣣ यो꣡ नः꣢ प्रचो꣣द꣡या꣢त् ॥ १४६२ ॥
சவிதாவாகிய தேவனின் அந்த சிறந்த ஒளியை நாங்கள் தியானிக்கிறோம்; அவர் எங்கள் எண்ணங்களைத் தூண்டட்டும்.
2.13.1463
सो꣣मा꣢नां꣣ स्व꣡र꣢णं (कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तँ य औशिजः ॥) ॥ १४६३ ॥
பிரம்மணஸ்பதியே, சோமங்களின் ஒலியை இனிமையாக்குவாயாக; உசிஜின் மகனாகிய கக்சீவானுக்காக.
2.13.1464
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवसे꣣ (आ सुवोर्जं इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥) ॥ १४६४ ॥
அக்னியே, நீ எங்களுக்கு ஆயுளையும் வலிமையையும் தூய்மைப்படுத்தி அனுப்புகிறாய்; எங்களுக்கு உணவையும் வலிமையையும் கொடு. தீய மனமுள்ளவர்களை தூரத்தே விரட்டு.
2.13.1465
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य (महो रायो दिव्यस्य ।
महि वा क्षत्रं देवेषु ॥) ॥ १४६५ ॥
அவர்கள் இருவரும் எங்களுக்கு பூமிக்குரியதும் வானுலகுக்குரியதுமான பெரும் செல்வத்தை அளிக்க வல்லவர்களாகட்டும்; தேவர்களிடையே பெரும் அதிகாரத்தையும் கொடு.
2.13.1466
ऋ꣣त꣢मृ꣣ते꣢न꣣ स꣡प꣢न्तेषि꣣रं꣡ दक्ष꣢꣯माशाते ।
अ꣣द्रु꣡हा꣢ दे꣣वौ꣡ व꣢र्धेते ॥ १४६६ ॥
ருதத்தினால் ருதத்தை வணங்கி, இருவரும் விரைவான வலிமையையும் திறமையையும் அடைகின்றனர்; வஞ்சனையற்ற அந்த இரு தேவர்களும் வளர்கின்றனர்.
2.13.1467
वृ꣣ष्टि꣡द्या꣢वा री꣣꣬त्या꣢꣯पे꣣ष꣢꣫स्पती꣣ दा꣡नु꣢मत्याः ।
बृ꣣ह꣢न्तं꣣ ग꣡र्त꣢माशाते ॥ १४६७ ॥
மழை தரும் வானும் பூமியும் தங்கள் போக்கால், கொடைவளம் மிக்க நீரின் தலைவர்களாக, பெரிய இருக்கையை அடைகின்றனர்.
2.13.1468
यु꣣ञ्ज꣡न्ति꣢ ब्र꣣ध्न꣡म꣢रु꣣षं꣡ चर꣢꣯न्तं꣣ प꣡रि꣢ त꣣स्थु꣡षः꣢ ।
रो꣡च꣢न्ते रोच꣣ना꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १४६८ ॥
நிலையாக நிற்பவர்களைச் சுற்றி நகரும் சிவந்த ஒளிமிக்க பிரகாசனை பூட்டுகின்றனர்; வானில் ஒளிரும் ஒளிகள் பிரகாசிக்கின்றன.
2.13.1469
यु꣣ञ्ज꣡न्त्य꣢स्य꣣ का꣢म्या꣣ ह꣢री꣣ वि꣡पक्षसा꣣ र꣡थे꣢ ।
शो꣡णा꣢ धृ꣣ष्णू꣢ नृ꣣वा꣡ह꣢सा ॥ १४६९ ॥
இவனுடைய தேரில் விரும்பத்தக்க, இரண்டு சிவந்த, இறகுள்ள, துணிவான, மனிதர்களைச் சுமக்கும் குதிரைகளைப் பூட்டுகின்றனர்.
2.13.1470
के꣣तुं꣢ कृ꣣ण्व꣡न्न꣢के꣣त꣢वे꣣ पे꣡शो꣢ मर्या अपे꣣श꣡से꣢ ।
स꣢मु꣣ष꣡द्भि꣢रजायथाः ॥ १४७० ॥
மனிதர்களே, ஒளியற்றவனுக்கு ஒளியை உண்டாக்கி, உருவற்றவனுக்கு உருவத்தை உண்டாக்கி, நீ உஷஸ்களோடு பிறந்தாய்.
2.13.1471
अ꣣य꣡ꣳ सोम꣢꣯ इन्द्र꣣ तु꣡भ्य꣢ꣳसुन्वे꣣ तु꣡भ्यं꣢ पवते꣣ त्व꣡म꣢स्य पाहि ।
त्व꣢ꣳ ह꣣ यं꣡ च꣢कृ꣣षे꣡ त्वं व꣢꣯वृ꣣ष꣢꣫ इन्दुं꣣ म꣡दा꣢य꣣ यु꣡ज्या꣢य꣣ सो꣡म꣢म् ॥ १४७१ ॥
இந்திரனே, இந்த சோமம் உனக்காக பிழியப்பட்டது; உனக்காகத் தூய்மையாகப் பாய்கிறது. இதை நீ பருகு. நீ உருவாக்கிய, நீ பெருக்கிய அந்தத் துளியை, மகிழ்ச்சிக்காகவும் இணைந்த துணைக்காகவும் (ஏற்றுக்கொள்).
2.13.1472
स꣢ ई꣣ꣳ र꣢थो꣣ न꣡ भु꣢रि꣣षा꣡ड꣢योजि म꣣हः꣢ पु꣣रू꣡णि꣢ सा꣣त꣢ये꣣ व꣡सू꣢नि ।
आ꣢दीं꣣ वि꣡श्वा꣢ नहु꣣꣬ष्या꣢꣯णि जा꣣ता꣡ स्व꣢र्षाता꣣ व꣡न꣢ ऊ꣣र्ध्वा꣡ न꣢वन्त ॥ १४७२ ॥
அவன் தேர் போல, பலரை வெல்பவனாக, பெரியவனாக, செல்வங்களை அடைவதற்காக பல பொருட்களோடு பூட்டப்பட்டான்; பின் மனித இனமனைத்தும் காட்டில் உயர்ந்து தலைவணங்குகின்றன, அவன் சொர்க்க ஒளியை வெல்பவன்.
2.13.1473
शु꣣ष्मी꣢꣫ शर्धो꣣ न꣡ मारु꣢꣯तं पव꣣स्वा꣡न꣢भिशस्ता दि꣣व्या꣢꣫ यथा꣣ वि꣢ट् ।
आ꣢पो꣣ न꣢ म꣣क्षू꣡ सु꣢म꣣ति꣡र्भ꣢वा नः स꣣ह꣡स्रा꣢प्साः पृतना꣣षा꣢꣫ण्न य꣣ज्ञः꣢ ॥ १४७३ ॥
வலிமை மிக்கவனாக மருத்துகளின் படைபோல் பாய்வாய்; குற்றமற்ற தெய்வீகனாக, மக்கள் போல். நீர் போல் விரைவாக எங்களுக்கு நல்லெண்ணமாக இரு; ஆயிரம் உருவமுள்ள, பகைப்படைகளை வெல்லும் யாகம் போல்.
2.13.1474
त्व꣡म꣢ग्ने य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳहो꣢ता꣣ वि꣡श्वे꣣षाꣳहि꣣तः꣢ ।
दे꣣वे꣢भि꣣र्मा꣡नु꣢षे꣣ ज꣡ने꣢ ॥ १४७४ ॥
அக்னியே, நீயே எல்லா யாகங்களின் ஹோதா ஆவாய்; அனைவருக்கும் நிலைநிறுத்தப்பட்டவன்; தேவர்களோடு மனிதர்களின் மத்தியில் (விளங்குகிறாய்).
2.13.1475
स꣡ नो꣢ म꣣न्द्रा꣡भि꣢रध्व꣣रे꣢ जि꣣ह्वा꣡भि꣢र्यजा म꣣हः꣢ ।
आ꣢ दे꣣वा꣡न्व꣢क्षि꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १४७५ ॥
அவன் எங்கள் யாகத்தில் இனிய நாவுகளால் பெரியவர்களை யஜிப்பான்; தேவர்களை இங்கே கொண்டுவந்து, அவர்களை வழிபடுவாய்.
2.13.1476
वे꣢त्था꣣ हि꣡ वे꣢धो꣣ अ꣡ध्व꣢नः प꣣थ꣡श्च꣢ दे꣣वा꣡ञ्ज꣢सा ।
अ꣡ग्ने꣢ य꣣ज्ञे꣡षु꣢ सुक्रतो ॥ १४७६ ॥
அக்னியே, நீர் வழிகளையும் பாதைகளையும் அறிவீர்; தேவர்களை விரைவாக அடைகிறீர். நல்ல சங்கல்பமுடையவரே, யாகங்களில் (இதை அறிவீர்).
2.13.1477
हो꣡ता꣢ दे꣣वो꣡ अम꣢꣯र्त्यः पु꣣र꣡स्ता꣢देति मा꣣य꣡या꣢ ।
वि꣣द꣡था꣢नि प्रचो꣣द꣡य꣢न् ॥ १४७७ ॥
அழியாத தேவனான ஹோதா, தம் மாயையால் முன்னே செல்கிறார்; சடங்குகளைத் தூண்டுகிறார்.
2.13.1478
वा꣣जी꣡ वाजे꣢꣯षु धीयतेऽध्व꣣रे꣢षु꣣ प्र꣡ णी꣢यते ।
वि꣡प्रो꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣ सा꣡ध꣢नः ॥ १४७८ ॥
வலிமையுடையவர் போர்களில் நிலைநிறுத்தப்படுகிறார்; யாகங்களில் முன்னெடுக்கப்படுகிறார். யாகத்தை நிறைவேற்றும் அறிஞர் அவரே.
2.13.1479
धि꣣या꣡ च꣢क्रे꣣ व꣡रे꣢ण्यो भू꣣ता꣢नां꣣ ग꣢र्भ꣣मा꣡ द꣢धे ।
द꣡क्ष꣢स्य पि꣣त꣢रं꣣ त꣡ना꣢ ॥ १४७९ ॥
சிறந்தவர் தம் அறிவால் படைத்தார்; உயிர்களின் கருவை ஏற்றார். வலிமையின் தந்தையை (தம் சந்ததியால் நிலைநிறுத்தினார்).
2.13.1480
आ꣢ सु꣣ते꣡ सि꣢ञ्चत꣣ श्रि꣢य꣣ꣳरो꣡द꣢स्योरभि꣣श्रि꣡य꣢म् ।
र꣣सा꣡ द꣢धीत वृष꣣भ꣢म् ॥ १४८० ॥
பிழிந்த சோமத்தில் ஸ்ரீயை (செல்வத்தை) ஊற்றுங்கள்; இரு உலகங்களையும் அலங்கரிக்கும் அதனை. சாறு காளையாம் (சோமத்தை) தாங்கட்டும்.
2.13.1481
ते꣡ जा꣢नत꣣ स्व꣢मो꣣क्यं꣢꣣ऽ. सं꣢ व꣣त्सा꣢सो꣣ न꣢ मा꣣तृ꣡भिः꣢ ।
मि꣣थो꣡ न꣢सन्त जा꣣मि꣡भिः꣢ ॥ १४८१ ॥
அவர்கள் தங்கள் இருப்பிடத்தை அறிவார்கள்; கன்றுகள் தாய்களுடன் சேர்வது போல. ஒருவரோடொருவர் உறவினருடன் கூடுகிறார்கள்.
2.13.1482
उ꣢प꣣ स्र꣡क्वे꣢षु꣣ ब꣡प्स꣢तः कृण्व꣣ते꣢ ध꣣रु꣡णं꣢ दि꣣वि꣢ ।
इ꣡न्द्रे꣢ अ꣣ग्ना꣢꣫ नमः꣣꣬ स्वः꣢꣯ ॥ १४८२ ॥
அவர்கள் மாலைகளின் மீது ஒளிர்ந்து வானில் ஆதாரத்தை அமைக்கின்றனர். இந்திரனுக்கும் அக்னிக்கும் வணக்கம், சொர்க்கத்திற்கு வணக்கம்.
2.13.1483
त꣡दिदा꣢꣯स꣣ भु꣡व꣢नेषु꣣ ज्ये꣢ष्ठं꣣ य꣡तो꣢ ज꣣ज्ञ꣢ उ꣣ग्र꣢स्त्वे꣣ष꣡नृ꣢म्णः ।
स꣣द्यो꣡ ज꣢ज्ञा꣣नो꣡ नि रि꣢꣯णाति꣣ श꣢त्रू꣣न꣢नु꣣ यं꣢꣫ विश्वे꣣ म꣢द꣣न्त्यू꣡माः꣢ ॥ १४८३ ॥
உலகங்களில் அவனே மூத்தவன்; உக்கிரமும் ஒளிரும் வலிமையும் கொண்டவன் பிறந்தான். பிறந்ததும் பகைவர்களை நசுக்குகிறான்; அவனைத் தொடர்ந்து அனைத்து உதவியாளர்களும் மகிழ்கின்றனர்.
2.13.1484
वा꣣वृधानः꣡ शव꣢꣯सा꣣ भू꣡र्यो꣢जाः꣣ श꣡त्रु꣢र्दा꣣सा꣡य꣢ भि꣣य꣡सं꣢ दधाति ।
अ꣡व्य꣢नच्च व्य꣣न꣢च्च꣣ स꣢स्नि꣣ सं꣡ ते꣢ नवन्त꣣ प्र꣡भृ꣢ता꣣ म꣡दे꣢षु ॥ १४८४ ॥
வலிமையால் வளர்ந்து, மிகுந்த ஓஜஸ் கொண்டவன் பகைவனாகிய தாசனுக்குள் பயத்தை வைக்கிறான். மூச்சை உள்ளிழுத்தும் வெளிவிட்டும் இருக்கிறான்; வலியவனே, படைக்கப்பட்ட காணிக்கைகள் களிப்புகளில் உனக்குத் தாழ்கின்றன.
2.13.1485
त्वे꣢꣫ क्रतु꣣म꣡पि꣢ वृञ्जन्ति꣣ वि꣢श्वे꣣ द्वि꣢उयदे꣣ते꣢꣫ त्रिर्भव꣣न्त्यू꣡माः꣢ ।
स्वा꣣दोः꣡ स्वादी꣢꣯यः स्वा꣣दु꣡ना꣢ सृजा꣣ स꣢म꣣दः꣢꣫ सु मधु꣣ म꣡धु꣢ना꣣भि꣡ यो꣢धीः ॥ १४८५ ॥
உன்னிடம் அனைத்து உதவியாளர்களும் நோக்கத்தை வேண்டுகின்றனர்; இரண்டு முறையும் மூன்று முறையும் அவர்கள் ஆகிறார்கள். இனிமையினும் இனிமையானவனே, இனிய சாற்றுடன் பெருக்கு; களிப்பூட்டும் சோமனே, தேனுடன் நன்கு ஓடச் செய்.
2.13.1486
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु महि꣣षो꣡ यवा꣢꣯शिरं तुविशु꣣ष्म꣢स्तृ꣣म्प꣡त्सो꣢꣯ममपिब꣣द्वि꣡ष्णु꣢ना सु꣣तं꣡ य꣢थाव꣣श꣢म् ।
स꣡ ईं꣢ ममाद꣣ म꣢हि꣣ क꣢र्म꣣ क꣡र्त꣢वे म꣣हा꣢मु꣣रु꣡ꣳ सैन꣢꣯ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८६ ॥
மூன்று துரோணக் கலங்களில் காளை போன்ற பெரியவன், வாற்கோதுமை கலந்த, மிகுந்த வலிமையுள்ளவன், திருப்தியுடன் விஷ்ணுவுடன் பிழியப்பட்ட சோமனைப் பருகினான், விரும்பியபடி. அவனே மகிழ்ந்தான், பெரிய செயலைச் செய்ய; பெரிய விரிந்த தேவனை தேவன் இணைந்தான்; உண்மையான சோமன் உண்மையான இந்திரனுடன்.
2.13.1487
सा꣣कं꣢ जा꣣तः꣡ क्रतु꣢꣯ना सा꣣क꣡मोज꣢꣯सा ववक्षिथ सा꣣कं꣢ वृ꣣द्धो꣢ वी꣣कयैः꣢꣯ सास꣣हि꣢उमृधो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
दा꣢ता꣣ रा꣡ध꣢ स्तुव꣣ते꣢꣫ काम्यं꣣ व꣢सु꣣ प्र꣡चे꣢तन꣣ सै꣡न꣢ꣳ सश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८७ ॥
ஒன்றாகப் பிறந்து, ஞானத்தோடும் வலிமையோடும் நீ வளர்ந்தாய்; ஒன்றாக முதிர்ந்து, வீரியங்களால் பகைவரை வென்று, அனைத்தையும் காண்பவனாய் இருக்கிறாய். துதிப்பவனுக்கு விரும்பத்தக்க செல்வமும் ஐசுவரியமும் அளிப்பவனே, பிரசேதஸே, அந்த உண்மையான சோமத் துளி இந்தத் தேவனை இந்தத் தேவனுடன் சேரட்டும், உண்மையான இந்திரனுடன் சேரட்டும்.
2.13.1488
अ꣢ध꣣ त्वि꣡षी꣢माꣳअ꣣भ्यो꣡ज꣢सा꣣ कृ꣡विं꣢ यु꣣धा꣡भ꣢व꣣दा꣡ रोद꣢꣯सी आपृणदस्य म꣣ज्म꣢ना꣣ प्र꣡ वा꣢वृधे ।
अ꣡ध꣢त्ता꣣न्यं꣢ ज꣣ठ꣢रे꣣ प्रे꣡म꣢रिच्यत꣣ प्र꣡ चे꣢तय꣣ सै꣡न꣢ꣳसश्चद्दे꣣वो꣢ दे꣣व꣢ꣳ स꣣त्य꣡ इन्दुः꣢꣯ स꣣त्य꣡मिन्द्र꣢꣯म् ॥ १४८८ ॥
பின்னர் ஒளிமிக்கவனாக வலிமையால் போரில் கவியை மிகைத்தான்; வானையும் பூமியையும் தன் ஆற்றலால் நிரப்பி வளர்ந்தான். மற்றொன்றை வயிற்றில் வைத்தான், அது அன்புடன் வழிந்தது; பிரசேதஸே, அந்த உண்மையான சோமத் துளி இந்தத் தேவனை இந்தத் தேவனுடன் சேரட்டும், உண்மையான இந்திரனுடன் சேரட்டும்.